Home Ομιλίες Ομιλία στη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού "Ρύθμιση θεμάτων Ολυμπιακής Προετοιμασίας και άλλες διατάξεις"

Ομιλία στη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού "Ρύθμιση θεμάτων Ολυμπιακής Προετοιμασίας και άλλες διατάξεις"

E-mail Εκτύπωση PDF
Μας έμειναν περίπου οκτώμισι μήνες από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, ένας χρόνος ιδιαίτερα μικρός, ασφυκτικός θα έλεγε κανείς, για όσα έργα και δράσεις πρέπει να τελειώσουν. Ο χρόνος λοιπόν είναι μικρός και το κόστος μεγάλο, ένα κόστος που συνεχώς αυξάνεται. Ο προϋπολογισμός είχε "κλειδώσει" το 2002 στα 4,1 δισεκατομμύρια ευρώ. Το Μάρτιο του 2003 το Υπουργείο παρουσίαζε τον προϋπολογισμό στα 4,6 δις. Μέχρι σήμερα δεν έχουμε καμία έγκυρη ενημέρωση και, κατά τις δικές μας εκτιμήσεις, -και δεν υπάρχει λόγος να εκνευριζόμαστε γι' αυτό το θέμα- ο προϋπολογισμός θα φθάσει στα 6 δισεκατομμύρια ευρώ. Αν προσθέσουμε τα δύο δισεκατομμύρια περίπου από το κόστος του προϋπολογισμού "Αθήνα 2004" και τα τρία δισεκατομμύρια ευρώ που υποστηρίζουν τα ολυμπιακά έργα από το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, αυτά τα οποία προχωρούν σε βάρος, κατά τη δική μας άποψη, των έργων της περιφέρειας. Από το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης που ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι αυτή τη στιγμή οι απορροφήσεις και η πρόοδος των έργων στην περιφέρεια βρίσκονται σε χαμηλότατο επίπεδο, περίπου στο 12% και διαφαίνεται ότι υπάρχει και μία ηθελημένη αναποτελεσματικότητα για την προώθηση αυτών των πόρων στην περιφέρεια. Εν πάση περιπτώσει, υπάρχει ένας προϋπολογισμός που συνολικά μπορεί να τον εκτιμήσει κανείς είτε στα έξι δισεκατομμύρια ευρώ, είτε στα δέκα προς όφελος του Λεκανοπεδίου Αττικής. Είναι πολλά τα λεφτά και σημαντικές οι αυξήσεις. Επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς. Επιβάρυναν τον προϋπολογισμό του 2003, επιβαρύνουν ιδιαίτερα τον προϋπολογισμό του 2004 και αυτό θα γίνεται για μία τριετία και μια τετραετία ακόμη. Και έτσι και αυτό το νομοσχέδιο έρχεται να αναζητήσει λύσεις για να καλυφθούν οι λεγόμενες "μαύρες τρύπες" του προϋπολογισμού. Είναι γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι μια εθνική υπόθεση. Όμως για μας είναι επίσης εθνική υπόθεση να διαφυλάξουμε και τα δημόσια αγαθά και το δημόσιο συμφέρον, όπως επίσης εθνική μας υπόθεση είναι να διαφυλάξουμε την περιφερειακή και την κοινωνική σύγκλιση και να έχουμε μία ορθή ιεράρχηση των προτεραιοτήτων. Ήθελα δε να τονίσω, ιδιαίτερα μετά το επεισόδιο που δημιουργήθηκε πριν από λίγο, ότι εξίσου εθνική μας υποχρέωση είναι να συγκρατήσουμε την ψυχραιμία μας και να μην αποτελέσει αυτό το εθνικό εγχείρημα ένα στοιχείο πόλωσης στον προεκλογικό αγώνα, από αυτά που χαρακτηρίζουν πραγματικά την πόλωση του δικομματισμού στον τόπο μας. Ας δούμε λοιπόν ποια είναι αυτά τα χαρακτηριστικά του έκτου κατά σειρά Ολυμπιακού πολυνομοσχεδίου. Η ΔΟΕ και βέβαια η Κυβέρνηση διακήρυτταν τον απόλυτο σεβασμό τους στο περιβάλλον που αποτελεί τον τρίτο πυλώνα του Ολυμπισμού. 