Home Οικονομία & Ανάπτυξη (τομέας ευθύνης) Ομιλία επί του Σχεδίου Νόμου «Κύρωση της από 18 Δεκεμβρίου Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Κατεπείγουσες ρυθμίσεις για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας»»

Ομιλία επί του Σχεδίου Νόμου «Κύρωση της από 18 Δεκεμβρίου Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Κατεπείγουσες ρυθμίσεις για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας»»

E-mail Εκτύπωση PDF

Κύριε Υφυπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου προβλέπονται μεν από το Σύνταγμά μας, κυρίως όμως όταν προκύπτουν εξαιρετικά και επείγοντα θέματα, θέματα εθνικής ανάγκης και γι’ αυτό πρέπει να χρησιμοποιούνται με μεγάλη φειδώ και όχι για πάσα νόσο. Έχουμε περάσει καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και χρειάστηκε να χρησιμοποιηθούν. Όμως, αυτό, όπως είπα, πρέπει να γίνεται με φειδώ και να μη φθάσουμε –όπως το κάναμε- στην υπερβολή. Είναι ανάγκη –και ακόμα περισσότερο τώρα που είναι δύσκολες οι στιγμές που περνάμε- να ενισχύσουμε το Κοινοβούλιο, τη διαβούλευση και το δημιουργικό διάλογο, γιατί έτσι θα έχουμε καλύτερα αποτελέσματα.

Στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που συζητάμε σήμερα, υπάρχουν όντως ρυθμίσεις επείγοντος χαρακτήρα και πολλές απ’ αυτές εφαρμόστηκαν και καταργούνται με το δεύτερο άρθρο αυτής της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου. Δεν έχουν, δηλαδή, πλέον ισχύ. Υπάρχουν, όμως και ρυθμίσεις προγραμματισμού όπως για παράδειγμα, των δράσεων και των έργων της ανάπτυξης, των διαδικασιών υλοποίησης αυτών, όπως και θέματα αρμοδιοτήτων Υπουργείων στα θέματα αυτά, προσωπικού των Υπουργείων και άλλες ρυθμίσεις αναγκαίες και επείγουσες- που γίνονται αποσπασματικά και όχι όπως θα έπρεπε μέσα από ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο προτεινόμενων επιλογών και προτάσεων, ώστε να είναι επαρκείς και να μην απαιτηθούν πολύ σύντομα και νέες συμπληρωματικές ρυθμίσεις.

Ας δούμε, λοιπόν, τί κυρώνεται με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Μειώνονται οι υπογραφές που απαιτούνται για την έκδοση κανονιστικών αποφάσεων, οι οποίες βάρυναν την ταχύτητα υλοποίησης του ΕΣΠΑ, ρυθμίζεται η ροή των χρηματοδοτήσεων από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, αίροντας επικαλύψεις αρμοδιοτήτων, ασαφειών και περιττών βημάτων στη διαδικασία χρηματοδότησης των έργων, δόθηκε η δυνατότητα λειτουργίας των καταστημάτων τις δύο τελευταίες Κυριακές του 2012, επεκτείνεται η αναστολή των πλειστηριασμών και παρατείνεται η δυνατότητα καταγγελίας εμπορικής μίσθωσης κατά την περίοδο ενός, αντί δύο ετών, από την έναρξη της μίσθωσης.

Σε ό,τι αφορά την απλοποίηση των διαδικασιών του ΕΣΠΑ, πρόκειται για συμπληρωματικές ρυθμίσεις σε άλλες που είχαν κυρωθεί με το ν. 4111, τον πολυνόμο. Αποτελούν δεσμεύσεις της χώρας, έτσι ώστε η διαχείριση του ΕΣΠΑ να γίνει πιο ευέλικτη, λιγότερο γραφειοκρατική και, κατά συνέπεια, οι ρυθμοί υλοποίησης να γίνουν πιο γρήγοροι.

