Home Οικονομία & Ανάπτυξη (τομέας ευθύνης) Ομιλία επί του "Μνημονίου Κατανόησης στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος μεταξύ του Υπουργείου Περιβαλλοντικής Προστασίας του Κράτους του Ισραήλ και του Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής της Ελληνικής Δημοκρατίας"

Ομιλία επί του "Μνημονίου Κατανόησης στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος μεταξύ του Υπουργείου Περιβαλλοντικής Προστασίας του Κράτους του Ισραήλ και του Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής της Ελληνικής Δημοκρατίας"

E-mail Εκτύπωση PDF

Κατ’ αρχήν, γι’ αυτό καθεαυτό το Μνημόνιο Κατανόησης στον τομέα προστασίας του περιβάλλοντος μεταξύ του Υπουργείου Περιβαλλοντικής Προστασίας του κράτους του Ισραήλ και του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής της Ελληνικής Δημοκρατίας, όπως αναλυτικά τοποθετήθηκε στην Επιτροπή η κ. Φούντα, είμαστε σύμφωνοι. Και γι’ αυτό, εάν ήταν μόνο αυτό το θέμα σήμερα, δεν θα παίρναμε το λόγο.

Έχουμε μια καινούργια μέθοδο τώρα, κύριε Πρόεδρε, και στις κυρώσεις συμφωνιών να έχουμε τροπολογίες. Επομένως, θα μιλήσω γι’ αυτές.

Κατ’ αρχήν, σε αυτή την κύρωση έρχεται η τροπολογία 519, η οποία δεν είχε ψηφιστεί στο περασμένο νομοσχέδιο. Αυτήν την τροπολογία εμείς την είχαμε ψηφίσει, εκφράζοντας κάποιες παρατηρήσεις. Η μια παρατήρηση για την ολοκληρωμένη παρουσίαση της μελέτης ενεργητικής πυροπροστασίας διορθώνεται κατά κάποιο τρόπο με τη διόρθωση που έχει κάνει ο Υπουργός, δηλαδή ότι θα πρέπει να αποδεικνύεται ότι έχει κοινοποιηθεί και στην αρμόδια Πυροσβεστική Υπηρεσία. Είναι σωστή αυτή η διόρθωση.

Είχαμε διαφωνήσει ως προς το θέμα του ελάχιστου κεφαλαίου της παραγράφου 8 αυτής της τροπολογίας ότι το κεφάλαιο της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης καθορίζεται από τους εταίρους, χωρίς περιορισμό. Κάθε διάταξη περί ελαχίστου καταβεβλημένου κεφαλαίου της εταιρίας, καταργείται. Εμείς παρ' όλο που καταλαβαίνουμε ότι σε αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία, το κεφάλαιο που προέβλεπε ο παλαιότερος νόμος, ο 3190, θα έπρεπε να μικρύνει κατά πολύ,  θεωρούμε ότι πρέπει να υπάρχει ένα ελάχιστο κεφάλαιο της τάξης των 1.000-1.200 ευρώ. Διότι δεν είναι δυνατόν να ιδρύεται μια εταιρία και να μην έχει την υποχρέωση ενός ελαχίστου καταβεβλημένου κεφαλαίου, το οποίο βέβαια θα καθορίζεται από τους εταίρους, αλλά θα υπάρχει ένα όριο, ένας περιορισμός γι’ αυτό.

Και έρχομαι στο άλλο άρθρο αυτής της τροπολογίας που πραγματικά αφορά θέματα και ρυθμίσεις αρμοδιότητος Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Επενδύσεων, δηλαδή αφορά ρυθμίσεις για την επίσπευση των διαδικασιών του ΕΣΠΑ. Αυτές οι ρυθμίσεις έρχονται και ξανάρχονται. Είναι μεγάλη ανάγκη, πέρα από τις ρυθμίσεις βέβαια, να κινητοποιήσουμε και όλους τους μηχανισμούς, ούτως ώστε να προχωρήσει σωστά και ουσιαστικά η υλοποίηση του ΕΣΠΑ. Επομένως, συμφωνούμε με αυτές τις ρυθμίσεις.

Αυτές τις παρατηρήσεις είχα να κάνω, κύριε Πρόεδρε. Θα συμφωνήσουμε γενικά με αυτή την τροπολογία.

