Τοποθέτηση της Βουλευτού Ασημίνας Ξηροτύρη-Αικατερινάρη στην Ολομέλεια για τον Κώδικα Απαλλοτριώσεων

Πέμπτη, 18 Ιανουάριος 2001 02:00 Ομιλίες
Εκτύπωση
Είναι γεγονός ότι ο κώδικας που συζητάμε σήμερα είναι πάρα πολύ ουσιαστικός. Και η δική μας πρόταση είναι ότι θα έπρεπε να αποτελέσει ένα ξεχωριστό νομοσχέδιο, γιατί πραγματικά σ' αυτόν τον κώδικα, ο οποίος έρχεται να καλύψει πάρα πολλές αλλαγές και πάρα πολλές ατέλειες ενός κώδικα πριν από πολλά χρόνια, δεν μπορούμε να κάνουμε αλλαγές, όσο καλή διάθεση και προσπάθεια είχαμε και στην επιτροπή και έχουμε σήμερα στην Αίθουσα. Τα θέματα των απαλλοτριώσεων για τη χώρα μας είναι πολύ σημαντικά, έχουν δημιουργήσει πολλές αιτίες καθυστέρησης υλοποίησης των έργων και απορρόφησης των κονδυλίων. Ακόμη έχουν δημιουργήσει μεγάλες επιπτώσεις από απαλλοτριώσεις που δεν έγιναν σωστά και απέβησαν σε βάρος του περιβάλλοντος και πολλές από αυτές έχουν επιβαρύνει ιδιαίτερα τον πολίτη, χωρίς να έχει αποδειχθεί ότι παράλληλα ήταν προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος. Το πρόβλημα θα γίνει μεγαλύτερο με μεγάλης έκτασης απαλλοτριώσεις που αφορούν τα έργα των Ολυμπιακών Αγώνων. Εδώ θέλουμε να τονίσουμε το μεγάλο περιβαλλοντικό πρόβλημα που υπάρχει και τον κίνδυνο που θα δημιουργηθεί. Επίσης έχουμε να αντιμετωπίσουμε μία πληθώρα απαλλοτριώσεων, που αφορούν στα μεγάλα έργα του Γ' Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης. Για τους λόγους αυτούς θα ήθελα να προσεγγίσω αυτόν τον κώδικα -μακάρι να ήταν νομοσχέδιο- με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και με κάποια άλλη αρχή, την αρχή ότι οι απαλλοτριώσεις πρέπει να γίνονται υπέρ του δημόσιου συμφέροντος και οπωσδήποτε να εξασφαλίζουν την προστασία του περιβάλλοντος. Επίσης δεν παραβλέπω το γεγονός ότι υπάρχει η κατοχύρωση από το Σύνταγμα, που αφορά την ιδιοκτησία του πολίτη. Και αυτός ο κώδικας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχεται σ' αυτήν τη δύσκολη εποχή να παντρέψει αυτά τα τρία σοβαρά θέματα: δημόσιο συμφέρον, περιβάλλον, δικαιώματα-ιδιοκτησία του πολίτη. 'Οπως έχει συνταχθεί ο κώδικας, επιχειρεί μία επικαιροποίηση της κατάστασης, γιατί πράγματι μετά το 1971 με τις Αναθεωρήσεις του Συντάγματος που είχαμε, με τις σχετικά πρόσφατες αλλαγές στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, έχουν επέλθει σοβαρές αλλαγές και ο προηγούμενος κώδικας κινδυνεύει να γίνει εντελώς ανενεργός. Πέρα από τέτοιες τυπικές αλλαγές υπάρχουν, και είναι αναγκασμένος ο κώδικας να ακολουθήσει, τα πολλά προβλήματα τα οποία δημιουργήθηκαν αυτά τα χρόνια και να τα επιλύσει, τα οποία απλώς η εισηγητική έκθεση τα αναφέρει επιγραμματικά. Είναι πάρα πολλά τα προβλήματα, όπως είναι και πάρα πολύ μεγάλη η εμπειρία