Πρέπει να σημειωθεί ότι όλες αυτές οι ρυθμίσεις στο σύνολό τους είναι θετικές και προς τη σωστή κατεύθυνση. Δεν λύνουν, όμως, όλα τα προβλήματα υλοποίησης του ΕΣΠΑ. Συνεχίζουν να υφίστανται σημαντικά θέματα που προκαλούν μεγάλες καθυστερήσεις, όπως είναι τα θέματα των διαδικασιών των απαλλοτριώσεων, καθώς σε πολλές περιπτώσεις το έργο μπορεί να καθυστερήσει δύο και τρία χρόνια.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν πολύ μεγάλα θέματα που χρονίζουν και αν δεν επιλυθούν, είναι δύσκολο –έως αδύνατο- να επιτευχθούν τόσο οι στόχοι της απορρόφησης των κοινοτικών κονδυλίων, όσο και της ανάπτυξης. Τέτοιο θέμα είναι η μη παροχή ρευστότητας από το τραπεζικό σύστημα για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, αλλά και προς τους κατασκευαστές όχι μόνο των μεγάλων έργων, αλλά και των πολύ μικρότερων και μεσαίων έργων που σήμερα ασφυκτιούν και παραμένουν σταματημένα. Μάλιστα, πέρα από τις τεράστιες επιπτώσεις που έχουν στα θέματα της ανεργίας, καθυστερούν και χρονοτριβούν και την υλοποίηση του ΕΣΠΑ.

Επίσης, είναι αναγκαίο να αναθεωρηθεί συνολικά το σύστημα διαχείρισης του ΕΣΠΑ, εν όψει της νέας Προγραμματικής Περιόδου, έτσι ώστε να αντιμετωπιστούν τα χρόνια προβλήματα, για να μη χρειάζονται στο μέλλον τέτοιου είδους επείγουσες και αποσπασματικές παρεμβάσεις.

Όμως, πέρα από τις απαραίτητες εσωτερικές παρεμβάσεις, πρέπει σε συνεννόηση και με την Ευρωπαϊκή Ένωση να ζητήσουμε να διευκολύνεται η χώρα μας σ’ αυτή τη δύσκολη περίοδο που βρίσκεται, ούτως ώστε κατά τη διαχείριση των κονδυλίων της νέας Προγραμματικής Περιόδου, πέρα από τη μικρή αύξηση που πετύχαμε για το ΕΣΠΑ –και αυτό είναι θετικό- να μπορούμε να έχουμε κατά το δυνατόν εμπροσθοβαρή εκταμίευση μέρους των πόρων του ΕΣΠΑ ακριβώς για τις οικονομικές δυσκολίες, αλλά και άλλες δυσκολίες που έχουμε, για να προχωρήσουμε πολύ γρήγορα αυτά τα προγράμματα.

Επείγει, λοιπόν, να γίνει μία συζήτηση με ενιαίο τρόπο ή να έρθει ένα νέο νομοσχέδιο για την αναθεώρηση αυτών των διαδικασιών του ΕΣΠΑ, το οποίο να βγει στη διαβούλευση και να το συζητήσουμε με άνεση χρόνου, για να διορθώσουμε την κατάσταση.

Θα αναφερθώ, λοιπόν, σε κάθε μία από τις ρυθμίσεις. Οι παράγραφοι 1-5 αφορούν τις αποφάσεις των οικείων Υπουργών για θέματα Διαχειριστικών Αρχών που τις εποπτεύουν. Αυτές πλέον εκδίδονται από τον Υπουργό Ανάπτυξης και το καθ’ ύλην αρμόδιο Υπουργείο. Πιο συγκεκριμένα, μιλάμε για Κοινή Υπουργική Απόφαση από τον καθ’ ύλην αρμόδιο Υπουργό και τον Υπουργό Ανάπτυξης, αντί για απόφαση του καθ’ ύλην αρμόδιου Υπουργού και Κοινή Υπουργική Απόφαση καθ’ ύλην αρμόδιων Υπουργών για την ανάθεση του έργου της Διαχειριστικής Αρχής σε ενδιάμεσους φορείς.

Όσοι ασχολούμαστε με τα θέματα των Διαχειριστικών Αρχών βλέπουμε τη μεγάλη γραφειοκρατία και το ότι πραγματικά δυσκολεύονται πάρα πολύ –εδώ υπάρχει και η γραφειοκρατία από την Ευρωπαϊκή Ένωση- στο να προχωρήσουν την υλοποίηση των κοινοτικών προγραμμάτων. Γίνεται λόγος για απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, αντί για Κοινή Απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Οικονομίας και Οικονομικών, Ανάπτυξης, Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για την έγκριση του Κανονισμού Λειτουργίας των Διαχειριστικών Αρχών.

Ορισμένες διατάξεις για τη λειτουργία των Διαχειριστικών Αρχών θέλουν Κοινές Αποφάσεις πέντε Υπουργών!

Γίνεται λόγος για απόφαση του καθ’ ύλην αρμόδιου Υπουργού, αντί για Κοινή Απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, για τη συγκρότηση της Επιτροπής Παρακολούθησης.