Τώρα –επειδή βρίσκεται εδώ ο Υπουργός Περιβάλλοντος, ο κ. Λιβιεράτος- θέλω να αναφερθώ και πάλι στο ότι πρέπει να τελειώσουμε, κύριε Λιβιεράτο, με το θέμα των εργαζομένων στο ΙΓΜΕ, το οποίο πραγματικά μας έχει απασχολήσει σε πάρα πολλές συνεδριάσεις, με την αγωνία όλων μας να μπορέσουμε να τακτοποιήσουμε αυτό το θέμα πριν τελικά λήξει –και σήμερα είχαν πάλι δικαστήριο οι εργαζόμενοι- και μείνουν στον δρόμο και το ΙΓΜΕ μείνει σχεδόν με το 1/5 του προσωπικού του. Πρέπει να μπορέσουμε να λύσουμε το θέμα στη Βουλή.

Το καταθέταμε σε διάφορα νομοσχέδια -ενδεχομένως είναι η πέμπτη φορά που το δικό μου κόμμα καταθέτει αυτήν την τροπολογία- και κάθε φορά ο Υπουργός έλεγε: «Μα, ο αρμόδιος Υπουργός Περιβάλλοντος πρέπει να μας πει», «Πρέπει να μας πει ο κ. Στουρνάρας, ο οποίος έχει τον προϋπολογισμό, αν η μισθοδοσία έχει εξασφαλιστεί» κ.ο.κ. Νομίζω ότι -με την ευκαιρία που είστε εδώ, κύριε Υπουργέ- πρέπει να ξεκαθαρίσετε εσείς τι θέλετε για αυτό το ΙΓΜΕ.

Εμείς, όλες οι πτέρυγες της Βουλής, θέλουμε το ΙΓΜΕ να λειτουργήσει και έτσι όπως έχει γίνει η Κοινή Υπουργική Απόφαση, το ΙΓΜΕ δεν μπορεί να λειτουργήσει. Δεν μπορεί ούτε καν τα προγράμματα τα οποία έχει αναλάβει να διεκπεραιώσει, πόσο μάλλον να συνεχίσει να είναι ένα βασικό εργαλείο για την αξιοποίηση και καταγραφή του ορυκτού πλούτου της χώρας. Εδώ έχετε μεγάλη ευθύνη. Πρέπει να μας απαντήσετε.

Μπορεί να κάνετε λάθος και κάνετε λάθος. Έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση λάθος με το να συγχωνεύσει και να καταστήσει «υπό» ενός κέντρου προστασίας που μόλις είχε γίνει για το περιβάλλον. Κι εκείνο χρειάζεται, αλλά έπρεπε και τα δύο να τα υποβαθμίσουμε τόσο πολύ, και ιδιαίτερα αυτό το κέντρο, το οποίο έχει και εν εξελίξει προγράμματα και είναι βέβαια μέσα στους βασικούς στόχους και τις αρχές όλων μας; Πρέπει να μας απαντήσετε σε αυτό.

Εμείς η Δημοκρατική Αριστερά σε κύρωση συμφωνίας δεν θα καταθέταμε την τροπολογία, αλλά το κάναμε, γιατί και στο δικαστήριο σήμερα θα ήταν χρήσιμη και επειδή θα ήσασταν εδώ, κύριε Λιβιεράτο. Τουλάχιστον, όπως είπα και στο προηγούμενο νομοσχέδιο, κάθε φορά να βάζουμε ένα λιθαράκι, ούτως ώστε να μπορέσει να λυθεί αυτό το θέμα.

Θα πάω και στο θέμα του Πράσινου Ταμείου. Την είδαμε σαν μία τροπολογία, η οποία τακτοποιούσε κάποια θέματα. Ενδεχομένως θα μπορούσε κανείς -και εύλογα- να εκφράσει αντιρρήσεις, γιατί έτσι καταργείται αυτή η δυνατότητα που είχε το Διοικητικό Συμβούλιο, εάν ο Πρόεδρος δεν μπορούσε να εκπροσωπήσει το Ταμείο, το Διοικητικό Συμβούλιο θα μπορούσε να εκλέξει εκείνο και να εξουσιοδοτήσει ένα άλλο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και ενδεχομένως αυτό έχει και μία ποιοτική έννοια –και όχι τυπική- να είναι δηλαδή ένα άλλο μέλος το οποίο έχει περισσότερη ειδικότητα και αρμοδιότητα για αυτά τα θέματα.

Και βέβαια δεν θα κάνουμε τώρα φασαρία, αλλά –εν πάση περιπτώσει- δεν είναι σωστό η θητεία του Προέδρου και των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου να καταργείται με τροποποίηση και με ρύθμιση. Αυτά τα θέματα ρυθμίζονται ή κάποια στιγμή λήγει η θητεία και αντικαθίστανται τα πρόσωπα.