Home Επικαιρότητα Δύσκολο να συνεννοηθούμε σ' αυτήν την αίθουσα ακόμη και για θέματα που μας επιβάλλει το συμφέρον της χώρας και το Σύνταγμα

Δύσκολο να συνεννοηθούμε σ' αυτήν την αίθουσα ακόμη και για θέματα που μας επιβάλλει το συμφέρον της χώρας και το Σύνταγμα

E-mail Εκτύπωση PDF

«Είναι πραγματικά δύσκολο να συνεννοηθούμε σ' αυτήν την αίθουσα ακόμη και για θέματα που μας επιβάλλει το συμφέρον της χώρας και το Σύνταγμα», τόνισε η Ασημίνα Ξηρότυρη αανλύοντας τις θέσεις της για τις διάταξεις του Σχεδίου Νόμου «Πράξεις εισφοράς σε γη και σε χρήμα - Ρυμοτομικές απαλλοτριώσεις και άλλες διατάξεις».

Για να παρακολουθήσετε το βίντεο της ομιλίας της βουλευτού, πατήστε εδώ.

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας έχει ως εξής:

Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, πραγματικά, τελικά, είναι πολύ δύσκολο να συνεννοηθούμε σε αυτή την Αίθουσα. Είναι δύσκολο ακόμη να συνεννοηθούμε και για θέματα τα οποία μας επιβάλλει το συμφέρον της χώρας και το Σύνταγμά μας. Και για αυτό ακόμη δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε. Είναι τρομερό πράγμα.

Τέθηκε, λοιπόν, στη διαβούλευση ένα σχέδιο νόμου που στην αρχή είχε τέσσερα, πέντε άρθρα, τα οποία αφορούσαν την εισφορά σε γη και χρήμα, καθώς και τις ρυμοτομικές απαλλοτριώσεις και στα οποία υπάρχουν και θετικές ρυθμίσεις. Υπήρχαν και προβλήματα που έπρεπε να είχαν προ πολλού ρυθμιστεί.

Χωρίς διαβούλευση, χωρίς συζήτηση και τα λοιπά, χωρίς να καταγράφεται κάποια αναγκαιότητα, προστέθηκε και το δεύτερο μέρος, αυτό που αφορά τις τροποποιήσεις στο Νέο Οικοδομικό Κανονισμό και κυρίως τα θέματα της δασικής νομοθεσίας, αυτά που πυροδότησαν και πυροδοτούν τις εντονότερες αντιδράσεις.

Δυστυχώς, είμαστε και πάλι μπροστά στο φαινόμενο των συνεχών τροποποιήσεων νόμων που αφορούν την πολεοδομική νομοθεσία. Αυτές οι τροποποιήσεις έχουν καταστήσει ιδιαίτερα δαιδαλώδη αυτή τη νομοθεσία, ακριβώς -είναι επιλογή των κυβερνήσεων του τόπου- για να μπορεί να ερμηνεύεται και να τροποποιείται υπέρ του πελατειακού και όχι υπέρ του δημόσιου συμφέροντος και της προστασίας του φυσικού πλούτου και του περιβάλλοντος της χώρας μας.

Η συγκεκριμένη –επαναλαμβάνω- πρακτική έχει αρνητικές επιπτώσεις στο σύνολο των πολιτών -γιατί εδώ μιλάμε για το σύνολο των πολιτών και όχι για αυτούς που πρέπει να βολέψουμε ή για αυτούς που παρανόμησαν πρώτα και τώρα πρέπει να νομιμοποιήσουμε την παρανομία-, στο δημόσιο συμφέρον. Η συγκεκριμένη πρακτική αποτελεί τροχοπέδη για μία ολοκληρωμένη –πόσες φορές θα το λέμε σε αυτή την Αίθουσα;- και βιώσιμη –εγώ τώρα πλέον, παρόλο που είμαι τεχνοκράτης, προσθέτω και τη λέξη, η οποία δεν είναι αφηρημένη για την εποχή μας- και δίκαιη ανάπτυξη. Νομίζω ότι μόνο αυτό το επίθετο θα κρατήσω πλέον για την ανάπτυξη της χώρας, πραγματικά.

