Home Οικονομία & Ανάπτυξη (τομέας ευθύνης) Ομιλία επί των άρθρων του Σχεδίου Νόμου "Δημόσιες Υπεραστικές Οδικές Μεταφορές Επιβατών-Ρυθμιστική Αρχή Επιβατικών Μεταφορών και άλλες διατάξεις"

Ομιλία επί των άρθρων του Σχεδίου Νόμου "Δημόσιες Υπεραστικές Οδικές Μεταφορές Επιβατών-Ρυθμιστική Αρχή Επιβατικών Μεταφορών και άλλες διατάξεις"

E-mail Εκτύπωση PDF

Με τις ρυθμίσεις του πρώτου και δεύτερου μέρους του Σχεδίου Νόμου επέρχονται σημαντικές μεταρρυθμίσεις στο σχεδιασμό, στην οργάνωση, στις διαδικασίες ανάθεσης και την παροχή των δημόσιων υπεραστικών οδικών μεταφορών της χώρας. Οι αλλαγές αυτές στην ουσία προσαρμόζονται στο θεσμικό πλαίσιο των υπεραστικών οδικών μεταφορών και στις διατάξεις του Κανονισμού ΕΚ1370/2007.

Η βασική επιλογή του νομοσχεδίου είναι ότι οι υπεραστικές οδικές μεταφορές των επιβατών, ως παροχή δημόσιας υπηρεσίας, θα συνεχίσουν να παρέχονται μεν από ιδιωτικούς φορείς, όμως η ανάθεσή τους, η επίβλεψή τους και όλα τα κριτήρια θα ελέγχονται από τους δημόσιους φορείς.

Πραγματικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδιαίτερα με τη Λευκή Βίβλο το Σεπτέμβριο του 2007, που αναφέρεται στην ευρωπαϊκή πολιτική μεταφορών με ορίζοντα το 2010, έχει θέσει πάρα πολύ σωστές παραμέτρους και δικλείδες ασφαλείας για τη λειτουργία και τη διαχείριση όλου αυτού του μεταφορικού και επιβατικού έργου. Παρέχονται αποτελεσματικές, ασφαλείς, υψηλής ποιότητας υπηρεσίες. Και η διαχείριση με τον έλεγχο του δημοσίου θα εγγυάται τη διαφάνεια, την απόδοση των δημόσιων υπηρεσιών επιβατικών μεταφορών και θα λαμβάνονται υπόψη -και αυτό θέλω να τονίσω και θα το τονίσω και στην κατ’ άρθρο ομιλία μου- τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά θέματα και οι παράγοντες της περιφερειακής ανάπτυξης. Επομένως, εδώ, στο κείμενο αυτό του σχεδίου νόμου, θα έπρεπε να είχαμε κάνει ορισμένες αλλαγές.

Σημαντικό ρόλο καλείται να παίξει η Ανεξάρτητη Αρχή με την επωνυμία Ρυθμιστική Αρχή Επιβατικών Μεταφορών. Έχει κεντρικό ρόλο στο σχεδιασμό του δικτύου υπεραστικών γραμμών, μαζί με τις περιφερειακές ενότητες, στον καθορισμό των απαιτήσεων, των όρων και των προϋποθέσεων, στη διασφάλιση των όρων του Κανονισμού κλπ..

Επίσης, στη ΡΑΕΜ ανατίθεται κι ένα μεγάλο μέρος των αρμοδιοτήτων που έχουν σήμερα -και κατά τη γνώμη μας έπρεπε να συνεχίσουν να έχουν- οι περιφέρειες της χώρας, όπως είναι η διενέργεια των διαγωνισμών και η ανάθεση υπηρεσιών δημόσιων υπεραστικών οδικών μεταφορών και η βασική επίβλεψη των σχετικών συμβάσεων. Βέβαια, ο ρόλος στο σχεδιασμό δεν θα πρέπει να είναι συμβουλευτικός, αλλά καθοριστικός.

Ας πάμε, λοιπόν, αναλυτικά στα θέματα των άρθρων.

Στο πρώτο κεφάλαιο, που αφορά τα άρθρα 1 έως 8, υπάρχουν, όπως σε όλα τα νομοσχέδια, ο σκοπός και το πεδίο εφαρμογής.

