Η ΔΗΜΑΡ θέλει να απευθυνθεί στον κόσμο της εργασίας, τον κόσμο της αλληλεγγύης, τον κόσμο της αντοχής και της υπομονής.

Παρασκευή, 22 Μάρτιος 2013 20:43
Εκτύπωση

Δεν πρέπει να σκύψουν το κεφάλι, αλλά να πάρουν την τύχη της χώρας στα χέρια τους. Να γίνουν μέτοχοι μίας μεγάλης επίπονης προσπάθειας, παρά τις δυσκολίες, παρά τον θυμό τους. Να συνδεθούν με εκείνη την έξοχη παράδοση του λαού μας που επιμένει και δεν παραιτείται. Σ' αυτή την προσπάθεια κυρίαρχο θα πρέπει να είναι το συνδικαλιστικό κίνημa, τόνισε η Ασημίνα Ξηροτύρη στην σημερινή ομιλία της στο 35ο Τακτικό Πανεργατικό Συνέδριο της ΓΣΕΕ, το οποίο διεξάγεται στην Αλεξανδρούπολη. Το πλήρες κείμενο της ομιλίας της έχει ως εξής:

 ΟΜΙΛΙΑ ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ - ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΔΗΜ.ΑΡ.

ΣΤΟ 35ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ, 22/03/13

 

Αγαπητοί σύνεδροι, εκπρόσωποι του κόσμου της εργασίας

Αγαπητοί εργαζόμενοι και εργαζόμενες

 

Βρίσκομαι εδώ για να χαιρετίσω εκ μέρους της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ το συνέδριό σας. Το 35ο Συνέδριο της κορυφαίας συνδικαλιστικής οργάνωσης της χώρας, της ΓΣΕΕ.

Σε μία περίοδο βαθιάς οικονομικής κρίσης και παρατεταμένης λιτότητας, που ανατροφοδοτούν την ύφεση, την υψηλή ανεργία και τις μεγάλες, επώδυνες επιβαρύνσεις στους εργαζόμενους. Όπως αναφέρετε και στην πρόσκλησή σας, το Συνέδριο γίνεται σε μία ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τους άνεργους της χώρας μας και στο κλίμα αυτό θα συζητήσετε και θα καθορίσετε τις δράσεις και τις πολιτικές της Συνομοσπονδίας για το επόμενο διάστημα. Η νέα διοίκηση που θα εκλεγεί θα κληθεί να αντιμετωπίσει την κρίση της μισθωτής εργασίας και των συλλογικών συμβάσεων, συμπεριλαμβανομένης και της ΕΓΣΣΕ, που παύει να ισχύει τον Απρίλιο. Παράλληλα να αναζωογονήσει το όραμα και να κάνει καθοριστικό και δυναμικό το ρόλο που πρέπει να διαδραματίσει το συνδικαλιστικό κίνημα.  

Τα πραγματικά δεδομένα σε αυτή την κρίσιμη περίοδο για την αναζήτηση της βέλτιστης λύσης δυστυχώς είναι εξαιρετικά δυσχερή.

Μπορούμε όμως να πούμε ότι εννιά μήνες μετά τις εκλογές και το σχηματισμό κυβέρνησης, ότι έγινε ένα αποφασιστικό βήμα για να απομακρυνθεί η χώρα από τη διακεκαυμένη ζώνη της χρεοκοπίας και να αρχίσουν να δημιουργούνται προϋποθέσεις για την υπέρβαση του δεσμευτικού πλαισίου του χρέους..

Η χώρα παραμένει στο ευρώ, εξασφάλισε τη συνέχιση της χρηματοδότησης, τη μείωση του χρέους και ενός μέρους των επιβαρύνσεων και την προοπτική να υπάρξουν μέσα στο 2014 νέες βελτιωτικές ρυθμίσεις.

Εκείνο όμως που γνωρίζουμε πολύ καλά είναι ότι η δημοσιονομική προσαρμογή ήταν βίαιη, χρονικά και οικονομικά, όσο σε κανένα άλλο κράτος που είχε πρόγραμμα προσαρμογής, με τα πρωτοφανή εμπροσθοβαρή επώδυνα μέτρα που επέφερε στους εργαζόμενους. Το πρόγραμμα, η , που μας επεβλήθη με μοναδικό στόχο τη σταθεροποίηση, ενώ το κοινωνικό κράτος και η ανάπτυξη έμειναν στο περιθώριο, οδήγησε σε μεγαλύτερη ύφεση από αυτή που μπορούσε να αντέξει η οικονομία και η κοινωνία.