Πρέπει να ακολουθηθεί μία ορθή διαδικασία που μεταξύ των άλλων κύριο εργαλείο είναι ένας ολοκληρωμένος χωροταξικός σχεδιασμός και οι επιμέρους ρυθμίσεις που απορρέουν από αυτόν. Μετά από διακόσια χρόνια συστάσεως του ελληνικού κράτους έγινε ένας πρώτος σχεδιασμός, ο οποίος θέλει ένα σωρό πράγματα για να συμπληρωθεί, και έχουμε αρχίσει από τότε που έγινε, αντί να το συμπληρώνουμε και να το βελτιώνουμε, να τον ξηλώνουμε παντελώς. Μα, παντελώς! Να μην μπορεί πλέον η χώρα να έχει τίποτα. Και μάλιστα, αυτό συμβαίνει όταν έχουμε ένα Σύνταγμα που στο άρθρο 24 και στο 117 είναι σαφέστατες οι εντολές και οι υποχρεώσεις που δημιουργεί σε όλους εμάς τους πολίτες, στη νομοθετική εξουσία, σε όλους, για τα θέματα της προστασίας του φυσικού πλούτου της χώρας και του περιβάλλοντος. Είναι σαφέστατα όλα αυτά τα πράγματα, όπως και τρομερές είναι οι πιέσεις. Μα, τρομερές!

Ήμουν στη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, όπου έγιναν τεράστιες πιέσεις για να αλλάξει το άρθρο 24. Και όμως άντεξε. Και αντέχει. Και το θέλουν, τελικά, όλοι οι πολίτες. Γιατί, λοιπόν, αυτή τη στιγμή όλη αυτή η προσπάθεια;

Ερχόμαστε, λοιπόν, στις τροποποιήσεις για το νέο οικοδομικό Κανονισμό. Θεσμοθετήθηκε το 2012 λίγο πριν τις εκλογές. Ήταν απαίτηση να υπάρχει ένας νέος οικοδομικός Κανονισμός, να τακτοποιηθούν ορισμένα πράγματα, να κωδικοποιηθούν κλπ. Ήταν, όμως, κύρια απαίτηση αυτός ο νέος οικοδομικός Κανονισμός να ενσωματώνει τις κατασκευές, τις δράσεις του, σε ένα περιβάλλον αναπτυξιακό μεν, με κυρίαρχη, όμως, την περιβαλλοντολογική διάσταση. Τελικά δεν τα κατάφερε. Και σήμερα τροποποιείτε αυτό τον οικοδομικό Κανονισμό, πλήττοντας ακόμα περισσότερο αυτή τη διάσταση που θέλουμε να έχει εμείς, την ουσιαστική, αναπτυξιακή και περιβαλλοντολογική μαζί.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχει το άρθρο 8 για τα θέματα του ιστορικού κέντρου και κυρίως το άρθρο 9 για το Προεδρικό Διάταγμα Πλάκας και Στρεφίου Εξαρχείων. Τι γίνεται με αυτό το Προεδρικό Διάταγμα; Έχει εφαρμοστεί;

Τελικά, συνεχώς, μα συνεχώς, υπάρχουν τεράστιες αποκλίσεις και παραβιάσεις. Η διατήρηση του μέτρου στην περιοχή και η ανάγκη να μην υποκύπτουμε θεσμικά σε πιέσεις οικονομικές και τουριστικές που θα την καταστρέψουν μακροπρόθεσμα -αλλά και μεσοπρόθεσμα, δεν έχει σημασία- πρέπει να είναι μέριμνα όλων μας. Και το άρθρο 8 δεν διασφαλίζει αυτά τα θέματα.

Καλά, το άρθρο 10 για τις διατάξεις, θα το πούμε στα άρθρα πολεοδομικού χαρακτήρα.

Τελικά, ποια είναι η έννοια της εκτός σχεδίου δόμησης που απαγορεύεται ακριβώς για να μη βάζουμε τίποτε εκεί; Και εάν θα βάλουμε κάτι, θα είναι για το δημόσιο συμφέρον ή για κάτι άλλο. Εδώ έρχεστε για όλες τις χρήσεις, ανέγερση υπεραγορών, πολυκαταστημάτων κλπ., δεν ξέρω τι άλλο, σταθμών -το συζητήσαμε και την άλλη φορά, με τα logistics κι όλα αυτά- να τα πάτε στην εκτός σχεδίου δόμηση. Εμείς, δηλαδή, θα ξεχάσουμε και τις βασικές αρχές που τουλάχιστον, σαν μηχανικοί, κύριε Υπουργέ, είχαμε μάθει. Η εκτός σχεδίου δόμηση, είναι εκτός σχεδίου δόμηση. Δεν επιδέχεται χρήση και πολύ περισσότερο αυτές. Και εάν θα δομηθεί, θα γίνει για άλλους λόγους.