που έχουν αποκομίσει οι δημόσιες υπηρεσίες, οι περιφερειακές υπηρεσίες, οι υπηρεσίες κυρίως του ΥΠΕΧΩΔΕ και της Αυτοδίοικησης, οι οποίες ασχολήθηκαν με αυτό το πολυσύνθετο θέμα, απαλλοτρίωση από τη μια πλευρά, εξεύρεση των χρημάτων για την κατοχύρωση της απαλλοτρίωσης και υλοποίηση του έργου, έτσι ώστε να υπάρχει σεβασμός στο περιβάλλον, σεβασμός στο δημόσιο συμφέρον. Και από την άλλη πλευρά να επιτευχθεί στον κατάλληλο χρόνο η υλοποίηση και της απαλλοτρίωσης και του έργου, ούτως ώστε να έχει ευτυχία τελικά η όλη διαδικασία αυτής της απαλλοτρίωσης. Δεν φαίνεται όμως στην έκθεση -και αυτό το τόνισα και στην επιτροπή ότι η επιτροπή του Κώδικα αυτού κατέγραψε και κωδικοποίησε όλα αυτά τα προβλήματα. Και το θέμα εδώ είναι ότι δεν αισθανόμαστε οι περισσότεροι σ' αυτήν την Αίθουσα την ασφάλεια ότι αυτός ο κώδικας θα αποδώσει και θα μπορέσει να επιλύσει τα μεγάλα αυτά προβλήματα. Η Αναθεώρηση του Συντάγματος και κυρίως το άρθρο 17, το οποίο κατ' εξοχήν αφορά και αυτόν τον κώδικα, είναι υπό τροποποίηση. Δεν ξέρω τελικά πώς θα λειτουργήσει πιο νωρίς αυτός ο κώδικας και αν θα χρειαστεί μετά από λίγο να το ξανασυζητήσουμε ή να αλλάξουμε άρθρα του. 'Οσον αφορά τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, η Κυβέρνηση φάσκει και αντιφάσκει σε διάφορα νομοσχέδιά της. Αν τελικά θα της εκχωρήσει κάποιες αρμοδιότητες από το χωροταξικό σχεδιασμό, άρα θα της εκχωρήσει και παράλληλα αρμοδιότητες που θα έχει για τις απαλλοτριώσεις. Και εγώ εννοώ την υλοποίηση των απαλλοτριώσεων, όχι να εκφράσει απλά και μόνο άποψη και αν δεν την εκφράσει σε δυό μήνες, να τη βάλουμε στο καλάθι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ θα ήθελα να τονίσω το πολύ μεγάλο πρόβλημα, το οποίο συνδέεται όχι με αυτόν τον κώδικα μόνο, αλλά με ένα σωρό νομοσχέδια και κατ' εξοχήν με την ανάπτυξη της χώρας μας. Δεν υπάρχει ο χωροταξικός σχεδιασμός, δεν υπάρχει εξειδίκευση του χωροταξικού σχεδιασμού με τα ειδικά πολεοδομικά σχέδια, δεν υπάρχουν οι αρχές αυτού του σχεδιασμού, στις οποίες θα έπρεπε να στηρίζεται και ένας κώδικας ή ένα σύγχρονο νομοσχέδιο απαλλοτριώσεων. Είμαστε χωρίς αρχές, χωρίς πρόγραμμα για το χωροταξικό σχεδιασμό της χώρας, γι' αυτό που θέλουμε να κάνουμε. Το να δημιουργούνται κάθε φορά τα προγράμματα ανάλογα με το τι μας δίνει η Ευρωπαϊκή 'Ενωση και με το πού μας κατευθύνει ή στο τέλος πολλές φορές το πώς μας κατευθύνει ένας κατ' εξοχήν κεντρικός και κομματικός σχεδιασμός, δεν συνιστά αναπτυξιακό, χωροταξικό σχεδιασμό της χώρας και βέβαια δεν δημιουργεί θεσμούς και διατάξεις, οι οποίες να προλαβαίνουν τη λήψη μέτρων, να προλαβαίνουν ακόμη και τις απαλλοτριώσεις και να προλαβαίνουν να εξασφαλίζουν εκείνες τις ενέργειες και τις πιστώσεις, ούτως ώστε