Οι εργαζόμενοι με τις συνεχείς κινητοποιήσεις τους, μέσα από τις συνδικαλιστικές τους οργανώσεις και το κορυφαίο όργανο τη ΓΣΕΕ, αγωνίζονται και διαδήλωσαν και πάλι πρόσφατα για την άρση των συνεπειών αυτής της βίαιης προσαρμογής, διεκδικώντας άμεσα και αποτελεσματικά μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεργίας, την διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων και των συλλογικών τους συμβάσεων, την αντιμετώπιση της ακρίβειας και των βασικών προβλημάτων διαβίωσης.

Γιατί το καθοριστικό βήμα που απέτρεψε την χρεοκοπία μπορεί να έγινε, όπως και οι πρώτες βελτιώσεις στους όρους της συμφωνίας, αλλά η κοινωνία δοκιμάζεται και η συνοχή της αργεί ακόμη να επανέλθει. Χρειάζεται συνεχής προσπάθεια, σταθερότητα στόχων, ευρύτερη κινητοποίηση. Η οικονομία δεν έχει μπει σε φάση σταθεροποίησης και ανάκαμψης. Δεν έχουμε πλέον τον νομισματικό κίνδυνο αλλά αντιμετωπίζουμε τη μεγάλη απειλή της ύφεσης.

Η αγορά έχει στεγνώσει, η πτώση της ζήτησης και τα προβλήματα ρευστότητας απειλούν ακόμη και επιχειρήσεις με υγιή οικονομικά μεγέθη. Αν αυτή η πορεία δεν αναστραφεί απειλείται η οικονομική δραστηριότητα.

Όσον αφορά τις κοινωνικές συνθήκες, κυριολεκτικά ο παλμός της κοινωνίας χτυπά στα εφημερεύοντα νοσοκομεία μέχρι και τα καταστήματα βασικής διατροφής. Οι ασφαλισμένοι, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι στριμώχνονται σε ουρές για να διευθετήσουν υποθέσεις τους με το δημόσιο. Πολλές οικογένειες δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα και πολλοί φέτος δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν την θέρμανσή τους.

Αυτή η κατάσταση, σωρευτικό αποτέλεσμα της κρίσης αλλά και των πολιτικών που εφαρμόστηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια, δεν μπορεί να συνεχιστεί. Πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να αλλάξει, για να βρεθούν αυτά τα προβλήματα και η αντιμετώπιση τους στο κέντρο της Διακυβέρνησης της χώρας.

Ως ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ επιλέξαμε ένα δύσκολο δρόμο, γιατί η σοβαρότητα της κρίσης, των πιο πάνω καταστάσεων, επιβάλλει ιδιόμορφες λύσεις, όπως είναι και αυτή της συγκυβέρνησης. Αποφασίσαμε να είμαστε μία αριστερή δύναμη που παρεμβαίνει στο παρόν επιδιώκοντας να επηρεάσει τις εξελίξεις σε προοδευτική κατεύθυνση. Να είμαστε μία δύναμη που μάχεται για την ανασυγκρότηση της χώρας, με τις αρχές της ισότητας, της κοινωνικής αλληλεγγύης, της υπεράσπισης των δυνάμεων της εργασίας, της οικολογικής και δίκαιης ανάπτυξης. Αυτούς τους στόχους θα υπηρετούμε σταθερά.

Με προτεραιότητες

Την ανάγκη να σταματήσουν οι πολιτικές ύφεσης και λιτότητας σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο

Την ανάγκη να υπάρξουν ουσιαστικές αλλαγές στο μείγμα πολιτικής που υλοποιείται στην Ελλάδα κυρίως μέσω της ενίσχυσης των κοινωνικών πολιτικών προκειμένου να βγούμε από την κρίση με την κοινωνία όρθια.

Θεωρούμε ότι η πολιτική δράση δεν αρχίζει και τελειώνει στην αντιπολίτευση ή μάλλον δεν τελειώνει ποτέ.

Γνωρίζετε πολύ καλά ότι δεν ψηφίσαμε ούτε το πρώτο, ούτε το δεύτερο μνημόνιο, διαφωνώντας για το μίγμα της ακραίας πολιτικής λιτότητας και βίαιης προσαρμογής. Με έμφαση στα εργασιακά δεν ψηφίσαμε και το Μεσοπρόθεσμο.

Ξέρουμε ότι δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις στα προβλήματα. Αποτελεσματικότερες και δικαιότερες λύσεις όμως μπορούν να υπάρξουν. Δεν είναι νομοτέλεια η διαρκής υποβάθμιση. Δεν είναι νομοτέλεια η απίσχναση της οικονομίας. Δεν είναι νομοτέλεια η συνεχής επιβάρυνση φορολογουμένων – μισθωτών και συνταξιούχων. Πρέπει να μπει τέλος στα μέτρα λιτότητας, να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις και να πληρώσουν πλέον όλοι το μέρος που τους αναλογεί. Δεν μπορούν να βάζουν πλάτη για να κρατάνε τη χώρα όρθια οι ίδιοι και οι ίδιοι. Υπάρχει δικαιότερος τρόπος κατανομής των βαρών και για αυτόν μάχεται η Δημοκρατική Αριστερά.

