Home Ομιλίες Τοποθέτηση στην Επερώτηση βουλευτών της Ν.Δ. προς τον Υπουργό Γεωργίας για τον ΕΛΓΑ

Τοποθέτηση στην Επερώτηση βουλευτών της Ν.Δ. προς τον Υπουργό Γεωργίας για τον ΕΛΓΑ

E-mail Εκτύπωση PDF
Η κρατική προστασία της αγροτικής δραστηριότητας και της παραγωγής είναι απαραίτητη για να υποστηριχθεί περαιτέρω η ανάπτυξη του αγροτικού τομέα. Έχουμε διατυπώσει μέχρι τώρα με σαφήνεια την άποψή μας για την αγροτική πολιτική και την ανάγκη στήριξης του αγροτικού τομέα με μέτρα που θα χαρακτηρίζονται γενναία και αποτελεσματικά. Σε μια τέτοια κατεύθυνση όπου το αγροτικό εισόδημα θα είναι ο καθοριστικός παράγοντας, μεταξύ των άλλων, εντάσσεται και η ασφάλιση της αγροτικής παραγωγής και του ζωικού κεφαλαίου. Θα πρέπει να συμφωνήσουμε ότι στη χώρα μας το αγροτικό εισόδημα δεν έχει άλλα περιθώρια μείωσης. Θυμίζουμε ότι παρά τη μικρή φετινή αύξηση κατά 5,7%, συνεχίζει να είναι το κατώτερο στην Ε.Ε. και περί το 50% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, γιατί την τελευταία δεκαετία παρουσίαζε είχε μηδενική αύξηση. Αυτό σημαίνει ότι οποιοδήποτε ασφαλιστικό σύστημα οφείλει να διασφαλίζει πρώτα και κύρια το αγροτικό εισόδημα. Η σημερινή κατάσταση το διασφαλίζει; Ο ΕΛΓΑ, γνωρίζουμε όλοι ότι, είναι μια κατάκτηση των Ελλήνων αγροτών και μπορεί μεν να παρουσίασε το σύστημα αυτό αδυναμίες και προβλήματα, όμως σε κάθε περίπτωση η προοπτική ενός σύγχρονου ασφαλιστικού συστήματος της αγροτικής πολιτικής θα πρέπει να γίνεται μέσα από έναν οργανισμό πρόνοιας και κοινής ωφέλειας, δημόσιου χαρακτήρα, μη κερδοσκοπικό, που θα βασίζεται στην αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης. Αυτά τα είχαμε επισημάνει, κατά τη συζήτηση του Νόμου «Για το Εθνικό Σύστημα Προστασίας της αγροτικής παραγωγής το Καλοκαίρι του 2001, τονίζοντας παράλληλα ότι τίθεται επιτακτικά το ζήτημα της ενίσχυσης του ΕΛΓΑ από τον κρατικό προϋπολογισμό με την εγγραφή ενός κονδυλίου ισόποσο με τον προϋπολογισμό του ΕΛΓΑ, προκειμένου να καλυφθούν μη ασφαλίσιμοι κίνδυνοι, για τους οποίους δεν υπάρχει ενδιαφέρον στην ελεύθερη ασφαλιστική αγορά. Συμπληρώθηκε ήδη ένας ολόκληρος χρόνος, αφότου ψηφίστηκε ο νόμος αυτός στη Βουλή, Ένα σύστημα δηλαδή, που σύμφωνα με τους εμπνευστές του θα επιτύγχανε τον εκσυγχρονισμό του με τη διεύρυνση του και τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα. Βέβαια, επί ένα ολόκληρο χρόνο δεν υπήρξε καμία αλλαγή που να προκύπτει από την εφαρμογή του Νόμου. Η Κυβέρνηση συνέχισε να διαχειρίζεται το σοβαρό θέμα της ασφάλισης της αγροτικής παραγωγής και της προστασίας του αγροτικού εισοδήματος με το ίδιο καθεστώς, δηλαδή με ένα υπερχρεωμένο ΕΛΓΑ, ο οποίος στερείται θεσμικής θωράκισης, δεν έχει εξασφαλίσει τα έσοδά του και δεν υπάρχει συγκεκριμένο κονδύλι εγγεγραμμένο στον Κρατικό Προϋπολογισμό. ʼλλωστε η δήλωση καλλιέργειας που προβλέπεται από το νέο σύστημα ΗΣΙΟΔΟΣ, είναι βέβαιο ότι δεν μπορεί να αποδώσει τουλάχιστον για τα πρώτα χρόνια της εφαρμογής του, ώστε να εξασφαλίσει ένα σημαντικό μέρος των απαιτουμένων εσόδων. Το γεγονός ότι η Κυβέρνηση χρησιμοποιεί το σύστημα αποζημιώσεων για κομματικούς λόγους και με επιλεκτικό τρόπο προκύπτει κι από το γεγονός ότι προωθείται η «Συνολική εκτίμηση ζημιών» κατά κόρον και κατά παράβαση των όρων και προϋποθέσεων που θέτει ο Κανονισμός του ΕΛΓΑ (ʼρθρο 11 παρ. β΄) που σαφώς ορίζει ότι το σύστημα της «Συνολικής Εκτίμησης» μπορεί να χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις, όπου οι ζημιές είναι σοβαρές και η εξατομίκευση ζημιών είναι δύσκολη, έχει