Home Πολιτική Δραστηριότητα
Ομιλίες

ΑΠΟ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΣΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ/ Χωρίς αποκλεισμούς, με προστιθέμενη αξία και κοινωνικό πρόσημο

E-mail Εκτύπωση PDF

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ - ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΓΥΝΑΙΚΩΝ 

Εισαγωγή

Η χώρα δεν μπορεί να πορευθεί χωρίς  εθνικό αναπτυξιακό σχεδιασμό. Αν η ανάπτυξη είναι – ή πρέπει να είναι –μέγα ζητούμενο και διαρκής στόχος για όλες τις οικονομίες και κοινωνίες, για τη χώρα μας είναι σήμερα κάτι πολύ περισσότερο. Είναι προϋπόθεση επιβίωσης.Η πριν ενάμισυ χρόνο, έστω και  στο χείλος του γκρεμού, σημαντική Â κοινοβουλευτική πλειοψηφία υπέρ του τρίτου μνημονίου δεν μπορεί να αφορά Â μόνο μία ακόμη συμφωνία  λιτότητας, νέας φορολόγησης και δημοσιονομικής προσαρμογής, ενώ  η ανάπτυξη θα αναζητά – επί πολύ ακόμη - την συναίνεση για  ένα βιώσιμο  σχέδιο ανάπτυξης  προκειμένου  ναÂαντισταθμισθούν οι περιοριστικές πολιτικές των τριών μνημονίων και να υπαρξει ένα αξιόπιστο υπόβαθρο της χώρας για την ανάκαμψη της οικονομίας και την αποτροπή ενός τέταρτου μνημονίου.

Η κυβέρνηση, η αξιωματική αντιπολίτευση  και οι λοιπές πολιτικές δυνάμεις όφειλαν ταυτόχρονα με την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης να είχαν συμφωνήσει για  ένα σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας εντός της μνημονιακής περιόδου και να μην επαναλαμβάνουν  το μεγάλο λάθος της επ΄ αόριστον μετάθεσής του. Όλες οι Κυβερνήσεις που ανέλαβαν μετά το ξέσπασμα της κρίσης προσπάθησαν μεν να στρέψουν την κοινή γνώμη στην Ανάπτυξη, τελικά  όμως ούτε χρόνο αφιέρωσαν, ούτε προσπάθεια και επιμονή επέδειξαν ώστε να καταφέρουν να συνεννοηθούν για τις κατευθύνσεις, τις προτεραιότητες, τους όρους και οπωσδήποτε τις διαδικασίες εξειδίκευσης και εφαρμογής  ενός  στρατηγικού σχεδίου ανάπτυξης και να μη φθάσουμε  το σχέδιο αυτό\  να τίθεται σε κάθε αξιολόγηση. ως προαπαιτούμενο.

Κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής τον Δεκ. του 2014 για τον προϋπολογισμό του 2015 είχα επισημάνει Âμε έμφαση ότι λείπουν οι εθνικές προτάσεις για ένα στρατηγικό \ πρόγραμμα  ανασυγκρότησης αναφορικά με την πολιτική της επόμενης περιόδου  με κύριο στόχο την ανάσχεση της ανεργίας και την ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας, και το οποίο θα  συνδέεται άμεσα με τις διεκδικήσεις της χώρας  για την αναδιάρθρωση του χρέους και τη συνολική, δίκαιη λύση διεξόδου από την κρίση.Ένα στρατηγικό σχέδιο Ανάπτυξης που θα έχει ως στόχο να μετασχηματίσει το παραγωγικό μοντέλο της χώρας με βάση τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει στο ανθρώπινο κεφάλαιο, τη γεωγραφική θέση  και το φυσικό περιβάλλον. Χωρίς αποκλεισμούς ιδιαίτερα λόγω φύλου, ισόρροπη, βιώσιμη, με προστιθέμενη αξία ώστε να  δημιουργηθούν  σταθερές θέσεις εργασίας και να εξασφαλίζεται η κοινωνική συνοχή και προστασία.

Περισσότερα...
 

Αυτοσκοπός δεν μπορεί να είναι η εξουσία, αλλά η προάσπιση της «Ανεξαρτησίας και εθνικής κυριαρχίας, της Δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής»

E-mail Εκτύπωση PDF

Η Ασημινα Ξηροτύρη, εν βρασμώ ψυχής έγραψε

Αυτοσκοπός δεν μπορεί να είναι η εξουσία, αλλά η προάσπιση της «Ανεξαρτησίας και εθνικής κυριαρχίας, της Δημοκρατίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής

Η διακυβέρνηση από τον ΣΥΡΙΖΑ μετά την πολυδιάσπασή του–κυρίως την αποχώρηση της πλειοψηφίας του αριστερού ιδρυτικού του τμήματος- και την μετάλλαξή του μετά την αγαστή συνεργασία με το παλαιο ΠΑΣΟΚ και τους δεξιούς ΑΝΕΛ, αφυδατώνεται συνεχώς.

