Home Ομιλίες - 'Αρθρα Προϋπολογισμός προσήλωσης στη σκληρή πραγματικότητα των μνημονιακών δεσμεύσεων που παρατείνουν την ύφεση και εντείνουν την αποσταθεροποίηση των συνθηκών ζωής των πολιτών

Προϋπολογισμός προσήλωσης στη σκληρή πραγματικότητα των μνημονιακών δεσμεύσεων που παρατείνουν την ύφεση και εντείνουν την αποσταθεροποίηση των συνθηκών ζωής των πολιτών

E-mail Εκτύπωση PDF

Η Ασημίνα Ξηροτύρη, γενική εισηγήτρια για το προσχέδιο του Προϋπολογισμού για το 2015, κατά τη συζήτησή του τόνισε ότι αποτελεί τον καθρέπτη της συντηρητικής πολιτικής που ασκείται εδώ και πέντε χρόνια στη χώρα, η οποία έχει οδηγήσει στη βαθιά ύφεση, την έκρηξη της ανεργίας και των κοινωνικών ανισοτήτων. Μπορεί για κάποια οικονομικά μεγέθη που έχουν σχέση με την σταθεροποίηση οι επιδόσεις να είναι θετικές εκείνο όμως που είναι δυστυχώς κοινά αποδεκτό: Είναι η αποσταθεροποίηση των συνθηκών ζωής των πολιτών, η κατακόρυφη πτώση του βιοτικού επιπέδου, οι αδικίες που γίνονται και οι κοινωνικές ανισότητες που διευρύνονται όσο σε καμία άλλη χώρα που της επεβλήθη πρόγραμμα προσαρμογής. Καθώς και η πλήρης στασιμότητα στην αναπτυξιακή διαδικασία και την τόνωση της πραγματικής οικονομίας, με αποτέλεσμα την εκτόξευση της ανεργίας στο υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ, την βύθιση του ΑΕΠ και την αναπόφευκτη έτσι παραμονή του χρέους σε δυσθεώρητα ύψη χωρίς προοπτικές βιωσιμότητάς του.

Το πλήρες κείμενο του Δελτίου Τύπου που εξέδωσε η βουλευτής έχει ως εξής:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Προϋπολογισμός προσήλωσης στη σκληρή πραγματικότητα των μνημονιακών δεσμεύσεων που παρατείνουν την ύφεση και εντείνουν την αποσταθεροποίηση των συνθηκών ζωής των πολιτών

Η Ασημίνα Ξηροτύρη, γενική εισηγήτρια για το προσχέδιο του Προϋπολογισμού για το 2015, κατά τη συζήτησή του τόνισε ότι αποτελεί τον καθρέπτη της συντηρητικής πολιτικής που ασκείται εδώ και πέντε χρόνια στη χώρα, η οποία έχει οδηγήσει στη βαθιά ύφεση, την έκρηξη της ανεργίας και των κοινωνικών ανισοτήτων. Μπορεί για κάποια οικονομικά μεγέθη που έχουν σχέση με την σταθεροποίηση οι επιδόσεις να είναι θετικές εκείνο όμως που είναι δυστυχώς κοινά αποδεκτό:

  • Είναι η αποσταθεροποίηση των συνθηκών ζωής των πολιτών, η κατακόρυφη πτώση του βιοτικού επιπέδου, οι αδικίες που γίνονται και οι κοινωνικές ανισότητες που διευρύνονται όσο σε καμία άλλη χώρα που της επεβλήθη πρόγραμμα προσαρμογής. Η σκληρή πραγματικότητα επιβεβαιώνεται και με τις τελευταίες της ανακοινώσεις της ΕΛΣΤΑΤ για τα δημοσιονομικά στοιχεία και τις συνθήκες διαβίωσης στη χώρα για την περίοδο 2010-2013.
  • Είναι η πλήρης στασιμότητα στην αναπτυξιακή διαδικασία και την τόνωση της πραγματικής οικονομίας με αποτέλεσμα την εκτόξευση της ανεργίας στο υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ, την βύθιση του ΑΕΠ και την αναπόφευκτη έτσι παραμονή του χρέους σε δυσθεώρητα ύψη χωρίς προοπτικές βιωσιμότητάς του.