Η Επιτροπή Παρακολούθησης των Προγραμμάτων είναι μία απλή ιστορία. Πόσοι πρέπει να μπερδεύονται σε όλη αυτήν την ιστορία;

Λέμε για Κοινή Υπουργική Απόφαση του Υπουργού και του Υπουργού Ανάπτυξης, αντί για απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών για τη διάθεση πιστώσεων στον Κρατικό Προϋπολογισμό.

Είναι, δηλαδή, μετατόπιση, κύριοι συνάδελφοι, της αρμοδιότητας από το Υπουργείο Οικονομικών, στο Υπουργείο Ανάπτυξης. Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα μ’ αυτό, όπως δεν έχω κανένα πρόβλημα αυτή τη στιγμή να συγκρουστεί το Υπουργείο Οικονομικών με το Υπουργείο Ανάπτυξης, γιατί η χώρα σταθεροποιήθηκε όπως σταθεροποιήθηκε και πρέπει να αλλάξει επιτέλους τη συνταγή, προκειμένου να ξεκινήσει η ανάπτυξη. Αν συνεχιστεί από εδώ και πέρα το δόγμα «σταθεροποίηση και μετά ανάπτυξη», δεν θα υπάρξει ποτέ λύση στο πρόβλημα. Το έχουμε βιώσει οδυνηρά. Ας έρχονται τώρα κάποιοι με κροκοδείλια δάκρυα να μας λένε για λανθασμένη συνταγή!

Το Υπουργείο Ανάπτυξης, σε θέματα Κρατικού Προϋπολογισμού έχει σημαντικό ρόλο, όταν δεν εισπράττονται τα έσοδα του Κράτους από τη φορολογία και από άλλα θέματα, για τα οποία είναι αρμόδιο το Υπουργείο Οικονομικών. Όταν δεν μπορεί να εισπράξει τα έσοδά του, έρχεται –όπως έχει κάνει σε όλους τους μέχρι τώρα προϋπολογισμούς- και μειώνει το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Δεν μπορώ να εισπράξω αυτά τα έσοδα για τα οποία ήμουν αρμόδιος και έπρεπε να τα εισπράξω και ακολουθώ την εύκολη λύση που είναι να μειώνω το αναπτυξιακό μου πρόγραμμα.

Σ’ αυτό το θέμα πρέπει πράγματι να σταματήσουμε και ο Υπουργός Ανάπτυξης να έχει την κύρια ευθύνη γι’ αυτές τις ρυθμίσεις.

Η παράγραφος 5 είναι παρόμοια με τις ρυθμίσεις της παραγράφου 4. Στις παραγράφους 6 και 7 ρυθμίζονται θέματα μετακίνησης προσωπικού. Όσον αφορά τα θέματα των διαχειριστικών αρχών, δεν νομίζω ότι υπάρχουν προβλήματα. Έχω μιλήσει και με υπαλλήλους στη Διαχειριστική Αρχή της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και δεν διαπιστώνουν κάποια προβλήματα.

Με την περιβόητη παράγραφο 8, δόθηκε η δυνατότητα πληρωμών εργολάβων συγχρηματοδοτούμενων έργων μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, δηλαδή για δεκαπέντε ημέρες να πάρουν χρήματα χωρίς ασφαλιστική και φορολογική ενημερότητα. Όντως, πρόκειται για μια υπέρβαση αυτών των πραγμάτων. Όμως, άραγε κρύβει κάτι αυτό το θέμα; Αυτές οι πληρωμές έγιναν βέβαια βάσει της κανονικής διαδικασίας με τις πιστοποιήσεις κ.λπ.

