Home Ομιλίες - 'Αρθρα Άρθρο στον Αγγελιοφόρο της Κυριακής για: "Το ελληνικό Δημόσιο Χρέος και την ανάγκη Αναδιάρθρωσής του"

Άρθρο στον Αγγελιοφόρο της Κυριακής για: "Το ελληνικό Δημόσιο Χρέος και την ανάγκη Αναδιάρθρωσής του"

E-mail Εκτύπωση PDF

Σήμερα παρά τη βίαιη προσαρμογή και τις θυσίες του ελληνικού λαού η θηλιά του χρέους αντί να χαλαρώνει, σφίγγει ακόμη περισσότερο τη χώρα μας.

Το ύψος του χρέους προβλέπεται στα 322,4 δις το 2014, 176,9% του ΑΕΠ, και στα 320,2 δις, 170,1% του ΑΕΠ, το 2015. Ο χρονικός ορίζοντας των λήξεων του χρέους εκτείνεται μέχρι το 2057, πενήντα χρόνια περίπου.

Μόνο έως το 2020 θα πρέπει να πληρώσουμε 77,7 δις σε χρεολύσια και 49,4 δις περίπου σε τόκους, δηλαδή συνολικά 127 δις.

Πώς θα εξευρεθούν αυτοί οι πόροι και επί πλέον θα περισσέψουν για την ανάπτυξη και την κοινωνική και παραγωγική ανάκαμψη της χώρας;

Όσον αφορά το «δημοσιονομικό κενό», που η Τρόικα προβάλλει βίαια για να επιβάλλει και άλλα επαχθή μέτρα κυρίως στο ασφαλιστικό και στα εργασιακά δικαιώματα, έχω προπολλού τονίσει ότι όταν με υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα η Κυβέρνηση παρουσίασε μηδενικό το κενό για το 2014 και 2015, τότε έπρεπε να  κλείσει το θέμα αυτό με την Τρόικα, γιατί δεν υπάρχει περίπτωση επιβολής νέων μέτρων, ούτε βέβαια η χώρα ήταν έτοιμη να βγει στις αγορές για δανεισμό.

Έπρεπε προ πολλού να ανοίξει συστηματικά την διαπραγμάτευση για την αναδιάρθρωση του χρέους και  να αξιοποιήσει τις  θυσίες των πολιτών, όπως και την απόφαση του Εurogroup το 2012 για περαιτέρω ελαφρύνσεις στο χρέος. Απόφασηπου οι εταίροι μας έχουν ξαφνικά ξεχάσει –φοβάμαι το ίδιο και η Κυβέρνηση - και απρόκλητα δηλώνουν ότι το ζήτημα της ελάφρυνσης του χρέους δεν βρίσκεται σήμερα στο επίπεδο των διαπραγματεύσεων με την Ελληνική Κυβέρνηση.  

Δυστυχώς  το ελληνικό δημόσιο χρέος  δεν πρόκειται να τεθεί σε τροχιά μείωσης και να γίνει «βιώσιμο», τα τοκοχρεολύσια των επόμενων ετών δεν μπορούν να καλυφθούν από δημόσια έσοδα ούτε βέβαια διαφαίνεται δυνατότητα αναχρηματοδότησης από τις αγορές με ανεκτά επιτόκια. Η πρόσφατη εμπειρία ήταν τραυματική.

Σ' αυτό το σκληρό περιβάλλον η κυβέρνηση κινήθηκε και κινείται με αδικαιολόγητη αδράνεια και επιπολαιότητα, χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο διεκδικήσεων για την ανασυγκρότηση της χώρας και για την αναδιάρθρωση του χρέους και μας οδηγεί είτε στην αδυσώπητη πίεση των αγορών, είτε σε μία διαρκή επιτήρηση, με νέου τύπου μνημόνιο.

Η χώρα πρέπει να διεκδικήσει από τους εταίρους μια ουσιαστική αναδιάρθρωσή  του, ώστε να καταστεί δυνατή η εξυπηρέτησή του με οικονομικούς και κοινωνικούς όρους. Ταυτόχρονα απαιτείται ένα ευρωπαϊκό επενδυτικό πρόγραμμα, με ενίσχυση των δημοσίων επενδύσεων και παροχή εγγυήσεων και ρευστότητας στην αγορά, που θα δημιουργήσει προϋποθέσεις για την αναπτυξιακή ώθηση της χώρας.

Το θέμα είναι πολύπλοκο και σοβαρό.

Η διεκδίκηση της λύσης της βιωσιμότητας του χρέους και της στήριξης της ανάπτυξης αποτελεί υπόθεση εθνικού χαρακτήρα και πρέπει να γίνει με τη μέγιστη δυνατή συναίνεση στο εσωτερικό της χώρας και τη δημιουργία ευρύτερων συμμαχιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αξιοποιώντας όλα τα διαθέσιμα όπλα και είναι πολλά.

Ως ΔΗΜΑΡ έχουμε έγκαιρα πάρει πρωτοβουλίες, έχουμε καταθέσει δέσμη προτάσεων, ώστε η εξυπηρέτηση του χρέους να επιδιωχθεί από μια πολιτική που θα αυξάνει το παραγόμενο προϊόν της οικονομίας. Ώστε να προωθηθούν οι στόχοι της ανάπτυξης και της καταπολέμησης της ανεργίας, να ενεργοποιηθεί ο διάλογος στην ΕΕ για ανάπτυξη κοινών εργαλείων για την διαχείριση του χρέους, ώστε να θεσμοθετηθεί σε εθνικό επίπεδο και να χρηματοδοτηθεί η «ρήτρα απασχόλησης» κ.ά.

 

Οικονομία & Ανάπτυξη

facebook   youtube

koinovouleytiki-drastiriotita-2012-simera

koin drast2000

dimokratiki_aristera_logo