Home Ομιλίες Τοποθέτηση επί της αρχής του Σ/Ν του ΥΠΕΧΩΔΕ: «Κύρωση της από 14/6/2002 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Έγκριση περιβαλλοντικών όρων, κήρυξη αναγκαστικών απαλλοτριώσεων και ρύθμιση λοιπών θεμάτων για την εκτέλεση του Ολυμπιακού έργου της Μαραθώνιας διαδρ

Τοποθέτηση επί της αρχής του Σ/Ν του ΥΠΕΧΩΔΕ: «Κύρωση της από 14/6/2002 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Έγκριση περιβαλλοντικών όρων, κήρυξη αναγκαστικών απαλλοτριώσεων και ρύθμιση λοιπών θεμάτων για την εκτέλεση του Ολυμπιακού έργου της Μαραθώνιας διαδρ

E-mail Εκτύπωση PDF
Πραγματικά με την πράξη της αυτή η Κυβέρνηση κινείται οριακά όσον αφορά τις διατάξεις του Συντάγματος. Χρησιμοποιεί τη διαδικασία της πράξης νομοθετικού περιεχομένου για τη διαπλάτυνση της μαραθώνιας διαδρομής. Η διαδικασία αυτή, σύμφωνα με το Σύνταγμα, χρησιμοποιείται σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσες και για απρόβλεπτη ανάγκη. Και βέβαια σε καμία περίπτωση δεν είναι απρόβλεπτη η ανάγκη, δεν είναι εξαιρετικά επείγον, αλλά γίνεται εξαιρετικά επείγον ένα θέμα, η Μαραθώνια διαδρομή που ήταν βασικό στοιχείο του φακέλου υποψηφιότητας για την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων και που είναι επίσης είναι βασικό στοιχείο για την ανάδειξη της αρχαίας και της νεότερης ιστορίας μας. Σε καμία περίπτωση δεν της άξιζε ως έργο αυτή η προχειρότητα και αυτός ο τρόπος νομοθέτησης, δηλαδή με πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Να δούμε την ουσία, κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ και κύριοι συνάδελφοι. Μετά την Αρχαία Ολυμπία και τους αγώνες, εκεί το βασικό στοιχείο των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν και είναι η Μαραθώνια διαδρομή. Δεν δικαιούται λοιπόν το Κοινοβούλιο, μία, δύο και τρεις φορές και περισσότερο να συζητήσει για το πώς θα πρέπει να αναβαθμιστεί σήμερα αυτή Μαραθώνια διαδρομή; Γιατί τελικά εδώ συζητάμε και με μεγάλη καθυστέρηση μόνο για τη διαπλάτυνση. Για την προσθήκη περιβαλλοντικών όρων σε μια διαπλάτυνση, η οποία δεν στοχεύει μόνο στο να καλλωπίσει τη Μαραθώνια διαδρομή ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά και μετά για να αποτελέσει μια βασική οδική αρτηρία. Και το Κοινοβούλιο και οι φορείς και οι κάτοικοι αυτής της περιοχής και όλοι δικαιούνται να έχουν άποψη για το πώς θα πρέπει πράγματι με ιστορική ευθύνη αυτή η Μαραθώνια διαδρομή θα αναπλαστεί, θα αναβαθμιστεί. Τα δικά μας κριτήρια, κύριοι συνάδελφοι, είναι διαφορετικά γι’ αυτήν την ανάπλαση. Είναι διαφορετικά όταν σκεφτόμαστε ότι αυτή η Μαραθώνια διαδρομή κύριο στόχο είχε να αναδείξει μέσα από τον αγώνα αυτών των αθλητών στα σαράντα δύο χλμ., το άγχος και την αγωνία τους για την επικράτηση της ειρήνης σε αυτόν τον κόσμο. Και αυτό το άγχος είχε και ο Γρηγόρης Λαμπράκης όταν την καθιέρωσε στη νεότερη ιστορία, ως μια Μαραθώνια πορεία ειρήνης. Σε καμία περίπτωση δεν άξιζε γι’ αυτό το έργο τέτοια συμπεριφορά. Και βέβαια δεν χρειάζεται εδώ να φορτίσουμε συναισθηματικά το κλίμα, για να μπορέσουμε δι’ αυτού του τρόπου να κάνουμε αντικυβερνητική ή στείρα αντιπολίτευση. Θέλουμε ουσιαστικά να φορτίσουμε το κλίμα, γιατί θέλουμε αυτή η διαδικασία της συζήτησης εδώ να μας οδηγήσει και σε κάτι άλλο. Ότι