Home Πολιτική Δραστηριότητα
Ομιλίες

Χαιρετισμός της Βουλευτού Ασημίνας Ξηροτύτη Αικατερινάρη στην ημερίδα του ΣΥΝ για το χρηματοπιστωτικό σύστημα

E-mail Εκτύπωση PDF
Αγαπητοί προσκεκλημένοι, Αγαπητές φίλες και φίλοι, Αγαπητοί σύντροφοι, Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, με βάση τις ιδεολογικές και προγραμματικές του αρχές, από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα, λειτουργεί ως ένα αυτόνομο κομμάτι της σύγχρονης, ριζοσπαστικής, κοινωνικής αριστεράς. Της αριστεράς, που αγωνίζεται για την κοινωνική δικαιοσύνη, για την ανάπτυξη του τόπου με ισοκατανομή των αγαθών, αύξηση των θέσεων και βελτίωση των συνθηκών εργασίας, με προστασία στο φυσικό και πολιτιστικό μας περιβάλλον. Της αριστεράς που αγωνίζεται για την ειρήνη στον κόσμο, τη μείωση των ανισοτήτων, το σεβασμό στη διαφορετικότητα, αφού είναι ένα κόμμα που θέτει τον άνθρωπο και το περιβάλλον πάνω από τους νόμους της αγοράς και της άναρχης ανάπτυξης. Της αριστεράς που αφουγκράζεται τη θέληση και τις ανάγκες των πολλών, που ζει και δρα μέσα στα κινήματα, τοπικά και παγκόσμια, που στηρίζει τους αγώνες των εργαζομένων, που έχει αντίπαλό της τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, και κινητοποιείται για να ανατρέψει τα μεγάλα αδιέξοδα και τις κοινωνικές ανισότητες που αυτή έχει δημιουργήσει. Στα πλαίσια αυτά, ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, είναι το κατ΄ εξοχήν κόμμα στην Ελλάδα, που ένωσε τη φωνή του με τη φωνή των κινημάτων του Σηάτλ, της Γένοβας, του Πόρτο Αλέγκρε κ.ά., για έναν άλλο κόσμο, που είναι ΕΦΙΚΤΟΣ. Είναι το κόμμα της αριστεράς που αγωνίζεται για μια άλλη Ευρώπη, με κοινωνικά οράματα, με κοινωνικές συγκλίσεις, και όχι συγκλίσεις οικονομικών δεικτών, και για το σκοπό αυτό συμμετέχει στην προσπάθεια της ενιαίας έκφρασης, κατά το δυνατόν, και κοινών αγώνων των κομμάτων της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, έχοντας συνεχείς επαφές και διοργανώνοντας For a της νέας Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Έχοντας λοιπόν τέτοιους προγραμματικούς και στρατηγικούς στόχους, ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, ως πολιτικός χώρος, δε μπορεί να βολευτεί με κανέναν από τους υπάρχοντες πόλους, και μάλιστα σε ευκαιριακές συμμαχίες. Δε μπορεί να υποκύψει σε συνεργασίες χωρίς προγραμματικές συγκλίσεις, που να οδηγούν σε άλλη κατεύθυνση την πορεία της πολιτικής ζωής στη χώρα μας, χωρίς ένα εκλογικό σύστημα που να εγγυάται την αποτύπωση της πραγματικής δύναμης των κομμάτων στη Βουλή. Η απόφασή του για αυτόνομη κάθοδο στις εκλογές για ανάδειξη νέων οργάνων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πειραιά, δίνει το πολιτικό στίγμα αυτής της επιλογής. Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, με συνέπεια και ευθύνη, αλλά και με κόστος, επίμονα, έχει ως προτεραιότητα τον αγώνα για την αναδιάρθρωση της πολιτικής ζωής, για την αναδιάρθρωση του πολιτικού συστήματος, για την ανασύνθεση της προοδευτικής κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας. Ο ΣΥΝ ασκεί προγραμματική αντιπολίτευση στην κυβερνητική πολιτική, γιατί δε συμφωνεί με αυτήν την κυβερνητική πολιτική. Διότι σήμερα, οι διαχωριστικές γραμμές και επί της ουσίας της πολιτικής και από την εξέλιξη των πραγμάτων άλλαξαν. Από τη μια πλευρά είναι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, και από την άλλη οι προγραμματικοί της αντίπαλοι και ο ΣΥΝ είναι προγραμματικά αντίθετος στον νεοφιλελευθερισμό και έτσι δεν προσφέρεται για κανενός είδους σύγκλιση. Αντίθετα, επιδιώκει την ενίσχυση της παρουσίας του και της δράσης του, ακριβώς γιατί πρέπει να είναι και είναι θετική, διακριτή και χρήσιμη η παρουσία της σύγχρονης αριστεράς, των κοινωνικών κινημάτων και της οικολογίας, της ριζοσπαστικής αριστεράς, ως μια δύναμη δημιουργικών παρεμβάσεων και όχι ως παθητικός αποδέκτης πολιτικών καταστάσεων. Επιδιώκει την ευρύτερη συνεργασία των αριστερών δυνάμεων, των κινημάτων, της οικολογίας και στη χώρα μας, και γι αυτό πρωτοστάτησε και συνεχίζει τη δράση του και στο Χώρο Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς. Θέλουμε να μετατοπίσουμε την πολιτική μας ζωή προς τα αριστερά, δεν μπορούμε να δεχθούμε τη συνέχιση της σημερινής κυβερνητικής πολιτικής και να προσαρμόσουμε τις θέσεις μας σε αυτήν. Αυτή η πολιτική πρέπει ν΄ αλλάξει, και ο ΣΥΝ ζητά τη δύναμη από το λαό για να στρέψει τις εξελίξεις σε προοδευτική κατεύθυνση. Ο ΣΥΝ αγωνίζεται ενάντια στη διαπλοκή των οικονομικών συμφερόντων και της πολιτικής, ενάντια στην κυριαρχία των αγορών. Είχε και εξακολουθεί να έχει την τόλμη να στιγματίσει εδώ και πολύ καιρό, φαινόμενα διαπλοκής οικονομικών συμφερόντων και πολιτικών με συγκεκριμένα στοιχεία, μέσα και έξω από το Κοινοβούλιο. Για μας, τέτοια φαινόμενα αποτελούν στοιχεία διαρκούς σύγκρουσης, στην οποία όχι μόνον δεν υποχωρούμε, αλλά προσπαθούμε να τη μεταφέρουμε στο επίπεδο της κοινωνικής αντίστασης. Ο ΣΥΝ στηρίζει τους αγώνες των εργαζομένων και άλλων κοινωνικών στρωμάτων. Μάχεται για προοδευτικές αναδιαρθρώσεις, ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, αναδιαρθρώσεις που αφορούν την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, την ενίσχυση και λειτουργία ενός υγιούς δημόσιου τομέα, την ανάπτυξη εθνικής αγροτικής πολιτικής, εθνικού συστήματος υγείας, παιδείας, με προοπτική την ανάπτυξη και όχι την εκχώρηση τέτοιων τομέων στα ιδιωτικά συμφέροντα. Η στήριξη των κοινωνικών αγώνων για σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, για το 35ωρο, για την υγεία, την παιδεία, τη στήριξη της αγροτιάς, οι προτάσεις νόμου που κατέθεσε ο ΣΥΝ για μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς μείωση των αμοιβών, για εξασφάλιση ελάχιστου εγγυημένου ορίου αξιοπρεπούς διαβίωσης, έπεισαν ευρύτερα κοινωνικά στρώματα με πόσο σθένος ο ΣΥΝ στηρίζει αυτά τα αιτήματα, στηρίζει μια τέτοια πολιτική. Ο πρωτοποριακός πλούσιος προβληματισμός του διεξάγεται στο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, σε όλη τη διαδικασία προς το Ιδεολογικό Συνέδριό του, με συμμετοχή και Ευρωπαίων και άλλων αναλυτών, στοχαστών, πολιτικών, εκπροσώπων κινημάτων και της οικολογίας, δίνει το στίγμα της αγωνίας του αλλά και της πολιτικής του ευθύνης, να μην παραμείνει σε «μια από τα ίδια», όπως λέγεται στην καθομιλουμένη, να μην αναμασά τσιτάτα που δεν απαντάνε στη σημερινή πραγματικότητα, αλλά με βάση τα υπάρχοντα εργαλεία, και με σταθερό το στρατηγικό του στόχο για το σοσιαλισμό, την κοινωνία της δικαιοσύνης, να αναλύσει με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επιστημονική επάρκεια τη σημερινή πραγματικότητα, και να αποσαφηνίσει τα οράματά του και τους δρόμους που θα οδηγήσουν την κοινωνία προς τα εκεί. Σ΄ αυτήν του την προσπάθεια, αποζητά τη συμμετοχή και τις προτάσεις όχι μόνον των μελών του, αλλά όλων των πολιτών, των κοινωνικών φορέων, σε μια ανοικτή διαδικασία διαλόγου, απ΄ όπου πιστεύουμε θα βγούμε όλοι ωφελημένοι. Σε ό,τι αφορά τη σημερινή ημερίδα, θα ήθελα να επισημάνω πως είναι ιδιαίτερα σημαντική, γιατί ο χρηματοπιστωτικός τομέας είναι ο κινητήριος μοχλός της οικονομίας, και οι επιλογές στην άσκηση της οικονομικής πολιτικής είναι η βάση για την άσκηση της όποιας πολιτικής, και της επιλογής των ποιών συμφερόντων αυτή θα εξυπηρετήσει, των πολλών και αδύνατων ή των λίγων και ισχυρών. Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ έχει πλούσια παρέμβαση στη Βουλή για τη λειτουργία του Πιστωτικού Συστήματος, με τοποθετήσεις και ερωτήσεις που στρέφονται ενάντια στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης, στην υπηρεσία της ανάπτυξης, των χρηστών, των εργαζομένων. Αντιταχθήκαμε σε τοκογλυφικές λογικές, σε πολιτικές διαπλοκής με τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα, στην επίθεση όχι μόνον στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, αλλά και στις προσπάθειες παρεμπόδισης του συνδικαλισμού στους χώρους δουλειάς στις τράπεζες. Σύμφωνα με το πρόγραμμα της ημερίδας η αναλυτική παρουσίαση της δράσης του ΣΥΝ σχετικά με το χρηματοπιστωτικό τομέα θα γίνει από το Σωτήρη Σιώκο, οπότε εγώ δεν θα επεκταθώ περισσότερο.