'Όμως, σ' αυτό το νομοσχέδιο το περιβάλλον επιβαρύνεται ακόμη περισσότερο. Ρυθμιστικά, χωροταξικά σχέδια ανατρέπονται και βέβαια θα έλεγα ότι "σημαντικές παρανομίες" στη δόμηση έρχονται να καλυφθούν και μάλιστα με τον ίδιο τρόπο είτε ως οικοδομικές άδειες, είτε ως πολεοδομικές ρυθμίσεις τις οποίες καλούμαστε εμείς ως Βουλευτές να εγκρίνουμε. Έτσι, όχι παραμένουν ανοικτά, αλλά έντονα ανοικτά, τα μέτωπα από τη Μορφωκκλησιά, από το στάδιο του Καραϊσκάκη, από τις ορέξεις που έχουν δημιουργηθεί εκεί μετά δισεκατομμύρια του έργου "φάντασμα" που Καλατράβα στο Ολυμπιακό Στάδιο για την αναμόρφωσή του, από το Φάληρο και τις βαριές χρήσεις που εγκρίνονται εκεί, μέχρι το αμαρτωλό Μαρούσι, από το Ελληνικό μέχρι τους υπόλοιπους ελεύθερους κοινόχρηστους χώρους της Αθήνας. Χαρακτηριστικές λοιπόν για τα παραπάνω οι διατάξεις αυτού του νομοσχεδίου, χαρακτηριστικές ακόμη περισσότερο για την επιβάρυνση των παραλιών και ακόμη και των αρχαιολογικών χώρων αν δει κανείς μια παράγραφο που θα την επισημάνουμε στην κατ' άρθρον συζήτηση, στη δευτερολογία. Και ακόμη χαρακτηριστικότερες ρυθμίσεις για την κερδοσκοπία στη χρήση γης μέχρι και την εκχώρησή τους στην πλήρως πλέον ιδιωτικοποιημένη εταιρεία "Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε." και κατ' επέκταση και μεταβίβαση στην "Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα Α.Ε.". Διαπιστώνεται λοιπόν και μέσα από τις διατάξεις αυτού του νομοσχεδίου ότι τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα συνεχίζουν να ευνοούνται υπερβολικά, ότι υπάρχει αταξία και αναποτελεσματικότητα. Απ' όλες αυτές τις διατάξεις καταλαβαίνει κανείς ότι το κράτος είναι αναποτελεσματικό και ότι την τελευταία στιγμή επιχειρεί ρυθμίσεις οι οποίες επιβαρύνουν ιδιαίτερα και το περιβάλλον και το λεκανοπέδιο της Αττικής αλλά και ταυτόχρονα δημιουργούν πολλά εύλογα ερωτηματικά για το πώς θα διαχειριστεί η πολιτεία τη δημόσια υγεία και όλο τον πλούτο από τον ιδρώτα του ελληνικού λαού αλλά και τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις κυρίως όσον αφορά την μεταολυμπιακή τους χρήση. Αυτές οι εγκαταστάσεις γίνονται ιδιαίτερα ελκυστικές, γίνονται τα λεγόμενα "φιλέτα" του δημοσίου και αυτό διότι με τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου και των προηγούμενων νομοσχεδίων οι παραλιακές εκτάσεις, το δημοσιογραφικό χωριό στο Μαρούσι, όπως και άλλες εκτάσεις, κατακλύζονται από νέες χρήσεις γης, επιβαρύνονται με εμπορικές δραστηριότητες επιβαρύνονται με υψηλούς συντελεστές δόμησης, αλλά και με εγκαταστάσεις και κατασκευές πολλές φορές που δεν είναι απαραίτητες για τις ανάγκες των Ολυμπιακών Αγώνων. 'Ολες λοιπόν αυτές οι ρυθμίσεις και οι πρόσθετες χρήσεις γης θα δοθούν, θα εκχωρηθούν στην "ΕΤΑ Α.Ε." ούτως ώστε αυτή στη συνέχεια μέσω των διαδικασιών της και πολύ περισσότερο όταν εισαχθεί στο Χρηματιστήριο και γίνει πλέον ιδιωτική εταιρεία με 66% στους ιδιώτες να τα εκχωρήσει βέβαια στους ιδιώτες. Ελκυστικά λοιπόν και τα Ολυμπιακά ακίνητα και οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις και αντίστοιχα ελκυστικές όλες οι υποδομές και οι εγκαταστάσεις που περιέρχονται σ' αυτήν την περιβόητη "ΕΤΑ Α.Ε." για τους ιδιώτες. Εμείς είμαστε αντίθετοι σε αυτή τη λογική και την τακτική. Κρίνουμε σκανδαλώδες το γεγονός ότι η "ΕΤΑ Α.