Τώρα, λοιπόν, όσον αφορά το άρθρο 12. Πραγματικά κάνουμε και τώρα έκκληση να αποσυρθεί το άρθρο 12, κύριε Υπουργέ, γιατί αποτελεί πρόκληση και σαφή απαξίωση και καταστρατήγηση των συνταγματικών μας υποχρεώσεων.

Ας πάμε κατ’ αρχάς στους χάρτες. Όπως είναι γνωστό, μια από τις βασικές υποχρεώσεις της χώρας μας είναι η ολοκλήρωση του Εθνικού Κτηματολογίου μέχρι το 2020. Τι λέει, όμως, το Σύνταγμά μας; Λέει ότι θα πρέπει να κυρωθούν οι δασικοί χάρτες. Πάρα πολύ καλά το έχει σκεφθεί.

Τώρα, λοιπόν, που σας λέμε πως μόνο το 9% έγινε, μας λέτε ότι αφού δεν γίνεται αυτό, ας κόψουμε το κεφάλι και να μην έχουμε τίποτα, ούτε το Σύνταγμα, ούτε τους δασικούς χάρτες. Εμείς φταίμε;

Εγώ θέλω να θυμίσω σ’ αυτήν την Αίθουσα ότι το 2003 –αν θυμάμαι καλά- που συζητούσαμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για το Εθνικό Κτηματολόγιο, είχα κάνει τότε μια τροπολογία σαν Βουλευτής του Συνασπισμού και έλεγα ότι το Κτηματολόγιο πρέπει να προχωράει κατά 50% στις δομημένες αστικές περιοχές και κατά 50% στα δάση κλπ. Θα ήταν πιο σωστή; Θα είχαμε προχωρήσει σήμερα; Εγώ, το 50%-50% σας έχω βάλει, γιατί το πρώτο ήταν το 100%. Βεβαίως, εκεί υπάρχουν τεράστια θέματα για τις αστικές και δομημένες περιοχές. Όμως, να κρατήσουμε και το άλλο. Τελικά δεν κάνουμε ούτε Κτηματολόγιο ούτε προστατεύουμε τη δημόσια περιουσία και τη δημόσια κτήση.

Πραγματικά έγιναν πάρα πολλές προτάσεις, μεγάλος αγώνας γι’ αυτήν την κύρωση και την ολοκλήρωση του θέματος των δασικών χαρτών.

Βεβαίως, η χώρα μας έχει πάρα πολλά προβλήματα. Πέρασε Κατοχή, είχε ανάγκες κλπ. Μη μου λέτε, όμως, τώρα ότι η ανάγκη του απλού λαού είναι να καταπατήσει δάση.

Εγώ έχω μεγαλώσει σε ορεινές περιοχές και θυμάμαι από μικρό παιδί ότι όταν κτυπούσε η καμπάνα του χωριού σε μια πυρκαγιά στο δάσος, σύσσωμοι οι πολίτες πηγαίναμε να σώσουμε το δάσος.

Οι άνθρωποι που θέλουν να σώσουν το δάσος, δεν πάνε να κάνουν αυθαίρετα μέσα στο δάσος, ούτε κατασκευές. Κάθονται στα χωριά τους και προστατεύουν το δάσος, γιατί ξέρουν ότι είναι ο πνεύμονας και το αναπτυξιακό εργαλείο της χώρας.

Η χώρα μας -το έχω πει πάρα πολλές φορές- είναι ένα γωνιακό οικόπεδο. Η φύση μας το έδωσε; Ο Θεός μας το έδωσε; Πάρτε το όπως θέλετε. Αυτό, λοιπόν, το γωνιακό οικόπεδο έχει τις ακρογιαλιές του, έχει τα δάση, το φυσικό πλούτο. Αυτά είναι τα αναπτυξιακά μας εργαλεία και αν δεν το διαφυλάξουμε εμείς και για τις επόμενες γενιές, ανάπτυξη βιώσιμη και δίκαιη η χώρα μας δεν θα έχει.

Τι κάνετε, λοιπόν εσείς τώρα εδώ; Να πω τι λένε όλες οι οργανώσεις, οι οικολογικές κλπ; Εδώ θα σας πω τι λέω εγώ και τι λέει τελικά και η Επιστημονική Επιτροπή. Είναι δυνατόν να ευσταθεί αυτό που λέτε στην παράγραφο 3 του άρθρου 12, ότι εάν σε πέντε χρόνια διαπιστωθεί ότι είναι ανέφικτη η αναδάσωση, ο δασικός χαρακτήρας, τελικά δεν είναι αναδασωτέα -όπως επιβάλλει το Σύνταγμα- αυτή η περιοχή; Καλά, πώς είναι δυνατόν να λεχθεί αυτό; Ποιος κρίνει; Και εάν τελικά αυτή η περιοχή καεί μία φορά, καεί ξανά και ξανά στην πενταετία, βέβαια και είναι ανέφικτη η αναδάσωσή της. Αντί, όμως, να τιμωρήσουμε αυτούς που το κάνουν, θα πάμε τελικά να πετύχουμε το σκοπό τους;

