Home Ομιλίες Τοποθέτηση επί της αρχής του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης: «Επαγγελματικό ασυμβίβαστο και συμβατές με το βουλευτικό αξίωμα δραστηριότητες»

Τοποθέτηση επί της αρχής του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης: «Επαγγελματικό ασυμβίβαστο και συμβατές με το βουλευτικό αξίωμα δραστηριότητες»

E-mail Εκτύπωση PDF
Πραγματικά κύριε Πρόεδρε, δε θα μας δόθηκε η δυνατότητα κατά την Αναθεώρηση του Συντάγματος να συζητήσουμε αυτό το κρίσιμο θέμα. Δεν δόθηκε η δυνατότητα ούτε στα μικρά κόμματα ούτε βέβαια στους Βουλευτές, μεμονωμένα. Επομένως είναι λογικό σήμερα να συζητάμε και επί της ουσίας αυτής της ρύθμισης, γιατί αυτή τη στιγμή μας δίνεται ο λόγος επί της ουσίας της ρύθμισης που πραγματικά έχει βαθύτατα πολιτικά χαρακτηριστικά. Είναι μια ρύθμιση που θα επηρεάσει, κατά τη γνώμη μας δυσμενώς, τα θέματα της λειτουργίας του ελληνικού Κοινοβουλίου. Αλλά είναι και μία ρύθμιση η οποία κατά τις άλλες λεπτομέρειες, ουσιαστικές όμως για την προσωπικότητα του Έλληνα Βουλευτή, δεν τηρήθηκε. Ακούμε τώρα εδώ και πολύ καιρό ότι τελικά οι Βουλευτές αρχίζουν και μιλάνε ότι δε θα εφαρμόσουν το Σύνταγμα ή υπαινίσσονται ότι δε θα συμφωνήσουν με αυτό. Σήμερα μάλιστα επανέλαβε και ο κ. Σκανδαλίδης και ο κ. Βενιζέλος και πολλές φορές έχει αναφέρει ο εκπρόσωπος Τύπου κ. Πρωτόπαπας, ότι οι Βουλευτές αυτή τη στιγμή περί άλλα ομιλούν ενώ υπάρχει το Σύνταγμα. Εγώ θα ήθελα να σας ρωτήσω τα εξής: Είχατε ως επιταγή του Συντάγματος να φέρετε τον εκτελεστικό νόμο πριν από 1.1.2003; Είχατε την υποχρέωση απέναντι στους Βουλευτές να τους φέρετε το νόμο για να αναστείλουν αξιοπρεπώς το επάγγελμά τους. Επειδή, έχω μάθει να δουλεύω με αξιοπρέπεια στην εργασία μου και να τα θεωρώ τιμή μου, με τον ίδιο τρόπο αντιμετώπισα και τη βουλευτική μου ιδιότητα. Και από τις αρχές του Δεκεμβρίου περιφέρομαι είτε στο ΤΕΕ είτε στην Εφορία μου είτε στους φορείς για να τους περιγράψω τον τρόπο με τον οποίο θέλω και να συμφωνήσουμε να κάνω την παραίτησή μου, για να εφαρμόσω αυτά τα οποία πραγματικά επέβαλε το Σύνταγμα. Όλοι οι φορείς μου έλεγαν ότι δεν είναι δυνατόν να αποδεχτούμε κανενός τύπου παραίτηση γιατί δεν έχουν το σχετικό νόμο. Μου είπαν να περιμένω και να δούμε. Έφθασε η 22α Δεκεμβρίου βράδυ που έκλεινε η Βουλή και είχαμε ένα γράμμα του Προέδρου –το οποίο επί της ουσίας ήταν προσβλητικό για την προσωπικότητα του Βουλευτή- με το οποίο ενημερώσαμε τις αρμόδιες Υπηρεσίες ότι δεν ήλθε μεν ο νόμος αλλά εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να υποβάλουμε τις παραιτήσεις μας, χωρίς βέβαια να ξέρουμε τον τρόπο. Είναι και αυτά θέματα ουσίας και ήταν ατυχέστατη η έκφραση του Υπουργού κ. Βενιζέλου «το υπογάστριο του κάθε Βουλευτή». Η δράση μας μέσα από την εργασία, η κοινωνική μας δράση, η συνδικαλιστική, η πολιτική δράση είναι αυτό που για τους περισσότερους Βουλευτές είναι το βασικό προτέρημά τους. Είναι αυτό που τους διέκρινε και τους διακρίνει ακόμα στην ελληνική κοινωνία και που κατά το μεγαλύτερο ποσοστό –γιατί έτσι θέλουμε να επιλέγονται οι Βουλευτές- κρίθηκαν άξιοι για να τους εκπροσωπήσουν στο Κοινοβούλιο. Δεν είναι δυνατόν να θεωρείται η εργασία ότι τελικά είναι παντελώς ασυμβίβαστη κατά απόλυτο τρόπο με το βουλευτικό αξίωμα. Εξακολουθεί το Σύνταγμα να το λέει «βουλευτικό αξίωμα». Δε λέει «βουλευτική εργασία» ή «επάγγελμα». Και η αναθεώρηση του Συντάγματος εξακολουθεί να λέει ότι ο εκτελεστικός νόμος θα ορίσει ποιες δραστηριότητες είναι συμβατές με το βουλευτικό αξίωμα και βέβαια θα ορίσει περαιτέρω και τα συνταξιοδοτικά θέματα και τον τρόπο με τον οποίο ο Βουλευτής θα επανέλθει στο επάγγελμά του όταν σταματήσει να έχει το βουλευτικό αξίωμα. Σεις, κύριοι της Κυβέρνησης, που φέρατε αυτό το νόμο, αλλά και όλοι οι συνάδελφοι, βλέπετε αυτός ο νόμος με τα τέσσερα άρθρα του και έτσι όπως αποδυναμώθηκε ακόμα περαιτέρω σήμερα, να καθορίζει αυτό τον τρόπο, τι θα κάνουμε, δηλαδή, με τα συνταξιοδοτικά μας δικαιώματα, τι θα κάνουμε με την επανένταξή μας στο επάγγελμα; ΄Η νομίζετε ότι μας περιφρουρεί μ’ αυτόν τον τρόπο έτσι όπως διατυπώνεται δηλαδή, από τον οποιονδήποτε που μπορεί να θεωρήσει ότι αυτό το οποίο κάνουμε είτε η πνευματική είτε η ερευνητική εργασία δεν τεκμαίρονται από τον νόμο, αφού αυτός είναι τόσο πρόχειρος και έτσι να προσβάλει τη βουλευτική μας ιδιότητα στο ανώτατο όργανο όπως προβλέπεται; Που υπάρχει σαφήνεια έτσι ώστε ο Έλληνας πολίτης να καταλάβει τι τελικά γίνεται μ’ αυτό το βουλευτικό ασυμβίβαστο; Μπορείτε να μου απαντήσετε στο εξής. Οι περισσότεροι φορείς στην Ελλάδα στους οποίους μετέχουμε, είναι συγχρόνως –αυτό συμβαίνει και στις άλλες χώρες- και επαγγελματικοί και επιστημονικοί. Ο δικός μου φορέας το Τεχνικό Επιμελητήριο, αλλά και τα άλλα επιμελητήρια, όπως και οι γενικές ομοσπονδίες, η ΓΣΕΕ και άλλα, είναι και επαγγελματικός και επιστημονικός φορέας. Με ποιον τρόπο θα αναστείλω την ιδιότητά μου; Θα αναστείλω και την επιστημονική και την επαγγελματική; Δεν θα εκτελώ καμία κοινωνική, συνδικαλιστική δραστηριότητα μέσα απ’ αυτό το όργανο από το οποίο διακρίθηκα; Και αν τυχόν εκτελέσω αυτή την ερευνητική και επιστημονική δραστηριότητα μέσα από το πανεπιστήμιο από το οποίο αποφοίτησα ή μέσα από το Τεχνικό Επιμελητήριο, εσείς μου λέτε ότι αυτός ο πρόχειρος νόμος με κατοχυρώνει αν με καταγγείλει κάποιος άλλος; Σε καμία περίπτωση δεν συμβαίνει αυτό. Εδώ, λοιπόν, κάνουμε μια συζήτηση επί της ουσίας, γιατί τώρα μας δίνεται η δυνατότητα να το κάνουμε, για τον τρόπο με τον οποίο αναθεωρήθηκε το Σύνταγμα, αλλά και μια συζήτηση επί της διαδικασίας, η οποία όμως συζήτηση βαθύτατα αφορά την προσωπικότητα του Έλληνα Βουλευτή. Σύμφωνα με το νόμο αναγκάζεται κάποιος να δώσει την επιχείρησή του άρον-άρον κατά τη διάρκεια της θητείας του, το ηθικό πρόβλημα το οποίο του βάζετε να αφήσει τη δουλειά του κατά τη διάρκεια της θητείας του ή διαφορετικά να αφήσει τους ψηφοφόρους του, αυτούς τους ανθρώπους που τον επέλεξαν. Γιατί το κάνετε αυτό; Ρωτήσατε τον αγρότη, τον ελεύθερο επαγγελματία Βουλευτή μιας ατομικής επιχείρησης που θα δώσει και με ποιο κόστος του την επιχείρηση; Και αυτό είναι ίδιον συμφέρον του Βουλευτή; Δεν είναι συναρτημένο με τον τρόπο με τον οποίο δομήθηκε μέχρι τώρα η προσωπικότητα του Έλληνα Βουλευτή όπως και κάθε εργαζόμενου Έλληνα; Είναι τόσο απλά τα πράγματα, ώστε ο κ. Βενιζέλος να μας λέει εδώ, σαν να απευθύνεται στους φοιτητές του, ότι εσείς έχετε ίδιον συμφέρον, όταν συζητάτε δηλαδή, με ποιο τρόπο θα αναστείλετε την εργασία σας; Κύριε Υπουργέ, τουλάχιστον θέλω, έστω και την τελευταία στιγμή, να προσπαθήσετε να εξοπλίσετε αυτό το νομοσχέδιο –εγώ δε σας ζητάω με δραστηριότητες που σας έχουμε πει ότι το Σύνταγμα έδινε τη δυνατότητα να αφήσετε κάποιες δραστηριότητες που θα είναι συμβατές- για να λειτουργήσει με βάση την οργάνωση της κοινωνίας μας και να μας δώσετε δυνατότητα με αξιοπρέπεια να αναστείλουμε το επάγγελμά μας και να επανέλθουμε στο επάγγελμά μας, γιατί δεν το επιτυγχάνετε κατά κανένα τρόπο με αυτό το νομοσχέδιο.