Τοποθέτηση στην συζήτηση επερώτησης προς τον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, σχετικά με την κατάσταση στο χώρο της παιδείας

Πέμπτη, 24 Οκτώβριος 2002 02:00 Ομιλίες
Εκτύπωση
Πραγματικά η συζήτηση για την παιδεία είτε με τη διαδικασία της επερώτησης είτε έρχεται με τη διαδικασία κάποιας θεσμοθέτησης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη, γιατί τελικά όσο κανείς είτε από την πλευρά της Κυβέρνησης είτε της Αντιπολίτευσης ισχυρίζεται ότι έχει την καλύτερη λύση για τα προβλήματα της παιδείας που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ιδιαίτερα σε σχέση με τα ποσά που διαθέτουμε, είναι τεράστια και δεν προλαβαίνουμε να εκπληρώσουμε τις ανάγκες. Έτσι και φέτος η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας υποσχέθηκε ανέξοδα ότι θα δώσει μαθήματα ποιότητας στον τομέα της εκπαίδευσης. Όμως ο προϋπολογισμός για την Παιδεία συνεχίζει και φέτος να κατατάσσει τη χώρα μας στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης. Ο δικός μας ο στόχος είναι ότι πρέπει να φτάσουμε στο 5% και όχι στο 3,5% που εξακολουθούμε να παραμένουμε. Τι γίνεται με τη φετινή χρονιά. Η αίσθηση που αποκομίζουν οι γονείς και μαθητές αλλά και οι εκπαιδευτικοί είναι ότι η ελληνική εκπαίδευση ακολουθεί και φέτος την πορεία εκείνη των προηγουμένων ετών. 'Εχουμε χαμηλή ποιότητα, ανεπαρκείς φόρους, υποχρηματοδότηση των σχολείων, τυποποιημένες γνώσεις, απουσία στόχων και αναπτυξιακού οράματος. Είναι αυτονόητο ότι αυτή η προβληματική κατάσταση θίγει κυρίως τα παιδιά των πιο υποβαθμισμένων κοινωνικών στρωμάτων και εντείνει την ανισότητα στη μόρφωση. Θεωρούμε σήμερα και λίγο-πολύ έτσι μας το έχει εξηγήσει η Κυβέρνηση, ότι η εξασφάλιση δηλαδή ακόμη και των πιο στοιχειωδών προϋποθέσεων για τη λειτουργία των σχολείων -κτίρια, βιβλία, εκπαιδευτικό πρόγραμμα- να θεωρείται ότι είναι ένα στοιχείο της μεταρρύθμισης. Δυστυχώς, όμως, για μια ακόμα φορά, τα μαθήματα έχουν αρχίσει χωρίς αυτά τα στοιχειώδη πράγματα που θεωρούνται ότι εντάσσονται μέσα στη μεταρρύθμιση. Και δεν θέλουμε έτσι να μηδενίσουμε τα πράγματα, αλλά τουλάχιστον εγώ για την περιοχή μου κουράστηκα, δεν μπορώ να κάνω τίποτα παραπάνω πλέον. Οι διπλοβάρδιες στη Θεσσαλονίκη, τα ακατάλληλα κτίρια, είναι κανόνας. Ζήτησε πριν ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Καστανίδης να υπάρξει πιστοποίηση και για τους εκπαιδευτικούς για διάφορα θέματα. Ας πιστοποιήσει πρώτα το Υπουργείο Παιδείας το δικό του σύστημα, τα ακατάλληλα σχολεία, όλη αυτήν την ανεπάρκεια των υποδομών. Η κατάσταση δεν βελτιώθηκε με τους ρυθμούς που απαιτούν οι ανάγκες. Και βέβαια για ορισμένες περιοχές, η κατάσταση είναι πάρα πολύ άσχημη και για τα σχολεία της Θεσσαλονίκης και για το Πανεπιστήμιο. Το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης έχει τεράστιες ελλείψεις σε αίθουσες, σε υποδομές. Και αυτή τη στιγμή αναγκάζεται σε ακατάλληλα