Home Ομιλίες Η ισότιμη συμμετοχή των γυναικών στο πολιτικό και κοινωνικό βίο και πως αυτή διαμορφώνεται για τη γυναίκα μηχανικό στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα παραγωγής των τεχνικών έργων , σε ημερίδα της ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ΑΕ

Η ισότιμη συμμετοχή των γυναικών στο πολιτικό και κοινωνικό βίο και πως αυτή διαμορφώνεται για τη γυναίκα μηχανικό στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα παραγωγής των τεχνικών έργων , σε ημερίδα της ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ΑΕ

E-mail
Α. Πορεία της ισότιμης συμμετοχής των γυναικών σε όλες τις διεργασίες του κοινωνικού και πολιτικού βίου Η ισότιμη και εναλλακτική συμμετοχή των γυναικών σε όλα τα κέντρα αποφάσεων, σε όλες τις διεργασίες του κοινωνικού και πολιτικού βίου, είναι από τις βασικότερες αρχές και προϋποθέσεις για μία δίκαιη και με ποιότητα δημοκρατίας κοινωνία. Η ισότητα των ευκαιριών και για τις γυναίκες είναι πολύτιμο συλλογικό αγαθό και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα, συνυφασμένο πάντοτε με την εξέλιξη του πολιτισμού. Ο αγώνας , η προσπάθεια όλων μας για: · ίση συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης των αποφάσεων · ίσες ευκαιρίες στην απασχόληση, μόρφωση, ειδίκευση, επανειδίκευση · καταπολέμηση της ανεργίας και της περιθωριοποίησης των γυναικών · καταπολέμηση της βίας εις βάρος των γυναικών, έχει μεγάλη πολιτική σημασία, αφού η ισότητα των φύλων: · διευρύνει τη δημοκρατία · εκπολιτίζει την πολιτική · απελευθερώνει τις δυνατότητες των γυναικών · αποτελεί προϋπόθεση της βιώσιμης ανάπτυξης. Ο 20ος αιώνας χαρακτηρίσθηκε ως ο αιώνας της ισότητας των φύλων. Ως γνωστόν οι γυναίκες απέκτησαν πολιτικά δικαιώματα, η ισότητα αναγνωρίσθηκε ως συνταγματική αρχή, ο ΟΗΕ και οι άλλοι διεθνείς οργανισμοί ασχολήθηκαν σοβαρά με την εφαρμογή της ισότητας στην πράξη. Οι Ελληνίδες απέκτησαν πολιτικά δικαιώματα ( δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι) το 1952. Η έλευση του νέου αιώνα και της νέας χιλιετίας συνοδεύτηκε από μεγάλες προσδοκίες. Χαιρετίστηκε ως η αρχή μιας νέας ιστορικής περιόδου βιώσιμης ανάπτυξης, δημοκρατίας και ισότητας. Η πραγματικότητα όμως, δεν επιβεβαιώνει πάντα τις προσδοκίες. Έντονοι είναι οι προβληματισμοί για τις επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης στη γυναίκα, με πρώτο κύριο ερώτημα αν με τον τρόπο που προωθείται η παγκοσμιοποίηση, η ισότητα των φύλων προάγεται στην πράξη. Δυστυχώς, η παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου και του εμπορίου δεν συνοδεύεται από την παγκοσμιοποίηση των δικαιωμάτων. Όσο περισσότερο η οικονομία μιας χώρας συνδέεται με τη διεθνή αγορά, τόσο παρατηρείται μείωση των κρατικών οικονομικών παροχών και των δαπανών του κοινωνικού τομέα, που είναι άρρηκτα δεμένος με την ισότητα. Τα παραπάνω αποτελούν εκτίμηση του ΟΗΕ κατά τη διαδικασία του «Πεκίνο ’95», της αξιολόγησης δηλαδή της πορείας εφαρμογής των αποφάσεων της Τετάρτης Παγκόσμιας Διάσκεψης του ΟΗΕ για τις Γυναίκες στο Πεκίνο. Η περικοπή των κοινωνικών δαπανών έχει αντίκτυπο στην υποδομή για τη φύλαξη και διαπαιδαγώγηση των παιδιών, των ατόμων τρίτης ηλικίας, καθώς και στα οικογενειακά επιδόματα και τις άδειες. Τα τελευταία χρόνια έχουμε μιλήσει αρκετά για την ανάγκη ίσης συμμετοχής γυναικών ανδρών στα κέντρα λήψεως αποφάσεων. Έχουμε χαρακτηρίσει την υποαντιπροσώπευση των γυναικών στους θεσμούς και στα όργανα της δημοκρατίας, ως ιδιόμορφο δημοκρατικό έλλειμμα , ως δυσμορφία της πολιτικής, της δημόσιας ζωής. Πενήντα χρόνια μετά την κατάκτηση του δικαιώματος του εκλέγειν, η κατοχύρωση στην πράξη του δικαιώματος του εκλέγεσθαι αποτελεί ακόμα στοίχημα για τις γυναίκες και πολιτική πρόκληση τεράστιας σημασίας. Η εκπροσώπηση των γυναικών στο Ελληνικό Κοινοβούλιο είναι ακόμη