Οι συναντήσεις με την τρόικα πριν δύο βδομάδες, η λανθασμένη απόφαση του Eurogroup για την Κύπρο, θρυαλλίδα στο Ευρωπαϊκό οικοδόμημα, επιβεβαιώνουν την αρχική πολιτική εκτίμηση πως απέναντί μας έχουμε μια στάση δογματικά άκαμπτη. Η επιμονή για συνέχιση των ίδιων συνταγών, παρά τις ομολογίες λαθών από τους ίδιους, είναι ακατανόητη και θα έλεγα πως είναι και ιδεοληπτική. Λάθη τα οποία δημιούργησαν περιττό κοινωνικό πόνο. Λάθη που, όσο δεν οδηγούν σε αναθεωρήσεις προγραμμάτων και πολιτικών, επιβαρύνουν την κοινωνία. Πολλοί πλέον αντιλαμβάνονται πως η παρούσα ευρωπαϊκή πολιτική επιτείνει τα αδιέξοδα και είναι αναγκαία η αναθεώρησή της.

Η ΔΗΜΑΡ συμπαρίσταται στην Κύπρο στις κρίσιμες στιγμές που περνάει. Η απόφαση του Εurogroup πρέπει να αναθεωρηθεί.

Η λύση πρέπει να υπάρξει εντός του ευρώ και να αποτρέψει τα σχέδια όσων έλκονται από την ιδέα να μετατρέψουν την Κύπρο σε εξιλαστήριο θύμα. Η αναζήτηση εναλλακτικής λύσης πρέπει να προχωρήσει ταχύτατα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επιδείξει πνεύμα αλληλεγγύης. Οι εξελίξεις στην Κύπρο επιβεβαιώνουν ότι είναι αδήριτη ανάγκη η συνολική αντιμετώπιση της κρίσης χρέους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η σύνδεση της εξυγίανσης του τραπεζικού συστήματος και των δημοσίων οικονομικών με την αναπτυξιακή διαδικασία, μέσα από μια πανευρωπαϊκή οικονομική πολιτική που θα ενισχύει την ανάπτυξη και την απασχόληση, είναι η μόνη λύση που μπορεί να αποτρέψει επιδείνωση της κρίσης και παράλληλα να ανανεώσει τη δυναμική του ευρωπαϊκού οράματος.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, όπως γνωρίζετε πολύ καλά, διαφώνησε με τα εργασιακά και δεν ψήφισε το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο, διότι θεωρεί ότι η εργασία είναι τμήμα της λύσης και όχι του προβλήματος. Διότι θέλουμε να βάλουμε φρένο στη υποβάθμιση των δυνάμεων της εργασίας.

Κεντρικό αίτημα παραμένει η αποκατάσταση της ισχύος και της δεσμευτικότητας και της επεκτασιμότητας των συλλογικών συμβάσεων (εθνικών και κλασσικών). Ο κατώτατος μισθός πρέπει να αποφασίζεται από τους κοινωνικούς εταίρους και να θεσμοθετείται από την κυβέρνηση.

Τονίσαμε με προκαταβολική σαφήνεια τη θέση μας για «…ανακοπή της επίθεσης που γίνεται από την Τρόικα και μέρος των εργοδοτικών δυνάμεων για διάλυση των εργασιακών σχέσεων και περαιτέρω υποβάθμιση των δικαιωμάτων…».

Τα εργασιακά θέματα αποτελούν τον οδικό χάρτη για την εικόνα της χώρας μετά τη δημοσιονομική εξυγίανση και όχι δευτερεύον πρόβλημα. Η υποτίμηση που δείχνουν κάποιοι για τα ζητήματα όπως οι προσαυξήσεις από τις τριετίες και το επίδομα γάμου, δείχνουν ότι δεν κατανοούν τη ζωή πολλών εργαζομένων που ζουν στα όρια ή κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Και βεβαίως πρωτίστως αναδεικνύουμε το θέμα της επεκτασιμότητας των συμβάσεων γιατί η κατάργηση τους θα απομειώσει περαιτέρω τους μισθούς και γενικότερα την αμοιβή εργασίας.

Αυτές οι ρυθμίσεις, που δεν έχουν σχέση με τη δημοσιονομική προσαρμογή και τις αναγκαίες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, συγκροτούν μια επιχείρηση πολιτικής – ιδεολογικής επιβολής ενός νεοφιλελεύθερου μοντέλου.

