Home Ομιλίες Ομιλία στην Συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του ν/σ του ΥΠΕΧΩΔΕ «Μητρώο μελετητών, ανάθεση και εκπόνηση μελετών και παροχή συναφών υπηρεσιών και άλλες διατάξεις»

Ομιλία στην Συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του ν/σ του ΥΠΕΧΩΔΕ «Μητρώο μελετητών, ανάθεση και εκπόνηση μελετών και παροχή συναφών υπηρεσιών και άλλες διατάξεις»

E-mail Εκτύπωση PDF
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι είναι ιδιαίτερα σημαντικό το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, γιατί το θέμα των μητρώων, της ανάθεσης και της εκπόνησης των μελετών και των υποστηρικτικών υπηρεσιών είναι ο βασικότερος κρίκος στο σύστημα παραγωγής των δημοσίων έργων. Και παράλληλα, ετούτο εδώ το νομοσχέδιο αποτελεί το κατ’ εξοχήν νομοθετικό πλαίσιο βάσει του οποίου ασκεί το επάγγελμά του, τη λειτουργία του το επιστημονικό δυναμικό της χώρας. Βρισκόμαστε σε μία περίοδο που υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στην παραγωγή του συστήματος των δημοσίων έργων, υπερβάσεις, κακοτεχνίες, καταστροφές που παρουσιάστηκαν τον τελευταίο καιρό σε πολλά μεγάλα και μικρά έργα αλλά και οι μεγάλες καθυστερήσεις υλοποίησης των έργων των Ολυμπιακών Αγώνων από τα προγράμματα του Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης. Αναζητούμε κάθε φορά τα αίτια της κακοδαιμονίας στο χώρο των δημοσίων έργων. Μερικά από αυτά όμως αποτελούν κοινή διαπίστωση όλων των συναρμόδιων φορέων ακόμη και, στα λόγια, της ίδιας της Κυβέρνησης. Για την αντιμετώπιση τους όμως θα πρέπει να στραφούν οι προσπάθειες και να υπάρξουν νομοθετικές διατάξεις. Ποια είναι τα μεγάλα προβλήματα; Αποσπασματικός σχεδιασμός που δεν εντάσσεται στα πλαίσια ενός εθνικού χωροταξικού σχεδιασμού και δεν υλοποιεί ένα δημοκρατικό προγραμματισμό ανάπτυξης της χώρας με πολλαπλές επιπτώσεις όπως ακόμη και στην προετοιμασία ενός κανονικού τεχνικού φακέλου του έργου, για να μπορέσει να γίνει με εγκυρότητα η ανάθεση της μελέτης και στη συνέχεια η εκτέλεση του έργου. Έντονα υποβαθμισμένες δημόσιες τεχνικές υπηρεσίες. Συχνά ελλιπείς και πρόχειρες μελέτες. Αυτό προσπαθεί να θεραπεύσει αυτό το νομοσχέδιο. Έλλειψη διαδικασιών επικαιροποίησης προδιαγραφών και διασφάλισης ποιοτικού ελέγχου. Αναχρονιστικά ελλιπή και αλλοπρόσαλλα αναλυτικά τιμολόγια δημοσίων έργων. Πλημμελής επίβλεψη, ανυπαρξία επιμόρφωσης και καθοδήγησης του τεχνικού δυναμικού της χώρας. Μη διασφάλιση αντικειμενικών κριτηρίων για τα μητρώα μελετητών και κατασκευαστών. Και η μεγαλύτερη αιτία που επηρεάζει όλες τις προηγούμενες είναι οι έντονα κομματικές και οι άλλες παρεμβάσεις σε όλες τις φάσεις και όλες τις διαδικασίες που αφορούν τη μελέτη και την εκτέλεση των έργων. Η Κυβέρνηση απαντώντας στις αιτιάσεις αυτές έχει αντιτείνει τις εκσυγχρονιστικές