ακόμη, κύριοι συνάδελφοι, δεν έχουμε καμία, μα καμία αίσθηση, για το ποια θα είναι τελικά η κεντρική ιδέα όσον αφορά όλη την εικόνα της χώρας μας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το πνεύμα που θα κυριαρχήσει και το μήνυμα το οποίο θα δώσει η Ελλάδα στην ανθρωπότητα. Δεν το ξέρουμε. Έχουμε εμπλακεί σε μία ατέρμονη διαδικασία με ευθύνη της Κυβέρνησης; Καθυστερούν οι μελέτες και καθυστερεί η υλοποίηση όλων των έργων που επεβλήθησαν απ’ το φάκελο υποψηφιότητας. Έχουμε αφήσει πίσω τη συζήτηση για το τι μήνυμα και τι πνεύμα θα πρέπει να έχει όλη αυτή η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Αν, λοιπόν, έχουμε καθυστερήσει υπερβολικά στην εκτέλεση των έργων, φοβάμαι, κύριοι συνάδελφοι, ότι την τελευταία στιγμή και χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι, θα αποφασιστεί και ο τρόπος με τον οποίο θα προβληθεί το όλο εθνικό εγχείρημα των Ολυμπιακών Αγώνων. Σχετικά με το εν λόγω θέμα, η Βουλή καλείται με αυτήν την πράξη νομοθετικού περιεχομένου να κυρώσει την ανατροπή όλου του θεσμικού πλαισίου που αφορά στον χωροταξικό, στον πολεοδομικό και στον περιβαλλοντικό σχεδιασμό και στην ανάπτυξη της χώρας. Είμαστε αντίθετοι σε μία πολιτική της Κυβέρνησης που, αντί να σχεδιάζει, εκβιάζει. Τελικά εδώ, όπως και σε άλλες περιπτώσεις, η Κυβέρνηση χρησιμοποιεί την προσφιλή της μέθοδο, την έφοδο. Έφοδος για το κωπηλατοδρόμιο -ιδού τα αποτελέσματα-, έφοδος για το μουσείο της Ακρόπολης, έφοδος για τις προεκτάσεις του μετρό, έφοδος για το τραμ. Γίνεται ολόκληρη συζήτηση τους δύο τελευταίους μήνες για τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί. Τι γίνεται με αυτήν την πράξη νομοθετικού περιεχομένου; Τι προσπαθεί να αποφύγει η Κυβέρνηση; Προσπαθεί να αποφύγει τις αντιδράσεις των κατοίκων. Έφτασε στο σημείο να μην μπορεί, να μην έχει τα χρονικά περιθώρια, να μην έχει τις δυνατότητες να αφομοιώσει τις αντιδράσεις των κατοίκων σ΄ ένα έργο, που πράγματι δημιουργεί πάρα πολλά προβλήματα με τις απαλλοτριώσεις. Εδώ θα μου πείτε ότι είναι ένα εθνικό έργο και ότι πρέπει πραγματικά οι απαλλοτριώσεις να ξεφύγουν από τον ισχύοντα κώδικα, ο οποίος είναι αρκετά αυστηρός και ότι πρέπει να τον υπερβούν. Έτσι, όμως, θα φτάσουμε στη διαδικασία του «αποφασίζουμε και διατάζουμε». Το ένα σημαντικό θέμα είναι των απαλλοτριώσεων. Το άλλο σοβαρό θέμα είναι η ίδια μαραθώνια διαδρομή, η οποία είναι γεμάτη αρχαιότητες και είναι μία διαδρομή που είναι γεμάτη πράσινο. Μάλιστα όπως και η ίδια η αιτιολογική έκθεση λέει, γίνεται προσπάθεια με όλη αυτήν τη διαδικασία των περιβαλλοντικών όρων κλπ. να διαφυλαχθεί αυτό το πράσινο, αυτό το τοπίο, αυτό το περιβάλλον, που είναι ιδιαίτερου κάλλους. Δεν είναι μία τυχαία διαδρομή. Δεν είναι η διαδρομή με τα χαλάσματα, που όλοι θέλουμε να αποκαλούμε έτσι, η οποία πρέπει να αναβαθμιστεί και να καλλωπιστεί με τις αρχές του star system και της τηλεοπτικής εικόνας. Είναι η διαδρομή που συνυπάρχει με το τοπίο, με τις αρχαιότητες, με τα προβλήματα των κατοίκων εκατέρωθεν αυτής της μαραθώνιας διαδρομής. Αυτοί είναι άνθρωποι χαμηλόμισθοι και πράγματι κάθε απαλλοτρίωση της γης τους, που ενδεχομένως την απέκτησαν με πολύ μεγάλο αγώνα και κόπο, έχει ιδιαίτερη σημασία και δεν μπορεί να γίνεται βεβιασμένα. Όμως, όλοι πιστεύουμε–το