Τοποθέτησης στην συζήτηση Επερώτησης της ΝΔ προς τον Υπουργό Γεωργίας, σχετικώς με τις εξελίξεις της καπνοκαλλιέργειας στην Ελλάδα

Παρασκευή, 11 Απρίλιος 2003 02:00 Ομιλίες
Εκτύπωση
Κύριε Πρόεδρε, στην αρχή της ομιλίας μου θα ήθελα να αναφερθώ στη χθεσινή ομιλία του κυρίου Πρωθυπουργού, επισημαίνοντας ότι με πολύ μεγάλη καθυστέρηση η χώρα μας προσπαθεί δια στόματος του κυρίου Πρωθυπουργού να εκφράσει, θα έλεγα εγώ τους φόβους της για την επικείμενη αναθεώρηση. Στην προσπάθεια αυτή αναγκάζεται να μιλήσει με αισιοδοξία, αλλά φοβάμαι ότι αποκρύπτει σημαντικά στοιχεία που δεν ισχύουν ή χρησιμοποιεί αριθμούς που είναι εκτός πραγματικότητας. Το ζήτημα δεν είναι ότι θα έχουμε πόρους μέχρι το 2013, αλλά το ερώτημα είναι πόσους πόρους θα έχουμε. Εδώ βρίσκεται η ουσία της ενδιάμεσης αναθεώρησης. Δηλαδή η σταδιακή μείωση των κονδυλίων απ’ αυτά που εισέπραττε μέχρι σήμερα η Ελλάδα. Ποια είναι η αύξηση του κατά κεφαλήν αγροτικού εισοδήματος; Επί μια δεκαετία ήταν κάτω από το μηδέν. Το 2001 ήταν στο 2,7% και το 2002 ήταν στο 5%. Ο κύριος Πρωθυπουργός μίλησε για ένα νούμερο 14%. Αυτό εμείς δεν το έχουμε βρει πουθενά. Να μας το εξηγήσετε στη δευτερολογία σας. Ακούσαμε τη διαπίστωση ότι το 90% των αγροτών μας είναι μικροί και μεσαίοι παραγωγοί. Σαφώς, λέμε και εμείς έτσι ότι οι υποχρεώσεις της Κυβέρνησης για την αγροτική της πολιτική και τις διεκδικήσεις της για τους μικρομεσαίους αγρότες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να γίνουν πιο έντονες και να είναι πιο σαφείς αυτές οι διεκδικήσεις και πιο σαφή τα μέτρα, τα οποία θα πάρει. Όμως, δεν βλέπουμε τη διεκδίκηση για την άνοδο του πλαφόν και για επιδοτήσεις 5.000 ευρώ που θα καλύψουν το σύνολο των μικρομεσαίων αγροτών. Για τον δεύτερο πυλώνα, που μίλησε πριν και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, θέλω να πω ότι δεν βλέπουμε να γίνονται προσπάθειες γι’ αυτήν τη λεγόμενη εθνική αγροτική ανάπτυξη, για τη στήριξη της υπαίθρου, για μια άλλη οργάνωση του κράτους και του Υπουργείου Γεωργίας, ούτως ώστε να μπορέσει να αξιοποιήσει τα θετικά να εξισορροπήσει ένα μέρος από τα αρνητικά που θα προκύψουν από την αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Αντί, λοιπόν, να είναι σαφής η Κυβέρνηση για τους στόχους υπέρ των μεσογειακών προϊόντων, μεταξύ των οποίων είναι και ο καπνός, που δεν διασφαλίζονται επαρκώς -και αυτό το ομολογεί ο ίδιος ο κύριος Πρωθυπουργός- παραμένουμε σε μια σύγχυση και βαδίζουμε τώρα στη μη αναθεώρηση της ΚΑΠ έως τον ερχόμενο Ιούλιο και, ενδεχομένως, περιμένουμε μια συμβιβαστική πρόταση στις 27 Μαΐου για τη μετατόπιση των αποφάσεων αυτών εκτός Ελληνικής Προεδρίας, στην επόμενη προεδρία κ.ο.