της παρεμβάσεις μέσω του νομοθετικού πλαισίου. Με το νόμο 2576 «περί βελτίωσης των διαδικασιών για την ανάθεση της κατασκευής των δημοσίων έργων και άλλες διατάξεις» θέσπισε τη διαδικασία του περίφημου πλέον μαθηματικού τύπου και η διαφημιζόμενη αντικειμενικότητα στην ανάδειξη του μειοδότη αντικαταστάθηκε σήμερα από μία σειρά μεθοδεύσεων που φαίνεται ότι δεν κινούνται στα πλαίσια του υγιούς ανταγωνισμού. Με το νόμο 2940/2001 περί αναπτυξιακών φορολογικών και θεσμικών κινήτρων για τις επιχειρήσεις του κατασκευαστικού τομέα που υποτίθεται ότι θεσπίστηκε, για να δώσει κίνητρα στην ανάπτυξη μεγάλων κατασκευαστικών εταιρειών και να καθαρίσει το μητρώο των κατασκευαστών, τελικά αντί να βελτιώσει την κατάσταση δημιούργησε σοβαρές ανησυχίες για το αδιάβλητο της επανάκρισης, ενώ ο αναγκαστικός χαρακτήρας των συγχωνεύσεων οδήγησε τις μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις, ιδιαίτερα αξιόλογες στην περιφέρεια, σε συρρίκνωση και ακόμη και σε εξαφάνιση. Θέσπισε τις ανώνυμες εταιρείες του δημοσίου καθώς και την πρόσληψη συμβούλων εταιρειών που υποτίθεται ότι θα έλυναν τα χρόνια προβλήματα των δημόσιων τεχνικών υπηρεσιών και θα συνέβαλλαν σε μία αποτελεσματικότερη και οικονομικότερη διαχείριση του συστήματος δημοσίων έργων. Δεν βλέπουμε όμως να απέδωσαν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Σήμερα καταθέτει το νομοσχέδιο για τα μητρώα μελετητών και την ανάθεση και εκπόνηση μελετών. Το νομοσχέδιο αυτό, αντί να αποτελέσει ένα ενιαίο για όλους τους φορείς του δημόσιου ευρύτερου τομέα θεσμικό και επιστημονικό εργαλείο σχεδιασμού και μελέτης των έργων που θα προάγει την ποιότητα, την οικονομία και τη διαφάνεια των διαδικασιών, περιορίζει την εμβέλεια και εφαρμογή των διαδικασιών του δημόσιου τομέα στην παραγωγή των δημοσίων έργων. Δεν ολοκληρώνει την όποια προσπάθεια και ελπίδα για ένα αξιοκρατικό και με αντικειμενικά κριτήρια έλεγχο της προσφερόμενης επιστημονικής και τεχνικής γνώσης και εμπειρίας. Και βέβαια δεν αποτελεί ούτε και αυτό το νομοσχέδιο ένα μέσο αντιμετώπισης πολλών αιτίων παθογένειας των δημοσίων έργων, αυτές που προανέφερα, όπως για τα θέματα των δημοσίων τεχνικών υπηρεσιών, του συστήματος των προδιαγραφών, των αναλυτικών τιμολογίων και άλλα. Αντί να βελτιώσει και να ενισχύσει τις αρμόδιες υπηρεσίες της διοίκησης για τον προγραμματισμό, την επίβλεψη, την κοστολόγηση των έργων, τις προδιαγραφές, επιχειρεί την περαιτέρω αποδυνάμωσή του. Εισάγει την επιχειρηματικότητα και τον ανταγωνισμό σε ένα κατ’ εξοχήν επιστημονικό αντικείμενο που για την κρίση και τον έλεγχό του απαιτούνται κριτήρια που θα συνεκτιμούν, όμως, την ανάγκη ενίσχυσης όλου του φάσματος του επιστημονικού δυναμικού της χώρας. Με το κριτήριο της οικονομικής προσφοράς, που εισάγει, με την ασάφεια ως προς τον