Home Πολιτική Δραστηριότητα
Ομιλίες

Ομιλία σε εκδήλωση του Δήμου Κηφισιάς με θέμα : « Τα πολλά πρόσωπα της Μητέρας »

E-mail Εκτύπωση PDF
Γιορτή της Μητέρας χθες και είναι πολύ σημαντικά αυτά που μας κάνουν να τη γιορτάζουμε κάθε χρόνο . Είναι η σημασία της μητρότητας, ο καταλυτικός ρόλος της μάνας στη ζωή και στην διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας, η απέραντη αγάπη και ευγνωμοσύνη μας γι αυτήν. Είναι και πολλά όμως και τα πράγματα που δεν μας επιτρέπουν να μείνουμε μόνο σε ένα απλό εορτασμό. Στην αυγή του 21ου αιώνα η προστασία της μητρότητας παραμένει ένας από τους πρωταρχικούς στόχους του κοινωνικού κράτους και της κοινωνίας αλληλεγγύης. Διότι, ως προς τον κοινωνικό περίγυρο θα έλεγε κανείς, ο ρόλος της γυναίκας-μητέρας αντί να διευκολύνεται φαίνεται να δυσκολεύει σε μεγάλο βαθμό . Δυστυχώς, η παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου και του εμπορίου δεν συνοδεύεται από την παγκοσμιοποίηση των δικαιωμάτων. Όσο περισσότερο η οικονομία μιας χώρας συνδέεται με τη διεθνή αγορά, τόσο παρατηρείται μείωση των κρατικών οικονομικών παροχών και των δαπανών του κοινωνικού τομέα, που είναι άρρηκτα δεμένος με την ισότητα, με τη γυναίκα και την οικογένεια. Τα παραπάνω αποτελούν εκτίμηση του ΟΗΕ κατά τη διαδικασία του «Πεκίνο ‘95», της αξιολόγησης δηλαδή της πορείας εφαρμογής των αποφάσεων της Τετάρτης Παγκόσμιας Διάσκεψης του ΟΗΕ για τις Γυναίκες στο Πεκίνο. Η εισαγωγή της μερικής απασχόλησης και άλλων ελαστικών μορφών, που τείνουν να γενικευθούν, υπονομεύει τη βάση στην οποία στηριζόταν οι κοινωνικο-οικονομικοί όροι πραγματοποίησης της ισότητας και εφαρμογής των δικαιωμάτων των γυναικών. Το κοινωνικό κράτος της Ενωμένης Ευρώπης , το μικρό ακόμη κοινωνικό κράτος στη χώρα μας απειλείται , καθώς η τάση εμπορευματοποίησης των πάντων πλήττει τον δημόσιο τομέα και μάλιστα όχι μόνο τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας αλλά και αυτό τον σκληρό πυρήνα των δημοσίων υπηρεσιών που είναι : η υγεία, παιδεία και η κοινωνική ασφάλιση. Ετσι, λοιπόν, οι υποστηρικτικές υποδομές προς την οικογένεια δοκιμάζονται σκληρά θα έλεγα και μέσα εκεί η μητέρα επωμίζεται το συντριπτικό βάρος της «άτυπης φροντίδας». Σε αυτές τις συνθήκες οι νέες γυναίκες και ιδιαίτερα στη χώρα μας διστάζουν να κάνουν πολλά παιδιά ή να δημιουργήσουν μεγάλη οικογένεια. Ο δείκτης γονιμότητας είναι 1,2 ενώ θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον διπλάσιο για την αναπλήρωση των γενεών. Αν τελικά αποφασίσουν οι γυναίκες να κάνουν πολλά παιδιά, πολλές δεν αναζητούν εργασία ή παρά τις οικονομικές τους ανάγκες αφήνουν την εργασία τους, άλλες περιορίζουν τις επαγγελματικές τους φιλοδοξίες ή την επιστημονική τους ανέλιξη και το σημαντικότερο οι περισσότερες περιορίζουν έως μηδενίζουν την κοινωνική και πολιτική τους συμμετοχή και δράση στα κοινά. Εκεί δηλαδή που η ισότιμη με τους άνδρες συμμετοχή τους είναι όσο ποτέ απαραίτητη για την ποιότητα της ζωής μας, για την διεύρυνση της δημοκρατίας, για την βιώσιμη ανάπτυξη και την προστασία του πλανήτη μας για τις νέες γενιές, τα παιδιά μας , για τον εκπολιτισμό της πολιτικής, για την απελευθέρωση τελικά όλων αυτών των δυνατοτήτων του μισού και πλέον πληθυσμού της γης, των γυναικών. Και είναι φυσικό σε όλα αυτά να υπάρχουν οι εξαιρέσεις, που όλο και πολλαπλασιάζονται . Γιατί όσες/οι ασχολούμαστε, αγωνιζόμαστε για να γίνει η ισότητα πράξη, θέλουμε η ισόρροπη σχέση της γυναίκας, της μητέρας με τους πολλαπλούς της ρόλους και δραστηριότητες, που μπορεί να αναπτύξει, να αποτελέσει προοδευτικά αλλά σταθερά τον κανόνα. Ακούγεται πολύ συχνά ότι στις σημερινές συνθήκες που στο νομοθετικό μας πλαίσιο έχει κατοχυρωθεί η ισότητα ότι η ισότιμη και πολλαπλή δράση της γυναίκας και μητέρας, είναι μόνο θέμα βούλησης και δύναμης της γυναίκας. Αυτό ισχύει για τις εξαιρέσεις, όμως εμείς θέλουμε να ισχύσει στην πράξη , με ίσες ευκαιρίες για όλες. Οσες/οι ασχολούμαστε με την ισότητα και τις ισότιμες σχέσεις στην οικογένεια γνωρίζουμε το εξής απλό: Ότι κριτήριο για την επιτυχία των μέτρων και των πολιτικών που κάθε φορά εξαγγέλλονται για την υποστήριξη της μητρότητας και της οικογένειας είναι οι πόροι που τις συνοδεύουν και οι μηχανισμοί ελέγχου της εφαρμογής των μέτρων αυτών . Γι αυτό και εμείς αυτή την ημέρα της Μητέρας πρέπει να ανανεώσουμε την απόφασή μας ότι θα αγωνιστούμε μαζί με όλες τις γυναίκες, ώστε κάθε γυναίκα να έχει τα παιδιά που θέλει και να αισθάνεται αυτή την μεγάλη χαρά! Να μπορεί να τα μεγαλώσει σωστά και με ίσες ευκαιρίες, μέσα από τις υποδομές και τις υπηρεσίες ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους. Αυτό θα πρέπει να ισχύει και για τις μόνες μητέρες, τις μονογονεϊκές και πολύτεκνες οικογένειες, τις μετανάστριες και τις πρόσφυγες. Η συζήτησή μας σήμερα γίνεται στο Δήμο Κηφισιάς και οργανώθηκε