Στο άρθρο 2 υπάρχουν οι ορισμοί. Στους ορισμούς, λοιπόν, όπως είχα τονίσει, δεν προσδιορίζεται ο όρος «ελάχιστες απαιτήσεις». Τι είναι οι «ελάχιστες απαιτήσεις»; Θα δούμε παρακάτω ότι και η Διεύθυνση Επιστημονικού Έργου της Βουλής θέτει ως προϋπόθεση ότι πρέπει να υπάρξει ένα πλαίσιο αναφοράς του τι θεωρούμε «ελάχιστες απαιτήσεις», για να μπορούμε να συνεννοηθούμε και ως προς το τι θα μπαίνει στα τεύχη των διαγωνισμών για να μην κρίνεται μια προσφορά μόνο από την οικονομική της πλευρά, αλλά και από τις προϋποθέσεις, δηλαδή να είναι μια συμφέρουσα προσφορά και οικονομικά και κοινωνικά.

Το άρθρο 3 αναφέρεται γενικότερα στις δημόσιες οδικές μεταφορές σχεδιασμών, που πρέπει να προσφέρονται χωρίς διακρίσεις και σε συνεχή βάση και θα πρέπει το εθνικό σύστημα των δημόσιων υπεραστικών οδικών μεταφορών να αποτελείται από το δίκτυο των υπεραστικών γραμμών και από τις αναγκαίες υποδομές. Κύριοι συνάδελφοι, αυτό ας το κρατήσουμε καλά στο μυαλό μας για να μπορέσουμε να το κρατήσουμε και να το διορθώσουμε και σ’ αυτό το νομοσχέδιο.  Είναι δημόσιο εθνικό το σύστημα και δημόσια η διαχείρισή του.

Στο άρθρο 4, «δίκτυο υπεραστικών οδικών μεταφορών επιβατών», διατυπώσαμε -όπως και η έκθεση της Διεύθυνσης Επιστημονικού Έργου- τη διαφωνία μας ή την ανησυχία μας για το ότι υπάρχει μια ασάφεια στον όρο των ελάχιστων απαιτήσεων.

Για τις αρμόδιες αρχές ορίζεται η Ρυθμιστική Αρχή, η ΡΑΕΜ και οι περιφέρειες στις οποίες ανατίθεται ο ρόλος του σχεδιασμού. Όλοι συμφωνήσαμε σ’ αυτήν την Αίθουσα ότι η συμμετοχή των περιφερειών στο σχεδιασμό και στην υλοποίηση του έργου των δημόσιων οδικών μεταφορών είναι επιβεβλημένη και πρέπει να είναι καθοριστική, δεδομένου ότι είναι οι πλέον αρμόδιες για το εν λόγω έργο, λόγω εγγύτητας και γνώσης των ιδιαιτεροτήτων των περιφερειών τους.

Παρόλα αυτά και από το άρθρο 5 και από πολλά επόμενα άρθρα του σχεδίου νόμου προκύπτει ότι στο σχεδιασμό ο ρόλος τους είναι συμβουλευτικός και στην εκτέλεσή του είναι εποπτικός. Σ’ αυτό το θέμα έχουμε σημαντικές αντιρρήσεις. Άλλωστε γι’ αυτό το θέμα και η έκθεση της Διεύθυνσης Επιστημονικού Έργου της Βουλής διαπιστώνει τον προβληματισμό της, υποδεικνύοντας το άρθρο 102 του Συντάγματος για την τοπική αυτοδιοίκηση. Εμείς υποδεικνύουμε τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ, για να υπενθυμίσουμε κάποια ζητήματα, όπως στην προκείμενη περίπτωση όπου οι οδικές μεταφορές μέσα στην ίδια την περιφερειακή ενότητα είναι προεχόντως τοπικού ενδιαφέροντος και πρέπει η αρμοδιότητα να παραμείνει σ’ αυτή.

Αυτές οι παρατηρήσεις ισχύουν και για το άρθρο 14.

Στο άρθρο 16,  για την εκτέλεση δημόσιων υπεραστικών επιβατικών μεταφορών, δεν έχουμε κάποιο πρόβλημα.

