Home Πολιτική Δραστηριότητα
Ομιλίες

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΛΑΙΟΥΣ ΤΟΥ ΣΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

E-mail Εκτύπωση PDF
Συντρόφισσες και σύντροφοι Να συγχαρούμε για ακόμη μία φορά την θαυμάσια και αγωνιστική νεολαία του ΣΥΝ, που διοργανώνει κάθε χρόνο με επιτυχία το Φεστιβάλ στη Θεσσαλονίκη. Η συμμετοχή στο Φεστιβάλ της Νεολαίας του ΣΥΝ αποτελεί για όλους μας μια μεγάλη στήριξη στους αγώνες που δίνουμε. Αυτός ο πολιτικός και ιδεολογικός χώρος των Φεστιβάλ που διοργανώνει η νεολαία του ΣΥΝ είναι το δημιούργημα των πιο ωραίων παραδόσεων και των καλύτερων στιγμών της ελληνικής Αριστεράς. Είναι το ετήσιο ραντεβού των νέων με τους παλιότερους. Είναι η συνάντηση επιβεβαίωσης για την ανυποχώρητη προσήλωση στη δημοκρατία, στα κοινωνικά δικαιώματα, στις ελευθερίες, στην αυτονομία του πολιτικού στοχασμού και της αγωνιστικής δράσης, στο όραμα του σοσιαλισμού με δημοκρατία. Τα δυόμισι χρόνια κυβερνητικής πολιτικής της Ν.Δ. διαψεύδουν εντελώς τις όποιες αυταπάτες είχε καλλιεργήσει σε στρώματα της ελληνικής κοινωνίας για διαφορετικές επιλογές. Η Ν.Δ. έχει διαμορφώσει το δικό της κομματικό κράτος, συνεχίζει ευθέως τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του ΠΑΣΟΚ, ενώ άθιχτες παραμένουν όλες οι βασικές δομές της διαπλοκής, των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και της «τηλεοπτικής δημοκρατίας». Αυτών των διαπλεκόμενων συμφερόντων που το τελευταίο καιρό προσπαθούν με κάθε μέσο να εδραιώσουν την κυριαρχία τους στους μηχανισμούς της νέας Κυβέρνησης και να καταδείξουν ότι μόνο αυτοί αποφασίζουν και εν τέλει κυβερνούν. Η οικονομική πολιτική που εξήγγειλε εκ νέου ο Κ. Καραμανλής από τη Θεσσαλονίκη έκανε ακόμα πιο σαφή την πορεία που θα ακολουθήσει η ΝΔ. Η Παιδεία στην Ελλάδα του 2006 παραμένει ο μεγάλος ασθενής και το μόνιμο πειραματόζωο. Είναι εγκληματικό να συνεχίζεται ο ανταγωνισμός πάνω στο σκέλεθρό της. Όμως ισοδυναμεί με εθνικό έγκλημα οι χαμηλές δαπάνες που προβλέπονται για την Παιδεία, την Έρευνα και τον πολιτισμό. Συνέπειες της όλης νοσηρής κατάστασης είναι η συνεχής υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών, τα απαράδεκτα ποσοστά διαρροής από την υποχρεωτική εκπαίδευση, η αδιαφορία των μαθητών για τη μόρφωση, η όξυνση των αντιθέσεων και των συγκρούσεων γύρω από τα ζητήματα της εκπαίδευσης, μέσα και έξω από το σχολείο, η ανεργία των νέων κ.λπ. Αντί, γι' αυτά Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ προωθούν την προοπτική των μή κρατικών Πανεπιστημίων, θεωρώντας τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια πανάκεια για την κρίση της Παιδείας. Με μπροστάρη τη νεολαία αγωνιζόμαστε για Παιδεία ως συλλογικό Δημόσιο αγαθό που λειτουργεί καθοριστικά για την εσωτερική διαμόρφωση της κοινωνίας και της Δημοκρατίας, όπως θέλει κι ο Σεφέρης «ο αιώνιος πόλεμος της Ελλάδας όλων των καιρών για την ανθρώπινη αξία». Όλοι σήμερα στην Ελλάδα του 