κ. Δεν ξέρω αν όλα αυτά θα μας οδηγήσουν σε καλύτερες αποφάσεις, γιατί εμείς πιστεύουμε ότι θα μας οδηγήσουν σε χειρότερες καταστάσεις για τα μεσογειακά προϊόντα. Ειδικότερα επί της επερώτησης, θα έλεγα ότι είναι γεγονός ότι ο καπνός είναι από τα τέσσερα κύρια προϊόντα της χώρας μας που επιδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία με την κοινή οργάνωση αγοράς εφαρμόζει τη διπλή αρχή στήριξης των καπνοπαραγωγών, με πριμ για να αντεπεξέλθουν στο διεθνή ανταγωνισμό και με τον περιορισμό της παραγωγής με ποσόστωση, για να αποφευχθεί η κερδοσκοπία. Με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο Γκέντεμποργκ στο πλαίσιο του σχεδίου για την αειφόρο ανάπτυξη, κατά την οποία έπρεπε να μειωθούν σταδιακά οι ενισχύσεις των καπνών κατά 20% ετησίως στην επόμενη εξαετία, ακολούθησε η υπερψήφιση της πρότασης από την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη μείωση των δαπανών της προστασίας της καπνοπαραγωγής, κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2002. Αυτήν την πρόταση είναι γνωστό ότι την απέρριψε η ευρωομάδα της Αριστεράς και, βέβαια, την καταψήφισαν οι Έλληνες Ευρωβουλευτές. Τα παραπάνω έρχονται να κάνουν πιο συγκεκριμένο το ήδη αρνητικό κλίμα σε βάρος του καπνού που επικρατεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με το αιτιολογικό των βλαβερών συνεπειών του καπνίσματος και της προστασίας της δημόσιας υγείας. Κατόπιν όλων αυτών –τα έχουμε συζητήσει, βέβαια, πολλές φορές- αλλάζουν άρδην οι προοπτικές της καπνοκαλλιέργειας στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Επιμένουμε ότι η Ελληνική Κυβέρνηση, με τον Πρωθυπουργό επικεφαλής, έπρεπε να δείξει μεγαλύτερη ετοιμότητα για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Ήθελα εδώ να επισημάνω ότι είναι ατυχείς πολιτικοί χειρισμοί αυτοί, να συγκρίνει δηλαδή ο κύριος Υπουργός υποτιμητικά συναδέλφους του Ελληνικού Εθνικού Κοινοβουλίου με κάποιους άλλους Ευρωβουλευτές ή άλλους συναδέλφους σε άλλα Κοινοβούλια. Δεν γίνεται έτσι η πολιτική αντιπαράθεση, κύριε Υπουργέ. Αυτό είναι ιδιαίτερα μειωτικό. Το κάθε μέλος του Εθνικού μας Κοινοβουλίου έχει την υποχρέωση να διατυπώνει το λόγο του και, μάλιστα, ένα λόγο που κρίνει ότι είναι υπέρ των εθνικών συμφερόντων. Επομένως, δεν μπορείτε να τον θέτετε σε κατώτερη μοίρα. Σ’ αυτό δεν συμφωνώ καθόλου μαζί σας και δεν είναι πολιτική αντιπαράθεση. Ο στόχος, λοιπόν, και η προσπάθεια διασφάλισης της υγείας των καταναλωτών με τη μείωση του καπνίσματος, θα λέγαμε ότι είναι σωστή. Τα μέσα, όμως, που προτείνονται δημιουργούν το αποκλειστικό θύμα, την καπνοκαλλιέργεια και έτσι μπορούσε κανείς πολύ εύκολα να τα αμφισβητήσει. Και γιατί μπορεί να τα αμφισβητήσει; Είναι γνωστό ότι για το σύνολο της παραγωγής προϊόντος καπνίσματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το 80% εισάγεται ως πρώτη ύλη από την Αμερική και τις άλλες χώρες. Μόνο το 5% της πρώτης ύλης που χρησιμοποιεί η ευρωπαϊκή καπνοβιομηχανία είναι παραγωγή τουλάχιστον της Ελλάδας, της δικής μας χώρας. Μη μου πείτε, βέβαια, ότι οι λίντερ που αναφέρατε δεν τα ξέρουν αυτά. Τα ξέρουν, αλλά σκοπίμως τα αγνοούν, γιατί