όπως κατάλαβα καλά από τις γυναίκες εκλεγμένες και εργαζόμενες στον πολιτιστικό σύλλογο του Δήμου, με τη παρότρυνση σίγουρα του Δημάρχου. Θέλω να πιστεύω ότι εδώ και αρκετό καιρό τώρα έχουμε αντιληφθεί όλες και όλοι το πόσο σημαντική είναι η συμμετοχή των γυναικών στις θέσεις ευθύνης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ως κριτήριο περαιτέρω εκδημοκρατισμού του πολιτικού και διοικητικού συστήματος, ως ενίσχυση των χαρακτηριστικών του θεσμού που είναι κατ' εξοχήν λαϊκός. Μία προοδευτική δημοτική πολιτική οπωσδήποτε πρέπει να περιλαμβάνει: • Τη στήριξη του αιτήματος για ισόρροπη συμμετοχή των φύλων στα κέντρα των αποφάσεων της Αυτοδιοίκησης Α  και Β  βαθμού. Την αξιοποίηση των αιρετών γυναικών στις θέσεις διοίκησης της Αυτοδιοίκησης. • Κοινωνικές Δομές, που αποτελούν βασικό παράγοντα για την στήριξη των γυναικών στους πολλαπλούς τους ρόλους, την ενσωμάτωση της στην αγορά εργασίας και για να διευκολύνουν την εναρμόνιση εργασιακής και οικογενειακής ζωής του ζευγαριού. Επομένως όλες αυτές οι υπηρεσίες πρέπει να είναι δημόσιες, στο μεγαλύτερο μέρος τους να παρέχονται από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ώστε να τις απολαμβάνουν όλοι οι πολίτες. Υπηρεσίες όπως : Α) Δημόσιοι βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί στα πλαίσια της ΤΑ Α βαθμού. Δεσμεύσεις για επέκταση του δικτύου, προσαρμογή των ωραρίων σε αυτά των εργαζόμενων γονέων και ποιοτική αναβάθμισή τους. Είναι πολύ λίγοι σε σχέση με τις ανάγκες των δήμων. Και βέβαια το πέρασμα των βρεφονηπιακών σταθμών στην ΤΑ όταν γίνεται χωρίς τους αντίστοιχους πόρους αποδεικνύεται μία περιπέτεια. Για τη συντήρησή τους σε μερικούς Δήμους σήμερα πληρώνονται τροφεία από τους γονείς. β) Ολοήμερα δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία. Το ολοήμερο σχολείο, ενταγμένο σε μια συνολική δημοκρατική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση θα μπορούσε να αποτελέσει ένα νέο τύπο σχολείου που θα ανταποκρινόταν πρωτίστως στις ανάγκες των μαθητών αλλά και στις ανάγκες της οικογένειας, ιδίως όταν και οι δύο γονείς είναι εργαζόμενοι. Και όμως τα 28 πιλοτικά ολοήμερα σχολεία που είχαν δημιουργηθεί δεν έχουν στηριχθεί, δεν υπήρξε βελτίωση του θεσμού, αντίθετα υπήρξε μείωση των λειτουργικών δαπανών και των αποδοχών των ωρομισθίων εκπαιδευτικών. γ) Κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών, με ποιοτική φροντίδα και φύλαξη. δ) Χώρους άθλησης και ερασιτεχνικής πολιτιστικής δημιουργίας των νέων. ε) Κέντρα ανοιχτής προστασίας των ηλικιωμένων. στ) Προγράμματα βοήθειας στο σπίτι για άτομα υπερήλικα, ανήμπορα και μοναχικά. ζ) Προγράμματα "βοηθών μητέρων" η) Κατά περίπτωση δημοτικά ιατρεία με υπηρεσίες αναπαραγωγικής υγείας. θ) Σε επίπεδο νομού Κέντρα Οικογενειακού Προγραμματισμού. ι) Κέντρα αρωγής στα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας και της εμπορίας για λόγους σεξουαλικής εκμετάλλευσης δηλ. Ξενώνες, άσυλα καθώς και συμβουλευτική. κ) Πολεοδομικές παρεμβάσεις και ρυθμίσεις τέτοιες ώστε η πόλη να απευθύνεται και στα δύο φύλα και στα παιδιά : δρόμοι, πεζοδρόμια, ωράρια υπηρεσιών, καταστημάτων, σχολείων και παιδικών σταθμών, δρομολόγια, φωτισμοί δρόμων και πλατειών . Οι υπηρεσίες αυτές στη συντριπτική τους πλειοψηφία χρηματοδοτούνται κατά 75% από την Ευρωπαϊκή Ένωση και κατ΄25% από το κράτος ( κοινοτικά πλαίσια στήριξης). Όμως ο ρυθμός δημιουργίας των δομών αυτών είναι πολύ αργός και δεν εφαρμόζονται όλες σε όλους τους δήμους. Αλλά και αυτές που λειτουργούν πολλές καρκινοβατούν, διότι το κράτος δεν αξιοποιεί το Σύνολο των κονδυλίων της ΕΕ, επειδή δεν χρηματοδοτεί με το δικό της ποσοστό. Έτσι η σταματά η λειτουργία τους, η οι εργαζόμενοι σε αυτές, που σημειωτέον οι περισσότερες είναι γυναίκες, μένουν απλήρωτοι για μεγάλα χρονικά διαστήματα έως και ένα χρόνο. Είναι, δε, απορίας άξιον τι κοινωνική πολιτική θα ασκείται, όταν δεν θα υπάρχουν πλέον οι χρηματοδοτήσεις της ΕΕ, αφού όλες σχεδόν οι κοινωνικές υπηρεσίες που προσφέρουν σήμερα οι δήμοι στηρίζονται σε χρηματοδοτικά προγράμματα της ΕΕ. Η πρόσφατη έρευνα της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας για το ποιός φροντίζει τα παιδιά κάτω των 12 ετών, δείχνει ξεκάθαρα ότι: τη φροντίδα των παιδιών, ειδικά στις μικρές ηλικίες, την έχουν επωμιστεί οι γιαγιάδες των παιδιών! Αποτελεί λοιπόν καθήκον των αιρετών της ΤΑ, η υπεράσπιση του δημόσιου κοινωνικού κράτους και η συνεχής προσπάθεια και προσφορά για τη βελτίωση των υποστηρικτικών προς τις γυναίκες και την οικογένεια κοινωνικών δομών . Η ΓΥΝΑΙΚΑ – ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ : ΕΡΓΑΖΌΜΕΝΗ, ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΚΟΙΝΑ Τα τελευταία χρόνια έχουμε μιλήσει αρκετά για την ισότιμη και εναλλακτική συμμετοχή των γυναικών σε όλα τα κέντρα αποφάσεων, σε όλες τις διεργασίες του κοινωνικού