2006, και αυτοί που κυβερνούσαν χτες και αυτοί που κυβερνούν σήμερα, παραδέχονται ότι δεν υπάρχει δίκαιη διανομή του παραγόμενου εθνικού προϊόντος. Ότι υπάρχει φορολογική, εισοδηματική, κοινωνική και περιφερειακή ανισότητα. Η απάντηση είναι μία και την ξέρει κάθε πολίτης. Αιτία είναι οι πολιτικές που εφαρμόζονται. Οι αντιπαραθέσεις Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, Κυβέρνησης και Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, δυστυχώς δεν είναι μόνο κωμικές και υποκριτικές , αλλά για τα τελευταία γεγονότα γίνονται τραγικές. Ο κ. Πρωθυπουργός εξακολουθεί να αναφέρεται γενικόλογα στη διαπλοκή, τη διάχυτη διαφθορά, την αδιαφάνεια, τη σπατάλη. Τα φαινόμενα όμως αυτά αποτελούν δομές εξουσίας και διαρθρωτικές πληγές και δεν αντιμετωπίζονται με ευχολόγια. Με συντροφικούς χαιρετισμούς Ασημίνα Ξηροτύρη - Αικατερινάρη
 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ

E-mail Εκτύπωση PDF
Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη που βρίσκομαι και φέτος εδώ, σε τούτη τη σεμνή εκδήλωση εγκαινίων του 25ου Φεστιβάλ Βιβλίου. Και αυτή η χαρά μου οφείλεται στη διαπίστωση πως η έκθεση βιβλίου έχει καθιερωθεί πλέον στη συνείδηση των θεσσαλονικέων ως ένας απ’ τους σημαντικότερους θεσμούς της πόλης μας. Όλη γνωρίζουμε την τεράστια σημασία του βιβλίου ως μέσου επιμορφωτικού, εκπολιτιστικού, μέσου που διαπαιδαγωγεί το πνεύμα και εξευγενίζει την ψυχή. Ένα μεγάλο μέρος της τεράστιας παγκόσμιας αλλά και ελληνικής πολιτισμικής κληρονομιάς θα είχε χαθεί αν δεν την είχε περισυλλέξει και διασώσει, ως άλλη κιβωτός, το βιβλίο. Πραγματικά, πόσο λιγότερα θα ήμαστε σε θέση να γνωρίζουμε σήμερα για τον άνθρωπο εν γένει αν δεν είχε διασωθεί, μέσα απ’ το βιβλίο, η μεγάλη πνευματική και ηθική του περιπέτεια στο διάβα των αιώνων. Βέβαια, η τεράστια σήμερα παραγωγή, καθιστά εξ’ ορισμού δύσκολη την επιλογή όχι μόνο ενός βιβλίου αλλά και μιας συγκεκριμένης πνευματικής και πολιτιστικής τάσης ανάμεσα στις πάρα πολλές που εμφανίζονται σήμερα στην ελληνική αλλά και παγκόσμια διανόηση. Θεωρώ όμως ότι τούτη η δυσκολία δε θα πρέπει καθόλου να μας προβληματίζει. Αντίθετα πρέπει να εμφανίζεται, ίσως και να χαρακτηρίζει, μια κοινωνία που θέλει να είναι, πλουραλιστική και πάντοτε ανοιχτή σε γόνιμους διαλόγους, πολύ περισσότερο σήμερα με τη μεγάλη κινητικότητα που παρατηρείται στους ευρύτερους κύκλους της παγκόσμιας διανόησης. Αν είναι αλήθεια ότι κάθε βιβλίο είναι κι ένα μικρό πλεούμενο στο ταξίδι για την αναζήτηση της αλήθειας, την τόσο χαρακτηριστική στην ψυχοσύνθεση τους ανθρώπινου είδους, τούτη η έκθεση είναι ένα λιμάνι στο οποίο ο καθένας απ’ τους επισκέπτες μπορεί να διαλέξει το δικό του προορισμό. Εύχομαι λοιπόν καλή επιτυχία στην εκδήλωση και την καλύτερη δυνατή επιλογή στους επισκέπτες, ανάλογη με τα ενδιαφέροντα, τις ανησυχίες και γιατί όχι τις αγωνίες τους, για τη συνέχιση του γόνιμου διαλόγου για μια καλύτερη κοινωνία, για έναν καλύτερο άνθρωπο.