κώδικα των ελαχίστων αμοιβών, αλλά και την ασάφεια ως προς ένα πλέγμα αξιοκρατικών και αντικειμενικών κριτηρίων για την επιστημονική ομάδα μελέτης, όπως και για τα επιστημονικά προσόντα αυτών που θα παρέχουν υπηρεσίες επίβλεψης στα έργα, αντί να επιτυγχάνεται ο κύριος στόχος της ποιότητας στην ουσία πλήττεται το οργανωμένο και συστηματικά ασχολούμενο με τις μελέτες, επιστημονικό δυναμικό της χώρας και ιδιαίτερα της περιφέρειας. Υπάρχει κίνδυνος, κύριοι συνάδελφοι, οι νέοι, οι εργαζόμενοι επιστήμονες στην περιφέρεια να οδηγηθούν στην αναζήτηση στέγης και στην αναζήτηση μεσαζόντων προκειμένου να συμμετάσχουν με προοπτική σε αυτή τη διαδικασία των μελετών την οποία, όμως, δικαιούνται. Γιατί ακόμα και στην περίπτωση των μελετών για τις οποίες προβλέπεται η ύπαρξη μητρώου μελετητών, υπάρχουν διατάξεις που επιτρέπεται να ανατίθεται σε πρόσωπα ή εταιρείες που δεν είναι εγγεγραμμένες σε αυτά. Έχουν γίνει κάποιες σημαντικές διορθώσεις -και περιμένουμε και κάποιες άλλες από τον κύριο Υπουργό- σε θετική κατεύθυνση θα έλεγα. Απαιτούνται, όμως, πολλές ακόμη. Γι’ αυτό έχουμε καταθέσει τροποποιήσεις που με πολύ τεκμηριωμένο τρόπο, με αιτιολογική έκθεση δηλώνουν αυτή την ανάγκη των περαιτέρω βελτιώσεων. Ας δούμε, όμως, αναλυτικότερα τα βασικά προβλήματα του νομοσχεδίου αυτού. Με το τελευταίο εδάφιο της παρ. 6, του άρθρου 1 εξαιρείται από την υποχρέωση εφαρμογής του νόμου αυτού ένα μεγάλο τμήμα των φορέων που εκτελούν δημόσια έργα και ανοίγει ένα μεγάλο παράθυρο να εξαιρεθούν και άλλοι φορείς. Η βελτίωση που έγινε είναι μεν σε θετική κατεύθυνση, εξακολουθεί όμως να παραμένει η δυνατότητα των εξαιρέσεων μέσω των κοινών υπουργικών αποφάσεων για τους φορείς που από τις διατάξεις τους προβλέπονται τέτοιες εξαιρέσεις. Έγινε εκτεταμένος διάλογος στην Επιτροπή και ζητήσαμε να μην υπάρξει ούτε αυτή η δυνατότητα εξαιρέσεων εφαρμογής του νόμου μέσω των κοινών υπουργικών αποφάσεων. Διότι είναι παράλογο, κύριε Υπουργέ, να γίνεται ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για την εκπόνηση μελετών και την παροχή υπηρεσιών προκειμένου να κατοχυρωθεί το δημόσιο συμφέρον και να βελτιωθεί η ποιότητα και να δίνεται παράλληλα η δυνατότητα εξαιρέσεων από αυτό το σύγχρονο πλαίσιο το οποίο εσείς υποστηρίζετε ότι δημιουργείται σήμερα. Τελικά, οι συντάκτες αυτού του νομοσχεδίου δεν πιστεύουν στην αποτελεσματικότητα των διατάξεών του; Δεν θέλουν την εφαρμογή μίας ενιαίας θετικής πολιτικής στα δημόσια έργα; Γιατί αφήνουν τη δυνατότητα διάκρισης των φορέων και μάλιστα χρησιμοποιώντας το επιχείρημα της ευελιξίας και της ταχύτητας στην εκτέλεση του έργου; Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν αφορούν επιδίωξη για το σύνολο των δημόσιων υπηρεσιών, των οργανισμών και των επιχειρήσεων; Το δεύτερο μεγάλο θέμα: Οι τεχνικοί