 

Ομιλία της Βουλευτού Ασημίνας Ξηροτύρη-Αικατερινάρη στην Κομοτηνή για θέματα του Γ' ΚΠΣ σε εκδήλωση του ΣΥΝ

E-mail Εκτύπωση PDF
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ – ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ Γ’ ΚΠΣ – ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΘΡΑΚΗΣ 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Τα θέματα που συζητάμε σήμερα και αφορούν στο Σχεδιασμό και στη Διαχείριση του Γ΄ ΚΠΣ φέρνουν στο προσκήνιο τόσο τα προβλήματα της ορθολογικής διαχείρισης των κοινοτικών και εθνικών πόρων, όσο και τις αναπτυξιακές επιλογές σε έργα προγράμματα και δράσεις στην τρέχουσα δεκαετία. Το συνολικό ύψος των κονδυλίων που θα διατεθούν από κοινοτικούς, εθνικούς και ιδιωτικούς πόρους στο διάστημα 2000 – 2006 θα φθάσουν στα 17,5 τρισεκατομμύρια δρχ. Πρόκειται δηλαδή για το μεγαλύτερο αναπτυξιακό πρόγραμμα της χώρας μας και ίσως το τελευταίο αυτής της κλίμακας, από το οποίο θα πρέπει και θα μπορούσε να περιμένει κανείς να δημιουργηθεί η μεγάλη ευκαιρία ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και προώθησης της πραγματικής σύγκλισης με την Ε.Ε.. Προκύπτουν όμως μέσα από τις διαδικασίες σχεδιασμού αλλά και από το πλαίσιο διαχείρισης για το Γ’ ΚΠΣ, και για τα προηγούμενα προγράμματα πολλά και κρίσιμα ερωτηματικά, όπως : ·Γιατί η κυβέρνηση δεν ενημέρωσε ποτέ τον ελληνικό λαό με ειδική συζήτηση στο Βουλή για τις επιλογές, τα έργα και τα προγράμματα του Γ΄ΚΠΣ ·Γιατί δεν ενημέρωσε υπεύθυνα και επίσημα για τα αποτελέσματα του Β’ ΚΠΣ, ιδιαίτερα για την περιορισμένη επιτυχία των επιχειρησιακών του προγραμμάτων και τη διετή καθυστέρηση στην απορρόφηση; ·Γιατί καθυστέρησε τόσο πολύ στη δημιουργία του μηχανισμού διαχείρισης, ώστε να έχουμε στα δυόμισι πρώτα χρόνια απώλεια πολλών κονδυλίων, πολύ περισσότερα όταν στα χρόνια αυτά έπρεπε να απορροφηθούν και τα σημαντικά κονδύλια που απόμειναν από τις καθυστερήσεις του Β΄Κ.Π.Σ. ·Πως θα κατανεμηθούν τα οφέλη της ανάπτυξης, όπως έγινε και με τα προηγούμενα πακέτα άλλωστε, κάνοντας ισχυρότερους τους ισχυρούς; ·Απέναντι στη συνεχιζόμενη πολιτική περιορισμού των μισθών και των συντάξεων και των λοιπών κοινωνικών δαπανών, θα υπάρξει επιτέλους άμεση πολιτική διαρθρωτικών παρεμβάσεων που θα συνδέσουν την ανάπτυξη με την προώθηση της κοινωνικής συνοχής για την καταπολέμηση της ανεργίας, του κοινωνικού αποκλεισμού, την αναβάθμιση του συστήματος κοινωνικής προστασίας και της ποιότητας ζωής. ·Απέναντι στη συγκέντρωση πληθυσμού και δραστηριοτήτων στην πρωτεύουσα, ιδιαίτερα στην προσεχή περίοδο των Ο.Α. 2004 θα υπάρξουν οι διορθωτικές πολιτικές για ένα συγκροτημένο εθνικό σχεδιασμό για την περιφερειακή ανάπτυξη της χώρας στην γενική διαμόρφωση των κοινοτικών προγραμμάτων, φαίνεται ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως ενιαία περιφέρεια και όχι ως σύνολο επί μέρους περιφερειών. Αυτό δικαιολογείται ίσως από πλευράς Ε.Ε., δεν νοείται όμως στο επίπεδο της Εθνικής Περιφερειακής Πολιτικής, για την υποστήριξη της οποίας απαιτείται κατανομή των εθνικών ρόλων μεταξύ των ελληνικών περιφερειών. Αυτό που συμβαίνει είναι να ενισχύονται ως κεκτημένο «προνόμιο» της ελληνικής πρωτεύουσας και με αυτά τα δεδομένα δεν τίθεται θέμα άρσης της απομόνωσης και ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και για την Περιφέρεια ΑΜΘ. Οι ελληνικές περιφέρειες φαίνεται ότι θα διατηρούν το προνόμιο να επιβιώνουν κάτω από τη μιας δεσπόζουσας ελληνικής περιφέρειας. ·Πως θα προχωρήσει η αυτόνομη περιφερειακή ανάπτυξη και η μείωση των ανισοτήτων, όταν με το νόμο 2860/2000 αναπαράγεται η συγκέντρωση του αναπτυξιακού σχεδιασμού στα χέρια του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας; Το νέο νομοθετικό πλαίσιο υποτάσσει το σχεδιασμό και τη συμμετοχή, στο συγκεντρωτικό σύστημα της διαχείρισης. Μέσα από σημαντικές ελλείψεις και ασάφειες με συνεχείς παραπομπές σε Υπουργικές αποφάσεις, η διαδικασία διαχείρισης και υλοποίησης του Γ΄ΚΠΣ στην ουσία περιπλέκεται και συγκεντρώνεται ακόμη περισσότερο στο ΥΠΕΘΟ. Αντί της αποτελεσματικότητας, της ποιότητας και της διαφάνειας που έπρεπε να επιδιώκεται μετά τη εμπειρία του Α΄και Β’ ΚΠΣ, δημιουργείται ένας γραφειοκρατικός και συγκεντρωτικός μηχανισμός σε επανάληψη του παρελθόντος. Γίνεται εμφανές ότι η δομή αυτή δεν προέκυψε για να εξυπηρετήσει την αποτελεσματικότητα, την απλοποίηση των διαδικασιών και πολύ περισσότερο τη διαφάνεια. Δεν είναι τελικά προϊόν ορθολογικής παρέμβασης, αλλά συμβιβασμού με τους μηχανισμούς της ΕΕ και μεταφορά της όλης διαδικασίας σε μηχανισμούς που δεν λογοδοτούν σε πολιτικό επίπεδο. Τελικά, η αναβάθμιση και η αποτελεσματικότητα της διαχείρισης και υλοποίησης του Γ΄ΚΠΣ, που έπρεπε να γίνει με νέα εργαλεία με μια άλλη ποιότητα και κουλτούρα, συγκεντρώνεται όλη στα κεντρικά όργανα του συστήματος και όχι στους φορείς υλοποίησης των έργων. Τα νέα κεντρικά όργανα που εισάγονται συμπληρωματικά αποδυναμώνουν τον περιφερειακό και τοπικό σχεδιασμό, ενώ οι φορείς υλοποίησης του έργου, οι τελικοί δικαιούχοι παραμένουν χωρίς συμμετοχή στις αποφάσεις, χωρίς ουσιαστική βοήθεια και ενίσχυση. Τελικά όλες οι αρμοδιότητες και εξουσίες περιέρχονται στην Διαχειριστική Αρχή. Φοβούμαστε ότι η διαχειριστική αρχή υποβαθμίζει τον πραγματικό περιφερειακό σχεδιασμό, αφαιρεί τον κοινωνικό ρόλο. Οδηγούμαστε σε μια λογιστικοποίηση του αναπτυξιακού σχεδιασμού της χώρας. Να σημειωθεί εδώ ότι άλλα επιβάλλονται από την Ε.Ε. με το άρθρο 8 για την εταιρική σχέση του κανονισμού 1260/΄99. Συγκεκριμένα, μεταξύ των άλλων αναφέρεται ότι οι κοινοτικές δράσεις εκπονούνται με στενή συνεργασία, εταιρική σχέση της επιτροπής και του κράτους μέλους, καθώς και των περιφερειακών και τοπικών αρχών και των λοιπών αρμοδίων δημοτικών αρχών των οικονομικών και κοινωνικών εταίρων. Ως προς την αποτελεσματικότητα, όμως που επικαλείται η κυβέρνηση ότι θα έχει με το νέο μοντέλο διαχείρισης, ενώ εισάγεται ο έλεγχος σε όλα τα στάδια από την προετοιμασία μέχρι την ολοκλήρωση της πράξης, των ελαχίστων υποχρεώσεων των τελικών δικαιούχων, δεν προβλέπεται υποβοήθηση του έργου τους για τη φάση της προετοιμασίας και της ωρίμανσης. Οι τελικοί δικαιούχοι και κυρίως οι ΟΤΑ στερούνται και γνώσεων και προσωπικού για να ωριμάσουν και να υλοποιήσουν έγκαιρα και σωστά τα έργα που οι ίδιοι έχουν προτείνει. Θα έρχονται έτσι απροετοίμαστοι στη διαχειριστική αρχή και αυτή βέβαια δεν θα τους εντάσσει κανένα έργο. Η ΕΝΑΕ και η ΚΕΔΚΕ καταθέτουν συνεχώς τεκμηριωμένα στοιχεία για την έλλειψη κατάλληλου και εξειδικευμένου δυναμικού για την υλοποίηση της όλης διαδικασίας. Τελικά μετά από τη μεγάλη καθυστέρηση των δυόμισι περίπου ετών άρχισαν να γίνονται κάποιες προσλήψεις σε καμιά περίπτωση όμως στο βαθμό και την έκταση που απαιτούν οι ανάγκες έγκαιρης και ορθολογικής αξιοποίηση του Γ’ ΚΠΣ. 2. ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ Α΄ΚΑΙ Β΄Κ.Π.Σ Ο απολογισμός του Α΄και Β΄ΚΠΣ σε εθνικό επίπεδο δείχνει καθαρά ότι: Α. Η Ελλάδα ωφελήθηκε πολύ λιγότερο απ΄ότι η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία. Το κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν σε σχέση με το μέσο όρο του ΑΕΠ της Ε.Ε. ανέβηκε: Στην Ελλάδα από 63% το ’90, στο 65% το ’94 και στο 67% το 2000 δηλαδή μόλις 4 ποσοστιαίες μονάδες. (Στην περιοχή ΑΜΘ από 50% + - 64%). Στην Ιρλανδία από 63% του ’90 σε 115% το 2000 ήτοι 47 ποσοστιαίες μονάδες. Στην Πορτογαλία από 56% το ’90 σε 75% το 2000 ήτοι 19 ποσοστιαίες μονάδες. Παραμένουμε έτσι σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat η φτωχότερη χώρα στην Ε.Ε. με ΑΕΠ μόλις στο 67% της Ε.