Home Πολιτική Δραστηριότητα

Intervention by Mina Xyrotiri, MP Synaspismos - Greece at the Euromediteranian Forum, Malte

E-mail Εκτύπωση PDF
Τhe first question we must answer is whether the way globalisation is currently promoted helps to enhance the implementation, in practice, of equality of genders. Unfortunately, globalisation of capital and commerce is not accompanied by the globalisation of rights . The more a country’s economy is connected with the international market, the less money is invested in the state provisions and the social sector, which is an integral part of equality. The above constitute the UNO estimation during the “Beijing+5” process which evaluated the course of the application of the resolutions of the 4th International UN Summit for Women in Beijing (1995). The curtailment of social sector expenditure has an impact on the infrastructure for the care and educating of children, for the care of senior citizens as well as on family allowances and employees’ leave. Privatisation, which is promoted without any criteria, in sectors crucial for the gender, like health, education and social security, obstructs real equality. The deregulation of labour relations and of the labour market upsets the life of households, introduces insecurity to a couple’s life. The working peoples’ income and benefits were based on the pattern of steady, dependent labour of indefinite time. The introduction of part-time employment and other flexible time forms of employment which tend to become the norm, undermine the basis on which the whole structure of employees renumeration was built. So, we can see here a tragic contradiction: on the one hand there is increased awareness of women’s human rights – and that is positive, but on the other hand there is an aggravation of the socio-economic conditions for the realization of equality and the implementation of women’s rights. The worldwide liberation of markets has brought to the fore the market ideology, which has become synonym of unbridled competition and the slogan “who is able to survive, will”. We do not think that this economic model has any relation to the equality of the genders. The environment that is friendly to equality has to do with social solidarity and political control of the phenomenon of “market fundamentalism”; it has to do with the deepening of democracy, which continues to have a gender deficiency, that is that women are not sufficiently represented at the decision making centers. In other words, what we need is governance of globalisation on terms of human and citizens’ rights. And we as women, as a social gender, must choose the field of rights because equality is a fundamental human right. There are two issues that we need to concentrate on which also depict the character of the currently promoted globalisation. Firstly, the feminisation of poverty, which constitutes a special part of poverty in general. It is tragic that worldwide poverty (five years after the very important UN Copenhagen Summit on social development) increased instead of decreasing. On the other hand, poverty among women represents 70% of worldwide poverty –the same as five years ago. Women are poorer as regards the satisfaction of their basic needs and the enjoyment of wealth but also in regard with opportunity and options. The social gender itself, as a carrier of discrimination, becomes a poverty factor. Therefore, womens’access to education, specialisation and employment on an equal basis is an indispensable pre-condition in our struggle against poverty. This means that we need policies targeted specifically to this goal that the globalised market will not promote if left on its own. The second issue we need to focus on is violence against women and trafficking of women. Trafficking of women has expanded at a tremendous rate precisely because of globalisation (liberation of markets, internet, international crime organisations). It is a well organised international crime center. It is obvious