σύμβουλοι, οι εταιρείες συμβούλων για την παροχή ανεξάρτητων υπηρεσιών. Το νομοθετικό μας πλαίσιο στα θέματα παραγωγής των δημοσίων έργων και ειδικότερα ο βασικός τους ν.1418 καθορίζει ότι η διοίκηση και ο έλεγχος εκτέλεσης των έργων γίνεται από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του δημόσιου τομέα. Είναι, όμως, ενδεχόμενο –και είχε προβλέψει το άρθρο 6 του ν.1418- οι υπηρεσίες που δεν είναι επαρκώς στελεχωμένες ή δεν έχουν εμπειρία να αντιμετωπίσουν συγκεκριμένα ζητήματα, να μπορούν να επικουρούνται εμείς λέμε κατά προτεραιότητα, κατά απόλυτη προτεραιότητα, με προγραμματικές συμβάσεις στο έργο της από άλλες πιο έμπειρες και με πολυπληθέστερη στελέχωση υπηρεσίες του δημόσιου τομέα για να μεταφέρεται έτσι και η εμπειρία και η τεχνογνωσία και να μην ασκούνται αρμοδιότητες του δημόσιου τομέα από ιδιώτες. Επίσης, λόγω της σημαντικής αύξησης του όγκου των υποχρεώσεων και των όρων και προϋποθέσεων ως προς την ταχύτητα της διαχείρισης και λοιπών άλλων θεμάτων που τίθενται από τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την τελευταία δεκαετία πολλαπλασιάζεται κάθε χρόνο ο αριθμός και το μέγεθος των συμβάσεων παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών συμβούλου που ανατίθεται από φορείς του δημοσίου σε ιδιώτες. Για την ανάθεση των συμβάσεων αυτών η οδηγία 92/50 της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης από ένα χρηματικό όριο και πάνω ορίζει τις διαδικασίες. Κάτω όμως από το όριο αυτό μέχρι σήμερα επικρατεί σύγχυση και πλήρης ασυδοσία για τη σκοπιμότητα και τελικά για την ανάθεση των υπηρεσιών αυτών. Με το παρόν νομοσχέδιο επιχειρείται η δημοσιοποίηση των αναθέσεων αυτών. Καμία όμως άλλη δικλείδα ασφαλείας δεν δημιουργείται για να μην αποδυναμωθεί ο δημόσιος τομέας από το κατ’ εξοχήν έργο της διοίκησης και επίβλεψης του έργου και για να τηρηθούν κατά την ανάθεση τα αντικειμενικά κατ’ αρχήν κριτήρια ενός αντίστοιχου μητρώου με αυτό του μητρώου μελετών. Για τους λόγους αυτούς είχα προτείνει κατά τη συζήτηση στην Επιτροπή στο άρθρο 1, προκειμένου οι ιδιώτες να παίξουν συμπληρωματικό βοηθητικό ρόλο στο έργο της δημόσιας τεχνικής υπηρεσίας και όχι να έχουν αποφασιστική αρμοδιότητα, να διευκρινιστεί ότι οι συμβάσεις αυτές αφορούν υποβοήθηση της αναθέτουσας αρχής ή του εργοδότη για τα θέματα ανάθεσης έργου ή μελέτης, επίβλεψης έργου κοκ. Δεχθήκατε τότε τον όρο υποβοήθηση, αλλά δεν βλέπω να τον έχετε προσθέσει στο τελικό κείμενο του νομοσχεδίου. Ζητήσαμε επίσης –και έχω καταθέσει σχετική τροπολογία- η σκοπιμότητα, ο έλεγχος των συνθηκών και η λήψη απόφασης για την υποβοήθηση από προγραμματική σύμβαση ή από ιδιώτη της υπηρεσίας να λαμβάνεται μετά από εισήγηση του αρμόδιου τεχνικού συμβουλίου της αναθέτουσας αρχής. Το τρίτο μεγάλο θέμα που προσπαθεί να