Το παιχνίδι της εξουσίας,σε συνδυασμό με τα προβλήματα της διογκούμενης κρίσης και τις πιέσεις των δανειστών, περιορίζουν πλέον κάθε προοδευτική,σύγχρονη, αναπτυξιακή και κοινωνική λειτουργία. Όσο για την «αριστερή» λειτουργία της διακυβέρνησης ουδείς πλέον έχει τέτοια αυταπάτη.

Μετά την τρικυμιώδη διακυβέρνηση του α΄εξαμήνου του 2015 και την παρωδία του δημοψηφίσματος, που τα πληρώσαμε με νέες θυσίες και με την επιβολή ενός τρίτου βαρύτατου μνημονίου,σήμερα με τις τελευταίες ρυθμίσεις και τα μέτρα εξειδίκευσής τους η Κυβέρνηση υπερκαλύπτει τις απαιτήσεις των δανειστών ως βασιλικότερη του βασιλέως.

Αποκορύφωμα! τόσο η αποδοχή του νεοφιλελεύθερου «αυτόματου κόφτη», μέτρου που ακυρώνει επ΄αόριστον την κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία έγκρισης ή τροποίησης του προυπολογισμού της χώρας,όσο και η αποδοχή του «Υπερταμείου» ως εργαλείο συνδιαχείρισης στο διηνεκές με τους εταίρους της εθνικής μας, δημόσιας περιουσίας ή ακριβέστερα της επί ένα αιώνα παραχώρησης στους εταίρους δικαιωμάτων επί της εθνικής μας κυριαρχίας.

Τα πάντα,ο φυσικός μας πλούτος, ακόμη και τα δημόσια αγαθά για τα οποία σύσσωμοι και με δημοψηφίσματα αντισταθήκαμε, όπως το νερό, η ενέργεια, οι δημόσιες συγκοινωνίες παραδίδονται για ένα αιώνα στο Υπερταμείο προς ιδιωτικοποίηση από τα νεοφιλελεύθερα κέντρα των δανειστών μας, που χρυσώνεται ως «αξιοποίηση».

Πως να τα δικαιολογήσει όλα αυτά και να μην αντισταθεί πλέον ένας συνεπής, προοδευτικός και πολύ περισσότερο αριστερός πολίτης, πως να ελπίζουν οι νέες γενιές όταν το ασφαλιστικό, ο κόφτης και το υπερταμείο θα αφυδατώνουν το μέλλον τους επί ένα αιώνα?

Άραγε παλιοί μου «σύντροφοι» (τα εισαγωγικά για σας) όταν αγωνιζόμασταν για «Ανεξαρτησία, Εθνική κυριαρχία και Δημοκρατία», δεν καταλαβαίνετε ότι σήμερα ο κόφτης και το υπερταμείο είναι κατεξοχήν τα εργαλεία που ανατρέπουν ένα – ένα αυτά τα οράματά μας και μαζί με τα συνεχιζόμενα οριζόντια μέτρα και την απραξία για την ανάπτυξη ανατρέπουν και αυτό για την «κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή»?Θα συνεχίσετε αυτή την καταστροφική περιδίνιση χάριν της εξουσίας?

Αν ναι! τουλάχιστον μην απαξιώνετε τον ορθό πολιτικό λόγο, κυρίως κατά την κοινοβουλευτική διαδικασία και πολύ περισσότερο σεβαστείτε τον ελληνικό λαό και τους αγώνες του για «Ανεξαρτησία, Εθνική κυριαρχία, για Δημοκρατία , κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή».

 

Η συμφωνία 195 χωρών για το κλίμα που επετεύχθη Διάσκεψη του ΟΗΕ στο Παρίσι είναι μία στροφή, ένα σημάδι ελπίδας για έναν καλύτερο και ασφαλέστερο κόσμο».

E-mail Εκτύπωση PDF

Η συμφωνία 195 χωρών για το κλίμα που επετεύχθη Διάσκεψη του ΟΗΕ στο Παρίσι είναι μία στροφή, ένα σημάδι ελπίδας για έναν καλύτερο και ασφαλέστερο κόσμο».

Σημαντική στιγμή για την καταπολέμηση της ανόδου της θερμοκρασίας, που απειλεί τον πλανήτη με μεγάλες καταστροφές, αποτελεί η συμφωνία που επετεύχθη το Σάββατο στο Παρίσι στην 21η Διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα (COP21) και υιοθετήθηκε από 195 χώρες. Έξη χρόνια μετά την αποτυχία της διάσκεψης της Κοπεγχάγης, που δεν κατάφερε να επισφραγήσει μια τέτοια συμφωνία, σήμερα όλοι μετέχοντες ή μη στο παγκόσμιο κίνημα για την προστασία από τις κλιματικές αλλαγές αισθανόμαστε λίγο έως πολύ «νικητές».