that we need to adjust the law instruments available, both national and international as well as expand and enhance international co-operation. First of all, though, our efforts need to focus on the elimination of poverty and unemployment as well as of gender discrimination, which constitute an important cause that pushes women in the nets of enforced prostitution and trafficking in the countries of origin. We have to work for a democratic and just world order which does not exist today. Therefore, let us globalise the struggles for equality and dignity of our gender. Let us globalise equality..

Ομιλία στη Συγκέντρωση του Συν στη Θεσσαλονίκη για τις επιπτώσεις από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία

E-mail Εκτύπωση PDF
Μια ολόκληρη σχολή «ειρηνοποιών» λέει: «αν θέλεις ειρήνη ετοιμάσου για πόλεμο». Όμως ειρήνη και ισχυρές ένοπλες συνάμεις συμβιβάζονται; Γιαυτούς το δεύτερο είναι προϋπόθεση του πρώτου. Και όσο πιο σύγχρονος ο εξοπλισμός τόσο το καλύτερο. Ακόμη κι αν πρόκειται για πυρηνικά όπλα, για βόμβες ουρανίου και τοξικά, που έχουν τραγικές συνέπειες στους ανθρώπους και στο περιβάλλον. Ακόμη κι αν συντελείται μπροστά στα μάτια μας ένα διαρκές έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Σήμερα, με τραγικό τρόπο αποκαλύπτονται σε όλη τους την έκταση οι επιπτώσεις από τα εφιαλτικά γεγονότα του περίφημου «ανθρωπιστικού πολέμου»: Η Σερβία έγινε πεδίο βολής για τα νέα οπλικά συστήματα που έχει επινοήσει το στρατιωτικό-οικονομικό σύμπλεγμα του ΝΑΤΟ. Τα Βαλκάνια, μετά το ΙΡΑΚ, τη Βοσνία έγιναν δοκιμαστήριο του νέου στρατηγικού δόγματος της νέας τάξης που προωθεί η μία υπεδύναμη των ΗΠΑ. Το ΝΑΤΟ, με επικεφαλής τις ΗΠΑ, εκφράζοντας σήμερα τη νέα τάξη της υπερδύναμης, πολιτικά λειτουργεί έξω από τους διεθνείς οργανισμούς, ανατρέπει τις αρχές του διεθνούς δικαίου για ειρηνική συνύπαρξη και πολιτικό διακανονισμό των προβλημάτων μεταξύ των κρατών, κατασκευάζει επιλεκτικά εχθρούς, επιβάλλει τη δύναμη των όπλων πάνω από την ισχύ των διεθνών συνθηκών, και χειραγωγεί τη διεθνή κοινότητα να συμπράξει ενεργά στις επιλογές της. Είναι γνωστό ότι ο Χάρτης του ΟΗΕ δικαιολογεί την ανάληψη στρατιωτικής δράσης μόνο σε δύο περιπτώσεις : σύμφωνα με το άρθρο 51, μια χώρα έχει δικαίωμα να απαντήσει στρατιωτικά αν δεχθεί επίθεση ή ίδια η σύμμαχός της. Η Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας σαφώς και δεν είχε επιτεθεί σε καμιά χώρα, ούτε σε χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με το κεφάλαιο 4 του Χάρτη, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έχει το δικαίωμα να καλέσει σε στρατιωτική δράση για την αποκατάσταση της ειρήνης, όταν κρίνει ότι αυτή απειλείται. Το Συμβούλιο είχε ασχοληθεί με την κατάσταση στο Κόσοβο και είχε εγκρίνει ψήφισμα, αλλά δεν διέταξε στρατιωτικά μέτρα. Ούτε είχε αποφασίσει ότι μπορεί να το κάνει το ΝΑΤΟ για λογαριασμό του. Με την πολεμική επιδρομή στο Κόσσοβο, η διπλή στρατιωτική και πολιτική επιχείρηση για την προώθηση από το ΝΑΤΟ των στρατηγικών συμφερόντων των ΗΠΑ στηρίχθηκε στη συμμετοχή και συνενοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κυβερνήσεών της και προωθήθηκε με το ψεύτικο, υποκριτικό και προκλητικό επικοινωνιακό επιχείρημα «του ανθρωπιστικού πολέμου για την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων». Ωστόσο, οι αποκαλύψεις για τη χρήση όπλων απεμπλουτισμένου ουρανίου, που άρχισαν να βλέπουν το φως περίπου μια εβδομάδα μετά την έναρξη των βομβαρδισμών, αφαίρεσαν κάθε επιχείρημα για τη νομιμότητά του και εξαφάνισαν κάθε περιθώριο χαρακτηρισμού του ως «ανθρωπιστικού». Γνώριζαν ή δε γνώριζαν οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για τις οβίδες απεμπλουτισμένου ουρανίου που το ΝΑΤΟ χρησιμοποίησε στη Βοσνία και στο Κόσσοβο; Όσο καλή θέληση κι αν διαθέτουμε, δύσκολα θα πιστέψουμε ότι κανείς από τους ιθύνοντες δεν είχε ιδέα. Ούτε πιστεύουμε ότι κάποιος υπεύθυνος είναι δυνατόν να ακούσει, μετά τη Χιροσίμα, τη λέξη «ουράνιο» σε σχέση με οπλικά συστήματα και θα εξακολουθήσει να σφυρίζει αμέριμνα. Και είναι ιδιαίτερα προκλητικό