Τοποθέτηση επί του Σχεδίου Νόμου "Μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας στο πλαίσιο εφαρμογής του ν.4046/2012 και άλλες διατάξεις"

Δευτέρα, 31 Μάρτιος 2014 10:24 Ομιλίες
Εκτύπωση

Κύριε Υπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, δυστυχώς και στο πρώτο τρίμηνο του 2014 και για πολύ ακόμα, η ελληνική οικονομία θα εξακολουθεί να βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση. Σταθεροποιούνται μεν τα δημόσια οικονομικά και εξισορροπείται το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, αλλά αυτό γίνεται με επαπειλούμενη την ικανότητα διαβίωσης ευρέων κοινωνικών στρωμάτων που έχουν φθάσει σχεδόν στο χείλος της κοινωνικής καταστροφής. Η ανεργία τροφοδοτεί τις διάχυτες αμφιβολίες για τις προοπτικές της χώρας και ιδιαίτερα των νέων. Τα άτομα βιώνουν σήμερα μεγάλες ανατροπές στη ζωή τους. Πολλές πηγές αβεβαιοτήτων αναπτύσσονται στη χώρα, όπως η πολιτική πόλωση και η εξασθένιση της κοινωνικής συνοχής.

Η διαδικασία και η συζήτηση που έγινε χθες και σήμερα για το πολυνομοσχέδιο, επιβεβαιώνουν αυτό το κλίμα της όξυνσης –και δικαιολογημένα- των κοινωνικών προβλημάτων και της πολιτικής αντιπαράθεσης. Το δημόσιο χρέος, παρά το μέγεθος της προσαρμογής, παραμένει στο δυσθεώρητο ύψος του 170% του ΑΕΠ, λειτουργώντας αποτρεπτικά μεταξύ των άλλων για τις επενδύσεις, άρα και την ανάπτυξη.

Η Ελλάδα δεν είναι σε θέση από μόνη της να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, δηλαδή να πληρώσει τους τόκους και τα ληξιπρόθεσμα δάνεια, χωρίς μία διεθνή-ευρωπαϊκή ρύθμιση αντιμετώπισης του χρέους.

Το ερώτημα, επομένως, είναι το εξής: Τώρα τι κάνουμε που οι αδυναμίες και τα αδιέξοδα του παρελθόντος συνδέονται πολλαπλασιαστικά με τις πρωτοφανείς επιπτώσεις της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, τώρα που με τη μείωση των δημόσιων δαπανών –ακόμα και των επενδυτικών- και την υπερφορολόγηση, καταφέραμε μεν να έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά ο τρόπος επίτευξης αυτού δεν μπορεί να είναι διατηρήσιμος χωρίς σταθερή ανάπτυξη;

Δεν μας απαντά κανένας σ’ αυτά τα ερωτήματα.

Τι κάνουμε τώρα που η ανεργία έχει την υψηλότερη τιμή στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Αν δεν αντιμετωπιστεί η ανεργία, θα προκαλέσει την πλήρη οικονομική απαξίωση και τη φυσική καταστροφή του σημαντικού παραγωγικού συντελεστή της οικονομίας και του ανθρώπινου δυναμικού της.

Ασχολείται με αυτά τα θέματα το πολυνομοσχέδιο που μιλάει για ένα νέο ξεκίνημα; Καμία συζήτηση γι’ αυτά τα θέματα.

Οι κοινωνικές ανισότητες και η φτώχεια διευρύνονται. Η ύφεση επηρεάζει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό τους οικονομικά ασθενέστερους, οδηγώντας τους σε σημαντική αύξηση των ανισοτήτων.

Διατίθενται, βέβαια, 500 εκατομμύρια ευρώ από το πρωτογενές πλεόνασμα. Όλα αυτά είναι θετικά μεν, αλλά είναι ελάχιστα προκειμένου να κλείσουν οι πληγές του βίαιου και άδικου τρόπου επίτευξης της δημοσιονομικής προσαρμογής. Κι εδώ πρέπει να συζητήσουμε ουσιαστικά για τα μέτρα της κοινωνικής επανόρθωσης.