Κάποιο πρόβλημα υπάρχει στο άρθρο 7, «χορήγηση αποκλειστικών δικαιωμάτων ή και αποζημίωσης». Εδώ μπορεί να δίδονται τα αποκλειστικά δικαιώματα με διαγωνισμό, αλλά το θέμα της αποζημίωσης νομίζω ότι δεν θα μας βοηθήσει πάρα πολύ και δεν διαφαίνεται εδώ πώς θα μπορέσουμε να διασφαλίσουμε αυτή την πρόσθετη παροχή που θα δώσουμε. Θα ήθελα να πω ότι εδώ πάλι ισχύει η παρατήρησή μας, όπως και της Διεύθυνσης Επιστημονικού Έργου, για την ανάγκη να διευκρινιστεί το πλαίσιο αναφοράς σε σχέση με το οποίο η ΡΑΕΜ θα θεσπίζει κανόνες ως προς τις ελάχιστες απαιτήσεις. Επίσης για το άρθρο αυτό εκφράσαμε επιφυλάξεις για τις δυνατότητες που δίνονται μεταξύ των άλλων στη ΡΑΕΜ για τις κατ’ εξαίρεση απευθείας αναθέσεις.

Στο σχεδιασμό των υπεραστικών οδικών μεταφορών επαναφέρω τη διαφωνία σε σχέση με τις περιφέρειες, ότι πρέπει  στην περιφερειακή ενότητα να είναι καθοριστικό και το θέτω και το έχω θέσει από την αρχή το ερώτημα.

Θα πω και για μια σκέψη που έκανε ο κ. Βορίδης. Θα καθοριστεί ο σχεδιασμός με τις απαιτήσεις που θέτει η ΡΑΕ με τα πάντα, με το περιφερειακό συμβούλιο, με την περιφερειακή ενότητα, με τους φορείς που εκεί θα πουν, με τους ειδικούς επιστήμονες σε τοπικό επίπεδο. Αυτός θα πάει στη ΡΑΕ. Η ΡΑΕ από το νομοσχέδιο αποφασίζει για το σχεδιασμό ακόμη και αν τον τροποποιήσει χωρίς να δίνει λόγο σε κανέναν. Έκανε μια σκέψη ο κ. Βορίδης ότι εν πάση περιπτώσει ας υπάρχει ένα άλλο όργανο παραπέρα. Δεν απαντάτε σ’ αυτό. Τι θα κάνουν οι άνθρωποι; Ισχύει δηλαδή αυτό που λέγαμε στο σχολείο, ότι θα διαβάζουμε για να διαβάζουμε.

Εδώ πρέπει να το λύσετε αυτό το θέμα. Διότι και η Διεύθυνση Επιστημονικού Έργου της Βουλής σας λέει ότι λίγο-πολύ το άρθρο 102 του Συντάγματος λέει ότι, όταν είναι προεχόντως τοπικά τα θέματα, έχει αρμοδιότητα η αυτοδιοίκηση. Ούτε στο σχεδιασμό; Άντε και στο άλλο που εμείς διαφωνούμε να κάνει τους διαγωνισμούς η ΡΑΕΜ κ.λπ.. Δεν είναι οι ραδιοσυχνότητες. Εδώ είναι ολόκληρο μεταφορικό έργο, είναι ένα σωρό παράγοντες.

Υπάρχει πρόβλημα σε αυτές εδώ τις διατάξεις, αλλά δεν έχετε βοηθήσει καθόλου και δεν έχουμε κάνει διάλογο πάνω σε αυτό. Ο Υπουργός δεν μου απαντά. Βέβαια, όταν μιλάω, δεν είναι εδώ.

Είσαστε εσείς, κύριε Υφυπουργέ, και σέβομαι την παρουσία σας. Εν πάση περιπτώσει.

Δεν έχουμε επιλύσει αυτό το θέμα. Πρέπει, έστω και τελευταία στιγμή, να δούμε τι θα κάνουμε.

Έχω πει ότι η Ρυθμιστική Αρχή για μένα είναι απαραίτητη. Διότι τα πολλά θέματα που βάζει ο ευρωπαϊκός Κανονισμός και η Λευκή Βίβλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την πολιτική των μεταφορών είναι πολλά. Πρέπει να διασφαλίζουμε πάρα πολλά θέματα, όπως απαιτήσεις και προδιαγραφές, τα οποία μπορεί να τα κάνει η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας.