όταν προβάλλεται από επίσημα χείλη, όταν είναι γνωστό ότι οι βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου υπάρχουν στα οπλοστάσια του ΝΑΤΟ εδώ και πάνω από 10 χρόνια και είχαν πρωτοχρησιμοποιηθεί στον Πόλεμο του Κόλπου το 1991, και σε μεγάλες μάλιστα ποσότητες. Σχεδόν ένα εκατομμύριο τέτοιων βομβών ρίχθηκαν στη διάρκεια της επιχείρησης «καταιγίδα της Ερήμου» και εκτιμάται ότι 300 τόνους ουρανίου άφησαν πίσω τους οι Αμερικάνοι, ενώ περίπου 90.000 στρατιώτες των ΗΠΑ από τους 697.000 που συμμετείχαν στον πόλεμο. Επίσης, ήταν γνωστό ότι τα όπλα αυτά είχαν χρησιμοποιηθεί από το ΝΑΤΟ στον πόλεμο της Βοσνίας, αφού από τις 24 Ιανουαρίου 1996 είχαν αρχίσει οι σχετικές αποκαλύψεις με άρθρο στην ολλανδική εφημερίδα «Volkskvant», το οποίο συνοδεύτηκε από διάβημα Επιτροπής Στρατιωτικών στον Ολλανδό Υπουργό ʼμυνας, που παραδέχθηκε τους ραδιολογικούς και χημικούς κινδύνους από τα σωματίδια απεμπλουτισμένου ουρανίου, καθώς και την παρουσία στην Ολλανδία αμερικανικών τανκς με απεμπλουτισμένο ουράνιο. Είναι λοιπόν τεράστιες οι ευθύνες των πολιτικών ηγεσιών της Ευρώπης, γιατί σύρθηκαν στην κυριολεξία πίσω από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, χωρίς ίχνος πυγμής και αυτόνομης πολιτικής υπόστασης. Η σημερινή κρίση αναδεικνύει, με δραματικό έστω τρόπο, το πολιτικό και δημοκρατικό έλλειμμα της Ε.Ε. και την ανάγκη περαιτέρω εμβάθυνσης των θεσμών της, προκειμένου να υπάρξει ως αυτόνομη οντότητα με δική της ενιαία εξωτερική πολιτική και δική της ενιαία πολιτική άμυνας και ασφάλειας. Μεγάλες επίσης είναι και οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία, παρά τις αντιδράσεις του υπόλοιπου πολιτικού κόσμου και κυρίως της κοινωνίας, παρείχε όλες τις σχετικές διευκολύνσεις στις νατοϊκές δυνάμεις. Και παρά τα στοιχεία που είχε στη διάθεσή της, έσπευσε να αποστείλει στρατιωτική δύναμη στις βοβμαρδισμένες περιοχές, συμμετέχοντας στα νατοϊκά σχέδια. Ακόμη και σήμερα, ενώ είμαστε τόσο κοντά σε περιοχές που το ίδιο το ΝΑΤΟ θεώρησε πως πρέπει να αποκλειστούν λόγω ρύπανσης, η κυβέρνηση θεωρεί ότι η ρύπανση από ραδιενέργεια και τοξικά δεν περνά τα σύνορα. Αντί να δεχθεί τα αποτελέσματα τόσο των μακροχρόνιων ερευνών, όσο και τις ανησυχίες και τις συγκεκριμένες προτάσεις των επιστημόνων, και να συγκροτήσει ανεξάρτητες ειδικές επιστημονικές επιτροπές, αμφισβητεί αυτό που είναι αδιαμφισβήτητο, και αναμένει τα πορίσματα των υπηρεσιών του ΝΑΤΟ. Δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι ήδη, από προστάτης του περιβάλλοντος της χώρας μας έγινε ο μεγαλύτερος ρυπογόνος, έστω εν αγνοία της, χρησιμοποιόντας βόμβες ουρανίου στο Αιγαίο, και γιαυτό πρέπει να στραφεί και να αναπτύξει επιστημονική συνεργασία, τόσο με τις χώρες της Βαλκανικής, όσο και με το Διεθνή Οργανισμό Υγείας του ΟΗΕ. Πέραν όμως από την επίδραση του απεμπλουτισμένου ουρανίου, υπάρχει και δεν πρέπει να υποτιμάται διόλου το αποτέλεσμα από την επίδραση στο περιβάλλον και τους ανθρώπους, η αργή και μακροχρόνια δράση των τοξικών χημικών ουσιών που εκλήθησαν από τα βομβαρδισμένα εργοστάσια. Δυστυχώς, οι σημερινές τραγικές αποκαλύψεις έρχονται να δικαιώσουν απόλυτα και με δραματικό τρόπο την πολιτική και τις απόψεις που εξέφρασε ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ την εποχή του πολέμου, όταν τόνιζε ότι η νατοϊκή επέμβαση απότελεί πολαπλό έγκλημα: Έγκλημα πολτικό, γιατί με άλλοθι το αυταρχικό καθεστώς Μιλόσεβιτς οι ΗΠΑ βρήκαν αφορμή να επέμβουν στο εσωτερικό ενός ανεξάρτητου κράτους και να ασκήσουν την πολιτική τους στα Βαλκάνια. Έγκλημα οικολογικό, γιατί η χρήση των νατοϊκών όπλων θα ήταν καταστροφική για το περιβάλλον και τη διατροφική αλυσίδα. Έγκλημα πολιτιστικό, γιατί θα κατέστρεφε τα ιστορικά μνημεία και τις βαθειές ρίζες συνεργασίας και συναντίληψης των λαών των Βαλκανίων. Έγκλημα κατά του πληθυσμού όλης της περιοχής, τόσο εξαιτίας της άμεσης δολοφονίας στρατιωτών και πολιτών, όσο και για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες στη ζωή και στην υγεία του πληθυσμού των Βαλκανίων. Εκτός όμως από τις δηλώσεις και τις απόψεις των