Home Ομιλίες - 'Αρθρα Οι ρυθμίσεις του Σχεδίου Νόμου για τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων δεν ανταποκρίνονται στις δικές μας αρχές

Οι ρυθμίσεις του Σχεδίου Νόμου για τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων δεν ανταποκρίνονται στις δικές μας αρχές

E-mail Εκτύπωση PDF

Τόνισε η Ασημίνα Ξηροτύρη, κατά τη συζήτησή του στην Ολομέλεια της Βουλής. Επισημαίνοντας την αναγκαιότητα επιβολής ενός ενιαίου φόρου στην ακίνητη περιουσία που θα αντικαθιστά επιμέρους φόρους και που θα είναι το αποτέλεσμα μίας ρεαλιστικής πολιτικής που θα υλοποιείται με στρατηγική και ξεκάθαρες τακτικές και θα αποτελεί πράγματι μία δίκαιη φορολόγηση με προοδευτικότητα στο σύνολο της ακίνητης περιουσίας. Θα περιλαμβάνει διεύρυνση της φορολογικής βάσης, ισχυρή προοδευτικότητα της φορολόγησης στο σύνολο της ακίνητης περιουσίας, αφορολόγητο όριο και ουσιαστικές απαλλαγές στις ευπαθείς ομάδες, ώστε να ανταποκρίνεται, να αποτυπώνεται και να πληρούται τελικά, μεταξύ των άλλων, και η επιταγή της παραγράφου 5 του άρθρου 4 του Συντάγματος ότι πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών. Για το πλήρες κείμενο της τοποθέτησης:

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα θεσπίζεται ο Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων για όλα τα ακίνητα της χώρας, σε αντικατάσταση του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας που καταργείται και του Έκτακτου Ειδικού Τέλους που ισχύει μέχρι τις 31-12-2103, αλλά στην ουσία καλά κρατεί. 

Έχουμε διαπιστώσει πολλές φορές την αναγκαιότητα επιβολής ενός ενιαίου φόρου στην ακίνητη περιουσία που θα αντικαθιστά επιμέρους φόρους και που θα είναι το αποτέλεσμα μίας ρεαλιστικής πολιτικής που θα υλοποιείται με στρατηγική και ξεκάθαρες τακτικές και θα αποτελεί πράγματι μία δίκαιη φορολόγηση με προοδευτικότητα στο σύνολο της ακίνητης περιουσίας. 

Οι ρυθμίσεις του εν λόγω νομοσχεδίου δεν ανταποκρίνονται στις δικές μας αρχές, οι οποίες είναι διεύρυνση της φορολογικής βάσης, ισχυρή προοδευτικότητα της φορολόγησης στο σύνολο της ακίνητης περιουσίας, αφορολόγητο όριο και ουσιαστικές απαλλαγές στις ευπαθείς ομάδες, ώστε να ανταποκρίνεται, να αποτυπώνεται και να πληρούται τελικά, μεταξύ των άλλων, και η επιταγή της παραγράφου 5 του άρθρου 4 του Συντάγματος ότι πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών. 

Σήμερα, παρά τις κάποιες βελτιώσεις που έγιναν στο πρώτο σχέδιο που παρουσίασε η Κυβέρνηση πριν από δύο μήνες, μετά τις οξύτατες αντιδράσεις και της Αντιπολίτευσης, τα πράγματα δεν αποκαθίστανται. Εξακολουθούν να παραμένουν βασικές αδικίες και αδυναμίες, όπως το ότι ο φόρος δεν στηρίζεται στη βασική αρχή της προοδευτικότητας στη φορολόγηση και δεν αφορά στο σύνολο της ακίνητης περιουσίας, αλλά είναι φόρος επί του μεμονωμένου ακινήτου. Προκύπτει έτσι φοροελάφρυνση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και παγιώνεται η υπερφορολόγηση της μικρής και μεσαίας ιδιοκτησίας. 

Η έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής θεωρεί ότι η επιβολή φόρου ακίνητης περιουσίας με κριτήριο τη συνολική αξία της περιουσίας βρίσκεται πιο κοντά, είναι δηλαδή στην καρδιά της συνταγματικής επιταγής. Αντιθέτως, δεν είναι στο πνεύμα της συνταγματικής επιταγής η φορολόγηση στο κάθε ακίνητο. 