και πολιτικού βίου και έχουμε τονίσει ότι είναι από τις βασικότερες αρχές και προϋποθέσεις για μία δίκαιη και με ποιότητα δημοκρατίας κοινωνία. Η ισότητα των ευκαιριών και για τις γυναίκες είναι πολύτιμο συλλογικό αγαθό και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα, συνυφασμένο πάντοτε με την εξέλιξη του πολιτισμού. Η Γυναίκα ως πολιτικός Έχουμε χαρακτηρίσει την υποαντιπροσώπευση των γυναικών στους θεσμούς και στα όργανα της δημοκρατίας, ως ιδιόμορφο δημοκρατικό έλλειμμα , ως δυσμορφία της πολιτικής , της δημόσιας ζωής. Γιαυτό και σήμερα στην αρχή του 21ου η συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα των αποφάσεων θεωρείται βασικός δείκτης για τη θέση των γυναικών στην κοινωνία. Πενήντα χρόνια μετά την κατάκτηση του δικαιώματος του εκλέγειν, η κατοχύρωση στην πράξη του δικαιώματος του εκλέγεσθαι δηλαδή η εκπροσώπηση των γυναικών στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, στην Αυτοδιοίκηση και γενικά στα κέντρα λήψης των αποφάσεων είναι ακόμη περιορισμένη. Οι Ελληνίδες αγωνίζονται ακόμη για το δικαίωμα στη συμμετοχή τους σε όλους τους τομείς και τις βαθμίδες της δημόσιας ζωής. Η εκπροσώπηση των γυναικών στο Ελληνικό Κοινοβούλιο είναι ακόμη περιορισμένη . Ο ρόλος των γυναικών πολιτικών-μελών του Κοινοβουλίου και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του απασχολεί σοβαρά τους γυναικείους φορείς και τις γυναίκες. Πολλοί απαντούν ότι δεν έχει απονεμηθεί στις γυναίκες ιδιαίτερος ρόλος. Μια δεύτερη συχνή απάντηση είναι ότι έχουν ιδιαίτερο ρόλο οι γυναίκες στο βαθμό που θα πρέπει να λειτουργούν ως εκπρόσωποι του φύλου τους και να προωθούν τα ιδιαίτερα αιτήματα των γυναικών. Η δική μας απάντηση είναι ότι οι γυναίκες πολιτικοί αναπτύσσουν δραστηριότητα εφ΄όλης της πολιτικής ύλης, γιατί τα προβλήματα στον κόσμο είναι πολλά, χωρίς όμως να παραλείπουν να τη συνδέουν με τις ανάγκες και τις προτεραιότητες των γυναικών ως κοινωνικό φύλο. Είναι γεγονός, ότι προς τις γυναίκες πολιτικούς αναπτύσσονται προσδοκίες εκ μέρους της κοινωνίας των πολιτών και των ιδίως των γυναικών. Από την άλλη πλευρά, οι γυναίκες εξακολουθούν να είναι ελάχιστες στο χώρο της πολιτικής. Για να ανταποκριθούν στα σύνθετα αυτά καθήκοντά τους απαιτούνται ειδικά μέτρα και πολιτικές συνεργασίας. Είναι φανερό ότι η συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική πρέπει να συνοδευτεί με στόχους και πολιτικές που έχουν ανάγκη σήμερα οι πολίτες. Έτσι θα δικαιωθεί, έτσι θα αποκτήσει δύναμη και κύρος. Χρειάζεται άλλη ηθική ποιότητα στην πολιτική και οι γυναίκες την έχουν και οφείλουν να την εκφράσουν υπηρετώντας έτσι το φύλο τους και την κοινωνία. Η απασχόληση των γυναικών Το μεγάλο αίτημα των πολιτών της Ενωμένης Ευρώπης, που παραμένει ακόμη στοίχημα των χωρών της , είναι το κοινωνικό κράτος, το κράτος της απασχόλησης, της ισότητας και της κοινωνικής συνοχής. Επιμένουν οι ηγέτες της ότι τα θέματα της απασχόλησης και της κοινωνικής πολιτικής είναι κορυφαία σε κάθε συζήτηση και γι αυτό τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια του ʼμστερνταμ, της Λισσαβόνας και της Νίκαιας ήταν σταθμοί στην ιστορία αυτή. Στα πλαίσια αυτά, στη Λισσαβόνα τέθηκε ο στόχος της αύξησης της συμμετοχής των γυναικών από 53% στο 60% μέχρι το 2010 και δόθηκε η εντολή να διερευνηθούν οι λόγοι για τις διαφορές στην αγορά εργασίας. Καταγράφεται έτσι ότι οι άνδρες αμείβονται τουλάχιστον 14% περισσότερο από τις γυναίκες, η εκπροσώπηση των γυναικών είναι σημαντικά μικρότερη στις επιχειρήσεις, καθώς και σε κάθε πολιτικό και θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ βασικά δικαιώματα στο χώρο εργασίας δε γίνονται πάντα σεβαστά. Παρά το γεγονός ότι οι διαφορές των δυο φύλων αμβλύνθηκαν σε όλες τις χώρες, στο θέμα της απασχόλησης παραμένουν σημαντικές, με εντονότερες αυτές στα νότια κράτη-μέλη της Ε.Ε., Ισπανία, Ελλάδα και Ιταλία. Δυσμενής είναι επίσης σε όλες τις χώρες η θέση των γυναικών στην αγορά εργασίας, αφού εργάζονται σε χαμηλόβαθμες θέσεις, με μερική απασχόληση κυρίως στον κλάδο των υπηρεσιών και το δημόσιο τομέα, ενώ η μεγαλύτερη επαγγελματική ομάδα μεταξύ των γυναικών είναι οι πωλήτριες, οι οικιακοί και προσωπικοί βοηθοί κα. Γιαυτό για την καταπολέμηση της ανεργίας των γυναικών, εκτός από τη θεσμική θωράκιση της ισότητας, που και στη χώρα μας έγινε σε ικανοποιητικό βαθμό και συμπληρώθηκε με την τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος (αρ.16, παρ.2), απαιτούνται -πέρα από τις γενικότερες αναφορές- κατ’ αρχήν κοινωνικές υποδομές που θα στηρίξουν την οικογένεια (για να μην αποτελεί εμπόδιο στην ένταξη ή επανένταξη των γυναικών στην εργασία), αλλά και επιμέρους βραχυπρόθεσμα και μακροχρόνια μέτρα για την πρόσβαση στην εργασία, την επαγγελματική προώθηση και κατάρτιση, τη εξειδίκευση , τον έλεγχο των συνθηκών εργασίας, την προστασία