Εγώ προέρχομαι από τον δημόσιο τομέα και πιστεύω ότι θα μπορούσαν οι υπηρεσίες και της Περιφέρειας και του κεντρικού Υπουργείου να τις κάνουν. Γιατί, ξέρετε τελικά πώς καταλήγουμε με τις Ρυθμιστικές Αρχές; Δεν μπορεί ο ένας, δεν μπορεί ο άλλος. Βέβαια, δεν υποτιμώ καθόλου τους καθηγητές πανεπιστημίου. Δεν είναι όμως γνώστες της διοίκησης. Δεν εκτελούν έργο. Ο Διευθυντής Συγκοινωνιακών Έργων, ο Διευθυντής του Προγραμματισμού στην Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, στα δημόσια έργα, ξέρει πάρα πολύ καλά όλα αυτά τα θέματα. Γιατί να μην μπορεί να είναι και στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ανεξάρτητης Αρχής και να μπορούν να είναι κάποιοι αόρατοι γενικά κτλ.;

Αν θέλετε λοιπόν να της δώσετε προγραμματικό και σχεδιαστικό έργο τυποποίησης των μεταφορών, αφήστε αυτό. Το έργο όμως του καθοριστικού σχεδιασμού και της εκτέλεσης των διαγωνισμών κτλ. πρέπει να το αφήσετε στις υπηρεσίες οι οποίες είναι έτσι οργανωμένες διοικητικά.

Επίσης, σας έχει ξεφύγει και κάτι άλλο, ότι έχουν τον κατασταλτικό έλεγχο, δηλαδή έχουν το Ελεγκτικό Συνέδριο από πάνω τους για όλες τις ενέργειες. Η Ρυθμιστική Αρχή γι’ αυτά τα θέματα έχει μόνο τον έλεγχο του Συμβουλίου Επικρατείας και τον έλεγχο του προϋπολογισμού για τις δικές της δαπάνες και όχι για άλλα θέματα.

Ήθελα να πω ακόμα ότι διορθώθηκε το θέμα που έθεσα για το ότι πρέπει μαζί με το ενδιαφέρον μας για τις μετακινήσεις των μαθητών, των εκπαιδευομένων κτλ. να προσθέσουμε και άλλες ευπαθείς ομάδες. Έχει γίνει μια ικανοποιητική προσθήκη. Νομίζω ότι σε αυτή την κατεύθυνση υπάρχει μια διόρθωση.

Γι’ αυτό, όπως καταλαβαίνετε, στα άρθρα 22, 23 και 24 του Κεφαλαίου αυτού, όπως και στο άρθρο 9, και για το σχεδιασμό αλλά και για την διενέργεια των διαγωνισμών και την επίβλεψη των έργων εμείς διαφωνούμε να τα κάνει η Ρυθμιστική Αρχή. Η Ρυθμιστική Αρχή έχει να κάνει πάρα πολλά πράγματα και δεν μπορεί να γίνει διευθύνουσα υπηρεσία. Δεν μπορεί να γίνει. Δεν μπορεί τελικά να απομειώνεται έτσι αυτή η ιεραρχική και η διοικητική δομή της δημόσιας διοίκησης.

Κύριε Πρόεδρε, θα πάω στο Κεφάλαιο Β’ που είναι πολύ σημαντικό, όσον αφορά τα θέματα σιδηροδρομικών μεταφορών κτλ. στη δευτερολογία μου, γιατί θέλω να θέσω κάποια βασικά θέματα στην πρωτολογία μου για τις τροπολογίες.

Προχθές κάναμε μια πολύ μεγάλη συζήτηση για το άρθρο 6, το οποίο απεσύρθη. Υπάρχει και ένα άλλο πρόβλημα για εμένα, πολύ σημαντικό, που πρέπει να αποσυρθεί. Συγχωνεύετε τη ΔΕΠΑΝΟΜ και τη ΘΕΜΙΣ σε μια εταιρεία. Εγώ συμφωνώ με τη συγχώνευση. Δεν καταλαβαίνω, όμως, γιατί η ΘΕΜΙΣ παραμένει μέχρι το τέλος του 2015. Εγώ λέω ότι αυτό πρέπει να το απαλείψετε. Όλες μαζί θα συγχωνευτούν. Η ΘΕΜΙΣ δε έχει να απολογηθεί για αρκετά πράγματα.