να υλοποιηθεί ένας ολοκληρωμένος χωροταξικός σχεδιασμός για τη χώρα. Βρήκαμε τώρα τη λύση, αφού έχουμε σε μια πλήρη ασάφεια την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αφού εδώ αιωρείται συνεχώς η αίσθηση ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση για πολλούς και διαφόρους λόγους δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα, να επανασυγκεντρώνουμε τα θέματα. Αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πάρα πολύ κακό για τη χώρα μας και για τη δημοκρατία μας. Να βρούμε αυτά τα οποία λείπουν ή αυτά τα οποία χρειάζονται, ούτως ώστε η Τοπική Αυτοδιοίκηση να ξεκινά όλες αυτές τις διαδικασίες σχεδιασμού και υλοποίησης των έργων και των απαλλοτριώσεων. Βρήκαμε επομένως την εύκολη λύση να μεταφέρουμε όλες αυτές τις αρμοδιότητες, όπως έχουν μεταφερθεί και οι αρμοδιότητες του πολεοδομικού σχεδιασμού και άλλες αρμοδιότητες στη Γενική Γραμματεία Περιφέρειας, στον διορισμένο περιφερειάρχη. 'Ομως η δομή του κράτους, η οργάνωση των υπηρεσιών μέχρι σήμερα ήταν οργανωμένη σε επίπεδο νομαρχίας και απέδιδε σ' αυτό. Κι εμείς όλοι θελήσαμε αυτό το επίπεδο το νομαρχιακό να το κάνουμε αυτοδιοικούμενο, για να το κάνουμε να είναι περισσότερο κοντά στον πολίτη και στα προβλήματά του και για να το κάνουμε περισσότερο σύμφωνο με την περιβόητη εταιρική σχέση που μας επιβάλλει και η Ευρωπαϊκή 'Ενωση. Ερχόμαστε τώρα να συσσωρεύσουμε κάπου αλλού αυτή την εξουσία. Δεν θα λύσουμε όμως έτσι το πρόβλημα. Το λύνουμε μόνο τυπικά, διότι εκτός των άλλων η Γενική Γραμματεία Περιφέρειας ακόμη δεν έχει το οργανόγραμμα εκείνο, το προσωπικό εκείνο, για να διεκπεραιώσει όλα αυτά τα θέματα, να διεκπεραιώσει δηλαδή υπηρεσίες καθημερινές προς τον πολίτη. Αν της προσθέσουμε τώρα την όλη διαδικασία, την οποία κατ' εξοχήν ήταν αρμόδια να κάνει, τον περιφερειακό σχεδιασμό για την εξειδίκευση του Γ' Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης και των επιχειρησιακών προγραμμάτων, δεν είναι δυνατόν να τα βγάλει πέρα. Αλλά τελικά τι κάναμε; Με τη διαχείριση του Γ' Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης με το προηγούμενο νομοσχέδιο, που ψηφίστηκε εδώ, μεταφέραμε όλες αυτές τις αρμοδιότητες του περιφερειακού σχεδιασμού πάλι στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, στον Υπουργό, καταργήσαμε δηλαδή τον οποιονδήποτε δημοκρατικό προγραμματισμό ή περιφερειακό σχεδιασμό και ερχόμαστε τώρα να μεταφέρουμε την καθημερινή λειτουργία του κράτους, που ήταν σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, στο Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας. 