Home Ομιλίες Τοποθέτηση της Βουλευτού Ασημίνας Ξηροτύρη-Αικατερινάρη στην ολομέλεια επί της αρχής για το Ν/Σ : "Εναρμόνιση του ν. 1650/1986 με τις Οδηγίες 97/11 ΕΕ και 96/61 ΕΕ, διαδικασία οριοθέτησης και ρυθμίσεις θεμάτων για τα υδατορέματα και άλλες διατάξεις"

Τοποθέτηση της Βουλευτού Ασημίνας Ξηροτύρη-Αικατερινάρη στην ολομέλεια επί της αρχής για το Ν/Σ : "Εναρμόνιση του ν. 1650/1986 με τις Οδηγίες 97/11 ΕΕ και 96/61 ΕΕ, διαδικασία οριοθέτησης και ρυθμίσεις θεμάτων για τα υδατορέματα και άλλες διατάξεις"

E-mail Εκτύπωση PDF
Το νομοσχέδιο αυτό, όπως κατατέθηκε στην αρχή τουλάχιστον, είναι σημαντικό, γιατί με τα τέσσερα πρώτα άρθρα του επιχειρείται, μετά βέβαια από πολλή καθυστέρηση, η εναρμόνιση του ν. 1650/86 με τις κοινοτικές οδηγίες 97/11 και 96/61 της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιχειρείται δηλαδή, η προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο σε θέματα περιβαλλοντικής αδειοδότησης των δημοσίων και ιδιωτικών έργων, αναβάθμισης του ρόλου των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων εξαιρετικά απαραίτητων για την προστασία του περιβάλλοντος και των σχετικών ελέγχων που απορρέουν από μια σωστή διαδικασία αδειοδότησης. Στη σημαντική αυτή διαδικασία εναρμόνισης για θέματα προστασίας του περιβάλλοντος προστίθεται, όμως, σ' αυτό το νομοσχέδιο το άρθρο 5 για την οριοθέτηση των ρεμάτων και οι τροπολογίες που έγιναν άρθρα 9 και 11 για τους σταθμούς μετεπιβίβασης του μετρό και για τη δόμηση σε μεγάλη έκταση του Δήμου Αμαρουσίου, που όχι μόνο παραβιάζουν κατάφωρα το πνεύμα της εναρμόνισης αυτής, αλλά και το μέχρι σήμερα ισχύον θεσμικό πλαίσιο του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού, των οργάνων που το υλοποιούν και των επιστημονικών εργαλείων που τον στηρίζουν. Είναι γεγονός ότι με το ν. 1650 για την προστασία του περιβάλλοντος είχε τεθεί ένα αρκετά ικανοποιητικό θεσμικό πλαίσιο. Παρέμεινε, όμως, ουσιαστικά ως πλαίσιο, αφού μια σειρά από προεδρικά διατάγματα, υπουργικές αποφάσεις και άλλα όργανα ή υπηρεσίες ελέγχου που χρειάζονταν για την εφαρμογή του δεν ολοκληρώθηκαν. Πέραν αυτών, το ως άνω θεσμικό πλαίσιο με την πάροδο του χρόνου και κυρίως με τις ασφυκτικές πιέσεις που ασκούνται στο περιβάλλον για θέματα χωροθέτησης δράσεων και οικιστικής δόμησης, ο ν. 1650, έπρεπε να αναθεωρηθεί με πλήρη συνείδηση και ευθύνη για τη σημασία της ορθής εφαρμογής συστημάτων αδειοδότησης χωροθετήσεων και ελέγχων για την προστασία του δομημένου και φυσικού περιβάλλοντος και όχι ως μία τυπική διαδικασία, όπως γίνεται τώρα, εναρμόνισης της χώρας μας και μάλιστα μετά από σημαντική καθυστέρηση. Η διαδικασία καταλήγει με αυτόν τον τρόπο, όπως και το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, να είναι εντελώς αποσπασματική, να παραπέμπει και πάλι σε πληθώρα εξουσιοδοτικών πράξεων (κοινές υπουργικές αποφάσεις, αποφάσεις γενικών διευθυντών, γενικών γραμματέων περιφέρειας κλπ.) και τα τελευταία άρθρα να είναι επικίνδυνα ευρηματικά, προκειμένου