περιορισμένη . Η σύνδεση της ποιότητας των εφαρμοζόμενων πολιτικών στους διάφορους τομείς με τη γυναικεία συμμετοχή είναι οργανικό μέρος της όλης φιλοσοφίας για την ισότιμη και ισόρροπη συμμετοχή των φύλων στα κέντρα των πολιτικών αποφάσεων. Θεωρείται, μάλιστα, ως στοιχείο αναγεννητικό του πολιτικού συστήματος και της πολιτικής λειτουργίας, στο βαθμό που το γυναικείο κοινωνικό φύλο είναι φορέας ιδιαίτερων θεωρήσεων, αναγκών και ιεραρχήσεων. Η μείξη, επομένως, των ευαισθησιών και προτεραιοτήτων των δύο φύλων μπορεί να προσδώσει στα προγραμματικά περιεχόμενα της πολιτικής περισσότερο ρεαλισμό και αποτελεσματικότητα. Όσον αφορά τους άλλους τομείς και δραστηριότητες, αποδεικνύεται ότι υπάρχει περιθώριο για καλύτερες και αποτελεσματικότερες πολιτικές και ότι η συμμετοχή και δραστηριοποίηση των γυναικών σε σημαντικούς τομείς όπως της οικονομίας, του σχεδιασμού και υλοποίησης έργων και δράσεων για την ανάπτυξη της χώρας, μπορεί να αποδώσει σημαντικούς καρπούς και να έχει ευεργετικά αποτελέσματα για όλη την κοινωνία. Τελικά είναι φανερό ότι η συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική, στην Αυτοδιοίκηση, στους οργανισμούς , στις επιχειρήσεις πρέπει να συνοδευτεί με στόχους και πολιτικές που έχουν ανάγκη σήμερα οι πολίτες. Έτσι θα δικαιωθεί, έτσι θα αποκτήσει δύναμη και κύρος. Χρειάζεται άλλη ηθική ποιότητα στην πολιτική, στη διοίκηση, στο χώρο εργασίας και οι γυναίκες την έχουν και οφείλουν να την εκφράσουν υπηρετώντας έτσι το φύλο τους και την κοινωνία. Σήμερα, ακόμη περισσότερο, η γυναίκα οφείλει να συμμετέχει στα κοινά και να διεκδικήσει τα δικαιώματα της σαν εργαζόμενη και σαν επιχειρηματίας. Γιατί δυστυχώς σήμερα, ενώ οι γυναίκες στην Ελλάδα είναι περίπου το μισό του πληθυσμού (50,8%), αποτελούν μόνο το 40% του εργατικού δυναμικού, ενώ συμμετέχουν με 70,2% στο ποσοστό της ανεργίας. Σήμερα περισσότερο από το μισό των αποφοίτων ανωτάτων σχολών είναι γυναίκες (55%) όμως το 67,6% των πτυχιούχων ανέργων είναι γυναίκες . Β. Η απασχόληση των γυναικών Ας δούμε σήμερα ποια είναι η πορεία των συζητήσεων και αποφάσεων για τα προβλήματα της απασχόλησης των γυναικών στην Ε.Ε. Το μεγάλο αίτημα των πολιτών της Ενωμένης Ευρώπης, που παραμένει ακόμη στοίχημα των χωρών της, είναι το κοινωνικό κράτος, το κράτος της απασχόλησης, της ισότητας και της κοινωνικής συνοχής. Επιμένουν οι ηγέτες της ότι τα θέματα της απασχόλησης και της κοινωνικής πολιτικής είναι κορυφαία σε κάθε συζήτηση και γι αυτό τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια του ʼμστερνταμ, της Λισσαβόνας και της Νίκαιας ήταν σταθμοί στην ιστορία αυτή. Στα πλαίσια αυτά, στη Λισσαβόνα τέθηκε ο στόχος της αύξησης της συμμετοχής των γυναικών από 53% στο 60% μέχρι το 2010 και δόθηκε η εντολή να διερευνηθούν οι λόγοι για τις διαφορές στην αγορά εργασίας. Καταγράφεται έτσι ότι οι άνδρες αμείβονται τουλάχιστον 14% περισσότερο από τις γυναίκες, η εκπροσώπηση των γυναικών είναι σημαντικά μικρότερη στις επιχειρήσεις, καθώς και σε κάθε πολιτικό και θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ βασικά δικαιώματα στο χώρο εργασίας δε γίνονται πάντα σεβαστά. Παρά το γεγονός ότι οι διαφορές των δυο φύλων αμβλύνθηκαν σε όλες τις χώρες, στο θέμα της απασχόλησης παραμένουν σημαντικές, με εντονότερες αυτές στα νότια κράτη-μέλη της Ε.Ε., Ισπανία, Ελλάδα και Ιταλία. Δυσμενής είναι επίσης σε όλες τις χώρες η θέση των γυναικών στην αγορά εργασίας, αφού εργάζονται σε χαμηλόβαθμες θέσεις, με μερική απασχόληση κυρίως στον κλάδο των υπηρεσιών και το δημόσιο τομέα, ενώ η μεγαλύτερη επαγγελματική ομάδα μεταξύ των γυναικών είναι οι πωλήτριες, οι οικιακοί και προσωπικοί βοηθοί κα. Μεταξύ των στόχων της Ε.Ε. είναι η προώθηση του mainstreaming, δηλαδή της ενσωμάτωσης και της διάχυσης της διάστασης του φύλου σε όλες τις πολιτικές και δράσεις