'Ολα αυτά ακούγονται σαν υπερβολές. Αλλά αν συνδέσει κανείς όλα αυτά τα νομοσχέδια και αυτόν τον κώδικα τώρα, κάπως έτσι θα λειτουργήσουμε και θα βρούμε μπροστά μας όλα αυτά τα αδιέξοδα. Επομένως θα έπρεπε εδώ να περιμένουμε το Σύνταγμα ή, εν πάση περιπτώσει, να δούμε μια λύση, και να πάμε σε ένα νομοσχέδιο και για τις απαλλοτριώσεις, ούτως ώστε όταν τελικά θα καταλήξουμε στις τρεις βαθμίδες της αυτοδιοίκησης ή στις λεπτομέρειες για τις τρεις βαθμίδες της οργάνωσης και λειτουργίας του κράτους, να μπορέσουμε να λύσουμε και αυτό το μεγάλο πρόβλημα των απαλλοτριώσεων. Ένα άλλο μεγάλο θέμα, το οποίο τίθεται, είναι ότι αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στη διαδικασία -με τεράστια βέβαια καθυστέρηση- της σύνταξης του Κτηματολογίου της χώρας. Υπάρχουν αναφορές στον κώδικα απλώς "εάν αλλιώς το Κτηματολόγιο ορίσει". Δεν είναι δυνατόν σήμερα να μιλάμε χωρίς να έχουμε τις σαφείς αναφορές από την "ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ Α.Ε.", η οποία λειτουργεί εδώ και δύο χρόνια, η οποία έχει πάρα πολλούς πόρους και δεν τους έχει απορροφήσει ακόμη. Αυτή η ανώνυμη εταιρεία του δημοσίου με το τόσο σοβαρό έργο που έχει να κάνει, δεν μπορεί να μην έχει συνεργαστεί με την επιτροπή του κώδικα των απαλλοτριώσεων και να μην έχει θέσει και αυτή στα άρθρα του κώδικα τις απαιτήσεις της, για να μπορέσει να λειτουργήσει αυτός ο κώδικας προς το καλύτερο. Η προσπάθεια, επομένως, για την ενοποίηση των διαδικασιών και τη σύντμηση των προθεσμιών που φαίνεται να διακατέχει και την επιτροπή σύνταξης αυτού του νομοσχεδίου δεν είναι δυνατόν τελικά να αποδώσει, γιατί οι σοβαρές διαδικασίες τελικά δεν ενοποιούνται. Η μόνη ενοποίηση γίνεται με την αναφορά ότι όλα αυτά τα θέματα μεταφέρονται στον περιφερειάρχη και όπου τα προβλήματα είναι σοβαρότερα θα αποφασίζει ο Υπουργός, όπως αποφάσιζε και τώρα ή θα αποφασίζει το Υπουργικό Συμβούλιο. Επί ευκαιρία της συζήτησης αυτού του κώδικα, θέλω να πω ότι από τη στιγμή που δεν μπορούμε να κάνουμε αλλαγές, το μόνο που μπορούμε να προτείνουμε είναι να έρθει ένα νομοσχέδιο που θα μας δώσει τη δυνατότητα να λύσουμε αυτό το τεράστιο πρόβλημα. Η συζήτηση όμως του κώδικα εδώ δημιουργεί την ανάγκη να θέσουμε αυτά τα μεγάλα προβλήματα, τα οποία έχει η περιφέρεια σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από την Αθήνα: Την εξασφάλιση των πόρων, ούτως ώστε μέσα από τις προθεσμίες που δίνει ο παλιός και που συνεχίζει να έχει τις ίδιες και ο νέος κώδικας για τις απαλλοτριώσεις, να μπορέσει να εξασφαλίσει τα έργα της. Ξέρετε ότι επειδή δεν υπήρχε χωροταξικός σχεδιασμός, επειδή δεν υπήρξαν ποτέ χρήματα για να μπορέσει το δημόσιο να εξασφαλίσει κοινόχρηστους χώρους, αυτή τη στιγμή σε πολλά διαμερίσματα της χώρας -τουλάχιστον στη Θεσσαλονίκη με το περιβόητο θέμα της σχολικής στέγης και με ένα σωρό άλλα θέματα- δεν έχουμε εξασφαλίσει στοιχειωδώς κοινόχρηστους