δε στόχο βασικό να μη γίνεται σπατάλη και να μην αδικούνται δικαιούχοι αγρότες. Το 2002 με τις εκτεταμένες και σοβαρές ζημιές που προκλήθηκαν στην αγροτική παραγωγή απαιτούνται συνολικά για τις ζημιές που καλύπτει ο ΕΛΓΑ και στα ΠΣΕΑ ποσό ύψους 210 δις δρχ. Η Κυβέρνηση αναγκάστηκε υπό το βάρος των υποχρεώσεων αυτών να καλύψει ένα μέρος του ποσού καταφεύγοντας, πριν ένα μήνα, σε δανεισμό με εγγύηση του Δημοσίου κατά 55 δις. Επί πλέον ενισχύει το ΕΛΓΑ με κονδύλια που αντλήθηκαν από τις Δημόσιες Επενδύσεις, γεγονός κατά βάση παράτυπο ή και από άλλες πηγές που η Κυβέρνηση αρνείται να αποκαλύψει και που δεν γνωρίζει ούτε το Δ.Σ: του ΕΛΓΑ. Το ύψος των κονδυλίων αυτών κατά πληροφορίες ανέρχεται σε 30 δις δρχ. περίπου. Έτσι σήμερα ο ΕΛΓΑ καλύφθηκε με δανεισμό και από τις δημόσιες επενδύσεις κατά 90 δις δρχ. Το ερώτημα λοιπόν είναι πως θα εξασφαλιστούν σύμφωνα με τις ανάγκες του 2002 τα υπόλοιπα από τα 210 δις που απαιτούνται; Δηλαδή τα 110 δις. Το ενδιαφέρον μας πως θα εξασφαλισθούν τα ποσά αυτά εκφράστηκε με σχετική μας ερώτηση για το πώς θα καλυφθούν οι αυξημένες ανάγκες του Αγροτικού Τομέα τόσο από τον αποθεματικό προγραμματισμό, όσο και από την τροποποίηση του Επιχειρησιακού Προγράμματος του Γ΄ ΚΠΣ. Από την απάντησή σας προκύπτει ότι υπάρχουν κάποια μέτρα από τα οποία εκτιμάτε ότι μπορούν να μεταφερθούν πόροι, ωστόσο όπως απαντάτε, οι διαδικασίες αναθεώρησης των επιχειρησιακών προγραμμάτων και κατανομής του Αποθεματικού Προγραμματισμού είναι εξαιρετικά χρονοβόρες. Γι’ αυτό καταλήγετε ότι για τις μέχρι σήμερα ζημιές και προκειμένου να επισπευσθεί η καταβολή των αποζημιώσεων αποφασίσθηκε η χρηματοδότηση των αποζημιώσεων από πόρους του προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και τον Τακτικό Προϋπολογισμό. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί απάντηση και επαναλαμβάνουμε και σήμερα το ερώτημά μας: πως και από πού ακριβώς και σε τι ποσά; Είναι γεγονός ότι οι αποζημιώσεις από τα ΠΣΕΑ με τη μεταβίβαση της αρμοδιότητας των εκτιμήσεων από το Υπουργείο Γεωργίας στον ΕΛΓΑ, έχει συντομεύσει αρκετά το χρόνο καταβολής σε σχέση με το παρελθόν. Εξακολουθεί όμως να υπάρχει καθυστέρηση και να στερείται ο αγρότης-δικαιούχος της κάλυψης για απώλειες στο φυτικό και ζωϊκό του κεφάλαιο. Όταν μάλιστα οι ζημιές είναι της έκτασης του προηγούμενου χειμώνα τότε η καθυστέρηση καταβολής της αποζημίωσης για ενάμισι χρόνο βάζει θέμα ακόμη κι επιβίωσης της αγροτικής εκμετάλλευσης. Όμως, το ποιος κανονισμός διέπει το σύστημα των ΠΣΕΑ, δεν έχει καθοριστεί ακόμη και με το ισχύον καθεστώς ο ΕΛΓΑ οδηγείται ταχύτερα σε μεγαλύτερα αδιέξοδα και πιθανότατα στη διάλυσή του. Έχουμε τονίσει επανειλημμένα ότι η εγκατάλειψη και η συρρίκνωση ενός οργανισμού, όπως ο ΕΛΓΑ, με τεράστια εμπιρία στο ασφαλιστικό αντικείμενο, με συγκροτημένη δομή και λειτουργία σ’ όλη τη χώρα και η μερική αντικατάσταση ή η ένταξη σ’ ένα ασαφές νέο πλαίσιο (του οποίου την εξειδίκευση της εφαρμογής του καθυστερείτε) είναι πράξη που εντάσσεται στην πολιτική της κυβέρνησης να αποδυναμώνει την κρατική συμμετοχή στα συστήματα ασφάλισης και να ενισχύει την ιδιωτική παρέμβαση. Και όπως συμβαίνει και για πολλές άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, το μεταβατικό στάδιο εφαρμογής είναι μακρύ και θα συμπαρασύρει το όλο σύστημα στην αποδιοργάνωση, στην ευκαιριακή αναζήτηση πόρων, σε υπερχρεώσεις και δανεισμούς. ʼλλωστε ο Υπ. Γεωργίας διεκδικεί την πρωτιά για τα παρατεταμένα στάδια αποδιοργάνωσης μέχρι διάλυσης των Οργανισμών του.