Ε. Β. Παράλληλα σε αυτές τις χώρες η ανεργία μειώθηκε ενώ στην Ελλάδα η ανεργία αυξήθηκε και παρ΄ όλα αυτά οι κοινωνικές υποδομές και παροχές παραμένουν σε χαμηλότατα επίπεδα. Η πρόσκαιρη εμφανιζόμενη μείωση το 2000 οφείλεται σε μείωση του εργοδότη. Γ. Αντίθετα είμαστε η τρίτη κατά σειρά χώρα από τις χώρες του ΟΟΣΑ σε ό,τι αφορά την οικονομική ανισότητα. Ακόμη και οι ΗΠΑ κατ’ εξοχήν χώρα των οικονομικών ανισοτήτων έρχεται πέμπτη. Δ. Παρατηρήθηκαν τεράστια ελλείμματα στον σχεδιασμό, στην εκτέλεση και στους ελέγχους, όπως ημιτελή έργα, μεγάλες καθυστερήσεις, μεγάλες υπερβάσεις προϋπολογισμών π.χ. : ·Κατασκευάστηκαν μόνο 500 Km Εθν. Δικτύου έναντι 1033 Km. 77 Km σιδηροδρομικών γραμμών έναντι 560Km. Εδώ μιλάμε για απαράδεκτη κατάσταση. ·Η στήριξη της απασχόλησης μέσω της κατάρτισης έχει καθυστερήσει σοβαρά και σε συνδυασμό με την κακοδιαχείριση των προγραμμάτων τα αποτελέσματα ήταν μηδαμινά. ·Σύμφωνα με τη Eurostat το μερίδιο του 1/10 του φτωχότερου τμήματος του πληθυσμού στο εθνικό εισόδημα είναι μόλις 2,2% και το αντίστοιχο του πλουσιότερου 26,3%. Το 1/10 του πληθυσμού έχει εισόδημα όσο έχει ο μισός πληθυσμός της χώρας και το 22% ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και είμαστε η μόνη χώρα της Ε.Ε. και δεν το κατώτατο εγγυημένο εισόδημα. ·Η άρση της απομόνωσης και η αξιοποίηση της γεωγραφικής μέσω των περιφερειών όπως και της ΑΜΘ συνδέθηκε αναγκαστικά και μόνο με τις υποδομές τα οδικά δίκτυα όμως. ·Ο ΠΑΘΕ και η Εγνατία Οδός προχώρησαν με μεγάλες καθυστερήσεις και υπερβάσεις κόστους. Για την Εγνατία Οδό και μάλιστα το Ανατολικό τμήμα στην περιοχή σας δεν έχει εξασφαλισθεί ακόμη η χρηματοδότηση βασικών λειτουργικών τμημάτων (καταθέσαμε επερώτηση γι’ αυτό), όπως: Το πέρασμα του Νέστου (127 Km, δαπάνη 35 δις), η αναβάθμιση της παραλιακής Στρυμόνας – Πέραμος (47 km, 10 δις) από Εθνικούς πόρους,. Η προσαρμογή σε Αυτοκινητόδρομο του τμήματος Μέστη – Μάκρη (17 km, 8 δις), όπως επίσης δεν είναι εξασφαλισμένο το χρηματοδοτικό πακέτο των κάθετων αξόνων από το Γ’ ΚΠΣ. Επί πλέον όλες αυτές οι καθυστερήσεις είχαν ως αποτέλεσμα (Παράδειγμα για το ΚΕΝΤΡΟ ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ. Ξεκίνησε με 180 δις – 90 420 δις βελτίωσης 520 δις νέες βελτιώσεις και απαλλοτριώσεις 720 δις κοκ. Ακόμη χειρότερα η Αττική Οδός κ.α.) ·Το «κτηματολόγιο» εργαλείο για μια ισόρροπη Ανάπτυξη και Εθνικό και Περιβαλλοντικό Χωροταξικό Σχεδιασμό λόγω κακοδιαχείρισης και καθυστερήσεων κατά το Β΄ΚΠΣ, προς το παρόν είναι εκτός του Γ’ ΚΠΣ ενώ, η χώρα μας ο ελληνικός λαός δηλαδή θα πληρώσει το πρωτοφανές πρόστιμο της ντροπής των 40 δις, για την κακοδιαχείριση καθυστερήσεις στο Μητρώο Αγροτών κλπ. ·Τα εγγειοβελτιωτικά έργα ζωής για τον αγροτικό τομέα εκτός των χαμηλών πόρων, δεν προχώρησαν σε όλη την επικράτεια με χαρακτηριστικό παράδειγμα έως σκάνδαλο, την εγκατάλειψη των έργων άρδευσης του Θεσσαλικού κάμπου και βασικά έργα που παραμένουν ημιτελή και ανεκμετάλλευτα. Όσον αφορά τα τοπικά προγράμματα Ανάπτυξης στην περιφέρειά σας, δεν υπήρξε εναλλακτική πρόταση απασχόλησης, αντίστοιχη δράση, καμία επένδυση δεν υλοποιήθηκε στο Νομό Δράμας όπου η ανεργία θα ξεπεράσει το 50%. Αντίθετα τα έργα της ΔΕΗ σταμάτησαν και η δραματική για τους εργαζόμενους εξέλιξη της Softex, αποδεικνύει τις τεράστιες αδυναμίες της Κυβέρνησης να διαχειρισθεί τις συμβάσεις που η ίδια υπέγραψε, παρόμοια υπόθεση με τα Πετρέλαια της Καβάλας κ.ο.κ. · Ιδιαίτερα για την περιοχή των Ν. Ροδόπης και Έβρου παρ’ όλο που το θεσμικό πλαίσιο άλλαξε για τα προγράμματα της ανταγωνιστικότητας, ενισχύσεις των επιχειρήσεων, κατάρτισης κλπ και για τους πολίτες της μειονότητας , στην ουσία από το Β΄ΚΠΣ καμία πρόοδος δεν επετεύχθη για την ένταξη των ανθρώπων της μειονότητας στον επιχειρηματικό ιστό. Απαιτούνται ειδικά προγράμματα και προσπάθεια για να ανατραπεί η αδράνεια από τον μέχρι πρότινος αποκλεισμό και πολύ φοβούμαι ότι τίποτα δεν έχει θα γίνει επί της ουσίας και στο Γ’ ΚΠΣ. Το πρόσφατο παράδειγμα από τη διαχείριση του προγράμματος Equal, το όριο στηρίζει μια οριζόντια προσέγγιση στις πολιτικές και υπηρεσίες που θα έχουν πρόσβαση πολλές κατηγορίες αποκλεισμένων ή απειλούμενων από αποκλεισμό ομάδων εργασίας από την αγορά. Όπου ούτε μια δραχμή δεν δίδεται στη Βόρεια Ελλάδα γεγονός που καταγγέλλουν οι φορείς και απειλούν με προσφυγή στην Ε.Ε. αποτελεί πρόκληση. Όσον αφορά δε την απόρριψη της συγκεκριμένης πρότασης για το Ν. Ροδόπης να ενταχθούν στο πρόγραμμα αυτό πολίτες της μειονότητας στις επιχειρήσεις τούτο αποτελεί Σκάνδαλο!! Παρ’ όλα αυτά η κυβέρνηση επιμένει ότι δεν χάθηκε καμία δραχμή από τα κονδύλια του Β΄ΚΠΣ. Εμείς λέμε ότι όταν μεταφέρεις, όπως γίνεται τώρα, κοινοτικούς πόρους της τάξεως των 2,0 δις στα δύο πρώτα χρόνια της νέας προγραμματικής περιόδου του Γ΄ΚΠΣ δημιουργείς κινδύνους και στα δύο προγράμματα και βέβαια, σε σχέση με τα παραπάνω η κυβέρνηση δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι έστω και σε μεγαλύτερο χρόνο έκανε το σύνολο ή τα τμήματα των έργων και δράσεων που είχε προγραμματίσει. Έκανε πολύ λιγότερα και τελικά με πολύ περισσότερα χρήματα. Αναπτυξιακό πρότυπο δεν υπήρξε και βασικοί στόχοι όπως αυτοί της αύξησης απασχόλησης και μείωσης της ανεργίας και των περιφερειακών και κοινωνικών ανισοτήτων δεν επιτεύχθηκαν. Το κακό είναι ακόμη μεγαλύτερο σήμερα γιατί ποτέ η κυβέρνηση δεν έκανε ένα ειλικρινή διάλογο με τα κόμματα στη Βουλή, με τους φορείς και κοινωνικούς εταίρους σε όργανα δημοκρατικού προγραμματισμού, για να βρεθεί ο καλύτερος τρόπος να θεραπεύσουμε σήμερα προβλήματα τους παρελθόντος. Το ζητούμενο όμως για το ΣΥΝ αλλά και για τον κάθε πολίτη είναι η αναπτυξιακή αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων και όχι απλώς η λογιστική απορρόφηση. Να αξιοποιηθεί και το τελευταίο Ευρώ για να βοηθήσει στην ανάπτυξη με απασχόληση, με κοινωνικές παροχές, με ποιότητα στη ζωή μας. Η πρόκληση υπερβαίνει σε μέγεθος, χρονική διάρκεια και σημασία την κυβέρνηση, αλλά και την όποια κυβέρνηση. Ιδιαίτερα όσον αφορά το θέμα της Περιφερειακής Ανάπτυξης, παρά τις συνεχείς πολιτικές εξαγγελίες παρά τις δυνατότητες και τους πόρους που προσφέρει η πολιτική της Ε.Ε. Το θέμα της Περιφερειακής Ανάπτυξης για την Ελλάδα μετατίθεται από το κοινοτικό πρόγραμμα σε κοινοτική …………………………………………………………………….. Είναι και ευθύνη δική μας και γι΄ αυτό ο ΣΥΝ κάνει και θα συνεχίσει επίμονα να κάνει οξύτατη προγραμματική αντιπολίτευση, με κριτική, έλεγχο, προτάσεις, και πρωτοβουλίες σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο. 3. ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΡΟΧΩΡΑ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Α. Έχει ήδη περάσει το 1/4 του διαθέσιμου χρόνου για την υλοποίηση του Γ΄ΚΠΣ και μόλις τώρα ουσιαστικά αρχίζει η εφαρμογή του, αφού π.χ. οι περισσότερες Επιτροπές Παρακολούθησης των ΠΕΠ όπως και οι αντίστοιχες διαχειριστικές αρχές έκαναν έναρξη της λειτουργίας τους με 1 ½ χρόνο καθυστέρηση. Έτσι σήμερα δύο χρόνια μετά την έναρξη της προγραμματικής περιόδου δεν μπορούμε να περάσουμε σε ειδικότερες αναφορές και ελέγχους και προτάσεις πολλοί μιλούμε για τη διαδικασία διαχείρισης τους άξονες και τους γενικούς χρηματοδοτικούς πίνακες. 