Το δίχτυ κοινωνικής προστασίας και ελάφρυνσης του οικογενειακού προϋπολογισμού είναι για εμάς ένα ζήτημα άμεσης προτεραιότητας

Τρίτη, 02 Απρίλιος 2013 19:40
Εκτύπωση

τόνισε η Ασημίνα Ξηροτύρη στη συζήτηση της Πρότασης Νόμου του ΚΚΕ σχετικά με τα μέτρα ανακούφισης της λαϊκής οικογένειας. Στο πλαίσιο αυτό, παρουσίασε την συνολική πρόταση της Δημοκρατικής Αριστεράς για το κοινωνικό σύνολο, στην οποία αναδεικνύονται θέματα όπως τα δίκτυα κοινωνικής υποστήριξης και ελάφρυνσης των βαρών των οικογενειών, η πιλοτική εφαρμογή για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα μέσα στο 2013 και η πλήρη εφαρμογή του το 2014, η υποστήριξη των ανέργων με έκτακτα και εκτεταμένα μέτρα, η αντιμετώπιση της έκτακτης κατάστασης στο σύστημα Υγείας και των ανασφάλιστων, οι διακανονισμοί φορολογικών υποχρεώσεων. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις ειδικότερες προτάσεις της Δημοκρατικής Αριστεράς και στην Πρόταση Νόμου του ΚΚΕ κατ' άρθρον, επισημαίνοντας ότι εμπεριέχει πολλά θετικά στοιχεία και ότι η συμβολή της είναι πολύ σημαντική στη συνολική προσπάθεια για το μεγάλο πρόβλημα των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, της υπερχρεωμένης λαϊκής οικογένειας, είτε των Ελλήνων είτε των μεταναστών που εργάζονται στον τόπο μας. Το πλήρες κείμενο της τοποθέτησής της έχει ως εξής: 

Κύριε Υπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, 

Η πρόταση νόμου του Κ.Κ.Ε. που συζητάμε σήμερα, όπως αναφέρεται και στην εισαγωγή της Αιτιολογικής Έκθεσης, στοχεύει στην ανακούφιση της λαϊκής οικογένειας από την υπερχρέωση, προβλέποντας στη δραστική μείωση και τη μετάθεση των χρεών των λαϊκών οικογενειών προς τις τράπεζες.

Είναι γεγονός, ότι παρ’ όλο που υπάρχει ένα βήμα σταθεροποίησης της οικονομίας της χώρας, η δημοσιονομική προσαρμογή που προηγήθηκε ήταν τόσο βίαιη, με εμπροσθοβαρή επώδυνα μέτρα, που επέφερε στην ελληνική κοινωνία, στον ελληνικό λαό, πολλά προβλήματα. Πράγματι, η κοινωνία δοκιμάζεται και η συνοχή της θα αργήσει να αποκατασταθεί. Χρειάζεται γι' αυτό συνεχής προσπάθεια, σταθερότητα στόχων, ευρύτερη κινητοποίηση, για να δώσουμε σήμερα τη μάχη της συντεταγμένης κοινωνικής προσαρμογής. Και η πρόταση νόμου σε αυτή την κατεύθυνση βοηθάει. 

Για την κοινωνική προσαρμογή στη Δημοκρατική Αριστερά έχουμε ως κύρια κατεύθυνση και προσπαθούμε να δημιουργηθεί ένα πραγματικό δίχτυ κοινωνικής προστασίας για το σύνολο των πολιτών, με έμφαση, βέβαια, στις ευπαθείς ομάδες, που η κατάστασή τους επιδεινώθηκε λόγω της κρίσης με διαβίωση κάτω του ορίου της φτώχειας. Επίσης, η προστασία για τους συνταξιούχους, τους άνεργους, τα νοικοκυριά και τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, καθώς και των μικρών επιχειρήσεων, που η συνέχεια της λειτουργίας τους αποτελεί τη μόνη πηγή εσόδων για τους μικρούς επιχειρηματίες και τις οικογένειές τους. 

Το δίχτυ κοινωνικής προστασίας και ελάφρυνσης του οικογενειακού προϋπολογισμού είναι για εμάς ένα ζήτημα άμεσης προτεραιότητας. Κανείς άνεργος χωρίς πρόσβαση στο σύστημα Υγείας. Κανένα παιδί χωρίς πρόσβαση στη σίτιση. Τα άτομα με ειδικές ανάγκες μέσα στον κοινωνικό ιστό της χώρας. Έκτακτα και εκτεταμένα μέτρα άμεσης εφαρμογής για τους ανέργους. 