 

Ομιλία στο 3ο Συνέδριο του ΤΕΕ με τίτλο: "Ελληνική Βιομηχανία: Προς την Οικονομία της Γνώσης"

E-mail Εκτύπωση PDF
Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί φίλοι του Προεδρείου, αγαπητοί πρώην Πρόεδροι των δύο συνεδρίων που προηγήθηκαν για την βιομηχανία, αγαπητέ Πρόεδρε του ΤΕΕ, αγαπητοί εκπρόσωποι των φορέων, αγαπητές συναδέλφισσες και συνάδελφοι. Πραγματικά θέλω να τονίσω και εγώ το πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και την επιβράβευση προς το Τεχνικό Επιμελητήριο του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς για την διοργάνωση αυτού του τρίτου συνεδρίου για την Ελληνική Βιομηχανία και κυρίως για την αξιοποίηση και την οικονομία της γνώσης. Είναι πραγματικά μια συνέχεια, το Τεχνικό Επιμελητήριο, δηλαδή, ο τεχνικός κόσμος της χώρας, συνεχίζει αυτή την μακρά παράδοση που θέλει τον τεχνικό κόσμο να ασχολείται συστηματικά και με δημιουργικό τρόπο, όπως είπε και στην αρχή ο εισηγητής του Τεχνικού Επιμελητηρίου με τα μεγάλα προβλήματα, όχι μόνο της οικονομίας και της ανάπτυξης της χώρας αλλά και τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα της χώρας. Στο θέμα μας τώρα. Πράγματι οι ραγδαίες αλλαγές στην παγκόσμια οικονομία, αυτός ο άκρατος ανταγωνισμός που ασκείται από παντού έχουν επιφέρει σημαντικές αναδιαρθρώσεις και στην ελληνική βιομηχανία. Η οποία όμως έχει χρόνιες αδυναμίες, η χώρα μας έχει έλλειμμα βιομηχανικής πολιτικής, στρατηγικής και έτσι όλα αυτά έχουν μειώσει την συμμετοχή της στη μεταποίηση, στο εθνικό προϊόν, στη μεγάλη απώλεια μεριδίου στις εξαγωγές και το σημαντικότερο υπάρχει οδυνηρή μείωση της απασχόλησης στον τομέα της βιομηχανίας. Η μεγάλη μείωση της βιομηχανικής παραγωγής στην Ελλάδα που έγινε και σε άλλες χώρες δεν συνοδεύτηκε όμως ενώ είχε τις προϋποθέσεις η χώρα μας με την αύξηση της παραγωγής αγαθών υψηλής τεχνολογίας. Είναι πολύ μεγάλο το πρόβλημα και δυστυχώς δεν αντιμετωπίστηκε με βάση ένα στρατηγικό σχέδιο. Ούτε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ αλλά ούτε από την σημερινή Κυβέρνηση η μεγάλη εξαγωγική υστέρηση της χώρας μας. Και από την άλλη πλευρά συνεχίζει να μην αντιμετωπίζεται το θέμα της οικονομίας της γνώσης και της τεχνολογίας η οποία αυτή την στιγμή η χώρα μας βρίσκεται σε μια θα έλεγα εάν όχι στάσιμη, ενδεχομένως και αρνητική πορεία. Όταν οι δαπάνες για την έρευνα και την τεχνολογία είναι 0,6% του ΑΕΠ, πολύ μικρότερες από τον μέσο όρο των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν οι δαπάνες για την καινοτομία είναι 2,7% του ΑΕΠ στον κλάδο αυτόν, όταν τελικά οι δαπάνες για την παιδεία είναι μόλις το 3% του ΑΕΠ και στα προγράμματα των δυο μεγάλων κομμάτων πολύ αργά μετά το 2008 θα επιτευχθεί ο στόχος του 5%. Δυστυχώς αυτό που συζητείται σήμερα είναι πως βασικές υποχρεώσεις και αρμοδιότητες του κράτους για τα θέματα της ανώτατης παιδείας θα μεταφερθούν στον ιδιωτικό τομέα και όχι αυτό που πράγματι χρειάζεται δηλαδή την αναβάθμιση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων είναι πάρα πολύ δύσκολο να πιστέψει κανείς και στις εξαγγελίες