να παρακαμφθούν ορθές ενέργειες του Συμβουλίου της Επικρατείας, που δυσκολεύουν την άναρχη χωροθέτηση έργων και δραστηριοτήτων ή να αποφύγουμε τα επικείμενα πρόστιμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε καμία περίπτωση, κύριοι συνάδελφοι, δεν συνιστά υπεύθυνη, ολοκληρωμένη διαδικασία που απαιτείται για να οδηγηθούμε κάποτε σε ένα κατάλληλο νομοθετικό υπόβαθρο για το χωροταξικό και πολεοδομικό μας σχεδιασμό, για τα εργαλεία της περιβόητης αειφόρου ανάπτυξης, της ανάπτυξης που σέβεται το περιβάλλον και που ελέγχει την προστασία του. Οι παρατηρήσεις μας αυτές ανάγκασαν βέβαια και την κυρία Υπουργό να ομολογήσει ότι πρόκειται για μια απλή διαδικασία εναρμόνισης και να δεσμευτεί ότι σύντομα θα φέρει ένα ολοκληρωμένο νομοσχέδιο. Η πρώτη ουσιαστική μας παρατήρηση στο άρθρο1 του νομοσχεδίου, είναι ότι ακόμα και η κατάταξη των έργων σε τρεις κατηγορίες γίνεται με υπουργική απόφαση και μάλιστα στην αρχή με προθεσμία ένα χρόνο, που περιορίστηκε στους έξι μήνες, διότι εάν παραμείνει μία προσωρινή κατάσταση έστω και αυτούς τους έξι μήνες, με απόφαση γενικού διευθυντή μπορεί να μην είναι δεσμευτική και να εγείρει θέματα αποζημίωσης των ενδιαφερομένων. Η δεύτερη ουσιαστική παρατήρηση είναι ότι μετά την έκδοση των σχετικών υπουργικών αποφάσεων, καταργείται η διαδικασία της προέγκρισης χωροθέτησης και αντικαθίσταται από μία σειρά σωστών βέβαια και απαραίτητων προεγκρίσεων, όπως την προκαταρκτική περιβαλλοντική εκτίμηση και αξιολόγηση για την έκδοση της τελικής έγκρισης περιβαλλοντικών όρων, που, όμως, απαιτούν ένα ολοκληρωμένο χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό, απαιτούν εγκεκριμένα πολεοδομικά σχέδια, για την έγκριση των οποίων θα είχαν ήδη ερωτηθεί και αποφασίσει οι αρμόδιοι υπηρεσιακοί και τοπικοί παράγοντες και κοινωνικοί φορείς, μέσα από τις θεσμοθετημένες διαδικασίες στα όργανα και στις μελέτες του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού. Εμείς επιμένουμε ότι η προέγκριση χωροθέτησης δεν μπορεί να παραμείνει μόνο ως ένα μεταβατικό εργαλείο του νόμου αυτού, αλλά θα πρέπει να παραμείνει μέχρις ότου ολοκληρωθεί αυτός ο σχεδιασμός, μέχρι ότου ολοκληρωθούν μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων στρατηγικού χαρακτήρα για το σχεδιασμό και τη χωροθέτηση μεγάλων έργων, προσδιοριστούν τα θέματα της γης υψηλής παραγωγικότητας, μελέτης υδατικού ισοζυγίου και ένα σωρό άλλα πράγματα, τα οποία τραγικά δυστυχώς καθυστερούν για τη χώρα μας. Είναι γνωστό ότι τα περιφερειακά γενικά πολεοδομικά σχέδια, αφού παρέμειναν επί σειρά ετών στα συρτάρια του ΥΠΕΧΩΔΕ, δεν έχουν ολοκληρωθεί και εγκριθεί, έστω και αν από καιρό φαίνεται ότι βρίσκονται στο τελευταίο στάδιο ολοκλήρωσής τους. Στην περίπτωση, όμως, που αυτά τελικά εγκριθούν, ο νόμος πρέπει να είναι σαφής για την ευθεία παραπομπή του σε αυτά, προκειμένου να γίνει και η κατάταξη των έργων σε κατηγορίες, αλλά και να προκύψουν τα υπόλοιπα στάδια της έκδοσης αδειοδότησης και χωροθέτησης. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί τελικά η έκφραση "σύμφωνα με τις πολεοδομικές διατάξεις κλπ." που υπήρχε στο ν. 1650 γίνεται τώρα, αφού ληφθούν υπόψη τα εγκεκριμένα χωροταξικά και προστίθενται άλλοι παράμετροι που θα έλεγε κανείς ότι σαν παράμετροι είναι καλοί. Ποιοι είναι αυτοί; Η περιβαλλοντική ευαισθησία της περιοχής που ενδέχεται να θιγεί από το έργο ή τη δραστηριότητα και από την άλλη πλευρά τα οφέλη για την εθνική οικονομία, την εθνική ασφάλεια και την εξυπηρέτηση άλλων λόγων δημοσίου συμφέροντος. Πρέπει να προσθέσω εδώ ότι ο όρος δημόσιο συμφέρον, ως προς το περιβάλλον, στο "περιβάλλον" των άναρχων νεοφιλελεύθερων πολιτικών επιλογών σηκώνει πολύ νερό και αλάτι. Είναι βέβαιο για μας ότι για το περιβάλλον μόνο εχθρικές δράσεις επιφυλάσσουν. Ποιος τελικά θα κρίνει για τον καλύτερο συνδυασμό αυτών των δύο παραμέτρων που είναι άκρως ανταγωνιστικές; Θα κρίνει ανάλογα με την κατηγορία τελικά η αρμόδια αρχή, ο Υπουργός, ο γενικός γραμματέας, αποδυναμώνοντας όπως έχουν αποδυναμωθεί οι οργανισμοί ρυθμιστικού Αθήνας και Θεσσαλονίκης; Στις περισσότερες περιπτώσεις ούτε καν εισηγούνται πλέον, και βέβαια δεν τους ζητούμε πλέον τη σύμφωνη γνώμη. Επίσης και οι συναρμόδιες υπηρεσίες, αφού τελικά καθιερώνεται όπως και από άλλα νομοσχέδια για τον αιγιαλό και σε άλλα νομοσχέδια ότι αν δεν εκφράσουν τη γνώμη τους σε δύο μήνες αυτή δεν χρειάζεται και ο Υπουργός προχωρεί. Αντί τελικά να δούμε εδώ, κύριοι συνάδελφοι, το πώς θα διορθώσουμε τη διοίκηση, το πώς θα την κάνουμε αποτελεσματική και θα απαιτήσουμε να εκδώσει την άποψή της -γι' αυτό είναι εκεί πέρα, για να μπορεί να προσδιορίζει όλες τις παραμέτρους για τα θέματα του δημοσίου συμφέροντος και του περιβάλλοντος- λέμε: "Δεν πειράζει, αφήστε το αυτό εδώ, μας βολεύει." γιατί τελικά το ανάγουμε σε άλλες σκοπιμότητες. Τελικά τους βάζουμε στο ψυγείο ή τους κόβουμε το κεφάλι, ούτως ώστε να μπορέσουμε έξω από τα θεσμοθετημένα όργανα να εγκρίνουμε πολύ σοβαρά πράγματα και χωροθετήσεις, οι οποίες τελικά συνδέονται με τα οικονομικά συμφέροντα και όχι με τα συμφέροντα του λαού και της προστασίας του περιβάλλοντος. Επιπλέον για έργα ή δραστηριότητες που πραγματοποιούνται από κεντρικές υπηρεσίες υπουργείων κατ' εξαίρεση όλα παραμένουν σε αυτές τις υπηρεσίες και έτσι διασπάται πλήρως το πεδίο ευθύνης των διοικητικών επιπέδων: περιφέρεια, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, που ορίστηκε έστω και με τα παραπάνω προβλήματα που ανέφερα για τις υπόλοιπες περιπτώσεις. Πολύ δε περισσότερο η διαδικασία της προκαταρκτικής εκτίμησης και αξιολόγησης θα πρέπει να απαιτείται για όλες τις περιπτώσεις που δεν υπάρχουν θεσμοθετημένες και οριοθετημένες χρήσεις γης και όροι δόμησης εκτός σχεδίου περιοχής και να μην υπάρχουν τελικά οι εξαιρέσεις της παραγράφου 6 στ' του άρθρου 2. Δεν παραβλέπουμε, κύριοι συνάδελφοι, τις θετικές πλευρές των πρώτων τεσσάρων άρθρων του νομοσχεδίου, αφού κατ' αρχήν αυτό αποτελεί -έστω μετά από μεγάλη