θεραπεύσει το νομοσχέδιο είναι πράγματι η παρατηρούμενη αύξηση του προϋπολογισμού των έργων και των αμοιβών των μελετών. Ποια είναι όμως τα πραγματικά αίτια; Ένα από τα βασικότερα αίτια είναι η αδυναμία των αρχών που αναθέτουν, η αδυναμία της προετοιμασίας του τεχνικού φακέλου του έργου, της διερεύνησης των αναγκών που θα καλύψει αυτό το έργο και των στοιχείων που απαιτούνται για τον κατά προσέγγιση προσδιορισμό του προϋπολογισμού του έργου. Γίνεται μία προσπάθεια να βελτιωθεί η κατάσταση μέσω των διατάξεων του νομοσχεδίου αυτού. Δεν ολοκληρώνεται όμως αυτή η προσπάθεια. Εξίσου σοβαρό αίτιο είναι η συνειδητή υποεκτίμηση του προϋπολογισμού των έργων και αμοιβών ώστε να εντάσσονται περισσότερα έργα και μελέτες στα προγράμματα, κατεύθυνση συνήθως των πολιτικών σε βάρος όμως της αποτελεσματικής μεταχείρισης των έργων. Σοβαρότατο πρόβλημα σε όλες τις φάσεις της παραγωγής ενός δημόσιου έργου είναι η έλλειψη αξιόπιστων, σύγχρονων, εγκεκριμένων, αναλυτικών τιμολογίων για την κοστολόγηση των έργων. Τα ισχύοντα σήμερα τιμολόγια συντάχθηκαν τη δεκαετία του 1970 με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη λύση του προβλήματος. Παρ’ όλο που ο νόμος 2940 του 2001 περί συγχωνεύσεων έκανε κάποιο βήμα γι’ αυτά τα θέματα, μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει τίποτα. Και βέβαια η δυνατότητα που δίνεται στον κύριο του έργου να δίνει εντολές στους μελετητές για επεκτάσεις του έργου, αλλαγή των χαρακτηριστικών του και άλλα. Επεκτάσεις και αλλαγές που τις περισσότερες φορές είναι καταχρηστικές και εξυπηρετούν άλλες σκοπιμότητες και όχι το ίδιο το έργο και το κοινωνικό σύνολο. Τα προβλήματα της ανεπαρκούς στελέχωσης και της μη ανανέωσης και επιμόρφωσης του δυναμικού της δημόσιας διοίκησης διαπερνούν ως ένα γενικό αίτιο όλα τα προηγούμενα. Και βέβαια υπάρχει και ο ανθρώπινος παράγων, ο μελετητής. Κατά την άποψή μας είναι λίγοι οι μη συνεπείς. Αυτοί όμως εκμεταλλεύονται τα κενά και τις πρακτικές που επισημάνθηκαν και τη σημερινή έλλειψη σύνδεσης μεταξύ προεκτιμώμενης και συμβατικής αμοιβής, για να αυξήσουν τους προϋπολογισμούς και τη μελέτη και να δημιουργήσουν έτσι ολιγοπωλιακές καταστάσεις. Όμως, σε καμία περίπτωση το πρόβλημα δεν διορθώνεται ή δεν περιορίζεται με τη γενίκευση της οικονομικής προσφοράς όπως αυτή στην αρχή είχε διατυπωθεί στο νομοσχέδιο με την κατάργηση των ελαχίστων αμοιβών και το απεριόριστο ποσοστό έκπτωσης μέχρι και 100%. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που παραμένει στο μεταβατικό στάδιο αυτού του νομοσχεδίου. Όλα τα θετικά μέτρα συνδέονται τελικά, κύριοι συνάδελφοι, με την εξυγίανση των Μητρώων, την τήρησή τους, το συστηματικό έλεγχο, όπως και την αναβάθμιση όλου του συστήματος παραγωγής ενός δημοσίου έργου, δηλαδή των υπηρεσιών, των προδιαγραφών, της προετοιμασίας του φακέλου του κ.