Αλλά και ότι τώρα αρχίζει μία νέα μάχη «για ένα αξιόπιστο σχεδιασμό και προγραμματισμό που θα οδηγήσει στον περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη κάτω από 2 βαθμούς Κελσίου, σε μία αλληλέγγυα απάντηση στο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής, χωρίς κανένα κράτος να αναιρεί τις δεσμεύσεις του, αλλά και με τις ανεπτυγμένες χώρες να αναλαμβάνουν την ιστορική τους ευθύνη για τις μεγάλες εκπομπές αερίων και με όλους τους φορείς, δημόσιους και ιδωτικούς να θέτουν σε εφαρμογή αυτή τη δύσκολη διαδικασία και εφαρμογή των συμφωνηθέντων».

Περισσότερα...
 

Στη διάσκεψη του ΟΗΕ στο Παρίσι θα ανανεωθεί η ελπίδα για μία παγκόσμια συμφωνία μείωσης της θερμοκρασία στον Πλανήτη»

E-mail Εκτύπωση PDF

Η Ασημίνα Ξηροτύρη, παρακολουθώντας τις πρώτες μέρες της διάσκεψης του ΟΗΕ για το κλίμα στο Παρίσι, σε άρθρο της παρουσιάζει τις συνθήκες, τις προσδοκίες και τα ερωτήματα

«Στη διάσκεψη του ΟΗΕ στο Παρίσι θα ανανεωθεί η ελπίδα για μία παγκόσμια συμφωνία μείωσης της θερμοκρασία στον Πλανήτη»

Με την ανανέωση της ελπίδας για μία συμφωνία ξεχωριστή, παγκόσμια και δεσμευτικού χαρακτήρα για το κλίμα και με βασικό κατ’ελάχιστο αίτημα – σύνθημα “ BELOW 2oCTOGETHERWELLMAKEIT” άρχισε προχθές στο Παρίσι με τη συμμετοχή πλέον των 150 αρχηγών κρατών η Διάσκεψη του ΟΗΕ για τις κλιματικές αλλαγές.

Σε ένα Παρίσι φιλόξενο, ανοικτό και ασφαλές για τους επισκέπτες, τα μέλη και τις αντιπροσωπείες, παρά το μεγάλο πλήγμα που υπέστη και μία διάσκεψη άριστα οργανωμένη (είναι και γιαυτά που αγαπώ πάντα το Παρίσι).

Ας δούμε όμως πως φθάσαμε στην 21η Διάσκεψη στο Παρίσι:

Την καλή αρχή της Διάσκεψης του ΟΗΕ για το Περιβάλλον το 1992 στο Ρίο, ακολούθησαν πολλές Διασκέψεις, ίδρυση επιτροπών, όπως η Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), πρωτόκολλα και συμφωνίες, όπως του Κυότο και κυρίως αναπτύχθηκε ένα ενεργό κίνημα εκατομμυρίων πολιτών, που ζητά από τις Κυβερνήσεις να δράσουν πιο γρήγορα και αποτελεσματικά για την προστασία του Περιβάλλοντος, με αιχμή την κλιματική αλλαγή.Το κίνημα αυτό των πολιτών ανάγκασε στο παρά πέντε, στη διάσκεψη του ΟΗΕ στο Μπαλί για το Κλίμα, τους ηγέτες 191 χωρών, μεταξύ των οποίων και τις ΗΠΑ, να συμφωνήσουν σε ένα με σκοπό τη διαμόρφωση στη Κοπεγχάγη το 2009 μίας νέας νομικής συμφωνίας για το Κλίμα. Με αδιαμφισβήτητη την αύξηση της θερμοκρασίας του κλιματικού συστήματος, η Παγκόσμια επιστημονική κοινότητα έχει δώσει όλα τα στοιχεία για το τι πρέπει να κάνουμε, ώστε να αποτραπεί η αύξηση της θερμοκρασίας του Κλίματος κατά 2 βαθμούς C έως το 2050. Η «μάχη» όμως στην διάσκεψη της Κοπεγχάγης το 2009 δεν έφερε αποτελέσματα, με κύρια ευθύνη των ΗΠΑ και της Κίνας. Δεν επετεύχθη μία ισχυρή , νομικά κατοχυρωμένη συμφωνία για τη τη μείωση των εκπομπών κατά 25% έως το 2020 και πλέον του 50% έως το 2050, σε σχέση με το 1990.

Περισσότερα...
 
Περισσότερα Άρθρα...


Σελίδα 1 από 24