χώρους για την ανάπτυξη και κατασκευή των υποδομών μας. Από την άλλη πλευρά, ακόμη και το άφθονο χρήμα που θεωρούμε ότι έχουμε τώρα και για απαλλοτριώσεις από το Γ' Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης και από άλλα προγράμματα, έτσι όπως είναι πολύπλοκη η διαδικασία της Δημόσιας Διοίκησης, έτσι όπως πολλές διατάξεις παραμένουν ανενεργές, έτσι όπως είναι οργανωμένο το σύστημα οργάνωσης της χώρας, τις περισσότερες φορές μέσα σε ενάμιση χρόνο δεν εξευρίσκονται τα χρήματα και δεν εκδίδεται αυτή η απόφαση της απαλλοτρίωσης. 'Ετσι επέρχεται η άρση της απαλλοτρίωσης και ξεκινάει πάλι ο φαύλος κύκλος: να ξαναρχίσει ο δήμος τη διαδικασία να ξαναπροτείνει την απαλλοτρίωση, να ξαναεπιχειρήσει για τα χρήματα κ.ο.κ. Κάναμε ανώνυμες εταιρείες, κάναμε άλλα σχήματα για την επιτάχυνση της υλοποίησης των δημοσίων έργων, όπως της Εγνατίας Οδού και πολλών άλλων μεγάλων έργων. Επίσης, αν στην πενταετία που έβαζε και ο παλιός κώδικας και ο σημερινός δεν υλοποιηθεί το έργο ή δεν υλοποιηθεί το 1/3 τουλάχιστον του έργου, πάλι αίρεται αυτοδίκαια η απαλλοτρίωση. Ξέρετε ότι ακόμη και αυτά τα ταχύρυθμα έργα, για τα οποία θεωρούμε ότι έχουμε ρυθμίσει την οργάνωση τους αποδυναμώνοντας άλλους φορείς και άλλους τομείς της Δημόσιας Διοίκησης με τις ανώνυμες εταιρείες, με την επικείμενη τώρα εκχώρηση του μικτού συστήματος, με αυτοχρηματοδότηση των έργων κλπ. και τα οποία έχουν εξασφαλισμένες τις πιστώσεις τους, δεν έχουν υλοποιηθεί τουλάχιστον κατά το 1/3 μέσα στην πενταετία, από τότε δηλαδή που κηρύχθηκαν οι απαλλοτριώσεις. Είναι, επομένως, αυτή η διάταξη ακόμη και σήμερα πάρα πολύ δύσκολη και θα πρέπει να μας απασχολήσει γενικότερα το θέμα, το πώς θα καταφέρουμε να απορροφήσουμε με σωστό τρόπο τα κονδύλια από το Γ' Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, για να μπορέσουμε να υλοποιήσουμε τα έργα. Δηλαδή, δεν λύνουμε τίποτα με το να κάνουμε αυτή τη στοιχειώδη επικαιροποίηση του κώδικα και να μεταφέρουμε το πρόβλημα στον περιφερειάρχη, ούτως ώστε οι απαλλοτριώσεις αυτών των έργων να γίνονται από εκεί κ.ο.κ. και χωρίς να έχουμε λύσει όλα τα άλλα θέματα οργάνωσης της διοίκησης. Αμέσως-αμέσως ο κώδικας τι λέει; Λέει ότι αν σε δύο μήνες η αρμόδια αρχή δεν εκφράσει άποψη, παραμένει στο συρτάρι και προχωράει. Και πώς θα υλοποιηθεί ο τρίτος στόχος αυτού του κώδικα, κύριε Υπουργέ, ο οποίος λέει ότι έχει εξασφαλισθεί το θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος από την επικείμενη απαλλοτρίωση και μετά γίνεται η απαλλοτρίωση; Με τέτοιες υπηρεσίες ή με τέτοιες δυνατότητες που δίνετε στην υπηρεσία να μην εκφράσει άποψη ή να μην είναι υπεύθυνη, αν δεν εκφράσει άποψη, ή να μην πρέπει να περιμένει την άποψη της υπηρεσίας ο γενικός