κτίρια να ενοικιάζει αίθουσες προκειμένου να στεγάσει τους φοιτητές. Εμείς, είμαστε υπέρ της αύξησης του αριθμού των φοιτητών και είναι μέσα στο πρόγραμμά μας. Αλλά, από την άλλη πλευρά, θα πρέπει όντως να δημιουργηθούν οι απαραίτητες υποδομές στα πανεπιστήμια και πολύ περισσότερο βέβαια στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, η οποία εξοπλίστηκε μ' ένα καλύτερο θεσμικό πλαίσιο, αλλά από την άλλη πλευρά δεν έχει εξοπλιστεί σε υποδομές, σε εργαστήρια, για να μπορέσει να επιτελέσει το έργο της, ως μια αναβαθμισμένη βαθμίδα της εκπαίδευσης. Τώρα, όσον αφορά τα θέματα του προσωπικού. Θεωρείτε ως "επιτυχημένη" και "αποτελεσματική" τη διαχείριση του εκπαιδευτικού προσωπικού. Αυτό που διαπιστώνουν όμως έκπληκτοι οι γονείς είναι μια πρωτοφανής διαχείριση των παιδιών τους. Μετακινούνται από το ένα σχολείο στο άλλο, από συστεγασμένα σχολεία κλπ., προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες με το χαμηλότερο κόστος σε εκπαιδευτικό προσωπικό. Εμείς, έχουμε να πούμε και κάτι άλλο. Ότι φέτος, οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί θα κληθούν να εφαρμόσουν ένα νέο σύστημα αξιολόγησης και ένα νέο κανονισμό λειτουργίας των σχολείων. Θεωρούμε όμως ότι αυτός ο Κανονισμός αυτό το σύστημα έχει πολλά αυταρχικά και αντιπαιδαγωγικά στοιχεία που θα ενισχύσουν ιδιαίτερα την ιεραρχική δομή του εκπαιδευτικού συστήματος και θα αποτελέσουν μηχανισμούς ελέγχου και πειθαναγκασμού στο χώρο της εκπαίδευσης. Δυστυχώς και φέτος οι γονείς θα κληθούν να ξοδέψουν πολύ περισσότερα χρήματα του εισοδήματός τους για την εκπαίδευση των παιδιών τους. Τα φροντιστήρια θα απορροφήσουν πάλι τη μερίδα του λέοντος. Όσον αφορά την τεχνική εκπαίδευση, διαπιστώνεται μετά από πέντε χρόνια ότι στη λειτουργία της εμφανίζεται μια απαράδεκτη κατάσταση. Μετά από συνεχείς και πρόχειρους πειραματισμούς, καταγράφονται τραγικές ελλείψεις σε υποδομή, σε προσωπικό και ανυπαρξία σύγχρονων προγραμμάτων σπουδών. Και να μη φέρω πάλι το παράδειγμα του κτιρίου του ΤΕΕ Σταυρούπολης το οποίο ακόμη δεν έχει δημοπρατηθεί. Φέρνουμε, δυστυχώς, και παραδείγματα τα οποία χρονίζουν σε αυτόν τον τόπο. Για μας βέβαια το Τεχνικό Λύκειο θα πρέπει να είναι ισότιμο με το κανονικό λύκειο. Οι απόφοιτοι των ΤΕΕ θα πρέπει να έχουν ισότιμη πρόσβαση σε όλη την τριτοβάθμια εκπαίδευση και θα πρέπει να τους παρέχεται παράλληλα με την ειδική γνώση μία στέρεα βάση και υποδομή, ούτως ώστε να έχουν και τη γενική γνώση για να ενταχθούν σιγά-σιγά στο ενιαίο λύκειο. Όσον αφορά την προσέγγιση για το διάλογο και για την αναβάθμιση που επιδιώκουμε όλοι της παιδείας μας, διαπιστώνουμε ότι και φέτος κυριαρχεί προχειρότητα, αυταρχισμός και άρνηση διαλόγου, αδιαφορία για τα πραγματικά προβλήματα της εκπαίδευσης. Κυρίως για μας δεσπόζει μία αντιλαϊκή εκπαιδευτική πολιτική που δεν υπηρετεί τις ανάγκες του ελληνικού λαού και της νεολαίας ούτε αναβαθμίζει την παρεχόμενη