Βέβαια, θα πρέπει να δούμε και τον κατασκευαστικό κλάδο και κυρίως τις μικρές επιχειρήσεις και τους εξαρτώμενους απ’ αυτές εργαζόμενους κ.λπ. Ξέρετε πόσα χρόνια έχουν να πάρουν έργο με όλη αυτή την ανέχεια που υπάρχει; Και όσον αφορά τα έργα που έχουν εκτελέσει, ξέρετε πόσα χρόνια έχουν να πληρωθούν; Υπάρχουν τεράστιες ληξιπρόθεσμες οφειλές, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι πράγματι να έχουν περιέλθει σε αδυναμία απόκτησης φορολογικής ενημερότητας. Είναι και αυτοί εργαζόμενοι, είναι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Γι’ αυτές, λοιπόν, η ρύθμιση ήταν απαραίτητη. Ακούγοντας τώρα και την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, αν έπρεπε ένα μέρος αυτών των οφειλών να πήγαινε για την τακτοποίηση της φορολογικής ενημερότητας, θεωρούμε ότι και αυτό θα έπρεπε να γίνει. Όμως, πρέπει κάποτε και το κράτος να τελειώνει με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές και μάλιστα σε ανθρώπους οι οποίοι ζουν με το μεροκάματο και δίνουν μεροκάματο και στους άλλους και κατασκευάζουν έργα για την ανάπτυξη του τόπου. Θα πρέπει το κράτος να μαζέψει χρήματα από κάπου αλλού και όχι απ’ αυτούς τους ανθρώπους. Θεωρώ, λοιπόν, ότι δεν χρειάζεται να κάνουμε τόση συζήτηση, αφού στη συνέχεια καταργείται αυτή η παράγραφος.

Όσον αφορά τις ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, δόθηκε η δυνατότητα να επιμερίζονται τα ετήσια όρια δαπανών από το Υπουργείο Ανάπτυξης ανά Αποκεντρωμένη Διοίκηση. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούσαν στο τέλος του χρόνου να επιμερίσουν αυτό το όριο εσωτερικά στα όρια της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, έτσι ώστε οι περιφέρειες με πιο ώριμα και προχωρημένα έργα να δηλώσουν δαπάνες και να αυξηθεί η απορροφητικότητα.

Αυτή η διάταξη καταργείται με το δεύτερο άρθρο του σχεδίου νόμου και καταργείται, γιατί αυτή η δυνατότητα δόθηκε στην αποκεντρωμένη περιφέρεια. Με την επόμενη, λοιπόν, παράγραφο δίνεται αυτή η δυνατότητα στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση, στο περιφερειακό συμβούλιο, στις οικονομικές επιτροπές, δηλαδή στον περιφερειακό προγραμματισμό.

Με την επόμενη, λοιπόν, παράγραφο και όσον αφορά τα όρια πληρωμών που εγκρίνονται από το Υπουργείο, θα μπορεί να γίνεται η εσωτερική τους κατανομή από έργο σε έργο, χωρίς να χρειάζεται και η δεύτερη έγκριση του Υπουργού Ανάπτυξης. Θα γίνεται με απόφαση περιφερειάρχη, που όσοι ασχολούμαστε με την περιφερειακή αυτοδιοίκηση, γνωρίζουμε ότι αυτή η απόφαση θα προκύψει από το περιφερειακό συμβούλιο και την οικονομική επιτροπή. Αν τώρα αυτά τα όργανα είναι ακόμη καινούργια και παρουσιάζουν προβλήματα, αυτό είναι άλλο θέμα. Εμείς, όμως, όσον αφορά αυτό το μικρό έστω μέρος του δημοκρατικού προγραμματισμού που αφορά την τοπική και την περιφερειακή αυτοδιοίκηση, θέλουμε αυτά τα έργα να μετακινούνται ή να αλλάζουν από τα εκλεγμένα οικεία τους όργανα, από τα περιφερειακά και δημοτικά συμβούλια. Νομίζω, λοιπόν, ότι αυτή η διάταξη είναι σωστή.

Με την παράγραφο 3 δίνεται η δυνατότητα ανακατανομής των ετήσιων πιστώσεων στις ΣΑΕ και ΣΑΜ μεταξύ διαφορετικών φορέων, έτσι ώστε να υπάρξει ευελιξία.

Βέβαια, κύριοι συνάδελφοι, μιλάμε για ΣΑΕ και ΣΑΜ, δηλαδή για Συλλογικές Συμβάσεις Έργων και Μελετών, των οποίων ο αριθμός έχει περιοριστεί πάρα πολύ. Θεωρώ ότι η ευελιξία κάτι θα τους προσφέρει, αλλά αναρωτιέμαι πού να υπάρχει αυτή η ευελιξία. Πρέπει, λοιπόν, να δούμε αυτό το μεγάλο θέμα της επανεκκίνησης της ανάπτυξης.

Τώρα θα συνεχίσω με τα θέματα της αναστολής των πλειστηριασμών. Πρόκειται για μια θετική ρύθμιση. Όμως, κύριε Υπουργέ, αυτή συνδέεται με τη γενική ρύθμιση και το νομοσχέδιο που θέλουμε να έρθει για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και για όλα αυτά τα θέματα. Είναι αναγκαίες ρυθμίσεις για τις οποίες έχουμε πει πολλές φορές και στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου ότι πρέπει να έρθουν πολύ γρήγορα. Περιμένουμε, λοιπόν, να τις δούμε και στη διαβούλευση και στη συνέχεια στην Ολομέλεια.