γραμματέας ή ο Υπουργός, προκειμένου να κηρύξει την απαλλοτρίωση, δεν εξασφαλίζεται τίποτα. Αυτά τα αντιφάσκουν μεταξύ τους και δεν εξασφαλίζουν τίποτα. Οι υπηρεσίες οι οποίες υπάρχουν, είτε στο Λεκανοπέδιο είτε στην περιφέρεια είτε στη νομαρχία είτε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, είναι αρμόδιες και είναι υποχρεωμένες -και πρέπει να ελέγχονται γι' αυτό- για να εκφράσουν άποψη για κάθε επικείμενη απαλλοτρίωση. Η απαλλοτρίωση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το ίδιο το έργο, με την ποιότητα του έργου, με το χρόνο ζωής του έργου, με το κόστος τελικά του έργου. Είναι τεράστιο το κόστος, τεράστια η διαφορά κόστους που έχει επιβαρύνει τα δημόσια έργα από τις καθυστερήσεις, από τις απαλλοτριώσεις, τις οποίες οι ανάδοχοι τις χρησιμοποιούν πολλαπλώς. Αυξάνουν τις απαιτήσεις τους για υπέρβαση χρόνου που έχει γίνει, που δεν είναι αυτοί υπαίτιοι. Είναι μεγάλο το κόστος το οποίο έχει δημιουργηθεί και από την ίδια τη διαδικασία εκδίκασης όλων αυτών των θεμάτων για τον καθορισμό τιμής μονάδος, για την απαλλοτρίωση. Θα έλεγα, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, ότι σχεδόν τίποτα δεν λύνουμε με αυτόν τον κώδικα. Έχουμε έναν ίδιον κώδικα με τον προηγούμενο, έχουμε τα ίδια προβλήματα, θα παραμείνουν τα ίδια προβλήματα από την προηγούμενη περίοδο, ενώ έχουμε μπροστά μας αυτήν τη στιγμή, όπως σας είπα, να παντρέψουμε τρία μεγάλα σοβαρά θέματα. Θα πρέπει να κάνουμε τα έργα μας γρήγορα και να απορροφήσουμε τα κονδύλια, θα πρέπει αυτά να γίνουν υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, να είναι έργα τα οποία θα δημιουργούν υποδομές και ανάπτυξη, κυρίως στην περιφέρεια, η οποία έχει μεγάλη υστέρηση και δεν θα είναι έργα ή δεν θα προκύπτουν διατάξεις, που θα υπαγορεύονται από τις ανάγκες μόνο των Ολυμπιακών Αγώνων ή του λεκανοπεδίου Αττικής. Θα είναι έργα και θα είναι διαδικασίες, οι οποίες τελικά πρέπει να συνδυαστούν με τις διαδικασίες και τις αρμοδιότητες της αυτοδιοίκησης. Πρέπει να συνδυαστούν με τις αρμοδιότητες εκείνων των φορέων, που έχουν το πρόβλημα, που πρέπει να παράγουν το σχεδιασμό, που πρέπει να υλοποιούν τα προγράμματα Κύριε Υπουργέ, τα θέματα που έθεσα εδώ στην αρχική μου τοποθέτηση, τα είχα θέσει και με αναλυτικότερο τρόπο, γιατί είχαμε περισσότερο χρόνο, στην επιτροπή. Ας αρχίσω από το τελευταίο θέμα, για το Κτηματολόγιο. Το είχα θέσει διεξοδικά στην τοποθέτησή μου και στην επιτροπή. Τουλάχιστον ήθελα να ακούσω να διατυπώνετε εδώ την ανησυχία σας. Διότι σε αυτήν την Αίθουσα -είπαμε- μπορεί στον κώδικα να μην έχουμε τη δυνατότητα να προσθέσουμε τίποτα, αλλά τις ανησυχίες μας για πράγματα που έπρεπε να είχαν τελειώσει -όχι μόνο καθυστερούν- και το ότι δεν μπορούν να διατυπωθούν