βουλευτών, ευρωβουλευτών, των στελεχών και των μελών του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, αναλάβαμε τότε και συγκεκριμένες πρωτοβουλίες δράσης, όπως το οδοιπορικό στις βαλκανικές πρωτεύουσες, στα στρατόπεδα των προσφύγων, αλλά και στις πρωτεύουσες χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η μαραθώνια αντιπολεμική πορεία, η πορεία και διαμαρτυρία στην αμερικάνικη πρεσβεία κλπ. Σήμερα, και με τη σημερινή μας εκδήλωση, συνεχίζουμε τις πρωτοβουλίες για τη δραστική αντιμετώπιση, τόσο της παρούσας κατάστασης όσο και ανάλογων καταστάσεων, που μπορεί να προκύψουν από την ανεξέλεγκτη δράση του ΝΑΤΟ, ώστε να μη θρηνήσουμε και άλλα θύματα στο μέλλον. Τι πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνει: ʼμεσα, και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, δεν πρέπει να ξαναχρησιμοποιηθούν, αλλά να αποσυρθούν και να καταστραφούν όλα τα όπλα απεμπλουτισμένου ουρανίου, καθώς και όλα τα άλλα ανάλογου τύπου. Πρέπει να υπάρξει και διαβαλκανική συνεργασία και διευρωπαϊκή συνεργασία για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα καθαρισμού των περιοχών, προστασίας των πληθυσμών που χτυπήθηκαν, και ακόμη ανόρθωσης των καταστροφών που συντελέστηκαν. Παράλληλα, να υπάρξουν προγράμματα βοήθειας και αποκατάστασης των πληθυσμών της περιοχής. Να τεθούν άμεσα υπό ιατρική παρακολούθηση όλοι όσοι έχουν υπηρετήσει στις πληγείσες περιοχές και γύρω από αυτές. Επιπλέον, πρέπει να αποσυρθούν όλες οι συμμαχικές και ελληνικές δυνάμεις με πολιτικές εγγυήσεις και να αναζητηθούν πολιτικές-ειρηνικές λύσεις στα προβλήματα της περιοχής. Η Ε.Ε. οφείλει να αναλάβει τις πολιτικές πρωτοβουλίες και την ευθύνη για τη διευθέτηση των προβλημάτων της περιοχής, ανεξάρτητα από τις επιλογές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Πρωτοβουλίες του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ. Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ θα αναλάβει πρωτοβουλία σε επίπεδο κομμάτων της Ευρωπαϊκής αριστεράς για την κοινή τους δράση και την κινητοποίηση των Ευρωπαίων πολιτών, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι άμεσοι και μελλοντικοί κίνδυνοι που προέρχονται από την ανεξέλεγκτη δράση του ΝΑΤΟ. Επιπλέον, ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ θα επιδιώξει τη συγκρότηση πανευρωπαϊκής επιτροπής, η οποία θα κινήσει τη διαδικασία παραπομπής στο Διεθνές Δικαστήριο όλων των υπευθύνων, γιατί τελικά πρόκειται για εγκλήματα πολέμου. Στα πλαίσια αυτά θα συγκροτήσουμε άμεσα στην Ελλάδα Επιτροπή προώθησης όλων των ενεργειών γι αυτό το θέμα. Επίσης, ως βουλευτής Θεσσαλονίκης, πήρα την πρωτοβουλία να καλέσω τους συναδέλφους μου βουλευτές της Βόρειας Ελλάδας για την ανάληψη συντονισμένης δράσης για τη συνάντηση πολιτικών, επιστημονικών και κοινωνικών φορέων κατ΄αρχήν της Βόρειας Ελλάδας, ώστε, μαζί και με τους συναδέλφους μας και τους αντίστοιχους εκπροσώπους και τους πολίτες των Βαλκανικών χωρών, να δημιουργήσουμε ένα ανεξάρτητο δίκτυο έρευνας, ενημέρωσης και δράσης για την ελαχιστοποίηση των συνεπειών της διάσπαρτης ραδιενέργειας, τη λήψη μέτρων και τη συνεχή επαγρύπνηση για την περιοχή. Ήδη σημαντικός αριθμός συναδέλφων έχουν ανταποκριθεί και βρισκόμαστε στην αρχή της προσπάθειας. Είναι επείγουσα ανάγκη να ξεσηκωθούν όλοι οι φιλειρηνικοί και οικολογικά ευαίσθητοι πολίτες της Ευρώπης.Η νέα Γιουγκοσλαβική τραγωδία αποτελεί ωμή πρόκληση για όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς. Δημιουργεί τον κίνδυνο νέου διχασμού στην Ευρώπη και επιστροφής στον ψυχρό πόλεμο. Γιαυτό αναπτύσσεται στην Ελλάδα και στην Ευρώπη το αντιπολεμικό κίνημα. Και είναι πολύ σημαντικό ότι το κίνημα αυτό αναπτύσσεται πολύμορφα και σε μεγάλο βαθμό αυθόρμητα, αγκαλιάζοντας ανθρώπους όλων των ηλικιών, πολιτικών απόψεων και κοινωνικών προελεύσεων. Τούτες τις ώρες αποκτούν πραγματικό νόημα τα λόγια του ποιητή: «αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή να αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο». Πιστεύω ότι οι παραπάνω εκτιμήσεις και η πρόσκληση για δράση εξακολουθεί να ισχύει.