καθυστέρηση- προσαρμογή στο ευρωπαϊκό πλαίσιο για το περιβάλλον. Δεν παραβλέπουμε ότι γίνεται μία ομαδοποίηση δραστηριοτήτων. Ελπίζουμε τουλάχιστον στην έκδοση προδιαγραφών ανά είδος δραστηριότητας, όπως τελικά δηλώνεται ότι θα γίνει με τις επόμενες ΚΥΑ. Βέβαια, η θετική εξέλιξη για το ενιαίο της αρμοδιότητας από πλευράς υπηρεσιών, όπως δηλώνεται στην εισηγητική έκθεση, πολλές φορές διασπάται από τις επιμέρους διατάξεις ή παραπέμπεται πάλι σε κοινές υπουργικές αποφάσεις. Εισάγεται συστηματικότερα και σε πρώιμο στάδιο η περιβαλλοντική αξιολόγηση και θεσμοθετείται η δημοσιοποίηση των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων των εγκρίσεων χωροθέτησης. Επίσης είναι ιδιαίτερα θετικό μέτρο και θα πρέπει να διευκρινισθεί εδώ ότι γίνεται και στο πρώτο στάδιο της προέγκρισης χωροθέτησης για να είναι δυνατόν να ληφθούν υπόψη σε αυτήν τουλάχιστον τη διαδικασία επιτέλους οι θέσεις των τοπικών φορέων. Η ημερομηνία, όμως, έκδοσης της σχετικής κοινής υπουργικής απόφασης είναι και εδώ, κύριε Υπουργέ, εντελώς αόριστη. Πολύ σημαντικά θέματα είναι αυτά των προδιαγραφών και το περιεχόμενο των περιβαλλοντικών μελετών. Η αντίστοιχη κοινή υπουργική απόφαση, στην οποία παραπέμπονται τελικά κι αυτές, πρέπει να εκδοθεί το ταχύτερο και να περιλαμβάνει προδιαγραφές για όλες τις κατηγορίες των επιπτώσεων, υποχρεωτική χρήση όλων των προδιαγραφών περιβάλλοντος που υπάρχουν, χρήση επίκαιρων δεδομένων, για την ποιότητα περιβάλλοντος κλπ. Πρέπει να επισημάνουμε για μία ακόμη φορά ότι η σημαντική διαδικασία αδειοδότησης χωροθέτησης και τα επιμέρους εργαλεία της, όπως οι μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και η αξιολόγησή τους, απαιτούν επαρκή και σωστή στελέχωση των υπηρεσιών των νομαρχιών και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Χρειάζεται επίσης διαρκής επιμόρφωση. Τα θέματα των ελέγχων απαιτούν επίσης στελεχωμένες υπηρεσίες με μέσα και πόρους, που ποτέ, όμως, δεν δόθηκαν για να ασκήσουν αυτές αξιόπιστα τον έλεγχο και την αξιολόγηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον. Τα άρθρα 5, 9 και 11 είναι για μας τα περιβαλλοντοκτόνα άρθρα αυτού του νομοσχεδίου. Με το άρθρο 5 πάμε να τακτοποιήσουμε κάποια θέματα για την οριοθέτηση των ρεμάτων. Τελικά τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα. Δεν εξασφαλίζεται η εκπόνηση ολοκληρωμένης υδρολογικής, υδραυλικής και περιβαλλοντικής μελέτης και τελικά όλη αυτή η διαδικασία απαξιώνεται και επαφίεται με την παράγραφο ε' στο μηχανικό του ιδιώτη, ο οποίος ιδιώτης σε ένα τμήμα μικρό του ρέματος θα πρέπει να κάνει τη δική του εγκατάσταση και θα έχει δηλαδή το δικό του το ιδιωτικό συμφέρον. ʼντε τώρα, αυτός ο μηχανικός του ιδιώτη, χωρίς προδιαγραφές, χωρίς καμία διάταξη ή ρύθμιση δεσμευτική απ' αυτό το νομοσχέδιο, να μπορεί να συνεκτιμήσει τα υδρολογικά στοιχεία του ρέματος. Και μιλάμε για ρέματα -και το ξέρετε πολύ καλά, κυρία Υπουργέ- που δεν μπορούν να συνεκτιμήσουν ούτε οι δασικοί μελετητές των γενικών πολεοδομικών