3. Οι νέοι κανονισμοί προβλέπουν αυστηρές και χρονοβόρες διαδικασίες που ήταν γνωστές από το Μάρτιο του 1999. Όμως η κυβέρνηση μόλις στις αρχές του 2001 ξεκίνησε ουσιαστικά αφού ψήφισε τον σχετικό νόμο τέλος του 2000, τις σχετικές διαδικασίες. Γι΄ αυτό είμαστε και η πρώτη χώρα που εγκρίθηκαν στα προγράμματά της με τη μεγάλη διαφορά του ενός έτους από την Ισπανία και Πορτογαλία. ……………………………………………………………………. · Έχουν καταρτιστεί πρόσφατα τα συμπληρώματα προγραμματισμού με τα νέα κριτήρια επιλεξιμότητας, που είναι αναγκαία για την ένταξη των έργων. Σε αρκετά προγράμματα έχουν προενταχθεί ορισμένα έργα για να χρηματοδοτηθούν από το ΠΔΕ, όμως από αυτά τα περισσότερα δεν έχουν αρχίσει. Τα προγράμματα ουσιαστικά θα αρχίσουν να υλοποιούνται με καθυστέρηση τουλάχιστον δύο ετών χάθηκε δηλαδή χρόνος και χρήμα. · Δεν έχουν ενημερωθεί και το βασικότερο δεν έχουν στελεχωθεί και ενισχυθεί τεχνικά οι φορείς υλοποίησης των έργων. Αυτό μάλιστα σε σχέση με την αποκοπή τους ουσιαστικά από τις διαδικασίες του δημοκρατικού προγραμματισμού, θα τους δημιουργήσει σύγχυση, αδυναμία προετοιμασίας, ωρίμανσης και διεκδίκησης των έργων που θέλουν να εντάξουν. Τέλος θα παρατηρηθούν αδυναμίες έγκαιρης υλοποίησης όσων έργων καταφέρουν με αγώνα δρόμου να ενταχθούν και να εξασφαλίσουν την χρηματοδότηση. · Εκτός από τις διαδικασίες ενίσχυσης με τεχνικούς συμβούλους και εμπειρογνώμονες στις διαχειριστικές κλπ. συγκεντρωτικού χαρακτήρα αρχές, όχι μόνο δεν έγινε τίποτα για την ορθολογική αναδιάρθρωση, ενίσχυση με αρμοδιότητες, προσωπικό και μέσα των περιφερειακών υπηρεσιών των Υπουργείων, της Νομαρχιακής και Α΄θμιας Αυτοδιοίκησης και των άλλων φορέων υλοποίησης των έργων, αλλά αντίθετα ο Δημόσιος Τομέας και οι ιδιαίτερα αποκεντρωμένες και αυτοδιοικούμενες Υπηρεσίες του και φορείς συνεχώς αποδυναμώνονται και περιθωριοποιούνται. · Κοινωνικοί εταίροι και δικαιούχοι, ιδιαίτερα της περιφέρειας, αποκόπτονται από το σχεδιασμό και αφήνονται στο χάος, στη σύγχυση με τεράστια έλλειψη προσωπικού και μέσων για να αντιμετωπίσουν και πολύ περισσότερο να αξιοποιήσουν το πράγματι ισχυρό αυτό ωστικό κύμα για την ανάπτυξη της χώρας μας (17,5 τρις του Γ΄ ΚΠΣ). · Αυτό που χαρακτήρισε εντέλει τις διαδικασίες σύνταξης του Γ΄ΚΠΣ και θα χαρακτηρίσει πολύ περισσότερο την περίοδο διαχείρισής του, είναι η αντιμετώπιση των κοινωνικών εταίρων από φορείς προγραμματισμού σε υποτελείς στη νέα πραγματικότητα της κυριαρχίας της περιφέρειας και του ΥΠΕΘΟ: Με το πρόσχημα του εκσυγχρονισμού και της βελτίωσης της αποδοτικότητας του συστήματος (του δημόσιου τομέα δηλαδή) δημιουργούνται νέες «ευέλικτες δήθεν» δομές για τη διαχείριση. Όμως, στην ουσία η διαδικασία αυτή απομακρύνει ακόμη περισσότερο από το ζητούμενο που είναι η ενίσχυση των όρων διαφάνειας και της καθιέρωσης σαφών και ενιαίων κανόνων, διατάξεων και όρων διεξαγωγής της διαχείρισης. Πέραν αυτού κανείς δεν απολογείται, γιατί απαξιώνεται σήμερα τόσο πολύ ο δημόσιος τομέας και τι έφταιξε που εδώ και μια δεκαπενταετία τουλάχιστον δεν κατάφερε να αποκτήσει την ικανότητα διαχείρισης ενώ δημιουργήθηκαν όλες οι προϋποθέσεις με την υλοποίηση κοινοτικών προγραμμάτων. Φτάσαμε έτσι να αναστατώνεται και να αποδιοργανώνεται ο δημόσιος τομέας, να ανακηρύσσεται μείζον το πρόβλημα της διαχείρισης και της αποτελεσματικότητας έναντι του ουσιαστικού που είναι ο σχεδιασμός, ο δημοκρατικός προγραμματισμός για διαρθρωτικές παρεμβάσεις που θα μειώνουν τις περιφερειακές ανισότητες, θα δημιουργούν θέσεις απασχόλησης, και θα προάγουν την αειφόρο ανάπτυξη και την ποιότητα ζωής. Τελικά, σε τι συνίσταται ο εκσυγχρονισμός μιας διαδικασίας ανάπτυξης στον τρόπο της εκτέλεσης και διαχείρισης και στην ένταξη ώριμων έργων. Εμείς λέμε ότι συνίσταται στη σκοπιμότητα και στην αναγκαιότητα ενός έργου που καθορίζεται μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες προγραμματισμού και υλοποιεί τα μέσα από ένα σύγχρονα οργανωμένο και αποκεντρωμένο δημόσιο τομέα με διαφανείς και ενιαίους κανόνες, διατάξεις και όργανα. Είναι δικαιολογημένες οι σκέψεις και οι ανησυχίες μας, γιατί ενώ σε πολλά προγράμματα και πρωτοβουλίες επιβάλλεται η λειτουργία των ενδιάμεσων φορέων διαχείρισης μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία διαδικασία ή επίσημη πρόταση ανάδειξής τους. Εδώ οι καθυστερήσεις θα είναι ακόμη μεγαλύτερες για σημαντικά επιχειρησιακά προγράμματα και πρωτοβουλίες. Μήπως η καθυστέρηση αυτή είναι σκόπιμη στα προγράμματα αυτά που η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα είναι σημαντική, ουτως ώστε υπό την πίεση του χαμένου χρόνου να γίνουν επιλογές φορέων υλοποίησης προαποφασισμένες και ενταγμένες σε ένα σύστημα διαπλοκής πολιτικοοικονομικών συμφερόντων. Αν επίσης επαληθευτούν και οι φήμες ότι οι ενδιάμεσοι φορείς θα συγκροτηθούν ή αναληφθούν από ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, τότε επιδεινώνεται ιδιαίτερα η κατάσταση. Ο πολιτικός έλεγχος υποχωρεί και αναδεικνύεται κυρίαρχη συνιστώσα στη διαμόρφωση της πολιτικής η αγορά και τα οικονομικά συμφέροντα. 4. ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ Α. Επίπεδο Υπηρεσιών. Πρέπει να ομολογήσουμε ότι η εμπειρία και η οργάνωση του στελεχικού δυναμικού των Περιφερειακών και Τοπικών Υπηρεσιών, που τροφοδότησαν και την Γεν. Γραμματεία Περιφέρειας Α.Μ.Θ. , όπως και των φορέων και λοιπών κοινωνικών εταίρων της περιοχής, είναι ιδιαίτερα ικανοποιητική και θα μπορούσε κατά τον καλύτερο τρόπο ν’ αντεπεξέλθει στα μεγέθη και τις πρόσθετες απαιτήσεις του Γ΄ Κ.Π.Σ. Εν τούτοις εμφανίζει σήμερα αδυναμίες και ελλείψεις κύρια λόγω της μη συμπληρωματικής τους στελέχωσης και εξειδίκευσης, λόγω της ελλιπούς οργάνωσης με την αποδυνάμωση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης. Παράλληλα η συνολική πορεία του Γ΄ Κ.Π.Σ. και ο συγκεντρωτικός τρόπος διαχείρισης θα επηρεάζουν συνεχώς την αποτελεσματικότητα και απόδοση του δυναμικού αυτού, και εντέλει θα επηρεάσουν αρνητικά το ΠΕΠ Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης. Το ΠΕΠ εγκρίθηκε τον Απρίλη 2001 / Επ. Θράκης Ιούνιος 2001. Β. Όργανα λήψης αποφάσεων. Έχουμε ήδη αναφερθεί σε αυτά, πολύ συνοπτικά : Περιφερειακό Συμβούλιο. Ο ρόλος του και η φάση στην οποία παρεμβαίνει δεν έχει αποσαφηνισθεί ακόμη. Δεν γίνεται καμία αναφορά ούτε στον πρόσφατο νόμο για τα όργανα διαχείρισης ούτε στο διάγραμμα ροής ενεργειών. Επιτροπή Παρακολούθησης του ΠΕΠ. -Πολυπληθής εκπροσώπηση (με θετικά και αρνητικά) -Ανά εξάμηνο Συνεδρίαση και έκτακτη με πλειοψηφία των μελών και αν ο Πρόεδρός της συμφωνήσει. -Ασάφεια ως προς τις αποφασιστικές αρμοδιότητες. -Επικύρωση των κατά πλειοψηφία αποφάσεών της μόνο αν αυτές είναι σύμφωνες με την γνώμη του Γενικού Γραμματέα. Διαχειριστική Αρχή του ΠΕΠ. Έχει τη συνολική ευθύνη του προγραμματισμού και της εφαρμογής του Γ΄ ΚΠΣ. Διαχειρίζεται το ολοκληρωμένο Πληροφοριακό σύστημα (ΟΠΣ) επεξεργάζεται και προτείνει αλλαγές του ΠΕΠ στην Επιτροπή Παρακολούθησης και ύστερα από έγκριση υποβάλλει τις εκθέσεις στη Διαχειριστική Αρχή του Κ.Π.