Ε." αποκτά ό,τι θα έχει ήδη πληρώσει ο ελληνικός λαός και στην πραγματικότητα δεν θα βρίσκεται πλέον υπό καθεστώς δημόσιας κτήσης, όπως έπρεπε να είναι. 'Ηδη με το νόμο 3016/2002 ιδρύθηκε η "Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε." η οποία λειτουργούσε μέχρι τώρα χάριν του δημοσίου συμφέροντος στην οποία ανατέθηκε η μεταολυμπιακή αξιοποίηση των παραπάνω με τη μορφή εκμισθώσεων αλλά όχι πωλήσεων. Με την παράγραφο 7α του άρθρου 7 του νομοσχεδίου η "Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε." παύει να λειτουργεί χάριν του δημοσίου συμφέροντος και μετατρέπεται σε ιδιωτική εταιρεία η οποία δεν ανήκει στο δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Με αυτό τον τρόπο οι εκμισθώσεις αλλά και οι πωλήσεις αυτής της εταιρείας καθίστανται αδιαφανείς και ανεξέλεγκτες από το Κοινοβούλιο και τη διοικητική δικαιοσύνη. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε καμία περίπτωση με αυτή τη ρύθμιση. Από την άλλη πλευρά, υπενθυμίζουμε ότι με τον ν.2636/98 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 9 του ν.2837/2000, συστήθηκε η Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα Α.Ε., στην οποία παραχωρήθηκε για 99 χρόνια η διοίκηση, η διαχείριση και η εκμετάλλευση των επιχειρηματικών μονάδων του ΕΟΤ, τα οποία η ΕΤΑ έχει το δικαίωμα να εκμισθώνει ακόμα και να πουλάει στους ιδιώτες. Τώρα, με τις ρυθμίσεις του άρθρου 7 και οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις εκχωρούνται στην ΕΤΑ Α.Ε. Να σας θυμίσω, κύριοι συνάδελφοι, ότι με τον ν.3159/2003 ο στρατηγικός εταίρος μπορεί να αποκτήσει πλειοψηφία στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΤΑ Α.Ε. παρ' όλο που θα κατέχει μόλις το 15% έως 20% των μετοχών και να αναλάβει τη διοίκηση και διαχείριση της ΕΤΑ Α.Ε. Υπό τον ολυμπιακό λαμπερό μανδύα, λοιπόν, τα σχέδια της ΕΤΑ Α.Ε. Το νομοσχέδιο προσπαθεί να κλείσει ανοικτά πολεοδομικά θέματα των ολυμπιακών εγκαταστάσεων με χαρακτηριστικό το δημοσιογραφικό χωριό στον ʼγιο Θωμά στο Μαρούσι. Είναι γνωστές οι αντιδράσεις των κατοίκων, είναι γνωστό ότι ο Δήμος Αμαρουσίου διέθεσε σε ιδιώτες τη χρήση αυτών των εκτάσεων μετά από ένα διαγωνισμό, ο οποίος είχε αρκετά μελανά σημεία, όσον αφορά τις διαδικασίες ανάθεσης. Οι ρυθμίσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ, οι οποίες έγιναν για τον συντελεστή δόμησης και κυρίως με την κατανομή του στα διάφορα οικοδομικά τετράγωνα, έφεραν το θέμα στο Συμβούλιο Επικρατείας, το οποίο με ομόφωνη απόφαση της Ολομέλειάς του απέρριψε αυτές τις ρυθμίσεις. Τελικά, με το νομοσχέδιο επιχειρείται η συμμόρφωση ως προς τις υποδείξεις του Συμβουλίου Επικρατείας. Αρχίζει ένας νέος κύκλος καθορισμού των συντελεστών δόμησης και βέβαια, όλες αυτές οι ρυθμίσεις θα τεθούν και πάλι στην κρίση του Συμβουλίου Επικρατείας σε περίπτωση νέας προσφυγής. Γιατί η εξ αρχής διαχείριση αυτού του θέματος παραβίασε κατά τέτοιο τρόπο και το σχεδιασμό και το ρυθμιστικό σχέδιο της Αθήνας και τις διαδικασίες και τον κώδικα δεοντολογίας και της τοπικής αυτοδιοίκησης. Νομίζω ότι τοπική αυτοδιοίκηση και κυβέρνηση έχουν συναινέσει αρμονικά για μια σειρά παραβιάσεων κανόνων και διατάξεων. Τώρα, φταίνε οι κάτοικοι που αντιδρούν, φταίει το Συμβούλιο Επικρατείας που δημιουργείται