σχεδίων και γι' αυτό καθυστερούν τα πολεοδομικά σχέδια. Τα ρέματα έχουν καταληφθεί κατά τέτοιο άναρχο τρόπο που πραγματικά ειδικοί μελετητές μέσα από ειδικές ομάδες μελετών δεν μπορούν να τα καταγράψουν. Τελικά τι έρχεσθε να πείτε εδώ; Επειδή δεν μπορούμε να κάνουμε είτε αυτό είτε εκείνο, ό,τι απέμεινε ανοικτό και να έμειναν ας πάνε κι αυτά στο καλό, ας τα κλείσουμε μια και καλή. Μας ζητάτε να τα κλείσουμε κι επίσημα. Ε, αυτό δεν μπορεί να γίνει. Δεν είναι δυνατόν μετά τις τραγικές καθυστερήσεις που έχουν κάνει οι κυβερνήσεις μέχρι τώρα στα θέματα της προστασίας των οικοσυστημάτων τελικά να καταστρατηγούνται ακόμα περισσότερο κάποια θέματα που απέμειναν και που είμαστε υποχρεωμένοι να τα διασφαλίσουμε, να τα διαφυλάξουμε και να τα ρυθμίσουμε. Έτσι, με αυτήν εδώ τη διάταξη, θα έλεγε κανείς ότι αντί να προσδιορίζεται το πώς θα γίνονται οι μελέτες έστω γι' αυτά τα τμήματα των ρεμάτων και των χειμάρρων που έχουν απομείνει για το πώς τελικά θα γίνεται ένα συνολικότερο σχέδιο για τη διαχείριση και συντήρησή τους, για το πώς θα έχουμε μία φιλική περιβαλλοντική πολιτική για τα ρέματα, φθάνουμε το σημείο με τη διαδικασία πλέον του κατεπείγοντος να απαξιώσουμε ακόμη κι αυτά τα απαραίτητα, στοιχειώδη επιστημονικά εργαλεία και τις διαδικασίες, ώστε να διαφυλάξουμε τη δημόσια γη. Όσον αφορά το άρθρο 9, που αναφέρεται στους σταθμούς μετεπιβίβασης του μετρό, να πω ότι η χωροθέτηση των σταθμών μετεπιβίβασης, όπως έχουμε πει πολλές φορές, συνιστά μία σημαντική διαδικασία σε ουσιαστικούς αστικούς πόλους ανάπτυξης. Γι' αυτό έχουν προβλεφθεί οι διαδικασίες για τις ζώνες ελεγχόμενης ανάπτυξης (ΖΕΑ), οι οποίες δεν είναι χρονοβόρες. Ίσα-ίσα μάλιστα δεν πρόκειται για τη χρονοβόρα διαδικασία αναθεώρησης του Γενικού Πολεοδομικού κ.ο.κ. Γι' αυτό υιοθετήθηκε αυτή η διαδικασία, ούτως ώστε σε σύντομο χρόνο και μέσα από το θεσμικό πλαίσιο και τη διαδικασία των ερωτήσεων και των αποφάσεων των συναρμόδιων φορέων, να μπορούν τελικά να εκδοθούν αυτές οι αποφάσεις και να προκύψουν τα προεδρικά διατάγματα. Εσείς, όμως, εδώ σε αυτούς τους σταθμούς μετεπιβίβασης φορτώνετε όλες τις χρήσεις από τις κύριες μέχρι τις χρήσεις για χώρους αναψυχής, χώρους επαγγελματικής στέγης κλπ., δηλαδή, οτιδήποτε μπορεί να εκχωρηθεί ως φιλέτο στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Με μία υπουργική απόφαση εγκρίνετε αυτές τις χρήσεις και τους όρους δόμησης. Είναι δυνατόν να γίνουν αυτά τα πράγματα; Γι' αυτά τα πράγματα βιάζεστε; Κατ' αρχήν το μετρό ξεκίνησε το 1994. Μπορούσε να γίνει η διαδικασία των προεδρικών διαταγμάτων και να αποφασιστούν οι χρήσεις που θέλει και μέχρι που θα φθάσει. Αυτή τη στιγμή χωρίς να έχετε θεσμικό πλαίσιο για συμβάσεις παραχώρησης και προδιαγραφές για το πώς αυτές οι συμβάσεις παραχώρησης θα μπορέσουν να λειτουργήσουν πάτε με υπουργικές αποφάσεις να εκχωρήσετε δημόσια γη με πολλαπλές χρήσεις στο κέντρο της Αθήνας. Μέχρι που έχει φθάσει σήμερα το μετρό με το δημόσιο χρήμα; Έχει φθάσει στα 720 