Σ. Σε όλα τα όργανα Πρόεδρος ο Γενικός Γραμματέας Περιφέρειας διορισμένος από την Κυβέρνηση. Γ. Πόροι Εμφανίστηκαν αυξημένοι σε σχέση με το Β΄ ΚΠΣ δηλαδή 380 έναντι 260 δις του Β’ ΚΠΣ και με την ιδιωτική συμμετοχή. Στην πραγματικότητα όμως οι πόροι αυτοί δεν είναι αυξημένοι διότι: Το πρόγραμμα έχει μεγαλύτερη χρονική διάρκεια και κατά ένα ποσοστό 20 – 25%. Πολλοί πόροι είναι δεσμευμένοι για έργα εθνικού χαρακτήρα (Εγνατία Οδός ). Δεν αμφισβητούμε την αναγκαιότητα ολοκλήρωσης αυτών των έργων, αλλά όπως γνωρίζουμε όλοι για τα έργα αυτά μας διαβεβαίωναν ότι είχαν δεσμευτεί επαρκείς πόροι από το Β΄ ΚΠΣ. Για το λόγο αυτό μόλις 3,7 τρις θα διαχειρισθούν οι Περιφέρειες έναντι των 14 τρις, περίπου που αποτελούν το 80% του Γ΄ΚΠΣ που κατά επανειλημμένες δηλώσεις του Κυβερνητικού Εκπροσώπου και του ίδιου του Πρωθυπουργού θα πήγαιναν στην Περιφέρεια. Πορεία υλοποίησης Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος ΠΕΠ Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης, περιόδου 2000 – 2006 (Γ’ ΚΠΣ) Το νέο Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα της Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης έχει συνολικό προϋπολογισμό δημόσιας δαπάνης 333 δις δραχμές και αγγίζει μαζί με την ίδια συμμετοχή τα 380 δις δραχμές. Ο θεμελιώδης στόχος που τέθηκε κατά το σχεδιασμό του προγράμματος είναι η δημιουργία μιας ισχυρής Περιφέρειας με σύγχρονες υποδομές, ανταγωνιστική οικονομία και κοινωνική συνοχή. Όσον αφορά την πορεία υλοποίησης του προγράμματος, το 2001 αποτέλεσε την κρισιμότερη περίοδο για την επίσημη έναρξη της εφαρμογής του. Έτσι, μετά από μια σειρά επαφών και διαπραγματεύσεων, το νέο ΠΕΠ της Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης εγκρίθηκε επίσημα στις 9 Απριλίου 2001, με σχετική απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μετά την έγκριση ακολούθησε η πρώτη συνεδρίαση της Επιτροπής Παρακολούθησης Ιούνιος 2001. Στη συνεδρίαση αυτή εγκρίθηκε το Συμπλήρωμα Προγραμματισμού, όπως αυτό είχε καταρτιστεί από την αρμόδια Υπηρεσία Διαχείρισης του προγράμματος. Αμέσως μετά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Παρακολούθησης, συντάχθηκαν τα κριτήρια αξιολόγησης και επιλογής έργων για τα διάφορα Μέτρα του προγράμματος και στις 21 Αυγούστου 2001 προκηρύχθηκαν δράσεις που αφορούσαν 16 από αυτά τα μέτρα (21 προκηρύξεις), με συνολικό προϋπολογισμό δημόσιας δαπάνης 172,5 δις δραχμές, που αντιστοιχεί στο 52% του συνολικού προϋπολογισμού του προγραμμάτος. Τον Νοέμβριο του 2001 δημοσιεύθηκαν άλλες δύο προκηρύξεις, που καλύπτουν δράσεις του Μέτρου «Κοινωνικής φροντίδας», ανεβάζοντας τον προϋπολογισμό των προκηρύξεων στο 53% περίπου του συνολικού προϋπολογισμού του προγράμματος. Τα ποσοστά αυτά (34% του προγράμματος σε προεντάξεις και 27% του προγράμματος σε δημοπρατήσεις) φέρνουν την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης ανάμεσα στις πρώτες θέσεις από πλευράς προόδου υλοποίησης του Γ’ ΚΠΣ. Μέχρι σήμερα, στα πλαίσια των προκηρύξεων που έχουν εκδοθεί, έχουν υποβληθεί στην Υπηρεσία Διαχείρισης της Περιφέρειας 226 αιτήσεις ένταξης. Από τις αιτήσεις αυτές, ολοκληρώθηκε η διαδικασία ελέγχου και έχουν εκδοθεί οι σχετικές αποφάσεις οριστικής ένταξης για 23 έργα. Εντός του Φεβρουαρίου αναμένεται να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες οριστικής ένταξης για 35 ακόμη έργα. Οι πληρωμές που αντιστοιχούν στα οριστικά ενταγμένα έργα και έχουν καταχωρηθεί επίσημα στο μηχανογραφικό σύστημα παρακολούθησης του προγράμματος, ανέρχονται σε 5,5 δις δραχμές. Οι συνολικές πληρωμές που έχει γίνει μέχρι σήμερα (Ιανουάριος του 2002) και αντιστοιχούν στο σύνολο των προενταγμένων έργων, ανέρχονται σε 15 δις δραχμές περίπου. Κατά το 2002, θα συνεχισθεί η διαδικασία εξέτασης των αιτήσεων για ένταξη στο Πρόγραμμα και προβλέπεται η έκδοση νέων προκηρύξεων, ώστε να προκηρυχθεί εντός του έτους, το σύνολο των δράσεων που προβλέπονται στα διάφορα Μέτρα του προγράμματος. ΣΤΟΧΟΙ ΑΞΟΝΕΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΕΠ/ΑΝΘ Η Περ. ΑΝΘ εντάσσεται σήμερα μεταξύ των λιγότερο ανεπτυγμένων οικονομικά περιφερειών της Ε.Ε., εντούτοις διαθέτει σημαντικά περιθώρια περαιτέρω βελτίωσης του παραγωγικού της ιστού. Συγκριτικά πλεονεκτήματα. ·Γεωγραφική θέση, σε συνδυασμό με τη διέλευση εθνικών και διευρωπαϊκών δικτύτων. ·Περιβάλλον, πολιτιστική κληρονομιά, Όρνωνας ποταμός. ·Νέοβιομηχανική βάση ΄λόγω επενδυτικών κινήτρων. Περιορισμοί-προβλήματα ·Παραμεθόριος (ορεινές απομακρυσμένες περιοχές) και ακριτικός χαρακτήρας της περιφέρειας. ·Δυσμενής δημογραφική κατάσταση, κυρίως από ακριτικές περιοχές. ·Εισροή νεοπροσφύγων που απαιτεί ειδικώς πολιτικές ενσωμάτωσης. ·Έντονες ενδοπεριφερειακές και κοινωνικές ανισότητες που σχετίζονται και με την παρουσία της μουσουλμανικής μειονότητας. Ο Γενικός Αναπτυξιακός στόχος που τίθεται για 2000-2006 είναι «η θετική πληθυσμιακή εξέλιξη με έμφαση στην ομαλή κοινωνική ενσωμάτωση παλινοστούντων και μεταναστών, που θα στηρίζεται στην αξιοποίηση της οικονομικής δυναμικής και στη διάχιση της ευημερίας. Κύριοι άξονες. Συγκράτηση του πληθυσμού, προσαρμογή στις νέες συνθήκες, αξιοποίηση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων, βελτίωση της διαβίωσης των κατοίκων, προώθηση βιώσιμης ανάπτυξης στις ορεινές και απομεμακρυσμένες περιοχές . ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ (1.115.648.896 ΕΥΡΩ) ΠΡΟΤΕΡΑΙΌΤΗΤΑ 1: ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΥΠΑΙΘΡΟΥ (α) Ανταγωνιστικότητα Αγροτικού Τομέα. (β) Ανάπτυξη Ορεινών και Μειονεκτικών περιοχών. ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ 2: ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ- ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ 3: ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ¦ ΘΕΣΗΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ 4: ΔΑΣΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ 5: ΑΜΒΛΥΝΣΗ ΕΝΔΟΠ/ΚΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΤΕΧΝΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ Γ΄ΠΕΠ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ Από τους 6 άξονες προτεραιότητας του Γ΄ ΠΕΠ ο αγροτικός τομέας υπό τον τίτλο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΥΠΑΙΘΡΟΥ καταλαμβάνει την πρώτη θέση (προτεραιότητα 1) και προβλέπει δύο κατηγορίες έργων. Α. την Ανταγωνιστικότητα του Αγροτικού Τομέα. Β. την Ανάπτυξη Ορεινών και Μειονεκτικών Περιοχών. Για την κατηγορία Β δεν μπορούμε να αναφερθούμε επί του παρόντος, αφού δεν έχει ξεκινήσει κανένα από αυτά. Να σημειώσουμε όμως ότι στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνεται ένα ιδιαίτερα σημαντικό Μέτρο για τη Βελτίωση της Μεταποίησης και Εμπορίας Αγροτικών Προϊόντων (1.13). Έχει επισημανθεί από όλους κι έχει ομολογηθεί από την ίδια την κυβέρνηση ότι ο τομέας αυτός παρουσιάζει τραγικές ελλείψεις (ποιότητα και συσκευασία, εξαγωγές). Εδώ έχουμε την απουσία πραγματικά ενδιαφέροντος. Η ελληνική γεωργία πρέπει να κάνει άλματα στην παραγωγή και προώθηση αγροτικών προϊόντων μεγάλης προστιθέμενης αξίας, ποιοτικών και ανταγωνιστικών, σύμφωνα με τις διαμορφούμενες ανάγκες της αγοράς. Από την κατηγορία Α΄, Ανταγωνιστικότητα του Αγροτικού Τομέα, έχουν προωθηθεί μέχρι σήμερα μόνο τέσσερα έργα που εντάσσονται στα έντεκα μέτρα της κατηγορίας αυτής, τα εξής. ·Παράλληλα μικρά έργα σε αναδιανεμόμενες εκτάσεις του Νομού Ροδόπης (1,4 Αναδασμός). ·Βελτίωση αρδευτικού δικτύου στην Κοιλάδα του Νομού Καβάλας (1,5, Διαχείριση υδάτινων πόρων). ·Δασικά έργα περιοχής παρέμβασης βορειοανατολικά του Νομού Δράμας. ·Δασικά έργα περιοχής παρέμβασης Πύργων, Βόλακα, Μενοικίου Όρους του Νομού Δράμας. Τα δύο τελευταία ανήκουν στο Μέτρο 1.7 Ανασύσταση δασοκομικού παραγωγικού δυναμικού και προστασία δασικού περιβάλλοντος. Τα εν λόγω έργα βρίσκονται στο στάδιο πριν από την Εφαρμογή, στο στάδιο δηλ. αρμοδιότητας των Διαχειριστικών Αρχών. Για την Εφαρμογή απαιτείται η έκδοση κΥΑ (πότε αρχίζει η ενεργοποίηση του Μέτρου), η Προκήρυξη-Δημοσιοποίηση, προκειμένου να υποβληθούν οι σχετικές προτάσεις, καθώς και οι αιτήσεις υπαγωγής των αγροτών στο μέτρο και στη συνέχεια η χρονοβόρα διαδικασία υποβολής του φακέλου υποψηφιότητας, η αξιολόγηση, η ένταξη στο πρόγραμμα και η παρακολούθηση αν και κατά πόσο υλοποιούνται οι επενδύσεις. Στην Ανταγωνιστικότητα του Αγροτικού Τομέα περιλαμβάνονται και οι επενδύσεις σε επίπεδο αγροτικών εκμεταλλεύσεων (Μέτρο 1.1) Αναφέρεται εδώ συγκεκριμένα η στήριξη της παραγωγής βιολογικών και πιστοποιημένων προϊόντων. Να θέσουμε σε όλους υπόψη το Υπ. Γεωργίας, ενώ σε κάθε ευκαιρία αναφέρεται στην ανάγκη ανάπτυξης βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας, έχει προγραμματίσει την ένταξη μόνο 70.000 στρεμμάτων επιπλέον μέχρι το 2006, δηλ. από το 0,6 στο 0,8 τοις εκατό, όταν ο ευρωπαϊκός μ.