Η επιδιωκόμενη άμεση έξοδος στις αγορές για νέα δάνεια θα επιβαρύνει την ήδη βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή τα επόμενα χρόνια

Τρίτη, 22 Απρίλιος 2014 17:00
Εκτύπωση

Η βουλευτής για τα θέματα της βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους και της άμεση εξόδου στις αγορές για νέα δάνεια μεταξύ των άλλων σε άρθρο της επισημαίνει: 

Δυστυχώς από όλους γίνεται αντιληπτό ότι το δημόσιο χρέος της χώρας δεν πρόκειται να τεθεί σε τροχιά μείωσης, να γίνει «βιώσιμο» ως το 2020, ούτε και η κατάσταση θα μπορεί να  είναι διατηρήσιμη, αποκλειστικά με εθνικές προσπάθειες - πρωτογενή πλεονάσματα και ιδιωτικοποιήσεις, έξοδος στις αγορές - χωρίς οποιαδήποτε αναδιάρθρωση, επιμήκυνση των περιόδων αποπληρωμής χρεών και άλλες διευκολύνσεις.

Ούτε βέβαια μπορεί κανείς να συμμερισθεί την αισιοδοξία ότι αυτές οι υποχρεώσεις για το χρέος ακόμη και μερικώς μπορούν να καλυφθούν τα επόμενα έτη με τη σταδιακή επάνοδο του Ελληνικού Δημοσίου για δανεισμό στις αγορές. Η επιδιωκόμενη άμεση έξοδος στις αγορές για νέα δάνεια θα επιβαρύνει την ήδη βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή τα επόμενα χρόνια για έναν απλό λόγο: Τα επιτόκια θα είναι πολύ υψηλότερα από εκείνα που θα μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθεροποίησης (ΕΜΣ). Για περισσότερα:

Η βουλευτής για τα θέματα της βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους και της άμεση εξόδου στις αγορές για νέα δάνεια μεταξύ των άλλων σε άρθρο της επισημαίνει:

Δυστυχώς από όλους γίνεται αντιληπτό ότι το δημόσιο χρέος της χώρας δεν πρόκειται να τεθεί σε τροχιά μείωσης, να γίνει «βιώσιμο» ως το 2020, ούτε και η κατάσταση θα μπορεί να είναι διατηρήσιμη, αποκλειστικά με εθνικές προσπάθειες - πρωτογενή πλεονάσματα και ιδιωτικοποιήσεις, έξοδος στις αγορές - χωρίς οποιαδήποτε αναδιάρθρωση, επιμήκυνση των περιόδων αποπληρωμής χρεών και άλλες διευκολύνσεις. Πολύ περισσότερο όταν έχει συρρικνωθεί πλήρως η παραγωγική της βάση μετά από μία μακρά περίοδο λιτότητας και πλήρους αναπτυξιακής στασιμότητας. Τα μνημόνια έπνιξαν την οικονομία μας και δεν μπορεί αυτό να συνεχίζεται και στην μεγάλη περίοδο εξυπηρέτησης του χρέους.

Ούτε βέβαια μπορεί κανείς να συμμερισθεί την αισιοδοξία ότι αυτές οι υποχρεώσεις για το χρέος ακόμη και μερικώς μπορούν να καλυφθούν τα επόμενα έτη με τη σταδιακή επάνοδο του Ελληνικού Δημοσίου για δανεισμό στις αγορές.

Η επιδιωκόμενη άμεση έξοδος στις αγορές για νέα δάνεια θα επιβαρύνει την ήδη βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή τα επόμενα χρόνια για έναν απλό λόγο:

Τα επιτόκια θα είναι πολύ υψηλότερα από εκείνα που θα μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθεροποίησης (ΕΜΣ). Επιπλέον ο δανεισμός από τις αγορές συνδέεται με μικρότερη περίοδο ωρίμανσης και αυτό συνεπάγεται βραχυχρόνια, αυξημένες χρηματοδοτικές ανάγκες. Τέλος θα πρέπει να σημειώσουμε ότι λόγω του αποπληθωρισμού τα πραγματικά επιτόκια είναι υψηλότερα από τα ονομαστικά.

Από την άλλη πλευρά αν οδηγηθούμε σε ένα νέο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, βλέπε τελευταίες δηλώσεις Σόιμπλε, αυτό θα δεσμεύσει τη χώρα με νέο πρόγραμμα λιτότητας και θα την βυθίσει ακόμη περισσότερο στην ύφεση και την κοινωνική πλέον εξαθλίωση.

Χρειάζεται ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα «διευκολύνσεων», οι οποίες θα πρέπει να ενταχθούν σε μια συνολική λύση του προβλήματος του χρέους.