του κυρίου Υπουργού κατά την ομιλία του αλλά και στη θεωρητική ομιλία της κυρίας Διαμαντοπούλου που δεν είναι τα μέχρι τώρα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει η χώρα και τα οποία πρέπει τελικά με βάση κάποιο ταχύρυθμο μεσοπρόθεσμο σχέδιο ανάπτυξης να μπορέσει να ξεφύγει από αυτή την τροχιά. Η χώρα μας διαθέτει σημαντικό επιστημονικό και παραγωγικό δυναμικό που θα μπορούσε να συμβάλλει στο να διορθωθούν τα μεγάλα προβλήματα που έχει η ελληνική βιομηχανία, να σταματήσει η διεύρυνση του ελλείμματος των εισαγωγών, των εξαγωγών πολύ περισσότερο στα προϊόντα εντάσεως νέων τεχνολογιών. Διαβάζοντας το δελτίο του τεχνικού επιμελητηρίου το οποίο εύστοχα συνοψίζει το περιεχόμενο και κυρίως τα ερωτήματα που θα τεθούν σε κάθε ενότητα σε αυτό εδώ το συνέδριο έχω σημειώσει ως πολύ σημαντικά τις απαντήσεις που πρέπει να δοθούν στο ερώτημα πως θα αντιμετωπίσουμε την μείωση του μεριδίου της μεταποιητικής βιομηχανίας στο ΑΕΠ. Με την άμυνα; Δηλαδή την ενίσχυση των πληττόμενων κλάδων ή με την ενθάρρυνση των προσαρμογών για να διευρυνθεί ο εκσυγχρονιστικός πυρήνας της σημερινής βιομηχανίας και να αναδειχθούν νέοι κλάδοι που θα αξιοποιούν τη γνώση και το καταρτισμένο ανθρώπινο δυναμικό; Εγώ θα έλεγα ότι πρέπει να τα προσπαθήσουμε και τα δύο. Γιατί δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε κλάδους που τους έχουμε εγκαταλείψει όπως η κλωστοϋφαντουργία με μια πολιτική που οδήγησε στο μαρασμό και στα υψηλά επίπεδα ανεργίας κυρίως στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδος. Δεν μπορούμε να μην δούμε σήμερα το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η βιομηχανία φωσφορικών λιπασμάτων. Το μεγάλο αυτό εργοστάσιο στη Θεσσαλονίκη το οποίο με μία απλή απόφαση των τραπεζιτών θα κλείσει. Ούτε εκσυγχρονισμός, ούτε νέες αγορές, ούτε νέα προϊόντα και οι εργαζόμενοι θα βρεθούν στον δρόμο. Δεν μπορούμε αυτά να τα προσπερνούμε τόσο εύκολα σε ένα σημαντικό και πρέπει εδώ να τεθούν αυτά τα θέματα. Είναι ένας κλάδος τα χημικά προϊόντα, τα φωσφορικά λιπάσματα είναι ένας κλάδος της ελληνικής βιομηχανίας και μάλιστα της δημόσιας ο οποίος πρέπει να κρατηθεί. Έχει προοπτικές. Έτσι χωρίς πρόγραμμα, χωρίς αιτιολόγηση δεν μπορεί να επέλθει το κλείσιμο ενός τεράστιου και στρατηγικής σημασίας εργοστασίου στη Θεσσαλονίκη. Την μεγάλη αδράνεια την οποία δείχνουμε στα θέματα μεταποίησης των αγροτικών προϊόντων και ανάδειξης της ποιότητάς τους. Και το τρομερό έλλειμμα που έχουμε στις εξαγωγές αυτών των προϊόντων. Από την άλλη πλευρά πρέπει βέβαια και αυτό κατά κύριο λόγο κάνει το συνέδριό σας, θα πρέπει να αρθεί αυτή η αδράνεια η οποία υπάρχει στα θέματα εκσυγχρονισμού και ανάδειξης νέων κλάδων και δραστηριοτήτων με κυρίαρχο το καταρτισμένο δυναμικό που η χώρα μας έχει και μπορεί να διαθέσει. Η απόφαση που πάλι τίθεται σαν ένα ερώτημα από τις ενότητες του συνεδρίου για τη στροφή προς τις υπηρεσίες είναι μια πολύ εύκολη συνταγή και ένα ευχολόγιο θα έλεγα. Δεν θα λύσει αυτό μόνο τα προβλήματα της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και ούτε βέβαια