Τα θέματα, λοιπόν, που αναδεικνύουμε στη συνολική μας πρόταση για το κοινωνικό σύνολο είναι: δίκτυα κοινωνικής υποστήριξης και ελάφρυνσης των βαρών των οικογενειών, πιλοτική εφαρμογή για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα μέσα στο 2013 και πλήρη εφαρμογή το 2014, υποστήριξη των ανέργων με έκτακτα και εκτεταμένα μέτρα, αντιμετώπιση της έκτακτης κατάστασης στο σύστημα Υγείας και των ανασφάλιστων, διακανονισμοί φορολογικών υποχρεώσεων, με διακανονισμό των ληξιπρόθεσμων οφειλών με πολύ αυξημένο αριθμό των δανείων. Η Δημοκρατική Αριστερά προτείνει το μέτρο της κατάσχεσης να μην εφαρμόζεται προς το παρόν σε πρόσωπα που οφείλουν λιγότερο από 50.000 €. Αντικατάσταση του Ειδικού Τέλους Ακινήτων από ένα μειωμένο, οπωσδήποτε, για τη μικρή ιδιοκτησία, ενιαίο φόρο ακινήτων. Επίσης, μείωση των επιβαρύνσεων από δάνεια των υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Οι δανειακές ρυθμίσεις για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά -και εμείς εδώ βάζουμε και τις μικρές επιχειρήσεις- θα πρέπει να ακολουθήσουν τον εξής σχεδιασμό. 

Οι δικές μας προτάσεις είναι οι εξής: Αναστολή των πλειστηριασμών κατοικιών, πρώτη με προσωπική οικογενειακή διαβίωση, για τουλάχιστον ακόμη τρία έτη ως το 2015. Το σύνολο της τελικής ρυθμιζόμενης δόσης να μην υπερβαίνει το 25% των συνολικών παρούσων ετήσιων ή μηνιαίων εισοδημάτων των πολιτών ή των νοικοκυριών. Προσαρμογή όλων των χορηγητικών επιτοκίων, με βάση τα επιτόκια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η οποία αποτελεί και την κύρια πηγή άντλησης ρευστότητας των τραπεζών. 

Σχετικά με τους ανέργους, όσους διαβιώνουν ενδεδειγμένα κάτω από τα όρια της φτώχειας και όσους έχουν αναπηρία πάνω από 67% και επάνω, θα πρέπει πράγματι να τύχουν περιόδου χάριτος, δηλαδή χωρίς κεφαλαιοποίηση των τόκων. Αλλά, και εδώ, θα πρέπει να διερευνηθεί η πιθανότητα κουρέματος και ακόμη διαγραφής των δανειακών οφειλών. Συνδυασμός των ακόλουθων παραμέτρων, ανάλογα με την περίοδο χάριτος με ή χωρίς κεφαλαιοποίηση των τόκων, χρονική επέκταση της διάρκειας των δανείων, μείωση των χορηγικών επιτοκίων. 

Επέκταση των ευνοϊκών ρυθμίσεων και σε μικρούς εμπόρους ή ατομικές επιχειρήσεις. Ειδικές ρυθμίσεις για τα νοικοκυριά, για τα οποία δεν υπάρχει κανένας εργαζόμενος. 

Υπό προϋποθέσεις, ευνοϊκές ρυθμίσεις και στα καταναλωτικά δάνεια, χωρίς εμπράγματες εξασφαλίσεις. 

Στις ρυθμίσεις των δανείων, θα πρέπει να μην υπάρχει ο όρος πριν το 2010 συμβάσεις δανείων, γιατί θα αποκλειστούν αρκετές χιλιάδες δανειολήπτες με πραγματικά προβλήματα. 

Οι τράπεζες θα πρέπει να συνδυάσουν και δεν μπορεί να αποφεύγουν το πρόβλημα. Θα πρέπει να ενσκήψουν στο πρόβλημα και θα πρέπει να συνδυάσουν την τεχνογνωσία τους με τις πραγματικές δυνατότητες, βάση και των στοιχείων που διαθέτουν για κάθε νοικοκυριό και για κάθε πελάτη τους σε δυσκολία. Γιατί και οι τράπεζες με τον ελληνικό λαό και με την  λαϊκή οικογένεια, ζουν κατά κύριο λόγο. Και έτσι πρέπει, εκεί να δίνονται οι προτεραιότητες, ούτως ώστε να διαμορφωθεί μία δίκαιη και βιώσιμη πρόταση αποπληρωμής των τραπεζικών δανείων. 

Θα έρθω στο σημείο αυτό στα άρθρα της πρότασης νόμου. 