Ομιλία -Χαιρετισμός της Βουλευτού Ασημίνας Ξηροτύρη-Αικατερινέρη στην κινητοποίηση ελαιοπαραγωγών Λέσβου

E-mail Εκτύπωση PDF
Αγρότες και αγρότισσες, Χαίρομαι που βρίσκομαι σήμερα μαζί σας και θέλω να σας εκφράσω ειλικρινά τη συμπαράσταση στο δίκαιο αγώνα σας και τη δική μου προσωπικά και του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, τον οποίο εκπροσωπώ. Πριν από όλα πρέπει ίσως να συμφωνήσουμε στα εξής: διανύουμε μια κρίσιμη περίοδο, όπου τα πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα οξύνονται και καθημερινά συσσωρεύονται όλο και περισσότερα αδιέξοδα. Ιδιαίτερα στην αγροτική παραγωγή και μάλιστα στα κύρια αγροτικά μας προϊόντα της χώρας μας, η κατάσταση είναι σοβαρή και οι προοπτικές δυσοίωνες. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το λάδι κατέχει μια από τις πρώτες θέσεις και ως εθνικό προϊόν δοκιμάζεται από την έλλειψη ενδιαφέροντος και κάποτε από την αντιαγροτική πολιτική της Κυβέρνησης και του Υπουργείου Γεωργίας. Και θέλουμε από τη θέση αυτή να καταλογίσουμε ευθύνες στην Κυβέρνηση γιατί ενώ γνώριζε, όπως όλοι μας, τα προβλήματα του λαδιού δεν φρόντισε είτε με παρεμβάσεις στην Ε.Ε., είτε με συγκεκριμένα μέτρα να προστατέψει αποτελεσματικά πρώτα και κύρια το εισόδημα του παραγωγού. Πραγματικά, η Κυβέρνηση δεν εξασφάλισε την έγκριση επαρκών ποσοτήτων λαδιού για κοινοτική ενίσχυση, γιατί δεν εξασφάλισε συμμάχους. Την τελευταία στιγμή και χωρίς προετοιμασία προσπάθησε να αντιμετωπίσει τις αλλαγές στην Κοινή Οργάνωση Αγοράς. Σε πρόσφατη παρέμβασή μας στη Βουλή επισημάναμε την έλλειψη πολιτικής για το λάδι και κατηγορήσαμε ανοιχτά τον Υπουργό Γεωργίας, ότι οι υποσχέσεις προς τους αγρότες δεν έχουν καμία σχέση με τα αποτελέσματα όπως την αντιμετωπίζουμε σήμερα. Πράγματι οι τιμές του λαδιού είναι χαμηλές και διαφωνούμε με την άποψη του κου Υπουργού, που λέει ότι η «Κυβέρνηση δεν μπορεί να επέμβει στην αγορά κι ότι οι τιμές διαμορφώνονται ελεύθερα». Πρώτα – πρώτα πρέπει να του θυμίσουμε ότι δεν έδωσε τη μάχη στην Ε.Ε. για να μην καταργηθεί η τιμή παρέμβασης. Έτσι η κατώτατη τιμή που ίσχυε και προστάτευε τους παραγωγούς ελαιολάδου από τιμές που επιβάλλει η περίφημη «αγορά», δεν ισχύει πλέον. Από ‘κει και πέρα, ποιος θα εμποδίσει αλήθεια τους Ιταλούς ν’ αγοράζουν φτηνά το ελληνικό λάδι και να το προωθούν πολύ πιο ακριβό στην αγορά; Ο καθένας καταλαβαίνει ότι η κοινοτική προστασία με την ενίσχυση των παραγωγών σε συνδυασμό με την προσβολή της ποιότητας του ελληνικού λαδιού μπορούν να εξασφαλίσουν σίγουρα καλύτερες τιμές από τις σημερινές. Ως ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ πήραμε τον προηγούμενο χρόνο την πρωτοβουλία και οργανώσαμε στις Βρυξέλλες εκδήλωση για το ελληνικό λάδι. Εκεί τονίστηκε ότι οι έλεγχοι θα γίνουν πιο αυστηροί στο μέλλον και θα υποστούμε τις αρνητικές συνέπειες, αφού το Υπουργείο δεν έχει ξεκινήσει καλά – καλά τη σύνταξη ελαιοκομικού μητρώου. Γιατί όπως κι’ εσείς οι ίδιοι έχετε διαπιστώσει από πρώτο χέρι με εικονικές παραγωγές και πανωγραψίματα την πληρώνουν, οι τίμιοι ελαιοπαραγωγοί. Η Κυβέρνηση αποδέχθηκε την κατάργηση των μικρών παραγωγών με το δικαιολογητικό ότι πληρώνονται επιδοτήσεις δύο φορές για το ίδιο λάδι. Το θεωρούμε λάθος και όπως καταθέσαμε και στη Βουλή θα μπορούσε να αυξηθεί η ποσότητα του κατώτατου ορίου των πεντακοσίων κιλών