Εγώ δεν λαϊκίζω ούτε θέλω να καταστροφολογώ. Αυτό, όμως, το άρθρο είναι καταστροφικό. Θα πυροδοτήσει πραγματικά ακόμη περισσότερο όλους αυτούς τους εμπρησμούς που γίνονται για αυτόν το λόγο στη χώρα.

Πράγματι, η προσπάθεια που κάνει η Επιστημονική Επιτροπή στη σελίδα 10 για αυτήν εδώ την παράγραφο είναι πολύ αξιέπαινη και πολύ αναλυτική.

Θέλει να εξηγήσει τι παρεκκλίσεις μπορεί να δώσει το Σύνταγμα για εγκαταστάσεις ΑΠΕ για την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος και πώς επιβάλλεται να δικαιολογηθεί -με περιβαλλοντική μελέτη, με τα πάντα- η εγκατάσταση αυτών στο δάσος ή πώς να αποχαρακτηριστούν -αν χρειαστεί- για τέτοιους λόγους. Όμως, σε καμία περίπτωση -όπως λέει πράγματι στο τέλος η Επιτροπή- η προτεινόμενη ρύθμιση δεν αναφέρεται στην προσωρινή δυνατότητα επέμβασης σε αναδασωτέες περιοχές για άσκηση συγκεκριμένης δραστηριότητας. Συνεπάγεται μεταβολή του νομικού χαρακτήρα των εν λόγω εκτάσεων δια της άρσης της αναδάσωσης, χωρίς περαιτέρω να προσδιορίζεται εάν αφορά εκτάσεις των οποίων η μορφή έχει μεταβληθεί νομίμως, σε χρόνο κατά τον οποίο δεν έχει επέλθει γεγονός που συνεπάγεται υποχρεώσεις της διοίκησης, να τις κηρύξει ως αναδασωτέες και κατά τη γενικότητά της έρχεται σε αντίθεση με τα συνταγματικώς προβλεπόμενα ως προς την προστασία των αναδασωτέων εκτάσεων.

Τα ίδια μας λέει και για τα θέματα της δυνατότητας που δίνεται έγκριση για γεωργική εκμετάλλευση σε εκτάσεις δασικού χαρακτήρα. Το Σύνταγμα είναι σαφές και η νομολογία και οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας: Αυτές οι εκμεταλλεύσεις όταν δίνονται για υπέρτατο λόγο κλπ, πρέπει με βάση περιβαλλοντική μελέτη, με βάση ειδικές μελέτες, να αποδεικνύεται ότι σε καμία περίπτωση δεν αλλοιώνουν την πανίδα και το δασικό χαρακτήρα αυτής της περιοχής.

Με αυτή τη ρύθμιση που κάνετε εσείς, έχετε κάτι που να αποδεικνύει ότι αυτές δεν αλλοιώνουν το δασικό χαρακτήρα; Μη μας λέτε, κύριε Υπουργέ, εδώ πέρα ότι πάτε να τακτοποιήσετε θέματα. Όχι. Πάτε τελικά εκεί που πονάει το κεφάλι -που εσείς δημιουργήσατε όλη αυτήν την κατάσταση- να το κόψετε και έτσι να έχουμε μια λευκή εξουσιοδότηση. Μα, δεν μας τη δίνει το Σύνταγμα αυτήν την εξουσιοδότηση. Και θα διεκδικήσουμε να μην περάσει, κύριε Πρόεδρε.

Υπάρχουν, βέβαια, οι τροπολογίες για τις οποίες θα μιλήσουμε αύριο, που είναι πάρα πολλές.

Ενδεχομένως, ορισμένες έπρεπε να έχουν έλθει στην ώρα τους και να περάσουν. Υπάρχουν, όμως, και κάποιες άλλες, όπως για τον Οργανισμό Λιμένα Πειραιώς, οι οποίες έρχονται ακριβώς για να εκπληρώσουν, τελευταίες μέρες προ των εκλογών, όλη αυτήν τη διαδικασία του πελατειακού κράτους.

Ευχαριστώ.

 
facebook   youtube

koinovouleytiki-drastiriotita-2012-simera

koin drast2000

dimokratiki_aristera_logo