αυτή η αταξία; Όχι βέβαια. Αν θελήσουμε να δούμε, κύριοι συνάδελφοι, τα παραδείγματα από το Σίδνεϋ και τη Βαρκελώνη, θα διαπιστώσουμε ότι εκεί ήταν τελείως αντίθετη η κατάσταση. Εκεί υποβαθμισμένες περιοχές αναβαθμίστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Εδώ, γίνεται ακριβώς το αντίθετο. Συμφορημένες περιοχές, εκεί όπου τα ιδιωτικά συμφέροντα συγκεντρώνονται περισσότερο, επιβαρύνονται με πολύ περισσότερες χρήσεις, με μεγαλύτερο συντελεστή δόμησης, αποτελούν το πρόσχημα των ολυμπιακών εγκαταστάσεων, για να δοθούν στη συνέχεια ως φιλέτα στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Το Μουσείο της Ακρόπολης είναι ένα έργο τεράστιας σημασίας, όπως εκτενώς η εισηγητική έκθεση αναφέρει. Όμως, αυτή τη στιγμή με τη ρύθμιση που προτείνετε γίνεται το χαρακτηριστικότερο δείγμα για τον τρόπο που νομοθετεί η Κυβέρνηση. Προκειμένου να καλυφθούν τα αδιέξοδα στη χωροθέτησή του και οι παρανομίες κατά την κατασκευή και τις εκσκαφές λόγω του αρχαιολογικού χώρου, στον οποίο έχει τοποθετηθεί το Μουσείο της Ακρόπολης, τελικά η όλη μελέτη και η έγκριση της οικοδομικής άδειας γίνεται παράγραφος αυτού του νόμου. Πρώτη φορά μ' αυτό το νομοσχέδιο φαίνεται ότι εγκρίνουμε και οικοδομικές άδειες. Έχουμε εγκρίνει μέχρι τώρα πολλές πολεοδομικές ρυθμίσεις. Δηλαδή, έχουμε γίνει πολεοδόμοι, τώρα θα γίνουμε ακριβώς και μελετητές που θα εγκρίνουμε τις οικοδομικές άδειες. Εμείς καταλαβαίνουμε την πολύ μεγάλη σημασία που έχει το Μουσείο της Ακρόπολης, αλλά νομίζουμε ότι η Κυβέρνηση είχε το χρόνο να αντιμετωπίσει με καλύτερο τρόπο την ανέγερση ενός από τα σημαντικότερα μουσεία της χώρας -ίσως και του κόσμου- ένα έργο που έχει στην ιστορία του έναν αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, αλλά έχει και μία έντονα αμφισβητούμενη χωροθέτηση. Με το άρθρο 1 προβλέπεται με απλουστευμένες διαδικασίες η είσοδος και εργασία στη χώρα μας εξειδικευμένου προσωπικού. Ο καθορισμός των ειδικοτήτων και του αντικειμένου παραπέμπεται σε υπουργική απόφαση. Είναι γεγονός ότι η χώρα μας έχει υψηλό επίπεδο ανεργίας, ιδίως στους νέους και τους πτυχιούχους που έχουν εξειδίκευση. Επομένως, όλες αυτές οι ανάγκες έπρεπε να προσδιοριστούν πολύ νωρίτερα. Δεν είναι δυνατόν, δηλαδή, αυτή τη στιγμή να προσδιορίζεται ο αριθμός και να παραπέμπεται σε υπουργική απόφαση να προσδιοριστούν οι ειδικότητες. Εμείς νομίζουμε ότι ήσασταν σε θέση και ως Κυβέρνηση -αλλά και η "Αθήνα 2004"- από πολύ νωρίς να προσδιορίσετε αυτές τις ειδικότητες και να καταβληθεί κάθε προσπάθεια να εξαντληθεί αυτό το δυναμικό, το οποίο χρειάζεται, από το δυναμικό της χώρας μας. Η ανεργία στους νέους -και μάλιστα στους νέους πτυχιούχους- αγγίζει σήμερα το 35% και είναι, κύριοι συνάδελφοι, το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό, όμως, φαίνεται ότι δεν έχει προβληματίσει σοβαρά την Κυβέρνηση. Όσον αφορά στα εργασιακά θέματα που εμφανίζονται και αφορούν σ' αυτούς τους ανθρώπους, όπως και στα ασφαλιστικά, θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι θα υπάρχει πλήρης σεβασμός και θα διασφαλίζονται τα ίδια εργασιακά δικαιώματα και το ίδιο ασφαλιστικό σύστημα. Η χωροθέτηση της Πανεπιστημιούπολης Πειραιά είναι γεγονός που θα επιφέρει