και ασφάλεια της εργαζόμενης και τις αποδοχές της, γιατί εκτός από τα υψηλά ποσοστά ανεργίας έχουμε και χαμηλές αμοιβές και παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας. Η γυναίκα ως επιστήμων , ως στέλεχος στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα Είναι γεγονός ότι η προτίμηση και ο προσανατολισμός των γυναικών είναι κυρίως σε δραστηριότητες που επενδύουν στο ανθρώπινο κεφάλαιο. Δεν θέλουν να έχουν πολύ σχέση, και ως ένα βαθμό δικαιώνονται από τα πράγματα σήμερα, με τις δραστηριότητες στον επιχειρηματικό και πολύ περισσότερο στον τεχνικό τομέα. • Οι γυναίκες επιστήμονες θεωρούν απαραίτητη την επιμόρφωση τους και μάλιστα παρακολουθούν σε υψηλότερο βαθμό προγράμματα επιμόρφωσης απ’ότι οι άνδρες συνάδελφοι τους. • Οι γυναίκες θεωρούν για την επαγγελματική σταδιοδρομία τους είναι πολύ σημαντική η ικανότητα συνεργασίας και επικοινωνίας, η αναλυτική και συνθετική σκέψη καθώς και οι Διοικητικές ικανότητες και η ανάληψη πρωτοβουλιών στην λήψη αποφάσεων. • Επίσης απαραίτητα χαρακτηριστικά θεωρούν την Μεθοδικότητα, την Δημιουργικότητα και την Αποτελεσματικότητα. • Οι γυναίκες Επιστήμονες εμφανίζονται περισσότερο «κριτικές» απέναντι στις γνώσεις που τους παρέχουν ως εφόδια οι Πανεπιστημιακές σχολές για τις απαιτήσεις της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας. Φαίνονται περισσότερο «απαιτητικές» για υψηλότερο επίπεδο. • Η ανταγωνιστικότητα που νοιώθουν ότι υπάρχει σε συνδυασμό με την ανάγκη για την βελτίωση των αποδοχών και της θέσης τους στο χώρο εργασίας τις ωθούν στο να απαιτούν από τους φορείς «γνώσεις» καλύτερα εφόδια & από τους Κυβερνώντες. Μέτρα για αύξηση της απασχόλησης. • Κυρίως όμως ζητούν από τον εαυτό τους υψηλό βαθμό πτυχίου, μεταπτυχιακές σπουδές, προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης και επιμόρφωσης, καθώς και ανάπτυξη δεξιοτήτων επικοινωνίας με τους συνεργάτες, σε συνδυασμό με τη μεθοδική και αποτελεσματική σκέψη.
 

ΟΜΙΛΙΑ – ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ-ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ ΣΤΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ Α΄ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ

E-mail Εκτύπωση PDF
Η Συνδιάσκεψη της οργάνωσης μας, της Νομαρχιακής Α΄ Θεσ/νίκης, γίνεται σε μία περίοδο ιδιαίτερης όξυνσης του πολιτικού κλίματος, με επίκεντρο το σκάνδαλο των ομολόγων, δηλαδή το σκάνδαλο της πολύχρονης καταλήστευσης των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων, είτε εξακολουθούν να εργάζονται, είτε είναι συνταξιούχοι. Από το 1950 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ΄90 έχουμε υποχρεωτική κατάθεση των αποθεματικών των ταμείων στην Τράπεζα της Ελλάδος. Μάλιστα μέχρι το 1982 αυτή η κατάθεση ήταν άτοκη. Η δεύτερη περίοδος έχει επίκεντρο το 1999 μέχρι 2001, όπου έγινε η αγορά μετοχών και μετοχικών ομολόγων, που τα ταμεία μπήκαν με ανοιχτά πανιά μέσα στην υπόθεση της φούσκας του χρηματιστηρίου και η κατάρρευση του χρηματιστηρίου που δημιούργησε τεράστιες ζημιές στα ταμεία και η τρίτη περίπτωση, είναι η περίπτωση του Ιουλίου-Αυγούστου 2006, όπου με κυβερνητική παρέμβαση τα ασφαλιστικά ταμεία αναγκάζονται να πουλούν μετοχές, όχι με βάση το συμφέρον τους, αλλά ούτε καν με βάση τους κανόνες του τζόγου. Έχουμε έτσι τώρα σκάνδαλο το οποίο έγινε με την αγορά των δομημένων ομολόγων, που δείχνει τα άκρα στα οποία μπορεί να φθάσει κανείς. Σύμφωνα με μελέτες του επιστημονικού ινστιτούτου της ΓΣΕΕ, τα ταμεία έχουν χάσει περίπου 70 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή μιλάμε για ένα κολοσσιαίο ποσό από το 1950 μέχρι σήμερα. Εμείς προτείνουμε : -Την σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για να χυθεί όσο το δυνατόν πιο άπλετο φως στο σκάνδαλο των «δομημένων» ομολόγων, τη διαχρονική καταλήστευση των Ταμείων και την απόδοση ευθυνών. - Την άμεση αποζημίωση των Ταμείων από τη «ληστεία» των «δομημένων» ομολόγων. Την ανάκληση όλων των «δομημένων» ομολόγων και την έντοκη και πλήρη αντικατάστασή τους με ομόλογα του Δημοσίου, σταθερού επιτοκίου. - Τη δημιουργία ειδικού λογαριασμού για τη σταδιακή επαναφορά στο ασφαλιστικό σύστημα των καταληστευθέντων πόρων από τον «τζόγο» του Χρηματιστηρίου 1999-2002 και από την περίοδο των άτοκων ή χαμηλότοκων καταθέσεων. - Τη διαμόρφωση ενός νέου θεσμικού πλαισίου για την αξιοποίηση των αποθεματικών των Ταμείων που θα αποκλείει τον χρηματιστηριακό «τζόγο» και τις επενδύσεις σε κάθε μορφής σύνθετα ή παράγωγα προϊόντα. - Την εξέταση έκδοσης ειδικών ομολόγων του Δημοσίου, που θα διατίθενται απευθείας, χωρίς μεσάζοντες στα Ταμεία, με σταθερό επιτόκιο, το οποίο θα αναπροσαρμόζεται ετησίως, σύμφωνα με το επιτόκιο των επόμενων εκδόσεων του Δημοσίου, εφόσον αυτό είναι υψηλότερο. - Τη ματαίωση κάθε απόπειρας να κατεδαφιστεί, στο όνομα της βιωσιμότητάς του, το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, με τη μείωση συντάξεων ή αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. - Τη στήριξη και αναβάθμιση του ασφαλιστικού συστήματος, με την ενίσχυση των συντάξεων και τη βελτίωση των υπηρεσιών του προς τους ασφαλισμένους. Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι Έχουμε εισέλθει ήδη στη περίοδο μιας σοβαρής και δύσκολης πολιτικά μάχης, όπως είναι η μάχη ενόψει των προσεχών βουλευτικών εκλογών, και ας μην έχουμε καμιά αμφιβολία, το είδαμε άλλωστε και από την προσπάθεια να περιοριστεί σε στενά δικομματικά πλαίσια συμψηφισμού η σκληρή αντιπαράθεση για το σκάνδαλο των ομολόγων, ότι με πρωταγωνιστές διαπλεκόμενα ΜΜΕ και πρόθυμους τηλεαστέρες, θα επιχειρηθεί να αποσιωποιηθούν οι πολύ σημαντικές κοινωνικές διεργασίες, οι ταξικές και οι ευρύτερα κοινωνικές συγκρούσεις, οι ιδεολογικές αντιπαραθέσεις, που σφράγισαν αυτά τα χρόνια την πολιτική μας ζωή. Κοινωνικές συγκρούσεις και ιδεολογικές αντιπαραθέσεις ’όπως οι πρόσφατες με επίκεντρο τα προβλήματα της παιδείας και το μέτωπο κατά της ιδιωτικοποίησης των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Στους αγώνες αυτούς της εκπαιδευτικής κοινότητας, τις κινητοποιήσεις και τις φοιτητικές καταλήψεις ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς στάθηκε μέσα και έξω από τη Βουλή η πιο συγκροτημένη και αγωνιστική δύναμη κατά της αναθεώρησης βασικών άρθρων του Συντάγματος (ιδιαίτερα του άρθρου 16 για το Δημόσιο Πανεπιστήμιο και του άρθρου 24 για την προστασία των δασών και δασικών οικοσυστημάτων) και αναδείχθηκε ως κύρια αντιπολίτευση ενάντια στο νόμο Πλαίσιο για ΑΕΙ και ΤΕΙ, με τον οποίο σκόπιμα η Κυβέρνηση θέλησε να συμπληρώσει την προσπάθεια της έστω και αν απέτυχε για την τήρηση του άρθρου 16 και πυροδότησε την κατάσταση. Γι΄ αυτό και το κόμμα μας όλη αυτή την περίοδο δέχθηκε μια κλιμακούμενης έντασης, απαράδεκτη επίθεση. Εκτός όμως από αυτά τα κορυφαία θέματα της Παιδείας, υπάρχουν τα πολλαπλά και σύνθετα προβλήματα από τις νεοφιλελεύθερες επιλογές της Ν.Δ. του τρόπου διακυβέρνησης, τον περιορισμό των δικαιωμάτων των εργαζομένων, την αμφισβήτηση των δημοκρατικών κατακτήσεων, την κρίση που καλπάζει, ενώ ο μικρομεσαίος επαγγελματίας , ο αγρότης και παραγωγός στενάζει, τα φαινόμενα διαφθοράς στην διαχείριση των δημόσιων αγαθών, την αναποτελεσματικότητα και ανικανότητα στην προώθηση προγραμμάτων και δράσεων ανάπτυξης που θα αμβλύνουν τις περιφερειακές και κοινωνικές ανισότητες, θα δημιουργούν σταθερές θέσεις απασχόλησης και θα σέβονται τις αρχές της αειφορίας και του δημοκρατικού δημόσιου σχεδιασμού! Όλα αυτά μαζί με την αδυναμία του ΠΑΣΟΚ , που στην ουσία απορρέει από την πολιτική του να ασκήσει ουσιαστική αντιπολίτευση απέναντι στη ΝΔ και τις επιλογές της (με χαρακτηριστικό παράδειγμα τα θέματα της Ανώτατης Παιδείας) αλλά και από την άλλη πλευρά τις δικές μας ουσιαστικές παρεμβάσεις και προτάσεις έχουν αφυπνίσει τους πολίτες τα λαϊκά στρώματα, τους αγρότες που υφίστανται δραματικά τις επιπτώσεις αυτών των επιλογών. Οι πολίτες σ΄ αυτό το πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον περιμένουμε ότι πράγματι θα αναζητήσουν μια άλλη πολιτική, αλλά μαζί θα αναζητήσουν και το πρόγραμμα και τις προτάσεις αυτής της πολιτικής που θα του δείξει διεξόδους από κρίσιμα προβλήματα που δημιούργησαν οι πολιτικές και ο τρόπος διακυβέρνησης του δικομματισμού, όπως θα αναζητήσουν επίσης το συνεκτικό και φερέγγυο εκείνο σχήμα, τις αρχές του και το συνολικό του πρόγραμμα, που το εδραιώνουν στο άμεσο μέλλον λέω εγώ ως μία αξιόμαχη πολιτική δύναμη βασικών ανατροπών και άσκησης εξουσίας. Αυτή η πολιτική δύναμη θέλουμε να είναι ο Συνασπισμός με τους συμμάχους του, μια δύναμη που σήμερα αντιπαλεύει με τις παρεμβάσεις του τη νεοφιλελεύθερη πολιτική με τις πολύπλευρες επιπτώσεις στους συμπολίτες μας οικοδομώντας για το μέλλον τη δύναμη εδραίωσης του σοσιαλισμού με δημοκρατία . Σ΄ αυτές τις συνθήκες λοιπόν επίθεσης από τη μία πλευρά του συντηρητικού χώρου αλλά και βάσιμης από την άλλη αισιοδοξίας μια πλατιάς κοινωνικής αποδοχής των προτάσεων μας, απαιτείται η μέγιστη συσπείρωση των δυνάμεων του κόμματος του ΣΥΝ , η διατήρηση αλλά και διεύρυνση των συμμαχιών του τόσο σε κοινωνικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Έχουμε επαναλάβει πολλές φορές ότι ο ΣΥΝ είναι ένα δημοκρατικό, πολυτασικό και πολυφωνικό κόμμα της Αριστεράς με βαθιά και μετά από μακροχρόνια δράση δυνατότητα εμβάθυνσης στις σχέσεις του Αριστερού κινήματος και τις ανάγκες της κοινωνίας. Με αυτό λοιπόν το παρελθόν και το δυναμικό του παρόν προετοιμαζόμαστε για τις εκλογές δεσμευμένοι με τις αποφάσεις του 4ου Συνεδρίου και του πρόσφατου διαρκούς , με την επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ , επιλογή που είναι και συνεδριακή μας απόφαση και που συνοδεύεται από τον