λένε και οι κάτοικοι- ότι αυτό το έργο πρέπει να γίνει, γιατί οι Ολυμπιακοί Αγώνες αναλήφθηκαν από τη χώρα μας και πρέπει να γίνουν. Ο Συνασπισμός είχε πάρα πολλές επιφυλάξεις για την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων. Από τη στιγμή, όμως, που έγινε η ανάληψή τους, πρέπει να γίνουν σωστά και να έχουμε το μικρότερο κόστος όσον αφορά το περιβάλλον και ιδιαίτερα το περιβάλλον της Αττικής, το οποίο συνεχώς πλήττεται με όλες αυτές τις επείγουσες διαδικασίες. Να μην έχουμε επιπτώσεις στην οικονομία μας. Συνεχώς, όμως, οι επιπτώσεις στην οικονομία μας από αυτό το εγχείρημα είναι τεράστιες γιατί διπλασιάζεται, τριπλασιάζεται -και ουκ έστιν αριθμός- το κόστος των Ολυμπιακών Αγώνων. Και βέβαια να μην έχουμε επιπτώσεις στα θέματα της περιφερειακής ανάπτυξης και σύγκλισης, που εδώ πια κύριοι συνάδελφοι, αυτό είναι δεδομένο. Οι αρνητικές επιπτώσεις στην περιφέρεια θα είναι τεράστιες από όλη αυτήν τη διαδικασία. Λέμε, λοιπόν, ότι εδώ που φθάσαμε, μια και αναλάβαμε τους αγώνες, θα πρέπει όλα αυτά τα έργα να γίνουν, αλλά όμως θα πρέπει να γίνουν μέσα στο χρόνο τους και μέσα από τις διαδικασίες που προβλέπουν το Σύνταγμα και η νομοθεσία μας. Γιατί δεν γίνονται αυτά τα πράγματα στην ώρα τους; Ποια δικαιολογία υπάρχει; ΄Αντε, να ισχύει αυτό για τα δύο πρώτα χρόνια. Για την τετραετία όμως που διανύουμε, ποια είναι η δικαιολογία για να έχουμε τεράστιες καθυστερήσεις; Γιατί δηλαδή δεν μπορούσε –το είπα και στην επιτροπή αυτό- το ΥΠΕΧΩΔΕ, το καθ’ ύλην και κατ’ εξοχήν αρμόδιο Υπουργείο, που έχει όλα τα μέσα, τις επιτροπές, τα όργανα χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού, τα όργανα εκτέλεσης του έργου –είναι και περιβάλλοντος και δημοσίων έργων, ένα άλλο θέμα μεγάλο, αλλά αυτήν τη στιγμή έχει και το σχεδιασμό, δηλαδή και το μαχαίρι και το πεπόνι- πολύ γρήγορα να σχεδιάσει, να κάνει την περιβαλλοντική μελέτη, να τη θέσει υπόψη των φορέων των κατοίκων κλπ. και να προχωρήσει μετά στο συμπληρωματικό διορθωτικό τεύχος της μελέτης, στην αναθεώρηση της μελέτης και να νομοθετήσει κανονικά όλη αυτή τη διαδικασία; Σε τι δηλαδή δεν είχαμε το χρόνο; Και γιατί δηλαδή φταίνε κάθε φορά οι κάτοικοι και το Συμβούλιο της Επικρατείας στο οποίο προστρέχουν; Και πρέπει κάθε φορά δια μέσου αυτής της πράξης νομοθετικού περιεχομένου να δημιουργήσουμε εκείνες τις συνθήκες, ώστε τελικά να παρακαμφθεί το Συμβούλιο της Επικρατείας ή να μην μπορεί βεβαίως να εκφράσει άποψη ή να καταργηθούν οι δίκες στις οποίες είχαν προστρέξει οι κάτοικοι αλλά και οι φορείς, οι οικολογικές οργανώσεις κλπ. της περιοχής; Γιατί, λοιπόν, να μην μπορούσαν να είχαν γίνει όλα αυτά μέσα από μία κανονική διαδικασία; Να είχαμε δηλαδή ακούσει εδώ τους φορείς, τους κατοίκους και να είχαμε συμφωνήσει και εμείς προβάλλοντες πράγματι την εθνική ανάγκη για να γίνει αυτό το έργο κατά το δυνατόν καλύτερα; Και ήταν βέβαια λογικό να έχει και τις επιπτώσεις του. Όχι, όμως, να φθάσουμε στο σημείο να υπάρχει μία εγκεκριμένη περιβαλλοντολογική μελέτη τον Ιανουάριο του 2001, να υπάρχει μία συμπληρωματική μελέτη -επειδή οι φορείς αντέδρασαν σ’ αυτήν την περιβαλλοντολογική μελέτη- τον Απρίλιο του 2001 και μετά από όλη αυτή τη διαδικασία να υπάρχει τώρα ενσωματωμένη μία δεύτερη συμπληρωματική μελέτη, (κατά