μία σημαντική επιβάρυνση. Αυτό δεν το λέμε γιατί δεν θέλουμε τη χωροθέτηση, αλλά πρέπει να δούμε τα μεγάλα προβλήματα που παρουσιάζονται. Δέκα έξι χιλιάδες αναμένεται να είναι ο αριθμός των φοιτητών. Η εγκατάσταση του Πανεπιστημίου πράγματι εξυπηρετεί δημόσια ωφέλεια, αλλά θα πρέπει να δούμε όλα τα θέματα μέσα από ένα συνολικότερο πολεοδομικό σχεδιασμό, να μας είναι γνωστές οι μελέτες για τη διασφάλιση των χώρων στάθμευσης των αυτοκινήτων, για την εξασφάλιση όλων των απαραίτητων κοινόχρηστων χώρων για τη λειτουργία του Πανεπιστημίου. Όσον αφορά στη Μαρίνα της Ζέας, άλλα προβλέπει η περιβαλλοντική και χωραταξική μελέτη ανάπτυξης του Δήμου Πειραιά. Προβλέπεται αναβάθμιση με γνώμονα τη χρήση από τους κατοίκους, τη διαφύλαξη του φυσικού, ιστορικού και αρχιτεκτονικού τοπίου και της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας τους. Όμως, οι ρυθμίσεις που καλούμαστε σήμερα να ψηφίσουμε -και μάλιστα εν είδει πολεοδομικών ρυθμίσεων, προκειμένου να αξιοποιήσουν και αυτό το "φιλέτο" του δημοσίου- πραγματικά επιβαρύνουν και καταστρατηγούν αυτή τη χωροταξική και περιβαλλοντολογική μελέτη, χωρίς βέβαια να υπάρχει καμία μελέτη έγκρισης περιβαλλοντολογικών όρων και πολλά άλλα πράγματα. Όσον αφορά στο σταθμό στην περιοχή του Νέου Φαλήρου, αντιλαμβανόμαστε ότι πρέπει να γίνει σύνδεση με το Στάδιο Καραϊσκάκη. Όμως, δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τις πρόσθετες χρήσεις γης που επιβάλλετε σ' αυτό το σταθμό, δηλαδή τα εδάφια β΄ και γ΄ και βέβαια το θέμα των ωραρίων λειτουργίας των καταστημάτων, για τα οποία διαμαρτύρεται -και ορθώς- και ο Εμπορικός Σύλλογος. Όσον αφορά στην τροπολογία για το Γήπεδο της ΑΕΚ, θα έλεγα ότι η περίπτωση του Σταδίου Καραϊσκάκη φαινόταν να είναι πιο απλή. Η περίπτωση του Γηπέδου της ΑΕΚ έγινε ιδιαίτερα περίπλοκη, γιατί η Κυβέρνηση αδιαφόρησε για την τοπική κοινωνία. Υπήρξε η αντίδραση των κατοίκων της Νέας Φιλαδέλφειας και η προσφυγή τους στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Η διαφαινόμενη απόρριψη του σχεδίου Γρανίτσα ως αντισυνταγματικού, κινητοποίησε την Κυβέρνηση -γιατί έρχονται και εκλογές- και καταθέτει αυτή την τροπολογία. Όμως, επιμένουμε -και νομίζω ότι και ο Δήμος της Νέας Φιλαδέλφειας θέτει πολύ σωστά το θέμα- ότι το Γήπεδο πρέπει να προχωρήσει, αλλά από την άλλη πλευρά, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να προστεθούν όλες αυτές οι εμπορικές χρήσεις, όλη αυτή η επιβάρυνση, η παραχώρηση της δημόσιας έκτασης και ένα σωρό άλλα θέματα τα οποία θα μας δοθεί η δυνατότητα να τα συζητήσουμε στη συνέχεια. Τελειώνοντας, κύριοι συνάδελφοι, χαρακτηρίζοντας αυτό το νομοσχέδιο ως βαθύτατα αντιπεριβαλλοντικό, θα ήθελα να αναφερθώ στο άρθρο 10, όπου βρίσκεται μία σκανδαλώδης διάταξη που δεν σέβεται την εκπεφρασμένη πολιτική βούληση και τον κόπο όλων των κοινοβουλευτικών ομάδων που συμβάλαμε τότε, προ διετίας, στο νομοσχέδιο για τον αιγιαλό, με την εισαγωγή εξαιρέσεων στη δυνατότητα παραχώρησης απλής χρήσης αιγιαλού, όταν πρόκειται για εκτάσεις με περιβαλλοντολογική και αρχαιολογική σημασία. Αυτή τη στιγμή εδώ δίδεται αυτή η δυνατότητα, αρκεί να υπάρχει η έγκριση του Υπουργού. Θα σας παρακαλούσα τουλάχιστον αυτό να το αποσύρετε.