το πρόβλημα της σταθερής απασχόλησης. Το βάρος θα πρέπει να δοθεί στον μεταποιητικό τομέα και τη σταθερή απασχόληση του ανθρώπινου δυναμικού. Πολύ σημαντική είναι η θεματική ενότητα για τις απαιτήσεις παιδείας, γνώσης, καινοτομίας και εξειδίκευσης και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικές οι επισημάνσεις που γίνονται σε αυτή την ενότητα για την ιδιαίτερη χαμηλή χρηματοδότηση της έρευνας και της καινοτομίας, για την πολύ ασθενή σύνδεση της έρευνας με την παραγωγή και το μικρό ενδιαφέρον των επιχειρήσεων όπως και την μη ορθή διαχείριση των πόρων έστω αυτού ή των μικρών, μικρού ύψους πόρων που διατέθηκαν από τα κοινοτικά προγράμματα. Πολιτικά η κυβέρνηση έχει υιοθετήσει τη νεοφιλελεύθερη συνταγή για να αντιμετωπίσει το οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα της χώρας μεταξύ τω οποίων και της ελληνικής βιομηχανίας. Προβάλλεται ως όραμα για την Ελλάδα του μέλλοντος και ως αναπτυξιακό πρότυπο δυστυχώς ότι αποτελεί έκφραση της αυθόρμητης δράσης και των επιδιώξεων του κεφαλαίου. Η επαναχωροθέτηση της δράσης του κεφαλαίου σε χώρες του εξωτερικού και κυρίως στις βαλκανικές χώρες, η διεκδίκηση δημόσιων χώρων ως πεδίο κερδοσκοπικής δράσης, η απαίτηση για φθηνή εργασία, υψηλά κέρδη και χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές καθώς και άλλες ανάγκες του κεφαλαίου επικαθορίζουν το περιεχόμενο αυτής της πολιτικής. Παραγνωρίζεται έτσι η ανάγκη για ένα παραγωγικό και κοινωνικό σχέδιο που θα κατευθύνει την οικονομία σε νέες δυναμικές εξειδικεύσεις, σε τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας με στόχο πάντα την πλήρη απασχόληση και τη μείωση των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων. Θα μου πείτε ότι η παγκοσμιοποίηση πλέον είναι ένα γεγονός. Συντελείται υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ. Οι παγκόσμιοι οργανισμοί, το διεθνές νομισματικό ταμείο και πολλοί άλλοι επαναλαμβάνουν την ίδια συνταγή. Μειώστε τις δημόσιες δαπάνες, απελευθερώστε τις αγορές, ιδιωτικοποιείστε. Είναι αυτό το ζητούμενο; Παρόλα αυτά συναντάει κανείς και νομίζω και στο συνέδριό σας θα το συζητήσετε ότι μέσα σε αυτή την ομοιομορφία υπάρχουν αντιστάσεις. Υπάρχουν διαφοροποιήσεις. Η θετική ιδιαιτερότητα της Ιρλανδίας που συζητείται κατά κόρον στη χώρα μας δεν είναι μόνο οι χαμηλοί φορολογικοί συντελεστές. Είναι ότι αυτή η χώρα από την δεκαετία του 70 και του 80 έκανε πολιτικές επιλογές στον τομέα ανάπτυξης της πληροφορικής, του soft wear, της βιοτεχνολογίας, του internet. Επένδυσε σε αυτούς τους νέους τομείς. Προσανατόλισε τα ευρωπαϊκά προγράμματα και πέτυχε. Επίσης δεν είναι θετική ιδιαιτερότητα της Φιλανδίας η Νόκια, η Νόκια είναι το αποτέλεσμα. Όταν δαιμονοποιούνται παντού οι δημόσιες δαπάνες η Φιλανδία τις αύξησε από 38% σε 58%. Αυτή την αύξηση των δαπανών την έριξε στην παιδεία και την έρευνα. Εμείς τα ρίξαμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες και στους εξοπλισμούς. Και σήμερα παρά τα μεγάλα προβλήματα που έχει η οικονομία μας και τις δυσκολίες πορευόμαστε χωρίς στρατηγικό σχέδιο και όλα