Πέρα από την βαθιά ιδεολογική μας θέση για τον κόσμο της εργασίας, έμφαση που δίνει η ΔΗΜ.ΑΡ. στα εργασιακά οφείλεται και στο γεγονός ότι αποτελεί ουσιώδες τμήμα της προγραμματικής συμφωνίας η οποία αναφέρει ρητά ότι θα προστατευτεί «η συλλογική αυτονομία και η ισχύς των συλλογικών συμβάσεων εργασίας επανέρχεται στο επίπεδο που προσδιορίζουν το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, σύμφωνα με το οποίο το ύψος του μισθού στον ιδιωτικό τομέα συμφωνείται μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Αυτό περιλαμβάνει και τη ρύθμιση του κατώτατου μισθού που προβλέπεται στη ρύθμιση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας».

Ας αναφερθώ τέλος και στο μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας και την ανάγκη ενεργοποίηση όλων των δυνατών μηχανισμών προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της ανεργίας που είναι το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική κοινωνία και οικονομία.

Οι εκρηκτικές διαστάσεις της ανεργίας επιβάλλουν να διαμορφωθεί, χωρίς καθυστέρηση, το δίχτυ κοινωνικής προστασίας. Η έξοδος της χώρας από την κρίση έχει ως αναγκαίο στοιχείο την κοινωνική συνοχή.

Καταθέσαμε μια ολοκληρωμένη πρόταση για τη λήψη έκτακτων μέτρων υποστήριξης των ανέργων, κυρίως σ΄ό,τι αφορά τις ομάδες υψηλού κινδύνου, όπως οι άνεργοι που ζουν σε νοικοκυριά στα οποία δεν υπάρχει ενήλικας εργαζόμενος, οι μακροχρόνια άνεργοι με παρωχημένες ειδικότητες, οι άνεργοι άνω των 55 ετών. Σε συνδυασμό βεβαίως με την υποστήριξη των νέων ανέργων.

Η πρόταση μας περιλαμβάνει:

ü                               Αναμόρφωση των Συστημάτων Επιδότησης Ανεργίας, με στόχο την αύξηση του χρόνου επιδότησης και διεύρυνση των ωφελούμενων.

ü                               Υγειονομική περίθαλψη όλων των εγγεγραμμένων ανέργων.

ü                               Έκτακτες και εκτεταμένες δράσεις ένταξης των ανέργων σε προγράμματα «άμεσης δημιουργίας θέσεων απασχόλησης μέσω προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα», εργασιακής τοποθέτησης και κατάρτισης.

ü                               Να θεσμοθετηθεί μετά και την πιλοτική του εφαρμογή και καθολικά στις χώρες της ΕΕ «το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα»

Η χρηματοδότηση αυτών των προγραμμάτων πρέπει και μπορεί να γίνει με αναπροσανατολισμό των πόρων του ΕΣΠΑ και με την αξιοποίηση της εισφοράς κοινωνικής αλληλεγγύης.

Η τροποποίηση και συμπλήρωση του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής είναι αναγκαία. Πρέπει άμεσα να προχωρήσουν ρυθμίσεις για τη μείωση του Φ.Π.Α. στην εστίαση, την αύξηση του αριθμού των δόσεων για την εξόφληση των οφειλών των πολιτών προς το δημόσιο, την ουσιαστική ελάφρυνση των νοικοκυριών για την εξόφληση δανείων, με αύξηση του αριθμού των δόσεων, μείωση των επιτοκίων και περικοπή μέρους του χρέους, την επανεξέταση και τον ανακαθορισμό της συνολικής τιμής του πετρελαίου θέρμανσης. Στο πλαίσιο αυτό δεν πρέπει να υπάρξει παράταση εφαρμογής του ειδικού τέλους ηλεκτροδοτούμενων επιφανειών και πρέπει να εφαρμοσθεί το 2013 ο Ενιαίος Φόρος Ακίνητης Περιουσίας.

Η ΔΗΜ.ΑΡ και σήμερα από το συνέδριό σας θέλει να απευθυνθεί στον κόσμο της εργασίας, τον κόσμο της αλληλεγγύης, τον κόσμο της αντοχής και της υπομονής. Δεν πρέπει να σκύψουν το κεφάλι, αλλά να πάρουν την τύχη της χώρας στα χέρια τους. Να γίνουν μέτοχοι μίας μεγάλης επίπονης προσπάθειας, παρά τις δυσκολίες, παρά τον θυμό τους. Να συνδεθούν με εκείνη την έξοχη παράδοση του λαού μας που επιμένει και δεν παραιτείται.

Σ΄αυτή την προσπάθεια κυρίαρχο θα πρέπει να είναι το συνδικαλιστικό κίνημα!

 

Καλή επιτυχία στις εργασίας του Συνεδρίου σας! Γεια σας!