Επίσης, όπως είπαμε δεν προβλέπεται αφορολόγητο όριο για την εντός σχεδίου ακίνητη περιουσία, όπως και για τα αγροτεμάχια. Δεν εξαιρούνται οι άνεργοι και τα άτομα που απειλούνται από φτώχεια. Δεν προστατεύονται οι ευπαθείς ομάδες, αυτοί δηλαδή που δεν μπορούν να πληρώσουν. Δεν λαμβάνεται υπόψιν ότι έχει εξαντληθεί κάθε φοροδοτική ικανότητα των φτωχών νοικοκυριών. 

Η μείωση κατά 50% του φόρου σε άτομα με εισόδημα -και μάλιστα τεκμαρτό- κάτω των 9.000 ευρώ και σε νοικοκυριά και παιδιά κάτω από 12.000 ευρώ και με την προϋπόθεση, μεταξύ των άλλων, ότι δεν θα υπάρχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές και χρέη προς το δημόσιο και τα ταμεία περιορίζει το εύρος της ρύθμισης σε ελάχιστους. 

Αποτελεί τελικά, κύριοι συνάδελφοι, εμπαιγμό και ανάλγητη αντιμετώπιση των ευπαθών ομάδων, των φτωχών νοικοκυριών και των ανέργων. 

Το νομοσχέδιο και με τις άλλες διατάξεις που έχει δείχνει ότι υπάρχει ένας πρόχειρος σχεδιασμός. Και να σκεφτεί κανείς ότι συζητείται περίπου δύο χρόνια! 

Ειδικότερα, κατά την επιβολή του φόρου δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν εάν το ακίνητο είναι για ιδιοκατοίκηση ή για εκμετάλλευση ή αν είναι επί μακρόν ανοίκιαστο άρα μη προσοδοφόρο ή συνεχίζει να παράγει εισόδημα. Δεν φαίνεται επίσης να λαμβάνεται υπόψιν ότι τα ακίνητα στην Ελλάδα βαρύνονται τελικά με τριάντα οκτώ περίπου επιβαρύνσεις. Αποτελεί έτσι αντικίνητρο για επένδυση σε ακίνητα και οικοδομές με πολλαπλασιαστικά αρνητικά αποτελέσματα στην πραγματική οικονομία και την ανεργία. Αναγκάζει τους πολίτες να αντιδικούν με το δημόσιο, αμφισβητώντας τις αντικειμενικές αξίες και τους υπολογισμούς των αξιών των ακινήτων και εν τέλει αμφισβητείται σε μόνιμη βάση. 

Η ισότητα και η αποτελεσματικότητα ενός ενιαίου φόρου θα προϋπέθετε και τη λειτουργία του λεγόμενου περιουσιολογίου, το οποίο όμως ακόμη δεν θεσμοθετείται με κανονικό και τακτικό τρόπο, παρά αποτυπώνεται μόνο στις δηλώσεις του Ε9. 

Αναλυτικότερα, μετά τις οξύτατες αντιδράσεις της Συμπολίτευσης, το Σχέδιο Νόμου που δόθηκε στη δημοσιότητα βελτιώθηκε με την προσθήκη συμπληρωματικού φόρου του ενιαίου φόρου ακινήτων, ο οποίος υπολογίζεται στο μέρος της συνολικής αξίας των δικαιωμάτων που υπερβαίνει τις 300.000 ευρώ. Αυτό είναι μεν μία μικρή βελτίωση προς τη φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Παρ’ όλα αυτά υστερεί κατά πολύ σε σχέση με το αρχικό σχέδιο της τρικομματικής Κυβέρνησης που προέβλεπε σε μία κλίμακα με προοδευτικότητα τη φορολόγηση του συνόλου της ακίνητης περιουσίας και όπως είπα και στην αρχή το ίδιο επισημαίνει και η έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής. Πέραν αυτού, εγείρεται μεγάλος προβληματισμός ως προς το θέμα των εμπορικών αξιών σε σχέση με τις αντικειμενικές αξίες. 

Το βασικό άρθρο του νομοσχεδίου είναι το άρθρο 4. Όμως σε αυτό το άρθρο αποτυπώνονται όμως τα πάντα. Λείπει όπως είπαμε η προοδευτικότητα, η αναλογικότητα, ο τρόπος που καθορίζονται οι κλίμακες δημιουργεί στρεβλώσεις και αδικίες. 