Οι φτωχοί, με λίγα λόγια, έχουν γίνει ακόμα πιο φτωχοί και οι πλούσιοι πλουσιότεροι. Η υποστήριξη των πιο αδύναμων τμημάτων της κοινωνίας σε περίοδο δημοσιονομικής προσαρμογής, πέρα από τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, είναι και κρίσιμος παράγοντας για την επιτυχία ενός προγράμματος, τη διατηρησιμότητα, δηλαδή, της μείωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος και την αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους. Αυτή η υποστήριξη δεν υπήρξε στη χώρα μας. Σε άλλες χώρες, που υπήρξε προσαρμογή, προστατεύτηκαν κατά το δυνατόν τα κοινωνικά δικαιώματα και θέματα. Εδώ υποχώρησαν πάρα πολύ.

Ο σκοπός του πολυνομοσχεδίου κατά την Αιτιολογική Έκθεση: «Με το εν λόγω πολυνομοσχέδιο ολοκληρώνεται μία μεγάλη περίοδος δοκιμασιών και γίνεται ένα νέο ξεκίνημα. Τα αποτελέσματα γίνονται πλέον ορατά για τον πολίτη. Η προσπάθεια συνεχίζεται για την ανόρθωση της οικονομίας και τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών.».

Είναι, όμως, τα πράγματα έτσι; Γιατί, τελικά, μια διαδικασία διαπραγματεύσεων, που διήρκησε επτά μήνες με την τρόικα, έχει ως αποτέλεσμα ένα πολυτομεακό, της τελευταίας στιγμής, νομοσχέδιο, που με τη διαδικασία συζήτησής του παραβιάζεται ακόμη και η διαδικασία του κατεπείγοντος σύμφωνα με το άρθρο 109 του Κανονισμού και το Σύνταγμα; Παραβιάζεται και απαξιώνεται έτσι κάθε κοινοβουλευτική διαδικασία, γιατί μαζί με τα προαπαιτούμενα έχουν προστεθεί κατά τα δύο τρίτα, σχεδόν, άλλα θέματα που σε καμμία περίπτωση δεν συμβάλλουν στο νέο ξεκίνημα που θέλετε να λέτε, και στη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών.

Και, βέβαια, ούτε λόγος γίνεται για ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας και εκκίνηση της αναπτυξιακής διαδικασίας!

Στα τρία άρθρα του νομοσχεδίου -ιδιαίτερα στο πρώτο- περιλαμβάνονται θέματα δημοσιονομικής πολιτικής, ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, δημόσιας διοίκησης, υγείας, κοινωνικής πολιτικής και ασφάλισης, τουρισμού και μεταφορών, ακόμη και θέματα του Υπουργείου Δικαιοσύνης που αφορούν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων πολιτών. Κι αυτά με το κατεπείγον θα τα συζητήσουμε; Μα, είναι όντως αντισυνταγματική η διαδικασία! Περιλαμβάνονται, λοιπόν, ρυθμίσεις καθοριστικές για την καθημερινότητα των πολιτών, πολύ μικρό μέρος των οποίων βελτιώνει, ενώ το μεγαλύτερο αφορά στην ολοκλήρωση ακόμη και στην επέκταση προαπαιτούμενων μέτρων της δημοσιονομικής προσαρμογής.

Μετά από την επτάμηνη διαπραγμάτευση με την τρόικα, λοιπόν, τα μέτρα και οι ρυθμίσεις στο μεγαλύτερο μέρος τους δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο  -είναι σαν νέα μέτρα, παρά νέο ξεκίνημα- την καθημερινότητα των πολιτών, τους οποίους η κρίση και ο τρόπος της προσαρμογής έχει πλήξει βίαια.