ο. είναι 2,5 τοις εκατό και η Ελλάδα προσφέρεται για την ανάπτυξη της βιολογικής γεωργίας. Εκτός όμως από τη συνολική καθυστέρηση της αξιοποίησης του Γ΄ ΚΠΣ διαπιστώνονται μεγάλες καθυστερήσεις και κατά την προώθηση των προγραμμάτων, που οφείλονται στην έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού στις περιφέρειες. Η πρόσφατη αποτυχία της συνάντησης του Υπ. Γεωργίας με τους γεωτεχνικούς του Υπουργείου και της Αυτοδιοίκησης με σκοπό να συζητήσουν τα προβλήματα της προώθησης των προγραμμάτων και ο απαξιωτικός τρόπος με τον οποίο τους αντιμετώπισε ο κ. Υπουργός δείχνει το ενδιαφέρον για την ανάπτυξη του αγροτικού τομέα. Τέλος, οι δαιδαλώδεις διαδικασίες ένταξης και υλοποίησης των έργων αναδεικνύουν την ανάγκη στενής συνεργασίας των επί μέρους εργασιών, οπότε πρέπει να εξεταστεί σοβαρά η δυνατότητα οργάνωσης μιας ενιαίας υπηρεσίας, κάθετα δομημένης με αποκέντρωση και βασική αυτονομία. Κατάσταση στην περιφέρεια. (α) Διευρωπαϊκά δίκτυα: Εγνατία οδός. Η καθυστέρηση εντείνει το πρόβλημα Σύνδεσης με Θες/νίκη-Αθήνα και με Τουρκία. Εκείνο όμως που πρέπει να επισημάνουμε ιδιαίτερα είναι η μεγάλη προσπάθεια που πρέπει να γίνει ώστε από τους πόρους του Γ΄ΚΠΣ να προχωρήσουν και να υλοποιηθούν βασικά έργα αξιοποίησης των μεγάλων έργων, όπως αυτό της Εγνατίας οδού και των Αξόνων της αναβάθμισης των Λιμένων, των έργων της ΔΕΗ κλπ. Εκτός από τα συμπληρωματικά έργα να προβλεφθούν ειδικές ρυθμίσεις συνοδευτικές και υποστηρικτικές δράσεις, ώστε τοπικά πομηθευτές, κατασκευαστές, επιχειρηματίες και συνεταιρισμοί κ.α. υπό μορφή π.χ. υπεργολαβιών ·Να αναβαθμίσουν και ενισχύσουν τις Μικρομεσαίες επιχειρήσεις. ·Να δημιουργηθεί ενεργός πολιτική απασχόλησης. ·Να γίνει η μεγαλύτερη δυνατή αξιοποίηση των ωφελειών που προκύπτουν από τα έργα στην τοπική οικονομία Αυτό απαιτεί συμφωνία μεταξύ των κυρίων των έργων των τοπικών φορέων και των κρατικών με αμοιβαίες δεσμεύσεις για την προώθηση δέσμης δράσεων. Όσον αφορά την εξειδίκευση του στόχου Καινοτομία-Ανταγωνιστικότητα, βασική παραμένει η προσπάθεια για προσέλευση και δραστηριοτήτων (όχι κορεσμένων παραδοσιακών που σχετίζονται με τις υπάρχουσες δραστηριότητες στον πρωτογενή τομέα. Η μεγαλύτερη πρόκληση για την Ελληνική Κυβέρνηση και την ελληνική κοινωνία και τις επιχειρήσεις είναι η εξεύρεση πόρων για την έξοδο της ελληνικής οικονομίας από τον φαύλο κύκλο της υψηλότερης αποδοτικότητας και της μεγαλύτερης ανεργίας. Έτσι για περιοχές όπως η Περιφέρεια ΑΝΘ που βρίσκονται στο ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ των αναπτυγμένων και των αναπτυσσόμενων περιοχών ενδιάμεση οικονομία, πρέπει να βρεθούν παραγωγοί προϊόντων και υπηρεσιών, όπου οι επιχειρήσεις των ενδιάμεσων οικονομιών μπορούν να αναπτύξουν και να διατηρήσουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα, τα οποία δεν είναι εύκολο να μιμηθούν οι επιχειρήσεων των ανεπτυγμένων χωρών, όπως Νησίδες αγοράς, στρατηγικές συμμαχίες, στροφή από τα προϊόντα στις αναβαθμισμένες υπηρεσίες κλπ. ΄Έτσι προτάσεις όπως «Λήψη μέτρων για το άνοιγμα των επιχειρήσεων των νομών Ροδόπης, Έβρου και κυρίως προς τα Βαλκάνια, με ενίσχυση των ελληνικών επενδύσεων με έμμεσους τρόπους» · Αυτό απαιτεί σειρά μέτρων και ρυθμίσεων για άρση όλων των εμποδίων στις συναλλαγές, στην εξασφάλιση πληροφόρησης, στη μείωση του κόστους μεταφορών κλπ. · Αυτό απαιτεί τη Δημιουργία σχετικού Κέντρου τεκμηρίωσης και υποστήριξης επιχειρήσεων στην περιοχή ή και σε κάθε Νομό καθιστά αναγκαία τη κατασκευή του άξονα Κομοτηνής-Νυμφαίας και την ένταξή του στα διευρωπαϊκά δίκτυα κλπ. · Απαιτεί ειδικά προγράμματα για την άρση της αδράνειας από τον μέχρι τώρα …………….για την ένταξή της στον ως άνω επιχειρηματικό ιστό. Για να μη μεταφερθεί και πάλι η Ανατολική Περιφέρεια σ΄ ένα άλλο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης. 5.ΑΞΟΝΕΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ - ΣΤΟΧΟΙ Αναφέρεται στα κείμενα αόριστα «παρά τις θετικές δράσεις του Β΄ Κ.Π.Σ. »…. Ενώ καταγράφεται σαφώς ότι: Οι ενδοπεριφερειακές ανισότητες όχι μόνο παραμένουν αλλά αυξήθηκαν ελαφρώς, άρα χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής (οικονομικοί πόροι των νομών, υποδομές). Η ανεργία αυξήθηκε κυρίως σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες και επιβάλλει την επιλογή δράσεων για νέες θέσεις απασχόλησης. Είναι στόχος κυρίαρχος, όπως στο ΠΕΠ αναφέρεται το: «Πώς θα διαμορφωθεί η Περ. Κ.Μ. σε μια οικονομική κοινωνική δομή ανταγωνιστική Τίθενται έτσι οι άξονες προτεραιότητας για την Κεντρική Μακεδονία που αποβλέπουν στην: Ενίσχυση της ανταγωνιστικής της σχέσης και παράλληλα μείωση των ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων. Μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της Περιφέρειας με αειφόρο ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα. 6. ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΑΥΤΩΝ Ο γενικός στόχος του ΠΕΠ αναλύεται σε έξι άξονες προτεραιότητας με πρώτο την ανάδειξη της Θεσσαλονίκης σε κέντρο προώθησης καινοτομίας και επιχειρηματικότητας. Συνοπτικά τα μέτρα και οι προϋπολογισμοί τους έχουν ως εξής: Μέτρο 1. Ανάδειξη Μητροπολιτικού ρόλου Θεσσαλονίκης , ύψους 136,7 δις Μέτρο 2. Προστασία ανάδειξης του Περιβάλλοντος, ύψους 43,6 δις. Σε αυτό περιλαμβάνεται και η προστασία του Αγίου Όρους Μέτρο 3. Μείωση ενδοπεριφερειακών Ανισοτήτων, ύψους 177,6 δις Μέτρο 4. Αγροτική Ανάπτυξη, ύψους 81,8 δις Μέτρο 5. Μείωση ανεργίας και παροχή ίσων ευκαιριών, ύψους 24,4 δις Μέτρο 6. Ανάπτυξη ορεινού όγκου, ύψους 28,0 δις. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Α. Για τον άξονα (1) έχουμε να παρατηρήσουμε ότι ακούγεται θετικά και είναι ο μόνος που περιλαμβάνει αρκετή ανάλυση σε επίπεδο μέτρων και δράσεων, στις οποίες θα συμμετέχει ο ιδιωτικός τομέας. Εκφράζονται φόβοι ότι για τις δράσεις αυτές τα έργα που θα ενταχθούν είναι συγκεκριμένα και ενδεχόμενα έχουν ταυτότητα. Β. Για τις ιδιωτικές επενδύσεις και τη Γεωργία παρατηρείται ότι και για τα δύο η εφαρμογή των δράσεων θα καθυστερήσει σημαντικά. Οι μεν ιδιωτικές επενδύσεις παραπέμπουν σε ενδιάμεσους φορείς υλοποίησης, ο δε γεωργικός τομέας σε Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις που δεν έχουν ακόμη εκδοθεί. Γ. Όσον αφορά τις αξιολογήσεις είναι ελλιπείς. Π.χ. η εκ των προτέρων αξιολόγηση (ΕΧ ΑΝΤΕ) εμφανίζεται όχι καλή. Γι΄αυτό έγινε σχετική παρατήρηση από εκπροσώπους της Ε.Ε.: Επίσης εμείς ζητήσαμε με σχετική μας ερώτηση στοιχεία που δεν πήραμε ακόμη. Δ. Γενική και ουσιαστική παρατήρηση. Λείπουν στα περισσότερα μέτρα τιμές βάσης για να μπορεί ν’ αξιολογηθεί η επίτευξη των στόχων. ΕΠΙΛΟΓΟΣ Επισημαίνονται : Νομοθετικές και λοιπές ρυθμίσεις που ευνοούν τα μεγάλα έργα και τη συγκέντρωσή τους, όπως και των διαδικασιών και αποφάσεων στο Κέντρο. Παρενέργειες για το ενδιαφέρον εκτέλεσης των έργων της περιφέρειας από τα ασαφή συστήματα συγχρηματοδότησης των έργων, τη συμπίεση των κατασκευαστικών επιχειρήσεων της περιφέρειας και την ενίσχυση των μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων. Περιφέρεια και Ολυμπιακά Έργα θα καταλήξουν να είναι οι ανταγωνιστές. Πολιτικές εξελίξεις, το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ – η Κυβερνητική αστάθεια θα οδηγήσει σε περαιτέρω αδράνεια και καθυστερήσεις και μεγέθυνση των παρενεργειών κατά την διαχείριση και εκτέλεση των δύο μεγάλων πακέτων, του Γ΄ΚΠΣ και των Ολυμπιακών έργων.