προβληματισμό πολλών συντρόφων και τη αγωνία για να γίνει πιο αποδοτική και αποτελεσματική πρώτιστα για την κοινωνία και για το κόμμα μας. Γιατί η ανάγκη ενότητας και στο κόμμα και στο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ακολουθήσει η τακτική της σύγκλισης και όχι της πόλωσης. Σύγκλιση στην πορεία μας ως ένα κόμμα της σύγχρονης δημιουργικής και ριζοσπαστική Αριστεράς, κινηματικής και οικολογικής ως μέλος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, κύριο φορέα παρέμβασης στις ταξικές συγκρούσεις και στη νεοφιλελεύθερη απόκλιση της σε θέματα της Ευρώπης. Σύγκλιση στην πορεία που εμείς χαράξαμε πρώτοι και στον αγώνα της προστασίας του περιβάλλοντος και της αειφόρου ανάπτυξης , κρίσιμα ζητήματα, που μετά την εφιαλτική επιδείνωση της κατάστασης στον πλανήτη από το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τις άλλες ανθρωπογενείς παρεμβάσεις, όλες οι πολιτικές δυνάμεις ανά τον κόσμο προτείνουν ή λαμβάνουν κοινά μέτρα , δυστυχώς χωρίς ορατά ακόμη αποτελέσματα. «Εκλογικός μας στόχος, η αναδιάταξη της πολιτικής ζωής έξω από τα όρια του δικομματισμού» Με τη στήριξή μας στη νεολαία, μια νεολαία παρούσα, αγωνιστική, η οποία συζητάει με την Αριστερά, η οποία βλέπει τις ιδέες της, η οποία ανακαλύπτει την ιστορία της και η οποία θέλει να δημιουργήσει ιστορία, με την ενότητά μας, με την ανάπτυξη των συνεργασιών μας με την Ριζοσπαστική Αριστερά, τη σοσιαλδημοκρατική αμφισβήτηση, τον χώρο της οικολογίας, με την ενίσχυση της οργανωμένης παρουσίας μας ιδιαίτερα στην περιφέρεια, με την κινηματική μας δράση, με τη συνέχιση των πολιτικών μας πρωτοβουλιών, μπορούμε να ξεφύγουμε από το άγχος της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Να βάλουμε τον πήχη πιο ψηλά. Να επιδιώξουμε ένα πολλαπλασιασμό των δυνάμεών μας. Να γίνουμε η ενισχυμένη δύναμη του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς το κύριο μέσο προς την αναδιάταξη της πολιτικής ζωής έξω από τα όρια του δικομματισμού. Έχουμε δυνατότητες για πρώτη φορά, χρησιμοποιώντας και αυτά τα νέα στοιχεία του εκλογικού νόμου, τα οποία πια σε ένα άλλο σκηνικό αποκτάνε μια πολύ μεγαλύτερη λειτουργικότητα, να προχωρήσουμε στη διαμόρφωση των προϋποθέσεων για ένα νέο πολιτικό σκηνικό, Αγαπητές φίλες και φίλοι , Συντρόφισσες και σύντροφοι Όλοι οι βουλευτές στη κοινοβουλευτική ομάδα, με ριζοσπαστικές προτάσεις, αγωνιζόμαστε με αυτές τις αρχές και κατευθύνσεις και όπως αναγνωρίζουν όλοι έχουμε πράγματι να επιδείξουμε ένα πλούσιο Κοινοβουλευτικό έργο. Το ζητούμενο όμως είναι η δράση μας αυτή να φθάσει στην κοινωνία , να αποτελέσει μία σημαντική πολιτική για το κόμμα μας και να μην μείνει στα πρόσωπα. Σημαντικότατη και καθοριστική στη κοινοβουλευτική μας δουλειά είναι η συμβολή των Νομαρχιακών οργανώσεων και των τμημάτων του ΣΥΝ, και κυρίως η πίεση για την προώθηση του έργου και των προτάσεων τους Ως βουλευτής της Περιφέρειας θεωρώ πολύτιμη αυτή τη κομματική δουλειά και προσφορά των οργανώσεων και των τμημάτων του ΣΥΝ, και προσπαθώ να την αξιοποιήσω και για τον πρόσθετο λόγο γιατί είναι προϊόν της επικοινωνίας με τους πολίτες και τους εργαζόμενους κάθε περιοχής, με τους φορείς και τις οργανώσεις τους σε κάθε τομέα της κοινωνίας. Δυσκολεύεται όμως αρκετές φορές η επικοινωνία αυτή στο να μην είναι αμφίδρομη και θέλω να πιστεύω ή τουλάχιστον προσπαθώ να μην συμβαίνει με δική μου ευθύνη. Το κόμμα και τα κεντρικά όργανα διαμορφώνουν τις πολιτικές θέσεις στα κρίσιμα ζητήματα. Στο Κοινοβούλιο όμως εκτός από αυτές πρέπει να μεταφερθούν και οι διεκδικήσεις των πολιτών για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και την αναβάθμιση της περιοχής τους, τα κρίσιμα ζητήματα για τις συνθήκες απασχόλησης των εργαζομένων , τα μεγάλα ποσοστά των ανέργων και την απόγνωση των απολυόμενων, που δυστυχώς είναι πολλοί στη περιοχή μας. Σε αυτή την περίοδο για τη Θεσσαλονίκη και την ευρύτερη περιοχή της συνέβησαν πολλά , δυστυχώς τα περισσότερα από αυτά επιδείνωσαν ακόμη περισσότερο την κατάσταση , όπως: ………………………………………………………………. Σε αυτούς τους τομείς οι Νομαρχιακές οργανώσεις του ΣΥΝ και ιδιαίτερα η οργάνωση της Α΄ Θεσσαλονίκης πρέπει να συντονίσουν τις δυνάμεις τους, να αξιοποιήσουν το πλούσιο κοινό οπλοστάσιο ιδεών , ολοκληρωμένων προτάσεων και αξιόλογων παρεμβάσεων στην κοινωνία , στους φορείς , στους εργαζόμενους της περιοχής . Δεν οδηγεί πουθενά το να μείνουμε σε επί μέρους διαφορές και αντιπαραθέσεις . Έχουμε ήδη εισέλθει σε παρατεταμένη, ίσως!, προεκλογική περίοδο και είναι όπως πάντα και όσο ποτέ αναγκαίο να επιδιώξουμε όλοι μια οργανωτική ανασυγκρότηση που θα μας φέρει κοντά στους πολίτες και τα προβλήματά τους , που είναι πολλά και ο δικομματισμός συσωρρεύει τα αδιέξοδα, ενώ οι δυνάμεις της Σύγχρονης Ριζοσπαστικής Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας μπορούν να προτείνουν λύσεις .
