Home Ομιλίες Ομιλία στην ολομέλεια της Βουλής με θέμα: "Λήψη μέτρων συμπληρωματικών για την εφαρμογή των κανονισμών (ΕΚ) 1103/97, 974/98, 2866/98 του Συμβουλίου, όπως ισχύουν σχετικά με την εισαγωγή του Ευρώ"

Ομιλία στην ολομέλεια της Βουλής με θέμα: "Λήψη μέτρων συμπληρωματικών για την εφαρμογή των κανονισμών (ΕΚ) 1103/97, 974/98, 2866/98 του Συμβουλίου, όπως ισχύουν σχετικά με την εισαγωγή του Ευρώ"

E-mail Εκτύπωση PDF
Είναι γεγονός ότι η νομισματική ενοποίηση, όπως και η διαδικασία εισαγωγής του ΕΥΡΩ στη χώρα μας σε αντικατάσταση της δραχμής, εισάγει πολύ σημαντικές πολιτικές και οικονομικές παραμέτρους, πολλές από τις οποίες, μετά και τις τελευταίες εξελίξεις, θα έχουν πολλές αρνητικές επιπτώσεις στους εργαζόμενους, στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους αγρότες. Η κυβέρνηση παρουσιάζει την ένταξη στην ΟΝΕ ως μια επιτυχία αυτή καθαυτή ικανή να καθαγιάσει ότι έγινε, να συγκαλύψει τις καθυστερήσεις και να δικαιολογήσει ότι δεν έγινε. Εμείς, χωρίς να αρνούμαστε τίποτα που στην πραγματικότητα έγινε και είναι σε θετική κατεύθυνση, οφείλουμε να ενημερώσουμε τον ελληνικό λαό για τα προβλήματα που ήδη επιβαρύνουν το βηματισμό μας στη μετά ΟΝΕ εποχή και ότι θα είναι μακρά και επώδυνη η έξοδος από το τούνελ των μονόπλευρων θυσιών, αφού δε διαφαίνεται καμιά διαφοροποίηση στις ασκούμενες πολιτικές και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Για το Συνασπισμό και την Ευρωπαϊκή Αριστερά το Κοινό Νόμισμα θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος και μέσο ενός σχεδίου Ευρωπαϊκής ενοποίησης, υπό τον όρο, όπως είχαμε προτείνει, ότι θα συνδυαζόταν με κοινωνικά κριτήρια και πολιτικές πραγματικής σύγκλισης, που οδηγούν σε μια κοινωνική Ευρώπη. Η επιλογή που έγινε ήταν πολύ διαφορετική, το κοινό νόμισμα αυτονομήθηκε και τέθηκε πάνω από τα προβλήματα της κοινωνικής Ευρώπης και της συνοχής της. Είναι γεγονός ότι έχουμε μια Νομισματική Ένωση που φέρει τη σφραγίδα των δυνάμεων του χρήματος και της νεοφιλελεύθερης λογικής, και η οποία σήμερα διακατέχεται από το άγχος της πλήρους κυριαρχίας των ΗΠΑ και της ισχυρότατης οικονομίας της. Αν επιχειρήσουμε να δούμε σήμερα, ως ένας αντικειμενικός παρατηρητής, τα προβλήματα του ενιαίου νομίσματος και της διαδικασίας εναρμόνισης σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, θα διαπιστώσουμε σημαντική όξυνση. Από τη μια πλευρά, το ίδιο το ΕΥΡΩ υποχωρεί συνεχώς έναντι του δολαρίου, και πολλά ευρωπαϊκά κεφάλαια φεύγουν προς το δολάριο. Για το λόγο αυτό η κρίσιμη επιδίωξη των οικονομικών επιτελείων της Ε.Ε. είναι η εναρμόνιση, η συνεργασία και ο συντονισμός της Νομισματικής πολιτικής, με τη συνολική οικονομική πολιτική, όπως αυτή ασκείται και εκλαμβάνεται ως επιτυχής και αποδοτική στις ΗΠΑ. Έτσι, διαπιστώνεται ότι και στα θέματα της Ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής εμφανίζονται κενά, απουσία ενιαίας πολιτικής, και τάσεις προσαρμογής στο κατ΄εξοχήν καπιταλιστικό Αμερικάνικο πρότυπο. Η εντυπωσιακή άνοδος της Αμερικανικής οικονομίας είναι τελικά ο απρόβλεπτος αντίπαλος του ενιαίου νομίσματος και απαιτεί ενιαία στρατηγική και διορθωτικό