ο.κ. Όσον αφορά στα Μητρώα των Ελεγκτών και την ανάγκη σύστασης Μητρώου Τεχνικών Συμβούλων και Εταιρειών Συμβούλων για την παροχή ανεξάρτητων υπηρεσιών, το νομοσχέδιο δεν περιλαμβάνει καμία διάταξη εθνικής νομοθεσίας, ενώ μπορούσε να το κάνει, μιας και δεν το απαγορεύει η Κοινοτική Οδηγία. Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμία διάταξη εθνικής νομοθεσίας σε ό,τι αφορά στις προϋποθέσεις σας του επαγγέλματος του συμβούλου παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών. Δεν προβλέπει ούτε καν ως δυνατότητα τη συγκρότηση αντίστοιχου μητρώου. Είναι θετικό ότι διατηρούνται τα Μητρώα των Μελετητών. Πρέπει να γίνεται συστηματικός έλεγχος, παρακολούθηση και καταγραφή των στοιχείων της πορείας των γραφείων και των εταιρειών που υπάρχουν σε αυτό το Μητρώο. Υπάρχει, όμως εξίσου ανάγκη να νομοθετηθούν οι προϋποθέσεις άσκησης του επαγγέλματος του τεχνικού συμβούλου και της οργάνωσης των εταιρειών συμβούλων για την ανάληψη συμβάσεων παροχής υπηρεσιών από το δημόσιο. Επίσης, υπάρχει ανάγκη για αυστηρό έλεγχο της τήρησης της εθνικής και κοινοτικής νομοθεσίας. Όπως όλοι οι φορείς προτείνουν, και το Τεχνικό Επιμελητήριο, και ο Σύνδεσμος των Μελετητών και οι Επιτροπές, που είχατε συστήσει μέχρι σήμερα στο ΥΠΕΧΩΔΕ, υπάρχει ανάγκη συγκρότησης αυτού του Μητρώου. Εμείς το τεκμηριώνουμε λιτά μέσα σε μια σχετική τροπολογία που έχουμε καταθέσει. Σωστά στο Μητρώο αυτό ή στις υπηρεσίες αυτές δεν συμμετέχουν οι εγγεγραμμένοι στο ΜΕΕΠ ενώ για τους εγγεγραμμένους στο ΜΕΚ σωστά επιτρέπεται μεν, αρκεί να γίνουν οι σχετικοί έλεγχοι και η τακτική παρακολούθηση. Η πολιτεία οφείλει και να καταγράψει τα βασικά στοιχεία των φορέων του ιδιωτικού τομέα, αλλά και να ορίσει τους όρους και τις προϋποθέσεις για την άσκηση του επαγγέλματος για να μην φτάσουμε τελικά στην ακραία περίπτωση μια εργοληπτική εταιρεία ή μια θυγατρική της να ασκεί τη διοίκηση ή την επίβλεψη στο έργο που κατασκευάζει η ίδια. Όσον αφορά στα θέματα των διαδικασιών της σύναψης συμβάσεων, που κατά το μεγαλύτερο μέρος του κεφαλαίου αυτού καλύπτονται από την Οδηγία 92/50 και από το Προεδρικό Διάταγμα 346/98, πέραν των κοινών κανόνων, των κριτηρίων, της εξασφάλισης των προϋποθέσεων για ίσους όρους ανταγωνισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το παρόν νομοσχέδιο έπρεπε να καλύψει και ένα ευρύ πεδίο της εθνικής νομοθεσίας, που πρέπει να λάβει υπόψη τις συνθήκες και τις ανάγκες της χώρας στα θέματα αυτά. Για παράδειγμα, ποια είναι τα κριτήρια της χρηματοοικονομικής ικανότητας και πως θα χρησιμοποιηθούν; Αυτό είναι σαφές ότι και η Οδηγία το αφήνει στη νομοθεσία της χώρας για να το ρυθμίσει. Και όμως, δεν ρυθμίζεται από το νομοσχέδιο αυτό. Οι γενικές κατευθύνσεις της εθνικής πολιτικής που θα είναι συμβατές