δισεκατομμύρια στερώντας βασικά έργα υποδομής από την περιφέρεια. Τώρα ενώ δεν έχει κάνει ούτε τις μελέτες του για τους υπόλοιπους σταθμούς μετεπιβίβασης, χρειάζεται χρήματα από τους ιδιώτες. Σε ποιο ύψος θα φθάσουν αυτά τα χρήματα; Εμείς στο κόμμα μου τα αποτιμούμε έστω και με το πρόστιμο "ο ρυπαίνων πληρώνει". Βάλτε εδώ το πρόστιμο σε αυτήν τη ρύπανση και σε αυτήν την επιβάρυνση που θα γίνει στην Αθήνα με αυτές τις συνοπτικές διαδικασίες. Έτσι θα δείτε πού θα φθάσει το μετρό, ενώ η ζεύξη του Μαλιακού δεν μπορεί να γίνει διότι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις είναι μεγάλες, η άρδευση του Θεσσαλικού Κάμπου δεν μπορεί να γίνει γιατί οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις είναι μεγάλες, αλλά ούτε και το μετρό της Θεσσαλονίκης γιατί το έργο δεν είναι βιώσιμο. Ο χορός καλά κρατεί. Δεν θα ήμουν σύμφωνη να κάνετε εδώ σε αυτά τα έργα κάποια καταστρατήγηση. Όμως στην Αθήνα κάνετε τα πάντα, εκχωρείτε τα πάντα. Αφαιρέστε από αυτήν τη διάταξη τις υπόλοιπες χρήσεις στους σταθμούς μετεπιβίβασης. Αφήστε μόνο τη χρήση για σταθμό, για πάρκινγκ για χώρους υγιεινής και ασφάλειας. Εν τέλει βγάλτε ένα δίσκο στο λαό της Αθήνας. Θα σας πληρώσουν το σταθμό για να γλιτώσουν από αυτό το έγκλημα. Δευτερολογία Πραγματικά η συζήτηση επικεντρώθηκε στο άρθρο 11 για τα θέματα στο Μαρούσι. Εγώ δεν θα χρησιμοποιήσω τον όρο σκάνδαλο γιατί τελικά αποπροσανατολιζόμαστε όλοι απ' αυτήν τη συζήτηση και αποπροσανατολίζουμε και το λαό. Δηλαδή το σκάνδαλο αποτελεί συζήτηση μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων. Είναι ένα πρόβλημα του δικομματισμού. Όχι εσείς κάνετε περισσότερα, εμείς δεν κάνουμε, άλλες είναι οι σκοπιμότητες κλπ. Ας μιλήσουμε τελικά με τους πραγματικούς όρους. Τι γίνεται εδώ με αυτές τις ρυθμίσεις; Εάν τα πρώτα άρθρα του νομοσχεδίου ακριβώς διακρίνονται από την ευαισθησία για την προστασία του περιβάλλοντος, εάν τελικά αυτές οι υπουργικές αποφάσεις θα εκδοθούν κάποτε και για τις περιβαλλοντικές μελέτες και για τις προδιαγραφές, εάν θα λειτουργήσουν τα περιφερειακά όργανα, τα νομαρχιακά, τα όργανα ελέγχου κλπ. Αυτά και έμειναν τελικά ασαφή και αόριστα και δεν έγινε και καμία διόρθωση από τις πολλές τις οποίες ζήτησα και εγώ, αλλά και άλλοι συνάδελφοι, σε αυτό το νομοσχέδιο. Τουλάχιστον δεν υπήρξαν κάποιες δεσμεύσεις για τις υπουργικές αποφάσεις. Δεν υπήρξαν κάποιες διαγραφές παραγράφων, που συνεχώς εξαιρούν έργα των κεντρικών υπηρεσιών, εξαιρούν έργα του δημοσίου, εξαιρούν άλλα έργα άλλων περιοχών από τη διαδικασία, που εμείς τη θεωρούμε ακόμη ισχνή και ασαφή, για τα θέματα αδειοδότησης των χωροθετήσεων και των δραστηριοτήτων. Βέβαια η μεγάλη και κραυγαλέα αντίθεση αυτού του νομοσχεδίου είναι ότι ενώ γίνεται για να εναρμονιστεί με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει τα άρθρα 9 και 11, τα οποία για μας είναι τα πιο περιβαλλοντοκτόνα άρθρα του νομοσχεδίου και δείχνουν τη μεγάλη ανεπάρκεια του κράτους και τη μεγάλη ασυνέπεια στο πώς θα