Στο πρώτο άρθρο, τα προβλεπόμενα μέτρα αφορούν την λαϊκή οικογένεια με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα μέχρι 40.000 ευρώ, προσαυξημένο κατά 5.000 ευρώ για κάθε παιδί. Είναι σωστός ο προσδιορισμός που γίνεται με βάση τα εισοδηματικά κριτήρια, στα οποία προβλέπετε και η προσαύξηση λόγω παιδιών. Εμείς, σχετικά με τον εισοδηματικό προσδιορισμό και για να μπορέσουμε να είναι εφικτή και αυτή η πρόταση, προτείνουμε το ύψος του οικογενειακού εισοδήματος να είναι 30.000 ευρώ και να εξετάζεται, επίσης μαζί με αυτό και η περιουσιακή κατάσταση των δανειοληπτών. Γιατί, εδώ, είναι ένα μεγάλο ζήτημα. Ίσως, αυτό, να είναι και μία έλλειψη εδώ στην δική σας πρόταση. 

Δίνεται με το άρθρο 2, ο ορισμός της έννοιας της οφειλής προς τις τράπεζες. Πρόκειται για οφειλές από κάθε μορφής δάνειο και από πιστωτικές κάρτες. Αυτό, είναι μια ευρεία διατύπωση. Δεν προσδιορίζεται λόγου χάριν, εάν συμπεριλαμβάνονται στις οφειλές και τα επαγγελματικά δάνεια, ενώ ποιο κάτω κάνετε λόγο για αυτά. 

Στο άρθρο 3, διαγράφονται κάθε είδους τόκοι από την οφειλή των λαϊκών νοικοκυριών προς τις τράπεζες. Για την διάταξη αυτή, έχουμε επιφυλάξεις. Θεωρούμε ότι οι τόκοι υπερημερίας δεν πρέπει να διαγράφονται, δεδομένου ότι υπάρχουν περιπτώσεις υπερχρέωσης που δεν οφείλονται στην κρίση. Θα πρέπει η υπερχρέωση να συνοδεύεται σε κάθε περίπτωση με κάποιον λόγο, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι από τις προβλεπόμενες ρυθμίσεις θα ευνοηθούν αυτοί που το έχουν πραγματικά ανάγκη και όχι να τύχουν ευνοϊκών ρυθμίσεων οι γνωστοί φοροδιαφυγάδες, που έχουν ταλαιπωρήσει και ταλαιπωρούν μόνιμα την οικονομία μας. 

Στο άρθρο 4, προβλέπεται ό,τι από το συνολικό ποσό των οφειλών των λαϊκών νοικοκυριών προς τα πιστωτικά ιδρύματα μετά την αφαίρεση των τόκων του προηγούμενου άρθρου, διαγράφεται κάθε ποσό που αντιστοιχεί σε τυχόν πραγματοποιηθέντα ανατοκισμό και στην τυχόν πραγματοποιηθείσα κεφαλαιοποίηση κάθε μορφής τόκου. Είναι σωστή η εν λόγω διάταξη, δεδομένου ότι ο ανατοκισμός και η ανά-κεφαλαιοποίηση κάθε μορφής τόκου, έχουν κριθεί και από τα δικαστήρια ως παράνομες ενέργειες των πιστωτικών ιδρυμάτων. 

Στο άρθρο 5, προβλέπεται ότι από τις οφειλές των λαϊκών νοικοκυριών προς τις τράπεζες, όπως αυτές διαμορφώνονται με την διαγραφή των τόκων, του ανατοκισμού και της κεφαλαιοποίησης των κάθε μορφής τόκων, διαγράφεται ποσοστό ύψους 50%. Δεν είναι εύκολο σήμερα σε αυτή την κρίση να γενικεύσουμε αυτό το μέτρο. 

Εμείς προτείνουμε, οποιαδήποτε διαγραφή χρεών, θα πρέπει να γίνεται σε αυτούς που ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας και που περιήλθαν τα τελευταία χρόνια και όπως αυτό θα αποδεικνύεται με στοιχεία. Θα πρέπει να εξετάσουμε τις διαγραφές χρεών για τους άνεργους και για να μην υπάρξει κανένας κίνδυνος να ευνοηθούν από μία τέτοια ρύθμιση, αυτοί που έπαιρναν και ξανά έπαιρναν δάνεια και χωρίς να έχουν αυτοί και πολύ μεγάλες ανάγκες. 

Στο άρθρο 6, ορίζεται η απομένουσα μετά από την διαγραφή των τόκων, ανατοκισμού κ.λπ., διαδικασία για την αποπληρωμή του χρέους. Η προτεινόμενη ρύθμιση, προϋποθέτει, βέβαια ότι θα γίνουν δεκτές οι διατάξεις των προηγούμενων άρθρων. Γενικά, είναι σωστό το πάγωμα των οφειλών, η αναστολή των πληρωμών, εφόσον οφείλονται πράγματι στην οικονομική κρίση. Δεκτή και όπως το έχω πει πολλές φορές, η μέριμνα για τους άνεργους, που πρέπει βέβαια κάθε φορά όλα αυτά να τα ελέγχουμε, όπως το καθεστώς της ανεργίας κ.λπ. 