Τι πάτε να καλύψετε με αυτό; Εγώ ποτέ δεν κινδυνολογώ εδώ πέρα ούτε επιτίθεμαι, αλλά λέω ότι εδώ υπάρχει πρόβλημα. Κάτι πάει να καλυφθεί. Δεν μπορεί. Γιατί; Ποια ανάγκη υπάρχει; Έχουμε κάνει και ερωτήσεις για τους πρόσφατους διαγωνισμούς, για τις φυλακές κτλ.. Αυτό θα σας παρακαλούσα πάρα πολύ να το αλλάξετε.

Όσον αφορά το θέμα -θα αναφερθώ και στα υπόλοιπα, αλλά αυτό είναι σοβαρό- της μεταφοράς των υπηρεσιών που ασχολούνται με την αντισεισμική προστασία, δυστυχώς η χώρα μας είχε και θα έχει σεισμούς και θα έχει ανάγκη από εξειδικευμένες υπηρεσίες. Πρέπει τη μεταφορά που κάνετε εκεί να την κάνετε με ολοκληρωμένο σχέδιο.

Πρέπει να υπάρξει ταχύτητα ή αλλιώς να υπάρχει ένα μεταβατικό διάστημα, γιατί σεισμούς θα έχουμε συνέχεια και θα πρέπει να διασφαλιστεί –και θα καταθέσουμε μία πρόταση- ότι το προσωπικό αυτό θα πάει στις ισάριθμες θέσεις που δημιουργούνται, θα έχει πρόσθετη μοριοδότηση για τα χρόνια στα οποία ήταν στις υπηρεσίες αυτές και ότι εν πάση περιπτώσει θα κρατήσετε τη Γενική Διεύθυνση Αντισεισμικού Σχεδιασμού και θα κρατήσετε στις αποκεντρωμένες διοικήσεις όλο αυτό το πλαίσιο. Οι ανάγκες της χώρας μας γι’ αυτό το θέμα είναι πάρα πολύ μεγάλες και δεν πρέπει να αποδυναμώσουμε ένα πλαίσιο για την αντιμετώπιση των καταστροφών που λόγω της κακής εμπειρίας είναι πολύ καλό και έχει αξιόλογους υπαλλήλους που το υπηρετούν.

 Δευτερολογία

Κατ’ αρχήν, σχετικά με το θέμα που συζητήσαμε -και το συζητάμε πάρα πολλές φορές- δηλαδή για την εγκληματική δράση των οργανώσεων της Χρυσής Αυγής και όλα αυτά τα τραγικά γεγονότα τα οποία συμβαίνουν, νομίζω ότι καλώς κάνουμε και τα συζητάμε και αφιερώνουμε χρόνο από το κοινοβουλευτικό έργο. Είναι ανάγκη να κάνουμε τις επισημάνσεις μας. Πρέπει να εντείνουμε αυτήν την πολιτική συζήτηση. Παράλληλα, βέβαια, η δικαιοσύνη θα κάνει το έργο της, έργο το οποίο ενδεχομένως καθυστέρησε η πολιτεία να της μεταφέρει και γι’ αυτό φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

Εδώ θα ήθελα να προσθέσω -επειδή δεν έχω χρόνο- ότι η συζήτηση αυτή του πολιτικού κόσμου πρέπει να υπάρχει. Η δημοκρατία έχει όλα τα μέσα. Και παράλληλα με τη συζήτηση που θα κάνουμε στη Βουλή, έπρεπε να γίνει και η συζήτηση των πολιτικών Αρχηγών με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Οι δυνάμεις της δημοκρατίας πρέπει να χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα που έχει η δημοκρατία.

Συνεχίζω, λοιπόν, με το Σχέδιο Νόμου:

Γίνεται πραγματικά μία πολύ μεγάλη συζήτηση. Εγώ, ψηφίζοντας επί της αρχής αυτό το Σχέδιο Νόμου και έχοντας πάρα πολλές αντιρρήσεις σε διάφορα άρθρα του, τα οποία θα καταψηφίσω, θα ήθελα να πω ότι υπάρχει αυτήν τη στιγμή μία ελευθερία και από τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό και μία ιδιαιτερότητα ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς. Είτε θα είναι δημόσιο και για τις δημόσιες υπεραστικές μεταφορές, είτε θα είναι ιδιωτικό. Εδώ ήταν και παραμένει ιδιωτικό. Το ΚΚΕ θέλει να είναι δημόσιο. Το νομοσχέδιο εξακολουθεί το ιδιωτικό καθεστώς. Υπάρχει όντως αυτή η ιδιαιτερότητα στο καθεστώς και είναι αποδεκτή κατά κάποιον τρόπο.