μηχανισμό από πλευράς Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και ισχυρές αντστάσεις. Σ' αυτό το ιδιαίτερα δύσκολο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον ακόμη και στο τεχνοκρατικό μέρος της εισαγωγής και εφαρμογής του ΕΥΡΩ στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης η διαδικασία φαίνεται πολύπλοκη και επώδυνη για τους καταναλωτές, εργαζόμενους και επιχειρήσεις. Αν οι πρώτες μέρες ή μήνες κυκλοφορίας του ΕΥΡΩ κινδυνεύουν να εξελιχθούν σε εφιάλτη για το σύνολο των κρατών μελών και την ευρωπαϊκή οικονομία (αθρόα είναι τα δημοσιεύματα για την παν-Ευρωπαϊκή ταραχή το 2002, όπως την προσδιορίζουν οι ενώσεις των επιχειρήσεων λιανικών πωλήσεων, τον εφιάλτη του ΕΥΡΩ στη Γερμανία κλπ.), στη χώρα μας η διαδικασία αυτή αναμένεται να είναι ιδιαίτερα επώδυνη και η προσαρμογή μεγαλύτερης διάρκειας. Ήδη τα 11 κράτη-μέλη που συμμετείχαν από την αρχή στην εισαγωγή του ΕΥΡΩ είχαν μία σχετικά άνετη περίοδο τριών ετών προσαρμογής και καθιέρωσης κανόνων και μέτρων για την καλύτερη εφαρμογή των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, χωρίς να αναστατώσουν και επιβαρύνουν τους πολίτες. Παρ΄όλα αυτά, διαπιστώνουν με δέος τα άμεσα πρακτικά προβλήματα, αλλά και τα μακροπρόθεσμα οικονομικά, με αποτέλεσμα να υπάρχουν κίνδυνοι ανάπτυξης κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων σε βάρος των καταναλωτών. Η αγωνιώδης προσπάθεια της κυβέρνησης, και η δυσπραγία της, φαίνεται και στα άρθρα αυτού του νομοσχεδίου, όπου με έκτακτες ρυθμίσεις και συνεχείς παραπομπές σε Προεδρικά Διατάγματα και Υπουργικές Αποφάσεις παραπέμπεται στο μέλλον η οριστική εξειδίκευση της παρέμβασης. Είναι για παράδειγμα σχεδόν ακατόρθωτη η διπλή αναγραφή των τιμών από όλους τους Έλληνες προμηθευτές, όταν είναι γνωστές οι κερδοσκοπικές και ανατιμητικές τάσεις που επικρατούν στην ελληνική αγορά σε έκτακτες και εποχιακού χαρακτήρα αναταράξεις. Η ίδια η κυβέρνηση άλλωστε, γι΄αυτό, και για άλλους σοβαρότερους λόγους, όπως της ισοτιμίας, ομολογεί την αδυναμία της μη τήρησης του ΕΥΡΩ στο δημόσιο λογιστικό, καθώς και στη σύνταξη σε ΕΥΡΩ του Προϋπολογισμού του 2001. Σε αυτή τη βασική χρονική αδυναμία για τη χώρα μας, πρέπει να προστεθούν και: - Ότι οι περιφερειακές και κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται (αντί να συγκλίνουν) και θα επιτείνουν τα οικονομικά και θεσμικά προβλήματα της μετατροπής του εθνικού μας νομίσματος. - Η οργανωτική δομή και λειτουργία του κράτους νοσεί, έχοντας πολύ σοβαρά προβλήματα για να αντιμετωπίσει στη διαδικασία εφαρμογής του ΕΥΡΩ. Απαιτείται μια άμεση προετοιμασία της Δημόσιας Διοίκησης, του χρηματοοικονομικού τομέα, των επιχειρήσεων και των κοινωνικών φορέων. Προκύπτει έτσι μεγάλη ανάγκη το παρόν τεχνοκρατικό, εκ πρώτης όψεως, νομοσχέδιο να μη μετατραπεί με τις αδυναμίες και παραλείψεις του σ΄ένα πολιτικο-οικονομικό πλαίσιο που θα αναστατώσει τον απλό πολίτη και θα δημιουργήσει πολλαπλές ταχύτητες προσαρμογής με οικονομικές επιπτώσεις στα πάσης φύσεως μικρά επαγγέλματα, στις ΜΜΕπιχειρήσεις ακόμη και στις μεγαλύτερες που προσδοκούν σήμερα μόνο οφέλη από αυτή τη διαδικασία μετάβασης. Τα