Στο δεύτερο άρθρο επανακαθορίζεται το καθεστώς του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και η ολοκλήρωση της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Είναι ένα πολύ σημαντικό ζήτημα για την ελληνική οικονομία, τη ρευστότητα και την ενίσχυση των επενδύσεων, που συνδέεται άμεσα με τη διαχείριση του δημόσιου χρέους, το οποίο έπρεπε να συζητηθεί κανονικά, με νηφαλιότητα και μέγιστη προσοχή τόσο για τη βελτίωση του τραπεζικού συστήματος, αλλά κυρίως για τα θέματα διασφάλισης του δημόσιου συμφέροντος και των 26 δισεκατομμυρίων -δεν ξέρω και πόσα παραπάνω θα φτάσουμε- που Έλληνες πολίτες πρόσθεσαν στο μεγάλο δημόσιο χρέος.

Με το τρίτο άρθρο τροποποιείται η φορολογική νομοθεσία. Άραγε, αυτό γίνεται προς το καλύτερο; Ίσως. Και αυτό γίνεται σε σχέση βέβαια με λανθασμένες έως και επαχθείς σε μεγάλο βαθμό πρόσφατες ρυθμίσεις που είχατε κάνει για τα φορολογικά θέματα, όπως για τα πρόστιμα, τις διαδικασίες είσπραξής τους, τις κατασχέσεις, το φόρο υπεραξίας ακινήτων, τη φορολογία των αγροτών κλπ. Δεν πρόκειται δηλαδή για ευνοϊκές ρυθμίσεις, αλλά για διόρθωση των πρόσφατων λαθών σας στην υπερφορολόγηση και την καταπίεση των γνωστών υποζυγίων. Και όταν κανείς διορθώνει λάθη με μια πρόχειρη και βεβιασμένη διαδικασία, κινδυνεύει να κάνει και νέα λάθη κοκ.

Στο πρώτο άρθρο, λοιπόν, του νομοσχεδίου και συγκεκριμένα στην παράγραφο Α, γίνεται διανομή του πρωτογενούς πλεονάσματος. Προβλέπεται ένα σημαντικό πλεόνασμα από τον προϋπολογισμό της τάξεως των 2,9 δισεκατομμυρίων, ως αποτέλεσμα των τεράστιων θυσιών του ελληνικού λαού, της φορολόγησης, της περικοπής κοινωνικών παροχών και δαπανών επενδύσεων και της μη απόδοσης ληξιπρόθεσμων οφειλών. Απ’ αυτά, όμως, τα 2,9 δισεκατομμύρια, μόλις τα 530 εκατομμύρια διανέμονται στην κοινωνία για την αποκατάσταση των κοινωνικών αδικιών.

Εμείς σαν Δημοκρατική Αριστερά πασχίσαμε και πετύχαμε να συμπεριληφθεί σχεδόν ως νομοθετική ρύθμιση ότι το 70% θα κατανέμεται πράγματι για τις κοινωνικές ανάγκες. Αυτό είναι μια αρχή. Όμως, θα πρέπει να πούμε ότι αυτή η αρχή δεν γίνεται καλά, διότι στο πρώτο άρθρο προβλέπονται 450 εκατομμύρια ευρώ για τη διανομή κοινωνικού μερίσματος στα άτομα και τις οικογένειες με πολύ χαμηλό ετήσιο εισόδημα και μικρής αξίας ακίνητη περιουσία. Μέχρι τώρα γι’ αυτά τα διάφορα κοινωνικά επιδόματα δεν έχετε καταφέρει ακόμα να καταγράψετε ποιοι είναι αυτοί οι δικαιούχοι, γιατί συνεχώς πολλαπλασιάζονται, γιατί γίνονται συνεχώς όλο και περισσότεροι. Όμως, πρέπει να τους βρούμε και να τους προστατεύσουμε. Και τελικά και εδώ όλα τα θέματα τα παραπέμπετε σε ΚΥΑ. Μας ζητάτε δηλαδή σήμερα, κύριοι Υπουργοί, να σας εξουσιοδοτήσουμε να βγάλετε κοινωνικές αποφάσεις για ένα τόσο σημαντικό θέμα. Εδώ είναι που θα έπρεπε να πάρουμε τις αποφάσεις γι’ αυτά τα κοινωνικά κριτήρια και για το πώς θα δώσουμε τα επιδόματα. Θα πρέπει επιτέλους να ολοκληρώσουμε αυτή τη διαδικασία.