και δυο, τρεις προτάσεις ώστε να περιληφθούν σε έναν κατ'εξοχήν κώδικα, που να αφορά το Κτηματολόγιο και τις απαλλοτριώσεις, αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Δεν αναφερθήκατε σε αυτό. Είπατε πριν, γιατί λέμε συνεχώς ότι συνδέεται το καινούριο Σύνταγμα με τον κώδικα για τις απαλλοτριώσεις. Έψαξα πριν από λίγο και βρήκα την πρόταση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για την τροποποίηση του άρθρου 17. Μιλάμε ακόμα και για τροποποίηση του χρόνου του ενάμιση έτους που σαφώς το άρθρο 17 λέει, ότι πρέπει να ισχύσει προκειμένου να παραμείνει η απαλλοτρίωση ή όχι. Υπάρχουν εδώ δηλαδή καταγεγραμμένες κατά τη συζήτηση προτάσεις που ανατρέπουν ως προς τις προθεσμίες τουλάχιστον το άρθρο 17, προθεσμίες που ο κώδικας τις έχει περιλάβει σε σχέση με το άρθρο 17, το παλαιό, το υπάρχον στο Σύνταγμα. Δεν μένω όμως σε αυτήν την τυπολατρεία. Και αυτές οι προθεσμίες είτε είναι ενάμιση έτους είτε γίνουν δύο χρόνια, που λέει η Νέα Δημοκρατία είτε συντμηθούν κατά τη δική σας πρόταση, του ΠΑ.ΣΟ.Κ., το θέμα είναι πώς θα υλοποιηθούν, πώς θα αποδώσει δηλαδή είτε αυτός ο κώδικας είτε κάποιος άλλος, καλύτερα. Το κρισιμότερο θέμα για μένα -και δεν έχει λήξει και αυτό, κύριε Υπουργέ- είναι οι αρμοδιότητες των βαθμίδων αυτοδιοίκησης. Και βεβαίως η διορισμένη νομαρχία είχε αρμοδιότητες. Είχε γίνει τότε μία προσπάθεια -είναι αέναη αυτή η προσπάθεια και της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης, δεν τελειώνει ποτέ και μερικές φορές ξανάρχεται αντίστροφα, πιο συντηρητική- να πάρουν έστω και οι διορισμένες νομαρχίες -και από το δικό σας κόμμα κατ' εξοχήν όταν ήλθατε στην κυβέρνηση και είχατε κάνει πολλά σε αυτό- πολλές αρμοδιότητες. Είχαν πάρει πάρα πολλές αρμοδιότητες και για τον πολεοδομικό σχεδιασμό και για ορισμένες πράξεις απαλλοτρίωσης. Πηγαίνοντας να καλυτερεύσουμε το θέμα, αυτές οι αρμοδιότητες που ανέλαβε η νομαρχία, να ασκούνται από μία αυτοδιοικούμενη μονάδα, προέκυψε το πρόβλημα της ασάφειας, εάν από το Σύνταγμα έχει ευθύνη για θέματα κρατικά η αυτοδιοικούμενη ομάδα να τα διεκπεραιώνει. Και συνεπώς η δική σας Κυβέρνηση δεν έχει πει ότι έχει κλείσει αυτό το θέμα. Στη συζήτηση του Συντάγματος έχει ανοίξει μεγάλο θέμα. Η ίδια η Aντιπολίτευση που δεν είχε πει τίποτα μέχρι τώρα, προτείνει αιρετή και την τρίτη βαθμίδα αυτοδιοίκησης. Ο Συνασπισμός βέβαια ξέρετε πόσα χρόνια αναφέρει αυτό το θέμα όσον αφορά τις αρμοδιότητες της αυτοδιοίκησης σε σχέση με αυτές που είχε παλιά η νομαρχία. Επομένως, δεν έχουν κλείσει αυτά τα θέματα. Και τουλάχιστον μην τα κλείνετε, κύριε Υπουργέ, σε συζήτηση μέσα στη Βουλή. Τα κλείσατε με έναν κώδικα, ο οποίος όντως δεν είναι σύγχρονος, μην τα κλείσουμε όμως και στον πολιτικό μας διάλογο.