Home Ομιλίες Τοποθέτηση στη συζήτηση επερώτησης του ΣΥΝ προς τον Υπουργό Υγείας και Πρόνοιας, σχετικά με την πολιτική της Κυβέρνησης στο χώρο της υγείας

Τοποθέτηση στη συζήτηση επερώτησης του ΣΥΝ προς τον Υπουργό Υγείας και Πρόνοιας, σχετικά με την πολιτική της Κυβέρνησης στο χώρο της υγείας

E-mail Εκτύπωση PDF
Κύριε Πρόεδρε, είναι κοινή διαπίστωση ότι το σύστημα υγείας στη χώρα μας νοσεί. Θα αναφερθώ, όμως, στη δική μου ομιλία σε έναν τομέα που, κατά τη δική μου άποψη, ως Βουλευτή της Περιφέρειας, πάσχει ακόμη περισσότερο. Είναι ο τομέας της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Οι προεκλογικές εξαγγελίες της Κυβέρνησης, όπως και οι προγραμματικές της δηλώσεις για στροφή προς το κράτος πρόνοιας και συνολική αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας, φαίνεται ότι παραμένουν ακόμη ένας λόγος κενός περιεχομένου. Η μεγαλόστομη υγειονομική μεταρρύθμιση, που περιλάμβανε, βέβαια, και την αναβάθμιση του τομέα πρωτοβάθμιας υγείας, έχει οδηγηθεί σε τέλμα. Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, που αρχικά διακηρύχθηκε ότι θα αποτελούσε το πρώτο μέλημα, έμεινε στα χαρτιά από έλλειψη τόσο των κονδυλίων όσο –το κυριότερο- από έλλειψη τόλμης για να αντιπαρατεθεί με τα οργανωμένα και αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα του ιδιωτικού τομέα, μεταξύ του δημόσιου τομέα και των διαφόρων ταμείων. Η Κυβέρνηση ενδίδοντας καθημερινά όλο και περισσότερο στις ιδιωτικοποιήσεις εκχωρεί με γοργούς ρυθμούς μεγάλους τομείς της υγείας στην ιδιωτική πρωτοβουλία, όπως καθαριότητα, φύλαξη, σίτιση κλπ. Η μόνη καινοτομία της στην πρωτοβάθμια φροντίδα ήταν η δημιουργία των επί πληρωμή απογευματινών ιατρείων μέσα στα νοσοκομεία, πράγμα που αποτελεί ένα επιπλέον βήμα για τη μεταφορά των δαπανών υγείας στις πλάτες των ασθενών. Στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας περιλαμβάνεται η ενημέρωση και πρόληψη των ασθενειών, όσο και η διάγνωση και η πρωτοβάθμια αντιμετώπισή τους κατ’ οίκον στα ιατρεία και στα κέντρα υγείας. Σε όλα τα επίπεδα υπάρχουν τεράστια κενά. Δύο δεκαετίες τώρα οι ομάδες εργασίες και οι επιτροπές εμπειρογνωμόνων, που απασχολούνται με την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, διαδέχονται η μία την άλλη, συντάσσουν μελέτες και σχέδια νόμου χωρίς να υπάρχει κανένα πρακτικό αποτέλεσμα. Τα τετρακόσια ογδόντα κέντρα υγείας, αγροτικά, αστικά και μεικτού τύπου, που προέβλεπε αρχικά το ΕΣΥ, περιορίστηκαν σε εκατόν εβδομήντα αγροτικού τύπου που υπολειτουργούν με ανεπαρκές προσωπικό, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπως τα ακριτικά νησιά, και τεράστιες ελλείψεις νοσηλευτικού προσωπικού και απαρχαιωμένο εξοπλισμό. Ήθελα να σας μεταφέρω σε ένα λεπτό την κατάσταση των εννέα κέντρων υγείας του Νομού Θεσσαλονίκης. Όπως σε όλα τα κέντρα υγείας η λειτουργία τους στηρίζεται στο φιλότιμο των γιατρών και των νοσηλευτών, χωρίς να εξαιρούνται τελικά απ΄ αυτήν τη διαπίστωση και τα κέντρα υγείας του Νομού Θεσσαλονίκης. Τα εννέα κέντρα του νομού παρουσιάζουν εικόνα εγκατάλειψης με σοβαρότατες ελλείψεις, που έχουν σαν αποτέλεσμα την υπολειτουργία τους και την αδυναμία να