 

Ομιλία για την κοινοβουλευτική δράση του ΣΥΡΙΖΑ στα πλαίσια της ημερίδας «Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) και Μικρομεσαίοι Αγρότες»

E-mail Εκτύπωση PDF
Οι καθημερινές παρεμβάσεις των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ κατά την τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο στις επιτροπές, στις συζητήσεις νομοσχεδίων και επερωτήσεων, αναδεικνύουν ένα ιδιαιτέρως πλούσιο έργο. Η ανάδειξη όλων των βουλευτών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας (Κ.Ο.) κάθε μήνα στην πρώτη 10άδα ή 15άδα των πλέον δραστήριων και παραγωγικών βουλευτών αποτελεί μερική τουλάχιστον απόδειξη του ισχυρισμού αυτού. Βέβαια η δουλειά της Κ.Ο. δεν είναι έργο μόνο των βουλευτών και των συνεργατών τους. Σε μεγάλο βαθμό η πολύπλευρη παρέμβασή μας υποβοηθείται από την καθημερινή τροφοδότηση με υλικό που προέρχεται από επισημάνσεις, διαμαρτυρίες, διεκδικήσεις και αιτήματα φορέων και κοινωνικών οργανώσεων από κάθε γωνιά της ελληνικής επικράτειας. Πιο συγκεκριμένα για τις παρεμβάσεις μας υπέρ των αγροτών. Τα ζητήματα της αγροτικής πολιτικής αποτέλεσαν κατά την τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο (από το 2004 μέχρι σήμερα) έναν από τους βασικούς άξονες δράσης μας. Στην περίπτωσή μου μάλιστα, ως υπεύθυνης από την Κ.Ο. για τα αγροτικά, μπορώ να ισχυριστώ ότι κατέβαλα προσπάθειες, ώστε να καλυφθεί με συνέπεια ο δύσκολος τομέας της αγροτικής πολιτικής. Η συγκομιδή αυτή της προσπάθειας είναι πλούσια και σαφώς δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με τα αριθμητικά δεδομένα της κοινοβουλευτική μας εκπροσώπησης. Στο διάστημα αυτό που αναφερόμαστε καταθέσαμε ως κόμμα τρεις Επερωτήσεις με θέμα: τα Προβλήματα που αφορούν στο περιβάλλον και τη ποιότητα ζωής της χώρας μας, τη δεινή θέση των αγροτών και οι προοπτικές επιβίωσης και ανάπτυξης του αγροτικού τομέα και την προοπτική και τον ελλιπή σχεδιασμό και οργάνωση της βιολογικής γεωργίας στην Ελλάδα. Ακόμη, κατατέθηκαν και συζητήθηκαν 22 επίκαιρες ερωτήσεις σχετικά με επενδυτικά σχέδια βελτίωσης, ιδιαίτερα στην κτηνοτροφία, εισαγωγή και καλλιέργεια μεταλλαγμένων σπόρων, εισαγωγή μεταλλαγμένων ζωοτροφών, μέτρα στήριξης πτηνοτροφίας, ένταξη δασικών χαρτών και προστασία δασών, το μέλλον της τευτλοκαλλιέργειας και η προοπτική καλλιέργειας ενεργειακών φυτών, προστασία των αγροτών από πρόστιμα και χαράτσια για την κατοχύρωση των ατομικών τους δικαιωμάτων και άλλων περίπου 100 απλές ερωτήσεις και πολλές αναφορές αποτελούν στην πράξη να ανταποκριθούμε στις ανάγκες της ελληνικής γεωργίας και των αγροτών κυρίως απέναντι σε μια Κυβέρνηση που κληρονόμησε μεν κρίσιμα προβλήματα από την προηγούμενη αλλά που φροντίζει επιμελώς και με συνέπεια να διαιωνίζει. Οι κοινοβουλευτικές μας παρεμβάσεις έχουν βέβαια έναν άξονα αναφοράς. Της γενικές θέσεις και προτάσεις που ο ΣΥΝ έχει διατυπώσει και οι οποίες εντάσσονται σε μια πολιτική που επιδιώκει την αναζωογόνηση της υπαίθρου, την αντιστροφή της φθίνουσας πορείας της ελληνικής γεωργίας, τη σταθεροποίηση με όρους βιώσιμης ανάπτυξης του αγροτικού τομέα στη χώρα μας και την αύξηση του αγροτικού εισοδήματος, ιδιαίτερα των μικρών και μεσαίων αγροτικών νοικοκυριών. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω την ετοιμότητα του τμήματος αγροτικής πολιτικής του κόμματος και την πολύ χρήσιμη και αποτελεσματική συνεργασία που είχαμε, στην περίπτωση ιδιαίτερα που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε νομοσχέδια του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΥΠΑΑΤ). Δυστυχώς, οι οργανώσεις μας δεν ανταποκρίθηκαν με τον ίδιο τρόπο και το ίδιο ενδιαφέρον για να προβληθούν τοπικά έστω προβλήματα αγροτικής παραγωγής με αποτέλεσμα να είμαστε υποχρεωμένοι « να ανακαλύψουμε» το πρόβλημα εμείς ή να καταφεύγουμε σε δημοσιεύματα και πληροφορίες πέραν του κομματικού μηχανισμού και των συντρόφων μας που το γνωρίζουν από «πρώτο χέρι». Με την ευκαιρία της σημερινής συνδιάσκεψης θα ήθελα να ζητήσω την πιο ενεργή συμβολή όσων ασχολούνται με την αγροτική πολιτική στην περιφέρεια και να δηλώσω τη διαθεσιμότητα της Κ.Ο. Από την επταετή σχεδόν ενασχόλησή μου με την αγροτική πολιτική σε επίπεδο κοινοβουλευτικής δράσης αλλά και από τις επαφές και συναντήσεις με φορείς αγροτών στην περιφέρεια είτε στα μπλόκα σε περιπτώσεις αγροτικών κινητοποιήσεων έχω οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι διανύουμε μια κρίσιμη φάση αλλαγών και προσαρμογών που θα επηρεάσει αρνητικά το μέλλον της ελληνικής γεωργίας. Το όραμά μας είναι μια βιώσιμη και φιλική προς το περιβάλλον γεωργία. Μια γεωργία που θα εξασφαλίζει απασχόληση και ικανοποιητικό εισόδημα στην οικογενειακή αγροτική εκμετάλλευση και θα προωθεί την ανάπτυξη των συνεταιρισμών, των ομάδων παραγωγών και άλλων συλλογικών μορφών αγροτικής δραστηριότητας. Επίσης θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των πολιτών για υγιεινά και ποιοτικά προϊόντα, θα λαμβάνει υπόψη της τις τάσεις της διεθνούς αγοράς και τις δυνατότητες για ανταγωνιστικές παραγωγές, καθώς και τις ανάγκες ολοκληρωμένης ανάπτυξης της υπαίθρου. Είμαστε διαμετρικά αντίθετοι στην πολιτική της παθητικής προσαρμογής στη νεοφιλελεύθερη ΚΑΠ και στο πλαίσιο διαπραγματεύσεων στον ΠΟΕ, αλλά και στην πολιτική της αδιέξοδης καταγγελίας και της φυγής προς το πουθενά που ακολουθεί το ΚΚΕ. Έχουμε εκφράσει τη ριζική αντίθεσή μας στην "αναθεώρηση" και επιμένουμε στη ριζοσπαστική μεταρρύθμιση της ΚΑΠ, καθώς και στην εφαρμογή ενός εθνικού προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης και γενικότερης αναγέννησης της υπαίθρου. Η αναδιάρθρωση της παραγωγής δεν μπορεί να γίνει δίχως εθνικό σχεδιασμό, περιφερειακό και τοπικό προγραμματισμό, με ζώνες παραγωγής, κίνητρα, κ.