με την Οδηγία 92/50 δεν έχουν τεθεί στο νομοσχέδιο αυτό και είναι ανάγκη να τεθούν. Είναι δικό μας θέμα να καθορίσουμε και τις γενικές κατευθύνσεις και τις συμπληρωματικές διατάξεις. Επίσης, μια από τις κατευθύνσεις του νομοσχεδίου για τα κριτήρια της αξιολόγησης θα έπρεπε να είναι ότι κατά την αξιολόγηση της ομάδας εκπόνησης της μελέτης ή παροχής υπηρεσιών θα δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στη συνοχή της ομάδας και τη στελέχωσή της κατά κύριο λόγο με μελετητές ή συμβούλους που περιλαμβάνονται στο μόνιμο μελετητικό και επιστημονικό δυναμικό των εταιρειών ή του υποψήφιου αναδόχου, για να αποφύγουμε έτσι προϋποθέσεις που δημιουργούνται με την παράγραφο 7 του άρθρου 10, δηλαδή τη δημιουργία ευκαιριακών επιστημονικών ομάδων. Αντίθετα πρέπει να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις για σταθερές επιστημονικές ομάδες και για σωστή άσκηση του επαγγέλματος του μηχανικού, ούτως ώστε να επιτύχουμε αυτό το στόχο που θέλουμε όλοι: Ποιότητα των μελετών, αξιοκρατικά και αντικειμενικά κριτήρια για την ανάθεση των έργων. Και τώρα θα χρησιμοποιήσω τα δύο λεπτά για το πολύ μεγάλο θέμα, το οποίο άνοιξε, κατ’ αρχήν με την τροπολογία που κατατέθηκε στην Επιτροπή και σήμερα αποτελεί το άρθρο 33 του νομοσχεδίου αυτού, το θέμα της χωροθέτησης ΧΥΤΑ στην περιφέρεια της Αττικής. Κατ’ αρχήν τονίσαμε ότι η διαδικασία με την οποία έχει εισαχθεί όλο αυτό το σοβαρό θέμα είναι απαράδεκτη. Ήταν τροπολογία σε ένα διαφορετικό νομοσχέδιο που το τυπικό κώλυμα επέτρεψε να μην ακούσουμε κανέναν από τους φορείς για αυτό το θέμα. Απαράδεκτο. Από την άλλη πλευρά, είναι ένα άρθρο του νόμου σε ένα νομοσχέδιο που δεν δόθηκε η δυνατότητα να συζητηθεί στην Επιτροπή. Αυτό το νομοσχέδιο σήμερα συζητείται με τη διαδικασία της μίας ημέρας, επί της αρχής και επί των άρθρων, δηλαδή μια και έξω. Αυτά λοιπόν τα μεγάλα χρόνια προβλήματα των ανεξέλεγκτων χωματερών, της απαράδεκτης διαχείρισης των στερεών αποβλήτων και της υπερβολικής συγκέντρωσης δραστηριοτήτων και ρύπανσης, φόρτου κλπ. στο λεκανοπέδιο της Αττικής και ιδιαίτερα στη Δυτική και Ανατολική Αττική δεν είναι δυνατόν να συζητούνται με αυτόν τον ιδιαίτερα συντετμημένο τρόπο. Κατ΄ αρχήν στο μεγάλο θέμα της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων έχει τεράστιες ευθύνες η Κυβέρνηση, γιατί παραμένουν έτσι ανεξέλεγκτες οι χωματερές και δεν μπορεί να σχολιάζει ως θεατής ως τώρα και να κατηγορεί μόνο την Τοπική Αυτοδιοίκηση γι’ αυτό το θέμα. Έχει τεράστιες ευθύνες γιατί δεν προωθήθηκε και παραμένει μόνο ευχολόγιο το θέμα της ολοκληρωμένης διαχείρισης. Πείτε μου πού λειτουργούν σταθμοί μεταφόρτωσης. Πείτε μου, μετά από τόσα χρόνια τεχνογνωσίας, τεχνολογίας, οδηγιών από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά από το 1996 που έγινε