το τεύχος αυτό της μελέτης), περιβαλλοντολογικών επιπτώσεων και να έρχονται τώρα αυτές οι διατάξεις αυτής της συμπληρωματικής μελέτης, η οποία προέκυψε μετά από τις αντιδράσεις και μετά από πολλά λάθη που είχε η αρχική μελέτη, να ενσωματώνονται σ’ αυτήν την πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Δηλαδή ούτε λίγο, ούτε πολύ η πράξη νομοθετικού περιεχομένου ενσωματώνει μεν τις βελτιωμένες κατευθύνσεις και τους όρους της περιβαλλοντολογικής μελέτης, που για μένα έγινε από μία βεβιασμένη και επιτρέψτε μου την έκφραση εντελώς άτυχη διαδικασία, αλλά το κάνει παράλληλα με τους χρονικούς και τους υπόλοιπους αναγκαστικούς όρους τους οποίους βάζει. Δηλαδή, θα προσέχετε μεν τα δέντρα, τις αρχαιότητες, τη ρύπανση, την ασφάλεια των ιδιαίτερα συμφωνημένων εκεί περιοχών από τις οποίες περνάει η μαραθώνια διαδρομή, αλλά θα έχετε στο νου σας ότι θα πρέπει να καλύψετε τις ανάγκες μιας μεγάλης διαπλάτυνσης. ʼρα θα κόψετε δέντρα, θα εκχερσώσετε περιοχές, πλην όμως θα το κάνετε με τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή και εάν χρειάζεται θα μεταφέρουμε και δέντρα και θα αναπλάσουμε και πράσινο περιοχών και κ.ο.κ. Το πλάτος, όμως, της διαδρομής θα πρέπει να είναι τόσο. Θα πρέπει να τηρήσετε τη διαδικασία για τις αρχαιότητες, να τηρήσετε τη νομοθεσία που είναι αρκετά αυστηρή και ευαίσθητη στη χώρα μας -και καλά κάνει- αλλά θα πρέπει να ξέρετε ότι η διαδρομή πρέπει να τελειώσει μέχρι το 2004. Κυρίαρχη η προθεσμία. Από εκεί και πέρα, λοιπόν, αρχίζουν με το άρθρο 2, το άρθρο 3, το άρθρο 4, το άρθρο 5 να επιβάλλονται οι όροι για την εκχέρσωση των περιοχών, για όλα τα άλλα θέματα. Τι επιβάλλει το άρθρο 5 τελικά; Λέει ότι προχώρησαν στις συμβάσεις των έργων με μια μελέτη η οποία κρίθηκε εκ των υστέρων ακατάλληλη και ότι πρέπει σεβόμενοι το περιβάλλον να προσθέσουμε πολλούς νέους όρους. Θέλουμε η μελέτη αυτή να υλοποιήσει το τεχνικό μέρος του έργου, να κάνει αυτήν τη διαπλάτυνση και όλα αυτά και παράλληλα να προστατεύσουμε το περιβάλλον. Τι λέμε, λοιπόν, τους αναδόχους που τους έχουμε εγκαταστήσει; Τους λέμε να ενσωματώσουν αυτούς τους καινούριους όρους στις συμβάσεις και εμείς κατά παρέκκλιση –αυτό κάνει και η πράξη νομοθετικού περιεχομένου και θεωρώ ότι είναι μεγάλη καταστρατήγηση της νομοθεσίας- θα μπορέσουμε να συμβιβάσουμε το χρόνο που σας ζητάμε τελευταία στιγμή να ενσωματώσετε αυτούς τους όρους και το κόστος αυτών των συμπληρωματικών όρων που είναι σίγουρο ότι θα υπερβεί το 50% του κόστους του έργου. Εδώ είναι η παρέκκλιση και υπάρχουν και κάποιες άλλες παρεκκλίσεις που δεν ξέρουμε, αλλά μπορούμε να τις διαβλέψουμε. Αυτές θα ισχύσουν, προκειμένου να έχουμε το «και τούτο ποιείν και το άλλο μη αφιέναι» σε μια διαδικασία η οποία δεν έχει πραγματικά τις απαραίτητες μελέτες, τους απαραίτητους όρους που να έχουν επιβληθεί από μια κανονική διαδικασία. Είμαστε, λοιπόν, αντίθετοι μ’ αυτήν την πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Ως εδώ και μη παρέκει, κύριοι της Κυβέρνησης. Πού θα φτάσουμε τελικά; Στο τέλος με πράξη νομοθετικού περιεχομένου θα ορίσουμε και το πνεύμα, την ποιότητα και το μήνυμα που θα δώσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, για να μην μπορέσουν οι Έλληνες Βουλευτές να το συζητήσουμε και αυτό.