εκπαίδευση, αλλά επιτείνει και οξύνει τις ανισότητες στον τομέα της μόρφωσης. Για το κόμμα μου, το Συνασπισμό, αν θέλουμε η εκπαίδευσή μας να ανταποκριθεί στους στόχους και τα οράματα του ελληνικού λαού και ιδιαίτερα της νεολαίας, έχουμε ανάγκη από μία ριζική, δημοκρατική, εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, που θα μεταβάλει συνολικά τη φιλοσοφία και το πλαίσιο λειτουργίας των σχολείων μας. Βασικός άξονας για μας αυτής της μεταρρύθμισης είναι μία ενιαία δωδεκάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση ποιοτικά αναβαθμισμένη που θα παρέχεται ως δημόσιο αγαθό σε όλους χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς. Και σ' αυτό το πλαίσιο θα ήθελα να αναφέρω τις κύριες προτάσεις μας. Ολοήμερο νηπιαγωγείο και δημοτικό που θα παρέχει πολύπλευρη μόρφωση σε όλα τα παιδιά και θα αντισταθμίζει με συγκεκριμένα μέτρα τις όποιες δυσκολίες θα συναντά το κάθε παιδί ανάλογα με τα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Αναβάθμιση των προγραμμάτων της υποχρεωτικής και της ηλικιακής εκπαίδευσης και εμπλουτισμό τους με μαθήματα και δραστηριότητες που βοηθούν το παιδί να κατανοήσει σωστά το κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον και να δράσει για τη βελτίωσή του. Τέτοιες δραστηριότητες, που πρέπει άμεσα να αναβαθμισθούν, είναι οι κοινωνικές σπουδές, η περιβαλλοντική εκπαίδευση, η εκπαίδευση στην ισότητα στην ειρήνη και στα ανθρώπινα δικαιώματα. Πραγματικά ενιαίο λύκειο αποδεσμευμένο από τη διαδικασία των εισαγωγικών εξετάσεων που θα συνδυάζει αρμονικά τη θεωρητική μόρφωση με την πρακτική δραστηριότητα και τη σύγχρονη τεχνολογία και θα παρέχει σύγχρονη γενική μόρφωση σε κάθε μαθητή και μαθήτρια. Στο πλαίσιο του ενιαίου λυκείου πιστεύουμε ότι μπορεί να ενταχθεί και να αναβαθμισθεί και η τεχνολογική εκπαίδευση, που σήμερα πασχίζει να επιβιώσει στα ΤΕΕ. Προαγωγή της διαπολιτισμικής και αντιρατσιστικής εκπαίδευσης σε όλα τα επίπεδα και τους θεσμούς της εκπαίδευσης. Είναι αναγκαίο σήμερα αυτό να προχωρήσει στον τόπο μας, γιατί έχουν δημιουργηθεί διαφορετικές κοινωνικές συνθήκες και δημιουργούνται μερικές φορές αντιπαραθέσεις απαράδεκτες γι' αυτόν τον ευαίσθητο τομέα της εκπαίδευσης. Βεβαίως το αυτονόητο, όσον αφορά τις υποδομές να υπάρχει πρωινή λειτουργία όλων των σχολείων και εξοπλισμό τους με όλα τα απαιτούμενα μέσα. Μορφωτική και οικονομική και κοινωνική αναβάθμιση του εκπαιδευτικού προσωπικού των σχολείων. Και βέβαια χρειάζεται επιμόρφωση, χρειάζεται βοήθεια το επιστημονικό προσωπικό και δεν χρειάζεται μόνο τη Δαμόκλειο σπάθη μιας αυταρχικής κρίσης και τίποτα άλλο. Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε, με αυτό το οποίο όλοι επιδιώκουμε σε αυτήν την Αίθουσα να φθάσουμε στο 5% των δαπανών μας για την παιδεία και να ξεφύγουμε από αυτό το κατώτερο που είμαστε σήμερα σε σχέση και με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.