θέλουν να εφαρμόσουν μια άλλη πολιτική. Αυτό φαίνεται, βέβαια, σε όλα τα επίπεδα και δεν θα αναφερθώ στο μεγάλο θέμα του πολέμου. Τα ξέρουν πάρα πολύ καλά και είναι όλα ενταγμένα σε μια διαφορετική πολιτική. Όμως, επειδή εμείς τα ξέρουμε εξ ίσου καλά, είμαστε υποχρεωμένοι εδώ να τα διεκδικούμε και να λέμε πώς έχουν τα πράγματα. Έτσι, γεννάται σε όλους μας το ερώτημα για το πώς θα μειωθεί η κατανάλωση των προϊόντων του καπνού, αν καταργηθούν οι ευρωπαϊκές καλλιέργειες ή αυξηθεί η περαιτέρω εισαγωγή της πρώτης ύλης από τις χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επ’ αυτού, η δήλωση του κ. Φίσλερ είναι αποκαλυπτική. Κατ’ αυτόν, δεν προβλέπεται ανάλογη μείωση των εισαγωγών από άλλες χώρες, γιατί τότε θα ήταν ασυμβίβαστο προς τις δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Προκύπτουν, λοιπόν, τα ερωτήματα: Με ποια λογική η μείωση της καλλιέργειας συνδέεται με την προφύλαξη της υγείας των καταναλωτών, όταν δεν αλλάζει συνολικά το κύκλωμα παραγωγής καπνού, καπνοβιομηχανίας, εισαγωγής πρώτης ύλης από την Αμερική και τις άλλες χώρες και σε ποσοστό μάλιστα 70%; Γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν κάνει τον κόπο να εξετάσει τις επιπτώσεις στην κατανάλωση στην περίπτωση που θα σταματήσει η παραγωγή καπνού στην Ευρώπη; Γιατί δεν κρίνει σκόπιμο να εξετάσει ούτε τις βλαβερές συνέπειες από την κατανάλωση του εισαγόμενου καπνού; Αποτελούν σοβαρό λόγο οι δεσμεύσεις στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου για τη δημιουργία ενός συστήματος δασμολογικών ποσοστώσεων ή τη λήψη άλλων περιοριστικών μέτρων; Με το δεδομένο ότι προωθείται η αναθεώρηση της ΚΟΑ Καπνού μέσα στο 2003, εμείς προτείνουμε να δράσουμε και να αντιταχθούμε στις αλλαγές αυτές, να συνεννοηθούμε με τις άλλες ευρωπαϊκές καπνοπαραγωγικές χώρες Ιταλία, Ισπανία και να αντιμετωπίσουμε από κοινού το πρόβλημα, να μην γίνει αποδεκτή η ενδεχόμενη πρόταση διασφάλισης των επιδοτήσεων από εθνικούς πόρους. Το 2% επί της παραγωγής που προορίζεται για την έρευνα στις επιπτώσεις του καπνού στην υγεία των καταναλωτών, να αυξηθεί και να κατευθυνθεί στην έρευνα για την εισαγωγή ποικιλιών λιγότερο βλαβερών και όχι για την εισαγωγή εναλλακτικών καλλιεργειών. Γιατί για τις περιοχές με μονοκαλλιέργεια, αυτό σημαίνει αποδοχή τελικά των αλλαγών που προωθούνται και βέβαια για τις περιοχές αυτές μια πλήρη καταστροφή. Θα ήθελα εδώ να επισημάνω, κύριοι συνάδελφοι, ότι η Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Καπνού και οι ομάδες παραγωγών, μπορούν και πρέπει σ’ αυτή τη φάση να βοηθήσουν στην επίλυση προβλημάτων ποιότητας, περιβαντολογικής προστασίας, εξαγοράς και εκχώρησης ποσοστώσεων ποιοτικής κατάταξης της παραγωγής. Δηλαδή θέλω να πω ότι όλοι μας, γι’ αυτό το σοβαρό θέμα και κυρίως οι ομάδες παραγωγών, θα πρέπει να βρούμε αυτήν την κοινή συνιστώσα, ούτως ώστε να μην έχουμε αυτές τις καταστροφικές συνέπειες.