διορθώσει πράγματα στα οποία το ίδιο παραδέχεται ότι μέχρι τώρα δεν τα πήγε καλά. Το ένα θέμα αναφέρεται στα υδατορέματα. Εμείς δεν φταίμε γιατί έφτασε η κατάσταση αυτή και γιατί δεν μπορείτε τώρα ούτε καν με ειδικούς μελετητές να ολοκληρώσετε τις πολεοδομικές σας μελέτες, γιατί δεν μπορείτε να καταγράψετε και να οριοθετήσετε τα ρέματα. Δεν μπορεί όμως απ' αυτήν σας την αδυναμία να έρχεστε και να καταργείτε τα πάντα και να καταστρατηγείτε ακόμη και στοιχειώδεις διαδικασίες που προβλέπει η επιστήμη και η τεχνική για την οριοθέτηση αυτών των θεμάτων. Πάμε στους σταθμούς μετεπιβίβασης. Έχετε πρόβλημα χρόνου; Γιατί από το 1994 το "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ" δεν έκανε τίποτα παρά μόνο να αυξάνει τους προϋπολογισμούς του. Από τριακόσια δισεκατομμύρια να φτάσει τα εφτακόσια είκοσι δισεκατομμύρια, να μην έχει κάνει τα προεδρικά διατάγματα για τις ζώνες ελεγχόμενης ανάπτυξης, οι οποίες δεν είναι χρονοβόρες, αλλά είναι διαδικασίες που μπορούν να αποδώσουν και από την άλλη πλευρά να έχει δαπανήσει όλο το δημόσιο χρήμα και τώρα να προκαλεί με ένα σωρό χρήσεις στους σταθμούς μετεπιβίβασης και να παραχωρεί "φιλέτα" στους ιδιώτες με εγκληματική δράση για την Αθήνα και τη συμφόρηση πολύ βασικών περιοχών της. Τουλάχιστον, εάν θέλετε να κάνετε γρήγορα σ' αυτό το αδιέξοδο όπου έχετε φτάσει, αφήστε τις τρεις απαραίτητες χρήσεις για τους σταθμούς μετεπιβίβασης. Και εκεί θα βρείτε ιδιώτες για να κάνετε τις συμβάσεις παραχώρησης. Δεν είναι δικαιολογία αυτή, κυρία Υπουργέ. Δηλαδή, τι θα γίνει τελικά; Συμβάσεις παραχώρησης δεν έχετε. Θεσμικό πλαίσιο γι' αυτό δεν έχετε. Προδιαγραφές για τις συμβάσεις δεν έχετε. Καταργήσατε το Ταμείο Εθνικής Οδοποιίας, το έχετε μετέωρο και κλείνει ο μοναδικός δρόμος που υπάρχει ο ΠΑΘΕ με τις θεομηνίες κι εσείς σκέφτεστε πώς θα εκχωρήσετε τη διαχείριση των διοδίων στους ιδιώτες και ακόμη τελικά δεν έχετε κάνει τίποτα. Τελικά, για όλα τα άλλα έργα, για τα οποία εκκρεμούσαν οι συμβάσεις παραχώρησης, δεν έχει κάνει τίποτα. Να μη σας θυμίσω βέβαια το μετρό της Θεσσαλονίκης -ζούμε το δράμα και το ζείτε κι εσείς- να μη σας θυμίσω τη ζεύξη του Μαλιακού, να μη σας θυμίσω ένα σωρό πράγματα γι' αυτές τις περιβόητες συμβάσεις παραχώρησης. Και τι κάνετε τώρα εδώ; Όλες σας αυτές τις αδυναμίες θα τις καλύψετε με πολύ μεγάλες οφειλές και κέρδη, τα οποία θα δώσετε στον ιδιώτη για να έρθει. Γιατί ξέρει ότι σ' αυτές τις συμβάσεις παραχώρησης που κάνετε με τον τρόπο που τις κάνετε ατυχεί όχι μόνο το δημόσιο, αλλά τελικά και ο ιδιώτης και φυσικά το ίδιο το έργο για να ολοκληρωθεί. Έρχομαι στο τελευταίο θέμα για το Μαρούσι. Κοιτάξτε να δείτε, όταν ήρθε εδώ τον Αύγουστο με το τέταρτο νομοσχέδιο εμείς τα είπαμε τότε. Είπαμε ότι και αυτή η χωροθέτηση έτσι όπως γίνεται, αυτοί οι όροι δόμησης που αυξάνονται για την περιοχή του Αμαρουσίου είναι πρόκληση. Διαμαρτυρήθηκαν και οι κάτοικοι και σύσσωμη η Αντιπολίτευση καταψήφισε εκείνη τη διάταξη. Τώρα, εάν είναι λάθος ή εάν ήταν