Υπάρχει, βέβαια, όπως είπα και πριν, ένα κενό, σχετικά με τα περιουσιακά στοιχεία, τις καταθέσεις κ.λπ., των οφειλετών και που για αυτά θα έπρεπε να γίνεται ρητή αναφορά. 

Στο άρθρο 7, εντάσσονται στην προτεινόμενη ρύθμιση, οι οφειλές των Ε.Β.Ε προς τις τράπεζες. 

Στο παρακάτω άρθρο, εντάσσονται θέματα διευκόλυνσης των αγροτών. Αυτά είναι θέματα, τα οποία, τουλάχιστον για τις μικρές επιχειρήσεις και τις ατομικές, τα έχουμε πει πολλές φορές και στην συζήτησή μας με τον Υπουργό, για την διαμόρφωση αυτού του περιβόητου νομοσχεδίου που αργεί να έρθει για τα υπέρ-χρεωμένα νοικοκυριά ό,τι πρέπει οι ρυθμίσεις αυτές, να λάβουν υπόψη τους αυτές τις μικρές επιχειρήσεις. 

Ακούγεται ένα επιχείρημα, αλλά αυτό στο τέλος δουλεύει ως φαύλο κύκλο ό,τι επειδή δεν έχουμε την φορολογική εικόνα αυτών των ανθρώπων και έτσι δούλεψε και το φορολογικό και τους επιβαρύναμε υπέρμετρα φορολογικά τις μικρές ατομικές επιχειρήσεις, δηλαδή από το 0 φορολογούνται και ενώ οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι φορολογούνται από 25.000 ευρώ και επάνω. 

Επομένως, υπάρχει βεβαίως και είναι εκτεταμένη η φοροδιαφυγή. Δεν έχουμε εικόνα, αλλά αυτό λέω ότι δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο και αυτοί που πραγματικά εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους και σε όποιον αριθμό είναι αυτό, αυτοί υφίστανται και την άδικη φορολόγηση και εδώ δεν μπορούνε να σώσουν τις μικρές επιχειρήσεις τους. Γιατί, τα δάνεια για να σώσεις μια ατομική επιχείρηση, είναι ίσως και πολύ πιο σημαντικά από το να σώσεις το σπίτι σου. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να δούμε και αυτή την κατάσταση και να δούμε πως θα αποτυπωθεί. 

Τελειώνοντας, θα ήθελα να πω ότι έχουμε εξετάσει και την πρόταση του Υπουργείου όπως έχει γίνει γνωστή και ο Υπουργός την έχει εκθέσει ορισμένες φορές στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Υπάρχουν προβλήματα σε αυτή την πρόταση, υπάρχουν προβλήματα και δεν αντιμετωπίζονται και ορισμένοι κλάδοι, οι άνεργοι όσο πρέπει κ.λπ., και από την άλλη πλευρά υπάρχει πρόβλημα ό,τι η επιμήκυνση και η ελάττωση του επιτοκίου για ένα χρονικό διάστημα δεν επιφέρει την οριστική λύση, διότι μετατίθενται όλα αυτά και το χρέος όντως διογκώνεται. 

Επομένως, πρέπει να βρεθούν ενδιάμεσες προτάσεις. 

Εμείς, έχουμε καταθέσει μία σειρά από προτάσεις και σας είπα το περίγραμμά τους και θα συνεχίσουμε σε αυτή εδώ την προσπάθεια.  

Δηλαδή θέλουμε ένα μέρος αυτού του δανείου να μεταφερθεί η αποπληρωμή του σε μεταγενέστερο χρόνο και το τμήμα το οποίο θα μείνει, ανάλογα και με τα περιουσιακά στοιχεία και με ανισοβαρείς δόσεις και βέβαια με μείωση των επιτοκίων, να μπορεί για κάθε οφειλέτη να ρυθμίζεται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε πράγματι να μπορεί να αντεπεξέλθει στην αποπληρωμή του δανείου του, με τις δυνατότητες τις οποίες έχει. 

Δεν θα ψηφίσουμε την πρόταση, αλλά θεωρούμε πολλά στοιχεία της θετικά και θεωρούμε ότι η συμβολή της είναι πολύ σημαντική σ' αυτή τη μεγάλη προσπάθεια που κάνουμε όντως για το μεγάλο πρόβλημα των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, της υπερχρεωμένης λαϊκής οικογένειας, είτε είναι Έλληνες είτε είναι μετανάστες εργαζόμενοι στον τόπο μας.