και η αντίστοιχη κοινή υπουργική απόφαση, πού λειτουργούν σήμερα αυτοί οι σταθμοί, πού γίνεται η επεξεργασία (διαλογή) στην πηγή παραγωγής των αποβλήτων, πού έχουν αυτή τη στιγμή χωροθετηθεί με αντικειμενικό τρόπο και πού έχουν εγκριθεί και προχωρήσει οι περιβαλλοντικές μελέτες για τους ΧΥΤΑ. Το θέμα είναι τεράστιο. Οι ευθύνες είναι πάρα πολύ μεγάλες. Η διαχείριση των στερεών αποβλήτων πρέπει να περάσει από πολλά στάδια. Υπάρχει τεχνολογία. Πρέπει να υπάρχει βούληση και να διατεθούν χρήματα. Το μεγαλύτερο στάδιο της διαχείρισης πρέπει να γίνεται στο νομό και στο δήμο που παράγει το πρόβλημα. Από εκεί και πέρα, ένα μικρότερο μέρος αυτών των αποβλήτων, ένα πολύ μικρό μέρος, θα οδηγείται στους ΧΥΤΑ. Αυτή η διαδικασία δεν έχει τηρηθεί μέχρι τώρα. Δεν έχετε να μας επιδείξετε κανένα, μα κανένα παράδειγμα. Είναι διαδικασία που θα πρέπει να ενισχύει ένας εθνικός σχεδιασμός που να επιβάλλει η Κυβέρνηση και που δεν εναποτίθεται στο νομαρχιακό σχεδιασμό. Εδώ δεν έχετε εφαρμόσει αυτή τη διαδικασία και έρχεστε τώρα να αφαιρέσετε αρμοδιότητες από το νομαρχιακό σχεδιασμό, ο οποίος περιμένει με έναν αξιόπιστο τρόπο μέσα από τις διαδικασίες του δικού του προγραμματισμού να κάνει την τελική διαχείριση των στερεών αποβλήτων στον ΧΥΤΑ. Επομένως, αυτό το άρθρο, αυτή η τροπολογία, είπαμε ότι πρέπει να αποσυρθεί. Υπάρχει μεγάλη ανάγκη, πολύ περισσότερο για την Αττική, γιατί αφορά θέμα εθνικού σχεδιασμού και διαδικασιών ολοκληρωμένης διαχείρισης των στερεών αποβλήτων. Αλλά υπάρχει ανάγκη να δώσουμε και ένα άλλο μήνυμα και στην υπόλοιπη χώρα ούτως ώστε και ο σχεδιασμός της αυτοδιοίκησης και της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης να μπορέσει να σταθεί αξιόπιστα στα πόδια του, να προχωρήσει αυτές τις σύγχρονες μορφές διαχείρισης των αποβλήτων και να έρθει η όλη διαδικασία εδώ και τώρα με τη μορφή ενός νομοσχεδίου για να συζητήσουμε όλα αυτά τα θέματα. Δεν μπορείτε με έναν τέτοιο τρόπο στην ιδιαίτερα βεβαρημένη περιοχή Ανατολικής και Δυτικής Αττικής να φορτώνετε για μία ακόμα φορά άρον άρον μία ιδιαίτερη ρύπανση και χωρίς τη δημιουργία καμιάς προϋπόθεσης για τον έλεγχο όλης αυτής της ιστορίας. Όσον αφορά την περιφέρεια, οι παράγραφοι 8 και 9 του συγκεκριμένου άρθρου δίνουν την αρμοδιότητα στο Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας να τροποποιεί το σχέδιο διαχείρισης ως προς τον φορέα διαχείρισης με τον ορισμό άλλου Δήμου ή Δήμων ή Συνδέσμων προκειμένου να προβαίνει στην υλοποίηση του σχεδίου. Σαφέστατα η απάντηση στα προβλήματα που αφορούν τα απορρίμματα πρέπει να είναι άμεση για να μην έχουμε νέους Κουρουπητούς. Πιστεύω ότι κάθε Γενικός Γραμματέας της Περιφέρειας θα αποφασίζει με γνώμονα το συμφέρον των πολιτών και την προστασία του περιβάλλοντος αφού βεβαίως εκφράσουν γνώμη όλοι οι φορείς.