ά., σε συνδυασμό με σχέδια αγροτικής ανάπτυξης ορεινών, νησιωτικών και μειονεκτικών περιοχών, που προωθούν εναλλακτικές μορφές τουρισμού και αγροτουρισμού. Ενίσχυση των συνεταιρισμών (κυρίως των παραγωγικών) και των ομάδων παραγωγών, ώστε να αναπτύξουν τη δράση τους για λογαριασμό και προς όφελος των αγροτών (παραγωγή, τυποποίηση, μεταποίηση, εμπορία, πληροφόρηση, κ.ά.). Τέλος σημαντικός μοχλός υλοποίησης των παραπάνω στόχων, είναι η αναδιάρθρωση του ΥΠΑΑΤ και η στήριξη της αγροτικής έρευνας. Ειδικότερα το ΥΠΑΑΤ χρειάζεται βαθιά λειτουργική τομή (επιστημονική στελέχωση και αλλαγή προσανατολισμού), ώστε να χαράσσει και να υλοποιεί μια ενεργητική στρατηγική εθνικής αγροτικής ανάπτυξης, η οποία θα εμπεριέχει ολοκληρωμένες πολιτικές κατά τομείς, περιοχές και γεωργικά προϊόντα και θα εξασφαλίζει την επιστημονική και τεχνική στήριξη του αγρότη. Για να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματα των αγροτών και να δρομολογηθούν προοδευτικές αλλαγές στην ύπαιθρο, πρωταρχική προϋπόθεση είναι η ποσοτική και ποιοτική ανάπτυξη του αγροτικού κινήματος. Ωστόσο, η διάσπαση του αγροτικού κινήματος εμποδίζει τη μαζικότητα και την αποτελεσματικότητά του. Η υπέρβαση της διάσπασης, αποτελεί σήμερα το "πρόβλημα των προβλημάτων".
 

Ομιλία σε ημερίδα για την «Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) και Μικρομεσαίοι Αγρότες» που συνδιοργάνωσαν ο ΣΥΝ και το ΚΕΑ

E-mail Εκτύπωση PDF
Μόλις πριν από ένα μήνα γιορτάσαμε τα 50 χρόνια από την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης κι αυτό μπορεί να αποτελέσει ένα νέο ξεκίνημα για μια ευρεία δημόσια συζήτηση σχετικά με το μέλλον της Ένωσης. Η προοπτική την οποία χρειάζονται τόσο πολύ οι λαοί μας, απαιτεί μια σαφή και σημαντική ρήξη με τις φιλελεύθερες πολιτικές που ακολουθούνται τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτό είναι δυνατόν μόνο με την δημιουργία μιας πραγματικά κοινωνικής Ευρώπης μέσα από νέες κοινωνικές και δημοκρατικές νίκες και με μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών και των λαών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων σε όλα τα επίπεδα. 50 χρόνια μετά την υπογραφή στης Συνθήκης της Ρώμης, το σημαντικό επίτευγμα είναι ότι δεν είναι πια δυνατόν να λαμβάνονται αποφάσεις για το μέλλον της Ευρώπης, χωρίς πραγματικές διαβουλεύσεις με τους πολίτες. Παίρνοντας υπόψη τις διαφορετικές πραγματικότητες κάθε χώρας, τα κόμματα και οι δυνάμεις που συνθέτουν την Ευρωπαϊκή Αριστερά, συμφώνησαν τις κοινές αξίες και στόχους για μια νέα ανάπτυξη με σεβασμό στο περιβάλλον. Μερικές από αυτές σχετίζονται με την προοπτική μιας ενιαίας αγροτικής πολιτικής των αριστερών κομμάτων της Ευρώπης όπως την προστασία των δημόσιων υπηρεσιών και των κοινών αγαθών και άρνηση της ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησής τους, τη ριζική μεταρρύθμιση της ΚΑΠ, εξάλειψη της πρακτικής ντάμπινγκ σε βάρος των αναπτυσσόμενων χωρών, την προστασία του περιβάλλοντος ως κύριος άξονας μιας νέας οικονομίας και την πολιτική κοινής ανάπτυξης και αλληλεγγύης με το Νότο, Σε μια τέτοια προοπτική χρειάζεται να συμφωνήσουμε ότι είμαστε αντίθετοι με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που προωθούνται στον τομέα αυτό, από τους κυρίαρχους κύκλους τόσο της ΕΕ αλλά και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Ότι οι δαπάνες στήριξης του αγροτικού τομέα, θα πρέπει να διατηρηθούν τουλάχιστον στο ύψος που έχει αποφασιστεί ως το 2013, με δικαιότερη κατανομή τους υπέρ των μικρομεσαίων αγροτών και των συλλογικών μορφών παραγωγής. Τη σαφή αντίθεσή μας στη χρησιμοποίηση «γενετικά τροποποιημένων οργανισμών» (GMO’s), στην παραγωγή προϊόντων και ζωοτροφών, και τη στήριξη της παραγωγής βιολογικών προϊόντων με αποτελεσματικό έλεγχο της ποιότητας και της ασφάλειας των τροφίμων. Ότι η ευρωπαϊκή αριστερά πρέπει να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στα θέματα του αγροτικό τομέα, που δεν αφορά μόνο τους κατ’ επάγγελμα αγρότες, αλλά έχει ευρύτερες προεκτάσεις, τόσο από πλευράς υγιεινής των τροφίμων, όσο περιβάλλοντος, πολιτισμού, κά. Θέλουμε να συνεχίσουμε να συμμετέχουμε σε μια διαφανή, υπεύθυνη και αξιόπιστη συζήτηση με όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις, με την εκφραζόμενη με ποικίλους τρόπους Αριστερά και πέραν αυτής, σχετικά με τις αναγκαίες και πιθανές μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν προκειμένου να αποκλειστούν οι φιλελεύθερες πολιτικές, και να πετύχουμε μία πραγματικά σημαντική αναδιαμόρφωση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Για μια Ευρώπη ενωμένη, υπεύθυνη και φιλειρηνική, κοινωνική, βιώσιμη και δημοκρατική, φτιαγμένη μαζί και για όλους τους λαούς που ζουν στην ήπειρό μας.
 
Περισσότερα Άρθρα...


Σελίδα 8 από 24