Υπάρχουν παραδείγματα -τα οποία δεν μπορώ να αναφέρω λόγω έλλειψης χρόνου- που αποδεικνύουν ότι τελικά όλο το θέμα συμπιέζει και συμπιέζεται στα μεσαία και φτωχά στρώματα και οι συντελεστές από ένα σημείο και πάνω της μεγάλης ακίνητης περιουσίας είναι κατά πολύ μικρότεροι. 

Θα έρθω τώρα, τελειώνοντας, στο μεγάλο πρόβλημα του άρθρου 7. 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, το άρθρο 7 πρέπει ριζικά να τροποποιηθεί. Δεν είναι δυνατόν! Το έχουμε πει τόσες φορές, υπάρχει έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής. Αποτελεί πράγματι εμπαιγμό. Πάτε να κάνετε μία ρύθμιση για τις ευπαθείς ομάδες και τελικά η ρύθμιση αυτή όσον αφορά αυτούς τους ανθρώπους δεν επιτυγχάνει το σκοπό της. Γιατί, τι θέλετε να κάνετε; 

Από τη μία μεριά, καταλαβαίνετε ότι βρίσκονται σε δύσκολη θέση και θέλετε να τους βάλετε να πληρώσουν λιγότερα και κάποιους να μην πληρώσουν καθόλου, ανάπηρους, τρίτεκνους, πολύτεκνους και τα λοιπά. Από την άλλη πλευρά, αφού το καταλαβαίνετε αυτό, δεν καταλαβαίνετε ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι συγχρόνως και υπερχρεωμένοι, έχουν αδυναμία να πληρώσουν οτιδήποτε; Γιατί βάζετε αυτήν τη ρύθμιση για τα θέματα των ληξιπρόθεσμων οφειλών; Το είπαμε τόσες φορές, το είπαν όλες οι πτέρυγες και Βουλευτές από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας. Δεν θα φέρετε μία τροποποίηση γι’ αυτό; Το λέει η Επιστημονική Επιτροπή ότι παραβιάζει –και για μας- κατάφωρα το άρθρο 5 του Συντάγματος. Δηλαδή και το ποσό το οποίο βάζετε –και μάλιστα τεκμαρτό, 9.000 ευρώ και 12.000 ευρώ για τις οικογένειες- είναι ελάχιστο και η προϋπόθεση για τα εκατόν πενήντα τετραγωνικά για τους πολύτεκνους είναι πάρα πολύ μικρή, αλλά δεν υπάρχει και καμμία εξαίρεση για τους άνεργους και ιδιαίτερα για τους μακροχρόνια άνεργους, για αυτούς που δεν έχουν κανένα εισόδημα. 

Διαβάζω στο σχέδιο για τους πλειστηριασμούς ότι αυτοί εξαιρούνται. Κάτι έχετε καταλάβει εκεί. 

Εδώ δεν έχετε καταλάβει ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να πληρώσουν τίποτα; Οι άνεργοι και οι μακροχρόνια άνεργοι δεν έχουν ούτε 1 ευρώ να πληρώσουν και βέβαια, αφού δεν έχουν ούτε 1 ευρώ, χρωστούν και στο Δημόσιο. Τι να κάνουν; Έχουν ένα παλιό αυτοκίνητο, έχουν ένα μικρό σπιτάκι και αυτό πλέον είναι τεκμαρτό εισόδημα και μερικές φορές και πολύ μεγάλο και φορολογείται. Είναι, λοιπόν, πραγματικά μία εντελώς παράλογη, ανάλγητη ρύθμιση. 

Στη χώρα μας όπου αυτήν τη στιγμή υπάρχει το μεγαλύτερο ποσοστό φτωχοποίησης του πληθυσμού, όπου η προσαρμογή έγινε σε βάρος των κοινωνικών ομάδων –τους εξαντλήσατε, έχουν φθάσει στο όριο- δεν μπορείτε να φέρνετε τέτοιες διατάξεις με αυτόν τον τρόπο διατυπωμένες.

 

 

 

 

 

Οικονομία & Ανάπτυξη

facebook   youtube

koinovouleytiki-drastiriotita-2012-simera

koin drast2000

dimokratiki_aristera_logo