σκοπιμότητα να μας έρχονται τα δύσκολα λίγα-λίγα, αυτό εγώ δεν μπορώ να το πω. Εκείνο όμως που μπορώ να πω είναι ότι γίνεται μία πλήρης καταστρατήγηση μίας χρηστής διοίκησης. Δεν μιλάω για σκάνδαλο. Ας μιλήσουμε τελικά σ' αυτήν την Αίθουσα για χρηστή διοίκηση, κύριοι συνάδελφοι. Τη χρηστή διοίκηση οποιαδήποτε κόμματα με οποιαδήποτε ιδεολογία είναι υποχρεωμένα να την ασκήσουν απέναντι στον ελληνικό λαό. Και εδώ είναι αδύνατον να ακούει κανείς ότι τοποθετήθηκε κατά λάθος μία μαύρη κουκίδα, ότι ο Δήμαρχος Αμαρουσίου συμφώνησε με την Πρόεδρο του Οργανισμού και ότι "τι να κάνουμε, μας έχει δέσει τα χέρια" κλπ. Πού θα φτάσουμε δηλαδή; Να μας εκβιάζετε πλέον και πολιτικά γι' αυτά τα θέματα; Και ότι εμείς στο τέλος θα είμαστε αυτοί που δεν θέλουμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες; Εμείς σας τα είπαμε ξεκάθαρα. Σας είπαμε ξεκάθαρα τι σημαίνουν Ολυμπιακοί Αγώνες και πόσες επιπτώσεις θα υπάρχουν. Σας είπαμε να αναλάβετε τουλάχιστον τα μέτρα νωρίς. Δεν σας είπαμε να φθάσετε τελευταία στιγμή, γιατί στο τέλος θα μας πείτε ότι προκειμένου να κάνετε κάποια έργα, θα χωροθετήσετε και κάποιες δράσεις στους πρόποδες του Παρθενώνα ή της Ακρόπολης για τις ανάγκες και το πνεύμα των Ολυμπιακών Αγώνων. Δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση. Δεν κινδυνολογώ αυτήν τη στιγμή. Λέω την αλήθεια. Εδώ δεν πρόκειται περί λάθους. Μας έρχονται λίγα-λίγα τα δυσμενέστερα μέχρι να φθάσουμε στο αμήν και να πούμε "στάχτη να γίνουν όλα, αρκεί να τελειώσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες". Και τότε έγιναν σημαντικές παραχωρήσεις και τώρα γίνονται σημαντικές παραχωρήσεις. Ακόμα-ακόμα και με το πρόσχημα του λάθους -για εμάς δεν ήταν λάθος, αλλά ήταν μία τακτική που την ξέρουμε πολύ καλά- αυξάνετε περαιτέρω το συντελεστή, συμφορείτε ιδιαίτερα την περιοχή του ΟΕΚ. Την πήρατε ως μια περιοχή εκτός σχεδίου πόλεως, δώσατε ψιχία στον ΟΕΚ, όπως κάνετε και τη λεόντειο σύμβαση τώρα στο Ολυμπιακό Χωριό. Θα γίνουν και άλλες ερωτήσεις γι' αυτό το θέμα, όπως σας είχαμε κάνει και στο παρελθόν. Θα πάρει όμως κάτι από τη διαχείριση της διεθνούς ζώνης στο Ολυμπιακό Χωριό ο ΟΕΚ για να βγάλει τα σπασμένα από τις υπερβάσεις που έγιναν στο Ολυμπιακό Χωριό; Τελικά αυτά πάλι χάριν διαφόρων πραγμάτων τα δίδετε στους ιδιώτες. Το ίδιο ακριβώς παιχνίδι παίζεται και εδώ με το χειρότερο τρόπο, γιατί παίζεται μέσω της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και μάλιστα μέσω αποφάσεων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, οι οποίες είναι εντελώς παράνομες. Αυτή τη στιγμή το Συμβούλιο της Επικρατείας τις έχει παραπέμψει στην ολομέλεια προκειμένου να κρίνει το σύννομο αυτών των αποφάσεων. Δεν ξέρω τι θα κάνετε εάν αυτές οι αποφάσεις δεν είναι σύννομες, γιατί φαίνεται ότι οι δικές μας τοποθετήσεις δεν σας επηρεάζουν. Δεν μας απαντάτε τι θα κάνετε στο τέλος και ποιος θα σας διαφυλάξει μετά για να τελειώσετε έγκαιρα τα έργα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.