Οι αποκρατικοποιήσεις πρέπει να συνδέονται άρρηκτα με την ανάπτυξη και όχι μόνο για εισπρακτικούς λόγους

Τρίτη, 16 Οκτώβριος 2012 15:52
Εκτύπωση

Επισήμανε η Ασημίνα Ξηροτύρη στην τοποθέτησή της στην Επιτροπή Οικονομικών επί του Νομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών. Συνοψίζοντας σε Δελτίο Τύπου, η βουλευτής τονίζει ότι σε κάθε περίπτωση στις ΔΕΚΟ που διαχειρίζονται  φυσικούς πόρους και δημόσια αγαθά το δημόσιο πρέπει να διατηρήσει τον στρατηγικό του ρόλο και έλεγχο κάτι που απορρέει και από τις Προγραμματικές θέσεις της ΔΗΜΑΡ.  Το Δελτίο Τύπου στο σύνολό του έχει ως εξής:

Στη συζήτηση που έγινε στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής για το «Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών» η βουλευτής Α΄Θεσσαλονίκης Ασημίνα Ξηροτύρη επεσήμανε τις πολύ σοβαρές επιφυλάξεις τόσο για το σύνολο του Σχεδίου Νόμου αλλά ιδιαίτερα για το άρθρο 2 με το οποίο καταργείται το ελάχιστο ποσοστό του ελληνικού δημοσίου στις ΔΕΚΟ. Γι’ αυτό άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο καταψήφισής του από τη ΔΗΜΑΡ.

Η Ασημίνα Ξηροτύρη επεσήμανε ότι οι αποκρατικοποιήσεις πρέπει να συνδέονται με την ανάπτυξη και όχι μόνο για εισπρακτικούς λόγους και ότι σε κάθε περίπτωση στις ΔΕΚΟ που διαχειρίζονται  φυσικούς πόρους και δημόσια αγαθά το δημόσιο πρέπει να διατηρήσει τον στρατηγικό του ρόλο και έλεγχο κάτι που απορρέει και από τις Προγραμματικές θέσεις της ΔΗΜΑΡ.

Τόνισε επίσης ότι στην Προγραμματική συμφωνία των τριών για τις αποκρατικοποιήσεις συμπεριλαμβάνονται οι  εγγυήσεις διαφάνειας κατά τη διαδικασία,  η σύνδεση με την ανάπτυξη και όχι μόνο με εισπρακτικούς στόχους, η δημιουργία θεσμικού πλαισίου για τις ρυθμιστικές αρχές, η διατήρηση της κυριότητας του κράτους στα δίκτυα, συμπληρώνοντας ότι οι βασικές αυτές προϋποθέσεις δεν διασφαλίζονται από μία γενική ρύθμιση κατάργησης του ελαχίστου ποσοστού του ελληνικού δημοσίου και μάλιστα για μία σειρά ΔΕΚΟ διαφορετικής κοινωνικής και στρατηγικής σημασίας. Δηλαδή   εταιρείες που διαχειρίζονται φυσικούς πόρους (ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ) ή είναι στρατηγικής σημασίας για τη χώρα (ΔΕΗ) αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο με εταιρείες που δεν είναι μείζονος κοινωνικής σημασίας και δημόσιας ωφέλειας.