 

Ομιλία της Βουλευτού Ασημίνας Ξηροτύρη Αικατερινάρη στην κοπή πίτας στο club του Μύλου

E-mail Εκτύπωση PDF
ΚΡΙΣΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΤΙΚΟΥΣ Η σημερινή μας συνάντηση, μιας φιλικής ανταλλαγής απόψεων, όχι κατ΄ανάγκη για πολιτικά ζητήματα και πολύ περισσότερο αποσκοπεί σε μια αμφίδρομη επικοινωνία για την αντιμετώπιση καθημερινών προβλημάτων, την κατάθεση προτάσεων, και γενικότερα του προβληματισμού γύρω από αυτά που λέμε μικρά και μεγάλα τοπικά και εθνικά, και γιατί όχι προσωπικές καταστάσεις και προβλήματα αντιπροσωπευτικά της δύσκολης πραγματικότητας που βιώνουμε. Για όλα αυτά, τα μικρά και τα μεγάλα, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η αμοιβαία εμπιστοσύνη, και πολύ περισσότερο η δική σας εμπιστοσύνη στον πολιτικό και στην πολιτική που χαρακτηρίζει το κόμμα του. Ιδιαίτερα όμως αυτήν την περίοδο, η κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών στους πολιτικούς είναι οξύτατη. Κατ΄αρχήν θα συμφωνήσω μαζί σας ότι ο πολίτης πρέπει να έχει ιδιαίτερα κριτική στάση, να ψάχνει, να δυσπιστεί, να ελέγχει και ιδιαίτερα να εμβαθύνει στα προβλήματα με τα δικά του κριτήρια και αντανακλαστικά και όχι με τους παραμορφωτικούς φακούς της επικοινωνιακής τακτικής και σχεδίων. Αυτό είναι ευθύνη όλων μας, έρχεται όμως αμέσως το ερώτημα, ως προς τι όλα αυτά αφού αποτελεί αναμφισβήτητη διαπίστωση ότι το πολιτικό μας σύστημα αντιμετωπίζει πολύπλευρη κρίση αξιοπιστίας, συμμετοχής και εμπιστοσύνης, κρίση αποτελεσματικότητας, αλλά και ηθική κρίση. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα εξυγίανσης του δημόσιου βίου και αναζωογόνησης του πολιτικούς μας συστήματος, για να καταφέρουμε να ξεφύγουμε από το απολίτικο ή το αντιπολιτικό κλίμα, που πολλές φορές αξιοποιείται σε βάρος των δημοκρατικών μας θεσμών. Αυτό όμως, κατά τη δική μας άποψη θα γίνει αν αλλάξει ο τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας του κράτους, αν πάψει να είναι συγκεντρωτικό, γραφειοκρατικό και κομματικό κράτος. Αν αλλάξει το μοντέλο διακυβέρνησης της χώρας, ώστε να μη υπάρχει πλειοψηφικός κοινοβουλευτισμός του ενός κόμματος (που μόνο στην Ελλάδα συμβαίνει) αν αλλάξει ο εκλογικός νόμος και δημιουργηθούν νέοι, διαφορετικοί συσχετισμοί. Δε μπορεί να λυθεί διαφορετικά το μεγάλο διαρθρωτικό πρόβλημα της χώρας, που η έκθεση του ΟΟΣΑ και της Ε.Ε. εντοπίζει, αλλά και όλα τα πολτικά κόμματα, αυτό της διαπλοκής, της διάβρωσης, και πολλές φορές της διαφθοράς, που αποτελεί το φρένο για την ισόρροπη ανάπτυξη και την ορθολογική αξιοποίηση και ιεράρχηση των πόρων. Πιστεύω βαθύτατα στην ανάγκη για το ηθικό περιεχόμενο της πολιτικής και του πολιτικού που υπηρετεί, στην ανάγκη για τον έλεγχο, τη διαφάνεια, που προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον, τα συλλογικά αγαθά και εν τέλει να δημιουργούν προϋποθέσεις για την κοινωνική συνοχή. Οι προγραμματικές θέσεις ενός κόμματος είναι το συστατικό της ύπαρξής του, όμως ο τρόπος και η πολιτική ηθική στην εξειδίκευση και στη διαχείριση των πραγμάτων είναι στη σημερινή εποχή το μεγάλο ζητούμενο. Για να μη φθάσουμε τελικά, όπως συμβαίνει σήμερα, στο τέλος της πολιτικής και στην επικράτηση της ενιαίας σκέψης, όπου φιλελευθερισμός και σοσιαλισμός ταυτίζονται, συμπορεύονται στη διαχείριση, για να αναδειχθούν κυρίαρχες οι αγορές, τα χρηματιστήρια, οι μηχανισμοί διαπλοκής, ο ασύδοτος ανταγωνισμός, οι κυβερνητικοί αυταρχισμοί της περιστολής του κράτους δικαίου και πρόνοιας. Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΧΕΙ ΡΟΛΟ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΣΤΗΝ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ Συζητάμε πολύ συχνά, και σήμερα ίσως το κάνουμε ή μας ρωτούν, αν η ανανεωτική αριστερά της ριζοσπαστικής δράσης, των κοινωνικών κινημάτων και της οικολογίας έχει ρόλο να διαδραματίσει για την εξυγίανση και την αναζωογόνηση της πολιτικής ζωής στη χώρα μας, στην Ευρώπη, παγκόσμια. Και το αμέσως επόμενο ερώτημα είναι: τι επιδιώκουμε, τι επιζητούμε από μια αριστερή πολιτική σήμερα; Ποιο είναι το ηθικό περιεχόμενο, τα οράματα, οι διεκδικήσεις της; Είναι αυτά για τα οποία όλοι αγωνιούμε σήμερα «ένας διαφορετικός κόσμος, που είναι εφικτός, που βάζει τον άνθρωπο πάνω από τα κέρδη, τη δημοκρατία πάνω από την αγορά, την κοινωνική συνοχή πάνω από τον ανταγωνισμό και την υπερκατανάλωση, το περιβάλλον πάνω από την άναρχη και εντατική, εξυπηρέτησης μεγάλων συμφερόντων ανάπτυξη, την ειρήνη πάνω από τις πολεμικές εκστρατείες και τις τρομοκρατικές επιθέσεις, την κοινωνική δικαιοσύνη πάνω από την εκμετάλλευση των φτωχών χωρών και τους αποκλεισμούς των αδύνατων. Τα νέα κοινωνικά κινήματα, από το Σιάτλ και τη Γένοβα (είχα την τύχη της μεγάλης εμπειρίας των εκδηλώσεών της κατά της παγκοσμιοποίησης με τους όρους που επιβάλλεται σήμερα) και σήμερα στο Πόρτο Αλέγκρε, αλλά και στη Ν. Υόρκη, με τοποθετήσεις μετάνοιας από Κλίντον έως Γκέητζ, όλα αυτά είναι μια δύναμη αντίστασης και δημιουργικής παρέμβασης, ώστε από το μύθο της παγκοσμιοποίησης και την τραγική διεύρυνση των ανισοτήτων στον κόσμο να οδηγηθούμε στις νέες κατακτήσεις της διεύρυνσης της δημοκρατίας και της κοινωνικής συνοχής για όλους. Η καθημερινή δουλειά και δράση ενός βουλευτής όπως εγώ, μικρού κόμματος από την περιφέρεια………… Η σύγχρονη αριστερά έχει το χρέος να αγωνιστεί για τον ανθρωπισμό του νέου αιώνα, για να είναι αιώνας με ανθρώπινο πρόσωπο. Με τη Δημοκρατία πάνω από την αγορά, το περιβάλλον πάνω από την άναρχη-εντατική ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή πάνω από τον ανταγωνισμό και την υπερκατανάλωση, την κοινωνική δικαιοσύνη πάνω από την εκμετάλλευση και τον αποκλεισμό των φτωχών πολιτών, αλλά και των φτωχών χωρών. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΤΟ ΟΞΥΤΑΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ Ο προγραμματισμός και ο σχεδιασμός των έργων και δράσεων, και πολύ περισσότερο των έργων υποδομής, για τις ανάγκες και την ανάπτυξη του δεύτερου πολεοδομικού συγκροτήματος και νομού της χώρας, έπρεπε να εντάσσεται μέσω των συντεταγμένων οργάνων και διαδικασιών του κράτους, στον Εθνικό και Περιφερειακό σχεδιασμό της χώρας. Έναν σχεδιασμό, που πρέπει να έχει τα στοιχεία ενός δημοκρατικού προγραμματισμού και να αποτελεί βασική υποχρέωση της κυβέρνησης να τον υλοποιήσει και να κάνει τις διορθωτικές αλλαγές και συμπληρώσεις, όταν και όπου απαιτηθούν. Τα ΜΟΠ, και στη συνέχεια τα τρία ΚΠΣ, αποτέλεσαν τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια τις κύριες προγραμματικές, αλλά και υλοποίησης των έργων περιόδους της χώρας, και οι τοπικοί φορείς της Θεσσαλονίκης, μέσα από την ωριμότητα, την προοδευτικότητα και το δυναμισμό που τους διέκρινε είχαν καταγράψει, ιεραρχήσει και τεκμηριώσει τις προτάσεις τους πολύ πιο νωρίς. Έτσι, η σύγκρουση σήμερα των φορέων της πόλης και του νομού, είτε μεταξύ τους είτε με την κυβέρνηση ήταν λογικό να γίνεται σε θέματα εξειδίκευσης αυτού του προγραμματισμού, αντιμετώπισης προβλημάτων καθυστερήσεων, δυνατοτήτων διορθώσεων και συμπληρωματικών δράσεων, διεκδίκησης πρόσθετων πιστώσεων για συμπληρωματικές ανάγκες κ.ά. που γενικά εμφανίζονται σε όλα τα προγράμματα κατά το στάδιο της υλοποίησής τους. Στην πραγματικότητα όμως, και επί της ουσίας για τη Θεσσαλονίκη, στην τελευταία δεκαπενταετία, που παράλληλα εισέρευσαν σημαντικότατοι πόροι από τα κοινοτικά προγράμματα, κανένα πρόγραμμα δεν υλοποιείται στο βαθμό και στο χρόνο που απαιτούν οι τεράστιες ανάγκες, αλλά και οι προοπτικές αυτής της περιοχής. Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ έχουν εξ ολοκλήρου την ευθύνη που δεν προώθησαν και δεν υλοποίησαν, έναν πλέον της εικοσαετίας ώριμο σχεδιασμό και προσπάθησαν, συνεχίζοντας με έμφαση σήμερα, να διαρρήξουν το συνεκτικό ιστό και τη δημιουργική συνοχή των φορέων της πόλης και να τους αδικούν σήμερα, όπως και όλους τους πολίτες της περιοχής, με το να τους καταλογίζουν ευθύνες για μη σύμπνοια στην ιεράρχηση των έργων και να τους περιφέρουν από συσκέψεις σε συσκέψεις (άσκοπη εργιασιοθεραπεία) σε άτυπα όργανα, όταν τα εξουσιοδοτημένα και συντεταγμένα όργανα, υπερσυγκεντρωμένα στο ΥΠΕΘΟ έχουν αποφασίσει και για τα έργα του Γ΄ ΚΠΣ, υπό την πίεση του χρόνου και των αναγκών των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά και την κάλυψη του πρόσθετου κόστους από τις καθυστερήσεις και τις προκλητικές υπερβάσεις, λόγω κακοδιαχείρισης, των συνεχιζόμενων έργων των προηγούμενων προγραμμάτων, από τα οποία κανένα δεν αφορούσε κατά κύριο λόγο τα έργα του σχεδιασμού για την περιοχή της Θεσσαλονίκης. Η εικόνα της αποδιοργάνωσης (έως διάλυσης) των συντεταγμένων οργάνων του κράτους στην Περιφέρεια, και της σύνδεσής τους με τους τοπικούς φορείς στην προώθηση, συντονισμό και υλοποίηση των έργων και δράσεων, βρίσκει σήμερα την αποκορύφωσή της στην περιοχή της Θεσσαλονίκης και στις άτυπες συσκέψεις που αποπροσανατολίζουν πλέον τους πολίτες και μεταθέτουν την επίλυση των προβλημάτων και τις ευθύνες της κυβέρνησης στις καλένδες. Ακόμα τα προβλήματα που αντιμετωίζει ο αγροτικός πληθυσμός είναι τεράστια. Το δίκαιο των κινητοποιήσεων των αγροτών είναι πασιφανές. Τα προβλήματα που συνδέονται, τόσο με το εισόδημά τους και την προώθηση των προϊόντων τους, όσο και με την ανυπαρξία αγροτικής πολιτικής συνδεδεμένης με τις ανάγκες της υπαίθρου, της ισόρροπης ανάπτυξης, της ισόρροπης στο περιβάλλον και εν τέλει της ανάπτυξης του αγροτικού τομέα κυρίαρχου για την ουσιαστική επιβίωση της οικονομίας και της κοινωνικά δίκαιης ανάπτυξης της χώρας είναι πολλά και σημαντικά.