Επίσης, έχετε ανοιχτή τη διαδικασία του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, όπως κι άλλες διαδικασίες για τις επαχθείς ομάδες. Πότε επιτέλους θα τις κλείσετε; Μήπως προεκλογικά, λίγο πριν τις εκλογές, με άλλα κριτήρια πελατειακής αντίληψης;

Και για τα θέματα δράσης, στέγασης, σίτισης κλπ., υπάρχουν ανοιχτές διαδικασίες. Τι είναι αυτές οι προγραμματικές συμβάσεις που θα συνάπτει ο Υπουργός με τους διάφορους φορείς αυτοδιοίκησης κλπ; Αυτό δεν αποτελεί ένα αλισβερίσι; Βρείτε, λοιπόν, έναν τρόπο και όχι πάλι με ΚΥΑ και με τέτοιους τρόπους, ώστε να δοθούν ευκρινώς και να είμαστε γνώστες και να νομοθετήσουμε εμείς για το πώς θα μοιραστεί, έστω κι αυτό το ελάχιστο ποσό των 20 εκατομμυρίων.

Όσον αφορά τώρα τις παροχές ασθένειας σε ανασφάλιστους, θα ήθελα να πω ότι είναι ένα πολύ σωστό μέτρο. Όμως, κι αυτό ΚΥΑ χρειάζεται για να εφαρμοστεί.

Ας πάμε, όμως, τώρα στα μέτρα του Υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, τα οποία αφορούν την άρση των κανονιστικών εμποδίων της ανταγωνιστικότητας. Όπως ακούσαμε χθες από τον Υπουργό, θα γίνει πράγματι μια ανόρθωση της οικονομίας, γιατί θα υπάρξει μείωση των τιμών κλπ. Όλα αυτά είναι ευχολόγια και δεν στηρίζονται πουθενά. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν μας πείσατε πως πράγματι θα έχουν αποτέλεσμα αυτές οι αλλαγές που θέλετε να γίνουν για τη μείωση των τιμών και την ενίσχυση του υγιούς ανταγωνισμού. Αυτό που φοβάμαι είναι ότι μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα κάτι άλλο. Ούτε τον υγιή ανταγωνισμό προστατεύουν, αλλά ούτε και τα ελληνικά προϊόντα και τους Έλληνες παραγωγούς.

Όσον αφορά τώρα την άρση των εμποδίων για το γάλα, βεβαίως και είναι μεγάλο ζητούμενο να μειωθεί η τιμή του γάλακτος. Όμως, δεν θα πρέπει να ζημιωθούν οι παραγωγοί, ενώ θα πρέπει και ο καταναλωτής με αυτή τη ρύθμιση να επιτυγχάνει καλύτερη τιμή. Γίνονται όλα αυτά; Όχι, βέβαια!

Εσείς μπήκατε σε μια διαδικασία πειραματισμών για την επιμήκυνση της ζωής του γάλατος γιατί κάποιοι άλλοι σας επιβάλλουν αυτά τα πράγματα. Και από την άλλη πλευρά, δεν ασχολείστε με το μεγάλο πρόβλημα που έχει η ελληνική κτηνοτροφία και τις μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν. Φοβάμαι ότι αυτή η συζήτηση δημιούργησε προβλήματα και αποπροσανατολισμό στην όλη διαδικασία.

Προσπαθούσε χθες ο Υπουργός να μας πείσει ότι η κατάργηση της ενιαίας τιμής βιβλίου θα είναι  προς όφελος των πολιτών κ.λπ. Καθόλου δεν είναι προς όφελος. Στα περισσότερα κράτη υπάρχει η ενιαία τιμή βιβλίου και οι τιμές είναι πάρα πολύ καλές. Και εδώ στα βιβλία –από τότε που ισχύει η ενιαία τιμή- έχουν πέσει οι τιμές ή τουλάχιστον έχουν παραμείνει σταθερές.