μεγάλα προβλήματα που αφορούν: - Στην προσέγγιση των δεικτών παραγωγικότητας μεταξύ των κρατών-μελών και ιδιαίτερα των λιγότερο ανεπτυγμένων, προκειμένου να επιτύχει το εγχείρημα του ενιαίου νομίσματος. - Στις δυσκολίες και τις επιπτώσεις για τους εργαζόμενους που συνεπάγεται η προσπάθεια της προσέγγισης αυτής των δεικτών, καθώς και - Στην υποχώρηση των εθνικών θεσμών και λειτουργιών έναντι αυτών του Κεντρικού Ευρωπαϊκού συστήματος, κατ΄εξοχήν διαπερνούν το νομοσχέδιο αυτό και αν μη τι άλλο δημιουργούν ένα κλίμα επιφυλακτικότητας και δυσφορίας. Παρόλα αυτά, η χώρα μας έχει αποφασίσει και συνεχίζει την πορεία της προς την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, και συζητάμε σήμερα ένα τεχνοκρατικό σχέδιο νόμου για την εφαρμογή στην πράξη των Κανονισμών της Ε.Ε. που καθορίζουν την αντικατάσταση της μονάδας ECU και των εθνικών νομισμάτων των κρατών μελών με το ΕΥΡΩ. 1. Η διαδικασία αυτή αντικατάστασης της δραχμής, και κυρίως η μεταβατική περίοδος με τη διατήρηση του διπλού συστήματος (δραχμή & ΕΥΡΩ) συνεπάγεται οικονομικό, λειτουργικό και μισθολογικό κόστος για τις μικρομεσαίες κυρίως επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους και δε μπορεί να το επωμισθούν στο σύνολό του. Πρέπει να προβλεφθούν ειδικά κίνητρα για τις ΜΜΕ και φοροαπαλλαγές (σε μια χρήση) για τις πάσης φύσεως δαπάνες που προκύπτουν από την αντικατάσταση (λογιστικά βιβλία, συστήματα μηχανοργάνωσης στα φορολογικά, μισθολογικά, ασφαλιστικά, στους καταλόγους με διπλές τιμές κλπ). Επίσης, από το λεγόμενο τρίτο επικοινωνιακό πρόγραμμα για το ΕΥΡΩ για το 2001, με σημαντικούς πόρους που διατίθενται από την Ε.Ε. για την ενημέρωση του καταναλωτή και των φορέων της κάθε χώρας, το ΥΠΕΘΟ θα πρέπει να διευκρινίσει τους όρους και τη σχετική προετοιμασία. 2. Γενικότερα, οι πάσης φύσεως μετατροπές και στρογγυλοποιήσεις, και ειδικότερα αυτές του Δημόσιου χρέους (άρθρο 8) θα πρέπει να γίνονται με τη χρήση τριών τουλάχιστον δεκαδικών ψηφίων (όπως ήδη αναγράφεται σήμερα σε όλα τα σχετικά έντυπα ως μέση τιμή FIXING αγοράς και πώλησης του ΕΥΡΩ π.χ. 337,580). Αυτό αποτελεί καταρχήν δίκαιη και ίση αντιμετώπιση του κράτους-οφειλέτη έναντι των δανειστών, ενώ λύνει και άλλα τεχνικο-οικονομικά προβλήματα για τη νομιμότητα των διαδικασιών μετατροπής. Επισημαίνουμε επιπλέον ότι θα πρέπει ρητά να αναφέρεται στο Νομοσχέδιο ότι σε κάθε πράξη μετατροπής δραχμών σε ΕΥΡΩ δεν εισπράττεται προμήθεια γι΄αυτή κάθε αυτή την πράξη αντικατάστασης. 3. Η όλη διαδικασία της προσαρμογής και αντικατάστασης και ειδικότερα η μεταβατική περίοδος, όπως προαναφέρθηκε, άρχισε νωρίτερα για τα λοιπά κράτη-μέλη από ότι στην Ελλάδα. Είναι λογικό στα άλλα κράτη που έχουν αρχίσει ήδη την προετοιμασία να έχουν προκύψει σημαντικά στοιχεία εμπειρίας. Μας διαβεβαιώσατε στην επιτροπή ότι έχουν ληφθεί υπ΄όψιν στη σύνταξη του παρόντος σχεδίου νόμου. Στο πεδίο όμως της εφαρμογής της διαδικασίας μετάβασης και της προετοιμασίας της Δ.Διοίκησης και του Χρηματοοικονομικού τομέα θα έπρεπε ήδη να έχετε ολοκληρώσει τις ενέργειές σας και να μας παρουσιάσετε το οργανόγραμμα και χρονοδιάγραμμα υλοποίησής τους. Διάβασα προσεκτικά το εγχειρίδιο της Γεν. Διεύθυνσης Θησαυροφυλακίου και προϋπολογισμού και το ενσωματωμένο χρονοδιάγραμμα των ενεργειών. Αυτό αποτελεί επίσημο δεσμευτικό κείμενο και πόσα άλλα παρόμοια εγχειρίδια θα έπρεπε να έχουν ήδη κατατεθεί και να δεσμεύουν την κυβέρνηση για την υλοποίηση, όπως είναι το χρονοδιάγραμμα των οργανογραμμάτων και των διαθέσιμων πόρων. 4. Ο ρόλος του ΕΥΡΩ-ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟΥ είναι σημαντικός, κυρίως στην ενημέρωση, προετοιμασία και υποστήριξη του απλού καταναλωτή, του μικρού επαγγελματία και των επιχειρήσεων, και όχι μόνο για τον ελεγκτικό του χαρακτήρα. Για τη διευκόλυνση της μετάβασης στο ΕΥΡΩ θα αποτελεί το βασικό όργανο και των επιτροπών διακανονισμού των καταναλωτικών διαφορών του άρθρου 11 του ν. 2251/94. Επίσης, θα πρέπει να αποτελέσει το εισηγητικό όργανο για τα Προεδρικά Διατάγματα, τις Υποαποφάσεις και τις οδηγίες που θα προκύψουν σε εφαρμογή του παρόντος Νομοσχεδίου. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να καθορισθεί με σαφήνεια ο ρόλος του ΕΥΡΩ-παρατηρητήριου, τα μέλη και οι υποχρεώσεις των Επιτροπών, και το βασικότερο, να εξασφαλισθούν εκ των προτέρων πόροι στην Αυτοδιοίκηση, τα Επιμελητήρια και τους φορείς που θα συμμετέχουν στο σύνολο της δράσης του ευρωπαρατηρητήριου. Επίσης, θα πρέπει να σημειώσουμε εδώ, ότι η καταγραφή της παρανομίας, και η επιβολή του προστίμου πρέπει να ελέγχεται και σε δεύτερο βαθμό. 5. Σημαντική παραμένει η ασάφεια για την αμετάκλητη ισοτιμία ευρω/δραχμής, που όπως αναφέρεται στο άρθρο 8 "θα οριστεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης". Ο όρος "αμετάκλητη" αφορά την εσωτερική διαδικασία εφαρμογής και όχι την αριθμητική σχέση, όπως το έχει καταλάβει ο ελληνικός λαός, για να μπορέσει με κάποιες σταθερές προϋποθέσεις να πάρει έτσι ή αλλιώς τα μέτρα του. Η κυβέρνηση οφείλει γι΄αυτό να εξηγήσει πιο συγκεκριμένα, τη διαδικασία εναρμόνισης της χώρας μας στον τομέα του δημόσιου χρέους με τις άλλες χώρες που μετέχουν στη ζώνη του ΕΥΡΩ και έχουν μετατρέψει το χρέος τους από εθνικές μονάδες στο ΕΥΡΩ. Σημαντικές επίσης ασάφειες, ενδεχόμενα με σκοπιμότητα, υπάρχουν για τη συμμετοχή και άλλων προσώπων, πλην της αρμόδιας Τράπεζας της Ελλάδος στις διαδικασίες αγοράς και πώλησης χρυσού και χρυσών νομισμάτων. Θεωρούμε ότι ως μόνη αρμόδια πρέπει να παραμείνει η Τράπεζα της Ελλάδος. Τέλος, οι πολλαπλές παραπομπές σε Προεδρικά Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, επιτείνουν την ασάφεια πολλών διατάξεων του Νομοσχεδίου, ενισχύουν τις ανησυχίες μας για την ετοιμότητα της χώρας και εν τέλει τη δυνατότητα εφαρμογής χωρίς να αναστατώσει τους πολίτες και να δημιουργήσει τις γνωστές κερδοσκοπικές και ανατιμητικές τάσεις που επικρατούν στην ελληνική αγορά σε έκτακτες και εποχιακού χαρακτήρα αναταράξεις. Η προστασία των καταναλωτών δε μπορεί να μείνει στους ίδιους που η οργάνωση και η διαπαιδαγώγησή τους δεν βρίσκονται στο καλύτερο δυνατό σημείο. Αλλά πολύ περισσότερο ανήκει στο κράτος και αυτό πρέπει να διαθέσει τους σχετικούς πόρους και να παράσχει την απαραίτητη προστασία των αυτοαπασχολούμενων και των ΜΜΕ.