 

Ομιλία της Βουλευτού Ασμίνας Ξηροτύρη-Αικατερινάρη κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Δημάρχου Νεάπολης Γρηγόρη Χατζησάββα

E-mail Εκτύπωση PDF
Τη Θεσσαλονίκη, και καλύτερα το Κέντρο αυτής, τη γνώρισα πριν 33 χρόνια περίπου, και συγχρόνως άρχισα και να κατοικώ σ΄αυτήν. Τα γνωστά: ήρθα για να σπουδάσω, τις πρώτες μέρες η βόλτα στην παραλία στο Λευκό Πύργο, ένα-δυο τραπέζια από συγγενείς στα ταβερνάκια του κέντρου, και πολύ τρέξιμο για την ανεύρεση φοιτητικής στέγης, πού αλλού; κοντά στην πλατεία Συντριβανίου. Δύσκολα χρόνια για ένα παιδί από την επαρχία. Μέχρι να οργανωθώ, πολιτικά εννοώ στη Νεολαία Λαμπράκη, σε ένα χρόνο ήρθε η δικτατορία, και έχασα τους πιο κοντινούς μου φίλους-συντρόφους. Η πρώτη έτσι επαφή μου με τη Δυτική Θεσσαλονίκη, και όχι ακόμη με τη Βόρειο-Δυτική, ήταν οι κρυφές επισκέψεις έξω από το Στρατόπεδο Καρατάσου, όπου κρατούσαν τις πρώτες μέρες τους δικούς μας ανθρώπους. Για πολλά ακόμη χρόνια, καμιά σχέση με τα Βορειοδυτικά της πόλης, ώσπου μετά το ΄75 άρχισα να περνώ κάθε Σαββατοκύριακο την Κεντρική αρτηρία της Νεάπολης για να επισκέπτομαι δικούς μου ανθρώπους στο Ρετζίκι. Πέρα από το χαρακτηριστικό ρολόϊ και το πέτρινο σχολείο της πλατείας, την πολυπληθή στάση Κόκορα και τις ταμπέλες πιο πάνω των λαϊκών κέντρων (κοινώς σκυλάδικα), το βλέμμα δεν είχε να σταματήσει πουθενά αλλού. Και αυτό, γιατί τουλάχιστον εκατέρωθεν αυτής της αρτηρίας, οι μικρές, με κήπους υποθέτω, κατοικίες, παραδόθηκαν και αντικαταστάθηκαν από μια άναρχη χωροθέτηση ενός τείχους απρόσωπων πολυκατοικιών. Γνωστά σε όλους μας τα προβλήματα της στέγασης του πληθυσμού, και κυρίως του προσφυγικού ή του εργατικού, που συνέρευσε στη φτωχομάνα Θεσσαλονίκη, και εγκαταστάθηκε κυρίως στις δυτικές της περιοχές, και γνωστά τα ανυπέρβλητα προβλήματα που δημιούργησε το μοναδικό σύστημα που επιλέχθηκε για την επίλυση του στεγαστικού προβλήματος, το σύστημα της αντιπαροχής. Το κράτος, και δυστυχώς εξακολουθεί μέχρι και σήμερα, χωρίς στοιχειώδη χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό, και πολύ περισσότερο χωρίς οικιστικά και αυτοστέγασης προγράμματα, εγκατέλειψε τη στέγαση του πληθυσμού στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Αποτέλεσμα, κατοικία και περιβάλλον, κατοικία και κοινόχρηστοι χώροι εκπαίδευσης-κυκλοφορίας-ψυχαγωγίας και πράσινου, όπως και κατοικία και πολιτιστικοί ή διατηρητέοι χώροι, να γίνουν ανταγωνιστές. Το βιβλίο ή αν θέλετε το λεύκωμα του Γρηγόρη Χατζησάββα, όπως και το έργο που προσέφερε ως επί σειρά ετών Δήμαρχος στη Νεάπολη, το διαπερνά αυτή η αγωνία, να κρατήσει και τους λιγοστούς ελεύθερους χώρους, και να αξιοποιήσει τα ελάχιστα παλιά μεγάλα συγκροτήματα, το Στρατόπεδο Στρεμπενιώτη κ.ά. Γράφει έτσι στον πρόλογό του: «κάθε περιοχή κρύβει τη δική της ιστορία, τους δικούς της αγώνες μέσα από τους οποίους προσπαθεί να ξεφύγει από τη σκληρή μοίρα, που η αδιαφορία της κεντρικής εξουσίας και η έλλειψη συνολικού σχεδιασμού προδιέγραψε γι΄αυτές, ελπίζοντας σ΄ένα μέλλον ανθρώπινο και δημιουργικό». Εργάσθηκε σκληρά, με πείσμα αλλά και αποτελεσματικά, μαζί με τους εκλεγμένους στη Δημοτική Αρχή, αλλά και τους συνεργάτες του στο Δήμο (παράλειψη και σε τούτο το βιβλίο που αυτοί οι φωτισμένοι συνεργάτες, οι μη εκλεγμένοι, οι υπάλληλοι της Αυτοδιοίκησης δεν αναφέρονται) για να κάνει πράξη τη διαφορετική νέα πρόταση για το Δήμο Νεάπολης. Έμπνευσή του, όπως σωστά αναφέρει παρακάτω: «η επιλογή της ανάδειξης του ανθρώπινου δυναμικού της περιοχής, ως πιθανό συγκριτικό πλεονέκτημα και στόχος η ενίσχυση όλων εκείνων των πολιτικών που θα διατηρούσαν συνδεδεμένο τον κοινωνικό ιστό, θα δημιουργούσαν υψηλή κοινωνική συνείδηση» Στήριξε έτσι την πολιτική του στο τρίπτυχο κοινωνική Ευαισθησία-Νεολαία -Πολιτισμός, και ξεκίνησε με τα έργα και τις δράσεις: -Για την εκπαίδευση, όπου κατάφερε αρκετά νωρίς, σε σχέση με το υπόλοιπο πολεοδομικό συγκρότημα, που ακόμη αγωνίζεται, να έχει σχολεία σε μια βάρδια. -Για τους νέους, με χαρακτηριστικό το πολυδύναμο κέντρο νεολαίας κ.ά. -Για τον πολιτισμό, με χαρακτηριστικά τα δυο θέατρα και τη «Βαλκανική Πλατεία» -Για την Πρόνοια, με χαρακτηριστικό το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Ατόμων με ειδικές ανάγκες, και -Με τα θέματα της απασχόλησης με το Γραφείο Ενημέρωσης Ανέργων και Επιχειρήσεων. Το Γρηγόρη Χατζησάββα τον γνώρισα το 1989, αυτός ήδη τρία χρόνια Δήμαρχος, και εγώ για σύντομη θητεία Νομάρχης Θεσσαλονίκης. Δύσκολες οι πρώτες επαφές, προκατάληψη, πολιτική αντιπαλότητα, σχεδόν άρνηση για κάθε ειδική συνεργασία. Ο πάγος όμως σιγά-σιγά έσπασε, η άρνηση υποχώρησε γρήγορα στη διακριτική επιφυλακτικότητα, και αυτή πολύ πιο γρήγορα στη δημιουργική συνεργασία. Κι αυτό, γιατί είχαμε πολλά κοινά. Από βαθιά αριστερή και ταλαιπωρημένη οικογένεια εγώ, είχα μάθει ότι ο αγώνας για τον άνθρωπο, την ποιότητα ζωής και την κοινωνική του στήριξη στην τοπική του κοινωνία είναι τρόπος ζωής αλλά και εφικτός στόχος, όσο παγερά κι αν στέκεται η κεντρική εξουσία και οι πολιτικές που εφαρμόζει. Παράλληλα, ως μηχανικός, επί χρόνια στη Δημόσια Διοίκηση, είχα συνειδητοποιήσει βαθιά, ότι όταν δουλεύεις συστηματικά, και με ανιδιοτέλεια, με σχεδιασμό και οργάνωση, με πείσμα ότι πρέπει να πετύχεις, μπορείς να καταφέρεις πολλά. Ίσως πολλά μικρότερα, που δεν πρέπει να τα υποτιμάς, και συνεργαζόμενος υπομονετικά και αποτελεσματικά με άλλους, αρκετά μεγαλύτερα. Πίστεψα ότι η Νομαρχία, έστω και διορισμένη τότε, είναι Αυτοδιοίκηση, και πάλεψα για να γίνει έτσι στην πράξη. Αυτό το τελευταίο με έδεσε περισσότερο με το Γρηγόρη Χατζησάββα, ήμασταν και οι δύο άνθρωποι της Αυτοδιοίκησης, όχι για τους τίτλους, αλλά για τον διαρκή αγώνα ο καθένας για την τοπική του κοινωνία, και όλοι μαζί για την ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής μας, του νομού Θεσσαλονίκης, και τη συνδυασμένη δράση και τον αέναο αγώνα για την περιφερειακή ολοκληρωμένη και βιώσιμη ανάπτυξη του βορειοελλαδικού μας χώρου. Τα οράματα και οι πολιτικές αρχές για την Αυτοδιοίκηση, την αποκέντρωση, και την περιφερειακή ανάπτυξη, είναι η κινητήρια δύναμη. Βασική όμως προϋπόθεση για την επιτυχία είναι η συντονισμένη, συστηματική, και ανιδιοτελής δράση για τα κοινά, για τα μικρά και καθημερινά, για τον άνθρωπο και την ποιότητα της ζωής του, για την εξασφάλιση εργασίας και ισότιμης θέσης στην κοινωνία, για να έρθουν έτσι και τα μεγαλύτερα. Γι΄αυτό τα μικρότερα, αλλά ιδιαίτερα σημαντικά στο Δήμο της Νεάπολης, τα κατάφερε ο Γρηγόρης. Του εύχομαι να προσπαθήσει και για τα μεγαλύτερα, με τη σεμνότητα, τις αρχές, αλλά και την αγωνιστικότητα που τον διακρίνουν. Θέλω να πιστεύω, ανεξάρτητα από πιο πολιτικό μετερίζι δουλεύουμε ή θα δουλεύουμε στο μέλλον γι΄αυτήν την πόλη και το νομό μας, ότι σήμερα χρειάζεται η έντονα διεκδικητική συνεργασία όλων μας, όχι μόνο για να γίνει κάτι από τα μεγάλα που χρόνια τώρα περιμένουμε, αλλά και για να κρατήσουμε και πολλά που χέρι-χέρι πολλοί από μας κατακτήσαμε για την Αυτοδιοίκηση.
 
Περισσότερα Άρθρα...


Σελίδα 20 από 24