Για κανένα από αυτά τα κρίσιμα προβλήματα δεν γίνεται ένα ουσιαστικό βήμα επίλυσής τους ή έστω να διαγράφονται προοπτικές από το Προσχέδιο, το οποίο επικοινωνιακά και επιφανειακά στοχεύει μόνο στην ευημερία των αριθμών. Το βασικό του πρόβλημα είναι ότι βασίζεται σε αντικρουόμενα στοιχεία, σε έωλες παραδοχές και σε υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις για την εξέλιξη των βασικών δεικτών της ελληνικής οικονομίας, κυρίως για τους ρυθμούς μεγέθυνσης και ανάπτυξης αλλά και για τη μείωση της ανεργίας, ενώ δεν το απασχολούν καθόλου τα θέματα της κοινωνικής ανέχειας και διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής.

Η κυβέρνηση εμμένει στην συντηρητική μνημονιακή πολιτική της εισοδηματικής και δημοσιονομικής λιτότητας συντηρώντας ουσιαστικά την ύφεση, ενώ εμφανίζεται άτολμη τόσο σε ότι αφορά την επανόρθωση της κοινωνικής συνοχής στη χώρα, όσο και στην δημιουργία προϋποθέσεων για επανεκκίνηση της αναπτυξιακής διαδικασίας μέσω ενός συγκροτημένου σχεδίου.

Όσον αφορά το Δημόσιο Χρέος ο Πρωθυπουργός στην συζήτηση στη Βουλή για ψήφο εμπιστοσύνης ισχυρίσθηκε ότι βγαίνουμε άμεσα από το μνημόνιο και ότι το χρέος είναι βιώσιμο. Επιμένει δηλαδή στην ίδια συνταγή με υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, επιβαρύνοντας και πάλι τα συνήθη υποζύγια, και με κατά φαντασία υλικά για την αναμενόμενη αύξηση του ΑΕΠ, την ανάπτυξη και τις επενδύσεις, χωρίς όμως συγκεκριμένο πρόγραμμα, χωρίς δημόσιους πόρους για να προσελκύσουν και τους ιδιωτικούς, χωρίς ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, και το κυριότερο χωρίς εξωτερικό δανεισμό ή διεκδίκηση πρόσθετης ευρωπαϊκής στήριξης.

Σήμερα το μεν ΔΝΤ μέσω της Κ. Λαγκάρντ ομιλεί για ένα άλλο πρόγραμμα τύπου <προληπτικής στήριξης και εποπτείας> στις ταραγμένες σήμερα διεθνείς αγορές , η δε ΕΕ δια των κ. Ντράγκι και Γιούνγκερ ότι η Ελλάδα πρέπει να περάσει στην υπό όρους, ένα άλλο δηλαδή μνημόνιο, που αν δεν τους εκπληρώσει θα μπει σε μία άλλη γραμμή χρηματοδότησης με πιο ενισχυμένους όρους και προϋποθέσεις.

Δυστυχώς αποδεικνύεται ότι η κυβέρνηση σε σχέση με την βιωσιμότητα του χρέους εξακολουθεί να κινείται με ευχολόγια και όχι με συγκεκριμένο σχέδιο. Λείπουν οι εθνικές προτάσεις για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ανασυγκρότησης και ένα πρόγραμμα διεκδικήσεων, για την αναδιάρθρωση του χρέους και τη συνολική, δίκαιη, εντός της ΕΕ, λύση διεξόδου από την κρίση.

 

Οικονομία & Ανάπτυξη

facebook   youtube

koinovouleytiki-drastiriotita-2012-simera

koin drast2000

dimokratiki_aristera_logo