Εκείνο στο οποίο πρέπει όλοι να συμφωνήσουμε και έχει υποχρέωση να θωρακίσει αυτό το νομοσχέδιο, είναι ότι επειδή αυτές οι υπηρεσίες είναι κοινωνικό αγαθό, το δημόσιο διαχειρίζεται, αναθέτει τις υπηρεσίες αυτές, καθορίζει, ρυθμίζει τις αρχές, τις απαιτήσεις κλπ.. Δηλαδή, εδώ ο ανταγωνισμός ο οποίος αναπτύσσεται είναι ελεγχόμενος με όρους και προϋποθέσεις. Διότι πρέπει να παρέχει κοινωνικές υπηρεσίες, ασφαλείς, φθηνές, άρτιες ποιοτικά και από την άλλη πλευρά να έχει όντως αυτήν την κοινωνική, περιβαλλοντική και αναπτυξιακή περιφερειακή διάσταση και τα θέματα του μεταφορικού έργου.

Εδώ υπάρχουν ελλείψεις στο νομοσχέδιο. Συμπληρώθηκαν ορισμένα πράγματα, για να μπορούν να προστατευθούν περισσότερες ευπαθείς ομάδες,

Υπάρχει ένα θέμα με τις άγονες γραμμές. Είναι ένα θέμα το οποίο μας διχάζει. Βεβαίως και πρέπει και ο τελευταίος πολίτης, στο τελευταίο χωριό, να μπορεί να χρησιμοποιεί τις μεταφορές με τον ίδιο τρόπο, αλλά από την άλλη πλευρά υπάρχει το θέμα του κόστους. Και εδώ θέματα απευθείας αναθέσεων αποκλειστικής γραμμής, με αποζημίωση κλπ., είναι ευαίσθητα σημεία του νομοσχεδίου και ενδεχομένως θα μπορούν να απαλειφθούν.

Θέλω να πω, λοιπόν, ότι πρέπει και σε αυτή τη δοκιμαστική περίοδο του νομοσχεδίου να δούμε πάρα πολλές βελτιώσεις.

Εκείνο για το οποίο, όμως, εγώ δεν πήρα απάντηση –και τονίζω ότι πρέπει να γίνει- είναι ότι οι περιφέρειες, τουλάχιστον στο σχεδιαστικό έργο, πρέπει να έχουν καθοριστικό ρόλο. Δεν μου απαντήσατε, κύριε Υπουργέ. Εάν, δηλαδή, η περιφέρεια, με όλη τη δουλειά που θα κάνει, προτείνει αυτό το σχεδιασμό για την περιφερειακή της ενότητα και η Ρυθμιστική Αρχή προτείνει κάτι άλλο, τι θα γίνει; Φεύγω από αυτό το θέμα για να πάω μόνο για λίγο στα θέματα για τις σιδηροδρομικές ρυθμίσεις.

Υπάρχουν διάφορες αντιρρήσεις γι’ αυτό. Αυτή τη στιγμή τα άλλα τα ιδιωτικοποιούμε. Όσον αφορά, όμως, το διαχειριστή της υποδομής, αφού η υποδομή είναι δημόσια, δημόσιος παραμένει ο διαχειριστής της υποδομής. Τι θέλετε και βάζετε αυτή την παράγραφο, ότι ο διαχειριστής της υποδομής θα πηγαίνει ακόμη και σε ιδιωτικές επιχειρήσεις;

Τελειώνω με τις τροπολογίες, λέγοντας ότι για τα θέματα των υπηρεσιών που παρέχουν αντισεισμική προστασία χρειάζεται περισσότερη προσοχή, να είναι οργανωμένο αυτό το πλαίσιο και έστω αυτή η μεταφορά να γίνει με οργανωμένο σχέδιο και με διασφάλιση.

Όσον αφορά τη «Θέμιδα», κύριε Υπουργέ, δεν απαντήσατε σωστά. Πριν δύο χρόνια είχε προβλεφθεί η συγχώνευση και δεν έγινε. Και παραμένει τώρα η «Θέμις», με ένα σωρό κατηγορίες που έχει εις βάρος της…

Σε αυτά τα θέματα δεν μας έχετε απαντήσει και γι’ αυτό δεν συμφωνούμε.