Υπάρχει μια μεγάλη υποπαράγραφος για τα θέματα των τουριστικών εγκαταστάσεων, μεταφορών, διατάξεων κ.λπ. που αφορούν το Υπουργείο Τουρισμού. Το νομοσχέδιο αυτό έγινε πριν από πέντε-έξι μήνες. Αυτές εδώ οι διατάξεις είναι πάρα πολύ σημαντικές. Τι ήταν δηλαδή το επείγον να τις συζητήσουμε αυτή τη στιγμή; Αυτά είναι σημαντικά θέματα για τον τουρισμό μας και ιδιαίτερα για τα ευαίσθητα κομμάτια του τουρισμού μας που αφορούν τα καταλύματα, αφορούν τις επεκτάσεις των τουριστικών εγκαταστάσεων κ.λπ.

Στα θέματα της κοινωνικής ασφάλισης, δίνετε κάτι και από την άλλη πλευρά, εδώ πράγματι, αυτό που σας απασχολεί είναι η περαιτέρω μείωση του μισθολογικού κόστους. Τελικά δεν έχετε δει τα διαγράμματα, όλες τις εκθέσεις που δείχνουν ότι η μείωση του μισθολογικού κόστους ούτε κατά το 20% δεν βελτίωσε την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, αλλά αυτό που έκανε ήταν να ρίξει ακόμα περισσότερο τους ανθρώπους στο περιθώριο; Μα, δηλαδή συνεχώς θα έλεγε κανείς ότι προστίθενται νέα μέτρα.

Θα τελειώσω με το δεύτερο θέμα του νομοσχεδίου που αφορά το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Είναι  δυνατόν να συζητήσουμε αυτό το θέμα έτσι εδώ σήμερα με το κατεπείγον; Εγώ να έχω ένα λεπτό –και αν θα το έχω- και οι άλλοι ομιλητές καθόλου, για να τοποθετηθούν σε αυτό;

Ο βασικός στόχος, λοιπόν, του νομοσχεδίου είναι η ταχύτερη ιδιωτικοποίηση των συστημικών τραπεζών. Το ελληνικό δημόσιο μέσα από αυτή τη διαδικασία καλείται να διαχειριστεί τη νέα ανακεφαλαιοποίηση. Εμείς θεωρούμε ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία και τις προτάσεις υπάρχουν επικίνδυνες ρυθμίσεις για τη διασφάλιση του συμφέροντος του ελληνικού δημοσίου. Το ελληνικό δημόσιο μέσω του Ταμείου και έχοντας την εμπειρία της πρώτης ανακεφαλαιοποίησης καλείται να διαχειριστεί τη νέα, προς όφελος της συστημικής σταθερότητας της αγοράς. Όμως, το ίδιο δεν ασκεί δυναμική διαχείριση και δεν προστατεύει τα συμφέροντά του.

Το προσχέδιο προβλέπει ότι το Ταμείο δεν διατηρεί πλήρη δικαιώματα ψήφου σε τράπεζες που ήδη ελέγχει, όπως η Eurobank. Πρόκειται για καταστρατήγηση κάθε πιθανού υπάρχοντος και μελλοντικού συμφέροντος του δημοσίου υπέρ των ιδιωτών.

Εμείς λέμε ότι δεν πρέπει να αλλάξει τίποτε όσον αφορά τα θέματα των αλλαγών για την άσκηση δικαιωμάτων απόκτησης μετοχών warrants με οποιοδήποτε τρόπο, ο οποίος θα αυξάνει τους κινδύνους και θα μειώνει τις εξασφαλίσεις του ελληνικού δημοσίου.

Όπως καταλαβαίνετε, κύριε συνάδελφοι, εμείς καταψηφίζουμε αυτό το νομοσχέδιο. Θα θέλαμε να υπάρχει μια άλλη συζήτηση, γιατί υπάρχουν θέματα που μπορεί να είναι  σε θετική κατεύθυνση, αλλά θα πρέπει να αναπτυχθεί ένας προβληματισμός. Εδώ είναι ένα πολυνομοσχέδιο «σκούπα» που τελικά όλη αυτή η διαδικασία αδικεί και απαξιώνει πλήρως την κοινοβουλευτική διαδικασία.