τα προβλήματα τα μεταφέρουμε στους εργαζόμενους. Όπως η θετική ιδιαιτερότητα του Σκανδιναβικού μοντέλου δεν είναι μόνο οι ελαστικές σχέσεις εργασίας. Αλλά το ισχυρό κοινωνικό κράτος και ο στρατηγικός σχεδιασμός. Εμείς δυστυχώς παραμένουμε στη φάση ότι όλα θα τα λύσουν έτσι γενικά και αόριστα οι αγορές, οι επιχειρήσεις, θα τα αποφασίσουν οι τράπεζες. Για αυτό εμείς υποστηρίζουμε ότι το δημοσιονομικό πρόβλημα, τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας θα αντιμετωπιστούν ως ένα μέρος του αναπτυξιακού προβλήματος της χώρας. Επιμένουμε στην ανάγκη ενός στρατηγικού σχεδίου ανάπτυξης που θα οδηγήσει την οικονομία σε μια παραγωγική εξειδίκευση, σε νέους κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας και το σημαντικότερο επιμένουμε στην επένδυση της γνώσης και στην έρευνα. Ειδικότερα θα πρέπει να υπάρξουν πάρα πολύ γρήγορα πολλά μέτρα για να αντιμετωπιστεί το θέμα της επιχειρηματικής χωροθέτησης για να αντιμετωπιστεί η πρόταση για νέες επενδύσεις στην αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, για να διευκολυνθεί η καινοτομία και η προώθηση της επιχειρηματικότητας, να δημιουργηθούν περιφερειακά κέντρα επιχειρηματικότητας, τοπικοί πόλοι καινοτομίας. Να αναβιώσει και να αναβαθμιστεί ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης και των υπόλοιπων τοπικών φορέων γιατί αυτός ο ρόλος είναι πολύ κρίσιμος στην επιτυχία των δομών αυτών. Χρειαζόμαστε λοιπόν και μια άλλη πολιτική και άλλα μέτρα γιατί έχουμε μπροστά μας και τον επανασχεδιασμό και την αξιοποίηση ενός πολύ μεγάλου μέρους του 3ου κοινοτικού πλαισίου στήριξης, που πράγματι πήγε στράφι μέχρι τώρα στα θέματα της ανταγωνιστικότητας των νέων τεχνολογιών, της κοινωνίας της πληροφορίας και τα λοιπά. Και πρέπει να ετοιμαστούμε για το 4ο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης, για την νέα προγραμματική περίοδο όπως λέγεται στο οποίο θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στις επενδύσεις στην παιδεία, στην έρευνα, στην καινοτομία, με στόχο να βελτιωθεί το ανθρώπινο δυναμικό και να υπάρξουν γρήγορα αποτελέσματα στην παραγωγή νέων προϊόντων και υπηρεσιών. Χρειαζόμαστε μια νέα, με ήθος και καινοτόμα επιχειρηματικότητα, με εξωστρεφείς μορφές επιχειρήσεων που να ενισχύουν την δημιουργικότητα των πολιτών, να είναι κοινωνικά ευαίσθητες και περιβαντολογικά ευαίσθητες. Επιχειρήσεις οι οποίες να αξιοποιούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας στην ποιοτική γεωργία, στη ναυτιλία, στον τουρισμό, στο φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον, σε ανταγωνιστικούς κλάδους της μεταποίησης και των υπηρεσιών. Ο μεγάλος όμως παράγοντας είναι πάντα το ανθρώπινο δυναμικό. Θα πρέπει να υπάρξουν ευκαιρίες σταθερής απασχόλησης με δίκτυο κοινωνικής ασφάλισης, με δικαιοσύνη, με συμμετοχή, με αποδοχή και αξιοποίηση της πολιτισμικότητας. Χωρίς την υποστήριξη του εργαζόμενου και του επιστημονικού εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού στον τομέα αυτό δεν μπορούμε να επιτύχουμε την αναβάθμιση της ελληνικής βιομηχανίας. Σας ευχαριστώ.