Και τώρα έρχομαι στις τροπολογίες. Η πρώτη τροπολογία με γενικό αριθμό 219 και ειδικό αριθμό 2 αφορά τις ρυθμίσεις για το Ινστιτούτο Οικονομίας των Κατασκευών, το οποίο σύμφωνα με τον ψηφισθέντα νόμο περί κατάργησης και συγχώνευσης των υπηρεσιών, συγχωνεύεται με την Εταιρεία «Κτιριακές Υποδομές Α.Ε.». Τίθεται το ερώτημα γιατί δεν τακτοποιήθηκε το θέμα της συγχώνευσης και παραμένει αυτή η εκκρεμότητα. Εν πάση περιπτώσει, αποφασίστε τελικά για το πώς θέλετε να κάνετε τη συγχώνευση για κάποιους σημαντικούς φορείς.

Με τη δεύτερη τροπολογία που αφορά τους διοικητές και αναπληρωτές διοικητές των νοσοκομείων, δίνουμε μια παράταση προκειμένου να εφαρμοστεί η σωστή διαδικασία της επιλογής τους. Θα την ψηφίσουμε μεν, αλλά θεωρώ ότι δεν είναι δικαιολογημένη αυτή η παράταση. Έπρεπε να είμαστε έτοιμοι και να γίνει αυτή η επιλογή μέσω αυτής της ειδικής επιτροπής. Μάλιστα, έχω καταθέσει και μια σχετική, παρόμοια ερώτηση, για το ότι πρέπει να ισχύσει ο ίδιος τρόπος επιλογής, όπως προβλέπεται από το νόμο και για τους διευθυντές των κλινικών και των νοσοκομειακών μονάδων που αφορούν τους διευθυντές, δηλαδή τους γιατρούς, που τοποθετούνται εκεί. Αυτό δεν θα πρέπει να γίνεται με διορισμούς. Θα πρέπει να τελειώνουμε με αυτή τη διαδικασία. Θα πρέπει να λειτουργήσουν οι επιτροπές και να γίνονται κανονικά και να μην υπάρχουν ούτε αναστολές ούτε τίποτα.

Όσον αφορά την τρίτη τροπολογία με γενικό αριθμό 225 και ειδικό αριθμό 7 που αφορά την αναστολή των ποινικών διώξεων, την εκκαθάριση και την εξυγίανση των αγροτικών συνεταιρισμών και τις παρατάσεις που δίνονται, εμείς έχουμε πολύ σοβαρές επιφυλάξεις και ζητάμε να αποσυρθεί και αφού βελτιωθεί, να επανακατατεθεί.

Και τώρα έρχομαι στην τροπολογία που κατέθεσαν όλα τα κόμματα -και η ΔΗΜΑΡ- και αφορά, κύριε Υπουργέ, τα θέματα της εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης που ακυρώνει το διορισμό των εργαζομένων που μεταφέρθηκαν στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.

Πρόκειται για ένα σημαντικό θέμα και εδώ φαίνεται πραγματικά η τρομερή αναξιοπιστία της δημόσιας διοίκησης. Πήραμε αυτούς τους ανθρώπους μέσω του ΑΣΕΠ και τους πήγαμε στην ΑΤΕ. Φεύγουν από την ΑΤΕ, γιατί η ΑΤΕ αλλάζει διαδικασία και πρόσωπο και τους λέμε να σας εκπαιδεύσουμε δεκαοκτώ μήνες και να σας πάμε στο Ι.Κ.Α. Τους πάμε στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και τους λέμε ότι δεν πρέπει να έρθετε εδώ και ότι θα σας δοθούν οι αποφάσεις, ούτως ώστε να φύγετε από τη δουλειά σας. Και σκεφθείτε ότι τους πήγαμε στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, το οποίο αυτή τη στιγμή είναι ο μεγαλύτερος ασφαλιστικός οργανισμός της χώρας, από τον οποίον έχουν φύγει με τις αθρόες συνταξιοδοτήσεις χιλιάδες εργαζόμενοι και αν αυτή τη στιγμή δεν προστεθούν και αυτοί οι εργαζόμενοι στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, πραγματικά αυτός ο Οργανισμός δεν θα λειτουργήσει.