Home Ομιλίες Τοποθέτηση στη συζήτηση Επερώτησης της ΝΔ, αρμοδιότητας ΥΠΕΧΩΔΕ, σχετικώς με τα αντιπλημμυρικά έργα στον Κηφισό ποταμό

Τοποθέτηση στη συζήτηση Επερώτησης της ΝΔ, αρμοδιότητας ΥΠΕΧΩΔΕ, σχετικώς με τα αντιπλημμυρικά έργα στον Κηφισό ποταμό

E-mail Εκτύπωση PDF
Τα έργα αντιπλημμυρικής προστασίας της περιοχής γύρω από τον Κηφισό, η πρόοδός τους, ο τρόπος υλοποίησης, οι υπερβάσεις, οι αστοχίες είναι χαρακτηριστικά της παθογένειας που παρατηρείται επί σειρά ετών στα δημόσια έργα. Θα ήθελα να πω για το συγκεκριμένο έργο ότι με εγκληματική καθυστέρηση εκδόθηκε το 1994 το προεδρικό διάταγμα που θεσμοθέτησε τις ζώνες προστασίας του Κηφισού. Όπως ήταν αναμενόμενο για τη χώρα μας, τελικά και η ίδια η Κυβέρνηση διαπίστωσε με τα γεγονότα των τελευταίων πλημμύρων, ότι το ποτάμι και η περιοχή του όχι μόνο δεν προστατεύεται, αλλά βρίσκεται στο επίκεντρο της αυθαιρεσίας, της μόλυνσης, της ρύπανσης κυρίως από τις μεγάλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ακόμη και από αυτές που κρίθηκαν κατεδαφιστέες με το σεισμό του 1999 και εξακολουθούν ακόμα να υπάρχουν. Από τους ελέγχους που διενήργησε το περασμένο έτος το ΥΠΕΧΩΔΕ, διαπιστώθηκε ότι πολύ περισσότερες από δέκα βιομηχανίες συνεχίζουν να παραβιάζουν τη νομοθεσία. Σημαντικός αριθμός αυθαιρέτων έρχεται να προστεθεί κατά μήκος του ρέματος μαζί με τα αυθαίρετα όλων των ετών, που έχουν περιορίσει την κοίτη του ποταμού. Έτσι τελικά ακόμη και με τα πρόσθετα μέτρα, τα οποία με μεγάλη καθυστέρηση πάρθηκαν αλλά δεν εφαρμόστηκαν την τελευταία δεκαετία, βρεθήκαμε και πάλι να σχεδιάζουμε για τον Κηφισό. Επειδή, όμως, δεν μπορούμε ούτε να τον προστατεύσουμε ούτε να αποτρέψουμε την αυθαίρετη δόμηση γύρω απ’ αυτόν, τη μόλυνση κλπ., αναγκαστήκαμε να τον αντιμετωπίσουμε αποσπασματικά, ως ένα υδραυλικό έργο, το οποίο παράλληλα θα εξυπηρετεί και τις οδικές και κυκλοφοριακές ανάγκες της πρωτεύουσας. Κατά τη δική μας άποψη για τον Κηφισό έχουν μεγάλη ευθύνη και οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας. Ο Ιλισός εξαφανίστηκε εντελώς και τσιμεντοποιήθηκε και ο Κηφισός κατά ένα πολύ μεγάλο μέρος και στην περίοδο των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας καταπατήθηκε, επικαλύφθηκε, ένα μεγάλο του τμήμα μετατράπηκε σε οδικό έργο κ.ο.κ. Εμείς ήμασταν πάντα υπέρ της τακτικής ανάδειξης και προστασίας του ποταμού, που ισχύει και για όλες τις προηγμένες και αναπτυγμένες χώρες και τις πρωτεύουσες όλων αυτών των χωρών. Απέμεινε ο Κηφισός το μοναδικό ποτάμι της πρωτεύουσας και έπρεπε να αντιμετωπιστεί ως ένα προστατευόμενο ποτάμι μέσα από έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό. Από την άλλη πλευρά έπρεπε να είχε δημιουργηθεί έγκαιρα ένας αποτελεσματικός φορέας διαχείρισης όλων των έργων που αφορούσαν τον Κηφισό ποταμό και όλων των ελέγχων που έπρεπε να γίνονται για την προστασία του, για τα υδραυλικά έργα που έπρεπε να γίνουν, για την ένταξη ή μη των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων, των οδικών έργων δηλαδή και τον τρόπο ενσωμάτωσης αυτών -για να μην έχουμε τώρα τα απαράδεκτα βάθρα που στένεψαν την κοίτη του και στη συνέχεια την κατάργησή ή τροποποίησή τους κ.ο.κ. ένα φορέα για τα έργα ανάπλασης, για τον καθορισμό των ζωνών προστασίας, αλλά κατά κύριο λόγο ένα φορέα διαχείρισης ο οποίος θα έχει ένα συστηματικό σύστημα ελέγχου όλων αυτών των παρεμβάσεων, όλης αυτής της προστασίας γι’ αυτό το ποτάμι. Για να γίνουν βέβαια αυτά τα μεγάλα έργα, που απαιτούν και ολοκληρωμένο σχεδιασμό και φορέα διαχείρισης, το πρώτο και κύριο που απαιτείται και είναι αυτό το οποίο δεν έχουμε, είναι οι ενισχυμένες δημόσιες τεχνικές υπηρεσίες. Ενισχυμένες και για τα θέματα του σχεδιασμού, γιατί αυτές πρέπει να έχουν την ευθύνη και για τα θέματα της υλοποίησης των έργων και για την επάρκειά, την έγκριση των μελετών, αλλά και για τα θέματα της τήρησης των όρων τους οποίους επιβάλλει ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός. Τελικά που οδηγηθήκαμε αντί να γίνουν όλα αυτά; Σε ένα έργο το οποίο διαπιστώθηκε απ’ όλους και κυρίως, τραγικά, από τα γεγονότα, ότι έχει περιορισμένη εμβέλεια. Ακόμη αμφισβητείται αν είναι σωστό και σαν υδραυλικό έργο. Η επιλογή της λύσης της επικάλυψης, πέρα από το ότι έχει αισθητικά και περιβαλλοντικά προβλήματα, συγκέντρωσε και πολλές επικρίσεις για το εάν είναι η ενδεικνυόμενη λύση και αν έχει υπολογιστεί με το βαθμό ασφάλειας και ειδικά ως προς το χρόνο που θα έπρεπε να αναφέρεται ως προς την ασφάλεια του έργου. Θεωρήθηκε ότι είχε μικρό χρόνο πρόβλεψης και τελικά μικρό βαθμό ασφάλειας. Όταν κατατέθηκε το σχέδιο διαχείρισης, το προεδρικό διάταγμα, το Συμβούλιο Επικρατείας που εξέτασε αυτό το προεδρικό διάταγμα έθεσε ορισμένες προϋποθέσεις. Δηλαδή την τήρηση της φυσικής μορφής και την αποφυγή της επικάλυψης που καταστρέφει τη μορφή του ποταμού και μειώνει ουσιωδώς την παροχετευτικότητά του και τη δημιουργία ζωνών πρασίνου σε σημαντική απόσταση από την όχθη του ποταμού ούτως ώστε και οι αναπλάσεις να μπορούν να γίνουν, αλλά και για να υπάρχει ένας πρόσθετος βαθμός ασφάλειας. Το γεγονός ότι επί σειρά ετών ένα μεγάλο μέρος της κοίτης του ποταμού είχε διαμορφωθεί σε αυτοκινητόδρομο, μία τακτική που όπως είπα έχουν εγκαταλείψει οι άλλες χώρες, πρόσθεσε μεγάλα προβλήματα και έτσι το 1985 συντάχθηκε μια μελέτη η οποία έπρεπε να είχε ενσωματώσει όλα τα προηγούμενα και να προβλέψει και όλα τα επόμενα. Και όπως ήταν φυσικό, δεν ήταν δυνατό να προβλέψει όλες τις επόμενες επιβαρύνσεις τις οποίες θα είχε ο Κηφισός ποταμός και τη συνεχιζόμενη αυθαιρεσία, τις καταπατήσεις, τον περιορισμό της κοίτης κ.ο.κ. Είχαμε, λοιπόν, δύο πολύ μεγάλα θέματα. Μια μελέτη που όπως συνήθως γίνεται με τις μελέτες των έργων με αδυναμία να καλύψει επαρκώς την υλοποίηση μετά από δεκαπέντε χρόνια του έργου και βέβαια όταν άρχισε να υλοποιείται το έργο είχαμε αυτό το ανεπανόρθωτο, τη μετ’ εμποδίων εξέλιξή του και μάλιστα την εξέλιξη πέρα από κάθε αρχή της υδραυλικής εκ των κάτω προς τα άνω. Το θέμα είναι όμως τι θα κάνουμε τώρα. Είναι γεγονός ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε αυτή τη στιγμή τον τρόπο και της επικάλυψης και της διατομή του Κηφισού κ.ο.κ. Είναι, όμως, γεγονός και το διαπίστωσε αυτό η κυβέρνηση, ότι δεν μπορεί πλέον ο Κηφισός με αυτή τη μελέτη και έτσι όπως διαμορφώθηκαν οι συνθήκες, να μπορεί να παραλάβει τα νερά του Ποδονύφτη για τον οποίο πρέπει να βρεθεί αμέσως η λύση και η χρηματοδότηση για την εκτροπή του, όπως δεν είχε προβλεφθεί κακώς -παρ’ όλο που η Αττική Οδός αύξησε και υπερδιπλασίασε το κόστος της- η απορροή των υδάτων της Αττικής Οδού που και αυτά επιβάρυναν τον Κηφισό ποταμό. Είναι κάποιες απαντήσεις που πρέπει να μας δώσετε, κύριε Υπουργέ, για τις οποίες ανησυχούν οι δήμοι της περιοχής. Δηλαδή τι θα γίνει με όλα αυτά τα πολύ δαπανηρά έργα της εκτροπής πλέον σημαντικών ρεμάτων και της διόρθωσης ορισμένων άλλων που προσπίπτουν με μια μη σωστή γωνία (πρόσπτωσης) της διόρθωσης και της εκτροπής αυτών των ρεμάτων, διότι πλέον και αυτή η διατομή του Κηφισού, έστω και αν φθάσει κάποτε να έχει ικανότητα τα χίλια τετρακόσια κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο, δεν μπορεί πλέον να τα αντέξει. Από κει και πέρα θα πρέπει εδώ στις απαντήσεις σας να μας πείτε πώς πάει το χρονοδιάγραμμα του έργου. Φοβάμαι και πάλι ότι έχει δημιουργηθεί μια κατάσταση. ‘Ότι το βόρειο τμήμα το ανάντη πάει καλά και το κατάντη ενδέχεται να παρουσιάσει κάποια προβλήματα. Αν είναι και τώρα να έχουμε τα ίδια προβλήματα δεν μας σώζει κανένας όλους μας.