 

Ομιλία της βουλευτού σε συνεδρίαση του 4ου ΕΚΦ με θέμα: «Οι διαπραγματεύσεις στον ΠΟΕ για τα Αγροτικά, Εναλλακτική πολιτική για τους μικρομεσαίους αγρότες»

E-mail Εκτύπωση PDF
Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη περίοδο σε σχέση με τη γεωργία και συγκεκριμένα με την παραγωγή και εμπορία αγροτικών προϊόντων και τροφίμων. Στη Διάσκεψη του Χονγκ – Κονγκ (18-12-2005), διαπιστώθηκε ότι η γεωργία αποτελεί ένα από τα πιο επίπονα θέματα των διαπραγματεύσεων και βρίσκεται στον πυρήνα όλων των συζητήσεων, κι όπως ήταν αναμενόμενο και αυτή η διάσκεψη δεν μπόρεσε να καταλήξει σε συγκεκριμένες αποφάσεις – ρυθμίσεις, πέραν της ρύθμισης για την κατάργηση των εξαγωγικών επιδοτήσεων μέχρι το 2013. Οι εμπειρίες από την εφαρμογή των κατευθύνσεων του ΠΟΕ στον αγροτικό τομέα, επιβεβαιώνουν ότι ο οργανισμός αυτός δεν είναι σε θέση να διαχειριστεί τα μεγάλα ζητήματα της παραγωγής και κυρίως εμπορίας αγροτικών προϊόντων και τροφίμων, στην κατεύθυνση που επιβάλλουν οι ανάγκες μιας βιώσιμης γεωργίας, με τη διασφάλιση του εισοδήματος των μικρομεσαίων αγροτών και τη διατροφική επάρκεια του πλανήτη. Την αδυναμία αυτή επιτείνουν οι προσπάθειες που καταβάλλουν ΗΠΑ και ΕΕ, με την πολιτική των συνεχών διαπραγματεύσεων, χωρίς ωστόσο να αλλάζουν το κεντρικό πλαίσιο διαπραγμάτευσης που αναπαράγει τις ανισότιμες σχέσεις μεταξύ αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών. Εν τέλει ο ΠΟΕ, όπως και οι άλλοι διεθνείς οργανισμοί (Παγκόσμια Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), δεν ανταποκρίνονται στο ρόλο τους και φαίνεται ότι προωθούν με διαφορετικούς τρόπους την πολιτική που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των μεγάλων πολυεθνικών εταιριών. Ωθούν έτσι εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις παραδοσιακές αγροτικές καλλιέργειες και εντείνουν την εγκατάλειψη της γεωργίας (δηλαδή την εγκατάλειψη της υπαίθρου της χώρας τους) και την μετανάστευση. Επομένως ο προβληματισμός που έχει τεθεί πολλές φορές και νομίζω ότι σε μεγάλο βαθμό θα μας απασχολήσει και σήμερα, στη συζήτησή μας, δηλαδή ότι ο ΠΟΕ είναι ακατάλληλος για να χειριστεί τα θέματα των τροφίμων και γενικότερα των αγροτικών ζητημάτων, έχει βάση. Στην Ε.Ε. προωθείται μία αγροτική πολιτική, ιδιαίτερα με την αναθεωρημένη ΚΑΠ, η οποία με το σύστημα αποσύνδεσης των ενισχύσεων από την παραγωγή ενισχύει τις μεγάλες εκμεταλλεύσεις και πλήττει την οικογενειακή εκμετάλλευση και το μικρομεσαίο παραγωγό. Επιθυμούμε και επιδιώκουμε μέσα από τις παρεμβάσεις μας στη Βουλή, στους φορείς και τα κινήματα των αγροτών την αλλαγή κατεύθυνσης της ΚΑΠ, με στόχο την ανάπτυξη μιας βιώσιμης οικογενειακής γεωργίας. Προτεραιότητες θα πρέπει να είναι οι αγορές των ευρωπαϊκών χωρών, οι εξασφάλιση τιμών στα προϊόντα που θα συνδέονται με το κόστος παραγωγής και η οργάνωση της «διαχείρισης προσφοράς» των αγροτικών προϊόντων για την αποφυγή πλεονασμάτων. Βασικές αρχές της αγροτικής μας πολιτικής είναι η εφαρμογή βιώσιμων, οικονομικά και περιβαλλοντικά μεθόδων παραγωγής, η προσφορά ποιοτικών και υγιεινών προϊόντων και η απαγόρευση της κυκλοφορίας των «μεταλλαγμένων», όπως επίσης και η ειδική φροντίδα για την παραμονή των νέων στον αγροτικό τομέα, η ανάπτυξη της υπαίθρου στηριγμένης στην αρχή «καλύτερα να έχουμε γείτονες παρά εκτάρια».
 
Περισσότερα Άρθρα...


Σελίδα 11 από 24