ανταποκριθούν ουσιαστικά στο ρόλο τους. Η έλλειψη ιατρικού προσωπικού σε σημαντικές ειδικότητες, όπως χειρουργοί, ακτινολόγοι, μικροβιολόγοι και γυναικολόγοι, ιδιαίτερα στα κέντρα των ορεινών περιοχών δυσχεραίνει την ολοκληρωμένη παροχή πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Οι ελλείψεις ακόμη και σε βασικά ιατρικά μηχανήματα έχουν σαν αποτέλεσμα εξετάσεις και μικροεπεμβάσεις, που θα μπορούσαν να γίνουν εύκολα και γρήγορα, να ακυρώνονται και οι ασθενείς να αναγκάζονται να καταφεύγουν στα νοσοκομεία. Ποια νοσοκομεία όμως; Αυτά τα οποία, τουλάχιστον της δικής μας περιφέρειας, είναι πάντοτε γεμάτα και στους διαδρόμους τους υπάρχει συμφόρηση και οι ασθενείς για να εξεταστούν περιμένουν μερικές φορές περισσότερο και από ένα μήνα. Δραματική είναι η κατάσταση σε ό,τι αφορά τα ασθενοφόρα που αποτελούν είδος πολυτελείας, με αποτέλεσμα η μεταφορά των ασθενών στα νοσοκομεία να γίνεται με μεγάλη καθυστέρηση, με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό για την υγεία τους, ενώ δεν λείπουν οι περιπτώσεις μεταφοράς ακόμη και με ημιφορτηγά. Οι προτάσεις μας για να διορθωθεί αυτή η κατάσταση, είναι ότι πρέπει να υπάρξει μία αναβάθμιση και αύξηση των δημοσίων δαπανών για την υγεία στο επίπεδο των άλλων κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα πρέπει να υπάρξει στροφή προς τον ασθενέστερο κρίκο του υγειονομικού μας συστήματος, την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, με τη θεσμοθέτηση του ενιαίου φορέα υγείας και ενίσχυση πρώτα και κύρια του τομέα της ενημέρωσης και της πρόληψης, λαμβανομένου υπόψη ότι το 80% των ασθενειών, όπως τονίζουν οι ειδικοί, μπορεί να προληφθούν. Η ενημέρωση πρέπει να περιλαμβάνει και την αξιοποίηση όλων των σημερινών μέσων που δίνει η τεχνολογία και τα Μέσα Ενημέρωσης. Το κάπνισμα, τα ναρκωτικά, ο αλκοολισμός ακόμη και οι συνθήκες των τροχαίων ατυχημάτων που έχουν εξελιχθεί σε κοινωνικές μάστιγες, μπορούν με σωστά ενημερωμένους και ευαισθητοποιημένους πολίτες να περιοριστούν κατά πολύ. Επίσης –και είναι ιδιαίτερα επίκαιρο το θέμα- μπορούν να περιοριστούν κατά πολύ και οι σύγχρονες μάστιγες: το Aids, η άτυπη πνευμονία κλπ, αλλά ακόμη και μια σειρά νοσημάτων: από τα λοιμώδη έως τον καρκίνο και τα ψυχικά νοσήματα. Ο τομέας της υγιεινής και της ασφάλειας στους χώρους εργασίας είναι από τους πιο παραμελημένους στην χώρα μας, όπως και η παρακολούθηση των «επαγγελματικών νοσημάτων», που πρέπει άμεσα να αναβαθμιστεί. Πρέπει επιτέλους, κύριε Υπουργέ, να θεσπιστεί ο οικογενειακός προσωπικός γιατρός, να λειτουργήσουν τα αναγκαία περιφερειακά αγροτικά ιατρεία και τα κέντρα υγείας αστικού, αγροτικού και μεικτού τύπου, στελεχωμένα και με όλο τον ανάλογο και σύγχρονο εξοπλισμό. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, η Πρωτοβάθμια και η Νομαρχιακή, μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο σε μια συλλογική προσπάθεια που στόχο θα έχει την ενημέρωση των πολιτών και την ενεργοποίηση όλων των υπηρεσιών, με τα απαραίτητα βέβαια κονδύλια τα οποία αυτήν τη στιγμή είναι πάρα πολύ χαμηλά σε σχέση με το επίπεδο των κονδυλίων των άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.