κι’ όχι να καταργηθεί τελείως, όπως έκανε η Κυβέρνηση. Φίλες και φίλοι, Θέλουμε να ρωτήσουμε την Κυβέρνηση. Ξέρει ότι στα ράφια των καταστημάτων στις Βρυξέλλες υπάρχουν ισπανικά και ιταλικά λάδια, αλλά όχι ελληνικά; Μήπως πρέπει να της θυμίσουμε ότι παράγουμε το καλύτερο λάδι και πρέπει να προβάλουμε την ποιότητά του και όχι να το υποβιβάσουμε ποιοτικά με σκοπό να κερδίσουμε κάποιο μερίδιο της ευρωπαϊκής αγοράς; Να υλοποιηθούν διακρατικές και διεπαγγελματικές συνεργασίες, όπως προβλέπει ο ν.2810/00. Πρέπει να ενεργοποιήσουμε επιτέλους όλους τους αρμόδιους φορείς για να βρεθούν νέες αγορές κι’ όχι να φτιάχνουμε επιχειρηματικές εταιρίες εξαγωγών, που επιχειρεί ο κ. Υπουργός Γεωργίας. Πιστεύουμε κι’ εμείς, όπως κι’ εσείς, ότι λύσεις υπάρχουν για να πετύχουμε καλύτερες τιμές και να εξυγιανθεί η τυποποίηση και εμπορία του λαδιού για το συμφέρον των ελαιοπαραγωγών. Ως ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ και της ΠΡΟΟΔΟΥ είμαστε στο πλευρό σας.

Ομιλία της Βουλευτού στην εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη για την ενημέρωση-συζήτηση της κοινοβουλευτικής δουλειάς του ΣΥΝ.

E-mail Εκτύπωση PDF
Οκτώ μήνες μετά τις εκλογές που ανέδειξαν ένα πανίσχυρο δικομματισμό και μια νέα αλαζονική κυβερνητική πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ ήταν αρκετοί για να δείξουν ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει το περί του Σημίτη επιτελείο, είναι μια πολιτική που συγκρούεται ακόμη και με την ιστορικο-πολιτική φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ και θα εξακολουθήσει επί μακρόν να προκαλεί προβλήματα συνοχής στην κυβέρνησή του, την κοινοβουλευτική του ομάδα και το κόμμα. Σε αντίθεση με το πολύ αισιόδοξο σενάριο που προεκλογικά παρουσίασε το ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση σήμερα αδυνατεί να διαχειρισθεί με πολιτικούς και κοινωνικούς όρους τις νέες αβεβαιότητες που κυριαρχούν στην πραγματικότητα της ελληνικής κοινωνίας: - Αβεβαιότητα κοινωνικής, καθώς το κοινωνικό πρόβλημα γίνεται διαρκώς πιο έντονο λόγω της ανεργίας, της φορολογικής αδικίας, των εισοδηματικών πιέσεων, τους αποκλεισμούς και την έλλειψη πολιτικής αναδιανομών. -Αβεβαιότητα περιβαλλοντική και διατροφική με πρόσφατο παράδειγμα την αναστάτωση από τη μόλυνση και την αλλοίωση του διατροφικού κύκλου από τις καταστροφές και τις μεθοδεύσεις της αλόγιστης οικονομικής πολιτικής σε βάρος του οικοσυστήματος. -Αβεβαιότητα για την προοπτική του κυβερνητικού μοντέλου με την αναποτελεσματικότητα και τα στοιχεία της συναλλαγής που το χαρακτηρίζουν : διαπλοκή, διάβρωση, μαύρο χρήμα. -Αβεβαιότητα για μια πραγματική και ισόρροπη ανάπτυξη, για την ορθολογική διαχείριση των πόρων, για τη διαφάνεια και τον υγιή ανταγωνισμό, για τη δίκαιη κατανομή των ωφελειών της ανάπτυξης. Η Ελλάδα εισέρχεται στην ΟΝΕ με δυσανάλογο κοινωνικό κόστος, χωρίς να έχουν προηγηθεί οι αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές και θεσμικές δομές όπως: η αποκέντρωση και η περιφερειακή οργάνωση του κράτους, η στήριξη των κοινωνικών τομέων ευθύνης του κράτους, όπως η παιδεία, η υγεία και η κοινωνική ασφάλιση. Όπως η δημοκρατική μεταρρύθμιση της Δημόσιας Διοίκησης, όπως η διεύρυνση του ελέγχου και της διαφάνειας. Η κυβέρνηση επιμένει σε πιο φιλελεύθερες επιλογές με τις ιδιωτικοποιήσεις (που στην ουσία όπως τις πραγματοποιεί είναι εκχωρήσεις), τη συμπίεση του κόστους εργασίας, την περιστολή των δημοσίων δαπανών, τη μη εφαρμογή ουσιαστικής φορολογικής μεταρρύθμισης. Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ μέσα από τη δράση του στην κοινωνία και στη Βουλή αντιπροβάλλει την ανάγκη μιας άλλης στρατηγικής, της σύγχρονης (δημοκρατικής) Αριστεράς με στόχους την πλήρη απασχόληση, την αναδιανομή του πλούτου και πόρων, την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιωσιμότητα της ανάπτυξης, την προστασία των δημόσιων εξόδων που διαρκώς εμπορευματοποιούνται. Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ στο δύσκολο αυτό και ρευστό πολιτικό περιβάλλον παραμένει ανυποχώρητος και κάνει τον αγώνα του για μια κοινωνία με εσωτερική συνοχή, με ισόρροπη ανάπτυξη και διευρυμένη προστασία, με οικολογική εγρήγορση και ευαισθησία για όλα εκείνα που είναι αξίες κατακτημένες από τους λαούς και τις κοινωνίες και σήμερα μπορεί να μιλήσει με αυτοπεποίθηση για το εγχείρημά του, για τη σταθεροποίησή του ως μία ουσιαστική δύναμη της Αριστεράς, που διεκδίκησε και πέτυχε την αυτονομία της από τη σημερινή εκσυγχρονιστική λογική της σοσιαλδημοκρατίας και τη συνολική χειραφέτηση της Αριστεράς από τη φιλελεύθερη ηγεμονία. Με τη δράση μας απογοητεύσαμε όσους θεωρούν ότι η Αριστερά δεν έχει χώρο, δεν έχει ρόλο, δεν έχει φωνή,δεν έχει ανατρεπτική και δημιουργική έμπνευση και ενθαρρύναμε όλες τις κοινές δράσεις και τις κοινές αναζητήσεις της πλουραλιστικής Αριστεράς. Στο εσωτερικό μας, είχαμε ένα πετυχημένο Συνέδριο και αντιμετωπίσαμε με μεγάλη σοβαρότητα πολλά από τα εσωτερικά μας προβλήματα και τις τυχόν διαφωνίες, με αποτέλεσμα να φαίνεται σήμερα μια ισχυρή ομοιογένεια και συσπείρωση. Χρειαζόμαστε πολλά ακόμη, και το κυριώτερο να οργανώσουμε τη λειτουργία μας σαν κόμμα και τη δυναμική παρουσία μας και παρέμβαση στην κοινωνία. Μια τέτοια παρέμβαση είναι και η δράση της κοινοβουλευτικής ομάδας, που μας αφορά όλους μας αφού σε μια διαρκή και αμφίδρομη κίνηση μεταφέρονται τα προβλήματα της κοινωνίας, αλλά και οι πολιτικές μας προτάσεις για την προώθηση λύσεων σε προοδευτική, Αριστερή κατεύθυνση. Η Κ.Ο. του ΣΥΝ από τις εκλογές μέχρι σήμερα επικέτνρωσε τη δράση του στους τομείς: 1) Της κοινωνικής πολιτικής και της απασχόλησης: Η καταπολέμηση της ανεργίας, αλλά και της δραστικής μείωσης των εισοδημάτων των εργαζομένων, αποτελεί σήμερα τη μεγαλύτερη κοινωνική και πολιτική πρόκληση. Η κυβέρνηση βαδίζει στην πεπατημένη των συντηρητικών διεξόδων. Αξιολογεί τη νομοθετική πρόταση του ΣΥΝ για την οργανωμένη και γενικευμένη μείωση του εργάσιμου χρόνου σε πρώτη βάση στις 35 ώρες και χωρίς μείωση των αποδοχών, ως να είναι λογιστική εγγραφή και όχι ως πρωτοβουλία που έχει συγκεκριμένες και ωφέλιμες κοινωνικές, οικονομικές και πολοτισμικές συνέπειες. Ο ΣΥΝ, με τις δύο προτάσεις νόμου που κατέθεσε στη Βουλή για το 35ωρο και τους μακροχρόνια ανέργους, προτείνει μια ολοκληρωμένη κοινωνική στρατηγική για την πλήρη απασχόληση, για την ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς με βασικούς άξονες: -Στο μακροοικονομικό περιβάλλον : το 35ωρο, την ανάπτυξη του κοινωνικού τομέα της οικονομίας και της απασχόλησης, στην κοινωνική φροντίδα, στη θέσπισηρήτρας νέων θέσεων εργασίας για τις επιχορηγούμενες επενδύσεις επιχειρήσεων. -Στην αγορά εργασίας με την υιοθέτηση εξειδικευμένων πολιτικών για όσους έχουν τη μεγαλύτερη δυσκολία πρόσβασης στις νέες δεξιότητες και τη συστηματική στήριξή τους από το κοινωνικό κράτος. Επίσης με την κοινωνική προστασία των μακροχρόνια ανέργων και των ηλικιωμένων σύμφωνα με τη δεύτερη πρόταση νόμου. 2) Αναθεώρηση του Συντάγματος: Ως προς την αναθεώρηση του Συντάγματος συμβάλαμε ουσιαστικά με τον Κοινοβουλευτικό μας εκπρόσωπο Φ. Κουβέλη με ολοκληρωμένες προτάσεις κατά τη συζήτηση στην επιτροπή, επισημαίνοντας την ανεπάρκεια των θεσμών του πολιτεύματος που συνιστά πρόβλημα της Δημοκρατίας, αλλά και της ανάπτυξης της χώρας μας και τονίζοντας την ανάγκη για μια ριζική μεταρρύθμιση του πολιτικού μας συστήματος για την ενίσχυση της Δημοκρατίας, της αποκέντρωσης και της περιφερειακής συγκρότησης και της ανάπτυξης σε νέα πεδία κοινωνικής δραστηριότητας. Η αναθεώρηση του Συντάγματος αποτελούσε δυνατότητα και ευκαιρία για διαμόρφωση νέων θεσμών, εγκλωβίσθηκε όμως ο διάλογος στην αντιπαράθεση για τον αριθμό των ψήφων, για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας και δεν έγινε όπως έπρεπε επί της ουσίας των θεσμικών προβλημάτων. Ο ΣΥΝ δεν είχε τη δυνατότητα διότι έλειπε ο αριθμός των πενήντα (50) βουλευτών, να καταθέσει αυτοτελή πρόταση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, έναντι της περιορισμένης και δειλής του ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ. Αναδείξαμε όμως βασικά θέματα κατά τη συζήτηση στην επιτροπή, όπως: -Ότι αποτελεί λάθος η επιλογή του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. να μην προτείνουν την αναθεώρηση των διατάξεων που αφορούν τις σχέσεις εκκλησίας και κράτους. -Υποστηρίξαμε τη διεύρυνση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, αλλά και την καλύτερη κατοχύρωσή τους. - Για το δικαίωμα στην πληροφόρηση, αλλά και παράλληλα την προστασία του πολίτη, τονίσαμε τις απαραίτητες συνταγματικές εγγυήσεις για τη διαφάνεια, την πολυφωνία, αλλά και το ιδιοκτησιακό καθεστώς των Μ.Μ.Ε. Στα άρθρα 14 και 15 του Συντάγματος πρέπει με σαφήνεια να πούμε ότι δεν επιτρέπεται ο ιδιοκτήτης μέσων Μ.Μ.Ε. να συμβάλλεται για δημόσια έργα και προμήθειες με το Δημόσιο. Τονίσαμε την απόλυτη ανάγκη για την αυτονομία του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου που πρέπει συνταγματικά να κατοχυρωθεί. -Για το περίφημο άρθρο 24 ……και τονίσαμε τη ρευστότητα της έννοιας «καλύτερα δυνατοί όροι διαβίωσης ή τις αναγκαίες υποδομέ» που χρησιμοποιήθηκαν για την οπισθοδρόμηση στο άρθρο 24, ότι αποτελούν κίνδυνο για το περιβάλλον και διαμορφώνουν πεδίο δυνατοτήτων και ευκαιριών να παραβιάζεται η συνταγματική ρύθμιση για την προστασία του περιβάλλοντος. -Για την ανάδειξη του Προέδρου: εμμένουμε στους 180 βουλευτές και προτείνουμε την αύξηση των ψηφοφοριών μέχρι έξι (6). Τονίσαμε ως θετική στην αναθεώρηση του Συντάγματος την επιστολική ψήφο και ως προς τις παρ. 1 & 2 του άρθρου 54, επιμείναμε ότι με το Σύνταγμα πρέπει να καθιερωθεί ένα πάγιο εκλογικό σύστημα και αυτό είναι το σύστημα της ΑΠΛΗΣ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗΣ. - ΣΤΗΝ ΕΝΌΤΗΤΑ Δημόσια Διοίκηση – Τοπική Αυτοδιοίκηση: τονίσαμε την πρόσληψη μέσω διαγωνισμών και ΑΣΕΠ και για την Αυτοδιοίκηση πολυβάθμια αιρετή αυτοδιοίκηση με πρόβλεψη στο Σύνταγμα για τριτοβάθμια αιρετή Αυτοδιοίκηση.

Σελίδα 23 από 24