Home Ομιλίες Ομιλία στην Συζήτηση Επερώτησης των Βουλευτών του ΣΥΝ προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, σχετικώς με την κυβερνητική πολιτική που εφαρμόζεται στα εργασιακά ζητήματα

Ομιλία στην Συζήτηση Επερώτησης των Βουλευτών του ΣΥΝ προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, σχετικώς με την κυβερνητική πολιτική που εφαρμόζεται στα εργασιακά ζητήματα

E-mail Εκτύπωση PDF
Θα μιλήσω περισσότερο για την ένταση των προβλημάτων που παρατηρείται στην περιφέρεια και ιδιαίτερα στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού που είναι οι νέοι και οι γυναίκες. Στο Νομό Θεσσαλονίκης και στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας την τελευταία δεκαετία συνεχώς τα στοιχεία και τα δημοσιεύματα του Τύπου, οι αναλύσεις κ.λπ. δείχνουν ότι το πρόβλημα της ανεργίας και της απασχόλησης διατηρεί στοιχεία έντασης. Εκτός, όμως, από τους αριθμούς η επαφή η δική μας, αλλά νομίζω και των άλλων συναδέλφων για τα ίδια τα προβλήματα, με τους ίδιους τους εργαζόμενους και τα προβλήματα των εργασιακών σχέσεων και την ανασφάλεια που έχουν με τους απασχολήσιμους, με τους άνεργους είναι οδυνηρή. Προσπαθούμε εδώ με τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, με τις προτάσεις μας –πολλές προτάσεις νόμου έχει καταθέσει το κόμμα μου, ο Συνασπισμός, γι’ αυτό το θέμα- να εξευρεθούν κάποιες λύσεις. Όμως, διαπιστώνουμε ότι η Κυβέρνηση βλέπει όλη αυτήν τη δυσμενή κατάσταση ως θεατής. Για την περιοχή της Θεσσαλονίκης και της κεντρικής Μακεδονίας θα έλεγα ότι αδυνατεί να υλοποιήσει ένα βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης. Υπάρχουν θέματα που συνδέονται με τα δομικά προβλήματα του διαμορφουμένου μοντέλου ανάπτυξης, όπως είναι η άνιση διανομή του παραγόμενου πλούτου, η χρόνια υποαπασχόληση ικανού για εργασία πληθυσμού, η χαμηλή ανταγωνιστικότητα παρά το χαμηλό κέρδος εργασίας συνδέονται με τα ειδικότερα αίτια, με την ανυπαρξία βιομηχανικής πολιτικής. Ιδιαίτερα για την περιοχή μου στους κρίσιμους κλάδους της ένδυσης παρατηρείται η συρρίκνωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ο αναποτελεσματικός σχεδιασμός των δράσεων για την απασχόληση από τα προγράμματα του Α΄, του Β΄ και σήμερα και του Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, οι μεγάλες καθυστερήσεις, η ανεπαρκής λειτουργία του ΟΑΕΔ. Έτσι αντί να διαμορφώνονται συνθήκες ανάκαμψης –παρ’ ότι πια βρισκόμαστε στα μέσα και του Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης- έχουμε οδηγηθεί στις μαζικές πτωχεύσεις των επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα οι απολύσεις των εργαζομένων να παίρνουν τη μορφή χιονοστιβάδας. Βέβαια, όταν πια πήραν αυτήν τη μορφή και για το λεκανοπέδιο της Αττικής, εδώ έχουμε μια όξυνση της έντασης του δικομματισμού για τη δημιουργία εντυπώσεων, ενώ και τα δυο μεγάλα κόμματα δεν στέκονται στα προβλήματα και στην πολιτική τους που πρέπει να την αλλάξουν για να αντιμετωπίσουν τα θέματα της απασχόλησης. Ο ιματισμός ξενιτεύεται εδώ και δεκαπέντε χρόνια από τη βόρεια Ελλάδα στις διάφορες γειτονικές χώρες. Ένα σωρό επιχειρήσεις. Να τις απαριθμήσω εδώ δεν μου φτάνει ο χρόνος. Πάνω από πενήντα επιχειρήσεις στη προηγούμενη δεκαετία έχουν μετακομίσει με αποτέλεσμα τριάντα χιλιάδες εργαζόμενοι να χάσουν τη δουλειά τους. Οι περισσότεροι στις επιχειρήσεις κλωστοϋφαντουργίας και ενδύματος και η συντριπτική πλειοψηφία είναι γυναίκες με δυσκολία πλέον –το καταλαβαίνετε- για επανένταξη δηλαδή κάτω από αυτές τις δύσκολες συνθήκες να ξαναβρούν πάλι τη δουλειά τους. Χαρακτηριστική ήταν η φυγή της «GOOD YEAR» από τη Θεσσαλονίκη στην Τουρκία που απέλυσε τριακόσιους πενήντα εργαζομένους. Παραμένει ακόμα το πρόβλημα, κύριε Υπουργέ, της ρύθμισης του συνταξιοδοτικού τους προβλήματος, όπως και των εργαζομένων της «ΕΛΕΝΙΤ». Τα προβλήματα αποεπένδυσης στη Θεσσαλονίκη και την ευρύτερη περιοχή συνεχίζονται. Δεν γνωρίζουμε σήμερα κατά πόσο θα μειωθεί ο αριθμός των εργαζομένων στην «ΑΓΝΟ Α.Ε.» μετά την πώλησή της στην «ΚΟΛΙΟΣ Α.Ε.», γιατί και η ΑΤΕ και η εταιρεία αυτή κρατούν κλειστά τα χαρτιά τους. Η διοίκηση της «ΒALΚΑΝ EXPORT» ανακοίνωσε επίσημα ότι θα διακόψει οριστικά τη λειτουργία της μονάδας νοβοπάν στα τέλη Ιουνίου. Και αυτή θα πάρει άλλο προορισμό σε άλλη χώρα φθηνού εργασιακού κόστους. Ενδεχόμενο φαίνεται το κλείσιμο των μαρμάρων Καβάλας, ενώ η «ΧΩΝΕΟΣ ΦΛΩΡΙΝΑ» μείωσε τους εργαζόμενους από διακόσιους πενήντα σε εκατόν είκοσι. Προχθές έληξε οριστικά και έγινε οριστική η πτώχευση της TVX Χαλκιδικής. Δεν έχουμε ακόμα τίποτα για το τι θα κάνουμε με αυτούς τους εργαζόμενους. Επιμένετε και θεωρείτε ως επιτυχία ότι μειώθηκε το ποσοστό της ανεργίας σε 9,9%. Δεν είναι όμως στοιχείο επιτυχίας της εθνικής οικονομίας μας. Γιατί η χώρα μας σε σύνολο παραμένει δεύτερη στον κατάλογο των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ αυτή η μείωση είναι καθαρά συγκυριακή και επηρεάζει μόνο το λεκανοπέδιο της Αττικής. Σύμφωνα με τα στοιχεία η μείωση αυτή συμβαίνει κατά 72% στο λεκανοπέδιο Αττικής και μόλις κατά το υπόλοιπο ποσοστό αλλού, δηλαδή περίπου δέκα χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας δημιουργήθηκαν στην υπόλοιπη Ελλάδα. Στην περιοχή της Θεσσαλονίκης και την ευρύτερη περιοχή το ποσοστό ανεργίας παραμένει. Αν πάρουμε δε τις μετρήσεις του τελευταίου πλέον τριμήνου του 2003 –γιατί οι προηγούμενες αφορούν το τέλος του 2002- τα πράγματα για την περιφέρεια, για τη Θεσσαλονίκη γίνονται ακόμα δυσμενέστερα. Ενώ αν πάρουμε τις μετρήσεις των κερδών ιδίων των επιχειρήσεων, των κεφαλαίων των επιχειρήσεων που δίνουν τα επίσημα στοιχεία και της Κομισιόν, αλλά και τα στοιχεία τα δικά μας, φαίνεται ότι οι επιχειρήσεις αυτές έχουν αποκομίσει μεγαλύτερα κέρδη σε ποσοστά σε σχέση με τα άλλα κράτη-μέλη και έχουν τα μεγαλύτερα αποθεματικά κεφάλαια απ’ ό,τι οι επιχειρήσεις των άλλων κρατών-μελών. Παρ’ όλο ότι βρισκόμαστε στην καρδιά του Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, τον περασμένο μήνα παρατηρήθηκε μείωση στην πρόθεση να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας, παρά τα περιβόητα προγράμματα του Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, μείωση κατά 10% σε σχέση με τον περασμένο χρόνο. Δηλαδή, τελικά –αυτό βγαίνει και από στοιχεία του ΟΑΕΔ- καμία διάθεση δεν δείχνουν οι επιχειρήσεις, παρ’ όλα τα μεγάλα κέρδη που αποκόμισαν και παρ’ όλα τα προγράμματα, να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας. Αν πούμε δε για τις συνθήκες εργασίας εδώ πραγματικά η πλήρης, η σταθερή και αξιοπρεπής εργασία έχει τεθεί υπό διωγμόν. Τελικά, τι θα γίνει; Πρέπει οπωσδήποτε να ληφθούν άμεσα μέτρα. Δεν μπορεί η Κυβέρνηση να παραμένει θεατής και να αφήνεται η οικονομία της χώρας, η περιφερειακή και ισόρροπη ανάπτυξή της στην κυριαρχία των αγορών και του ανταγωνισμού και τελικά η κοινωνία να εγκαταλείπεται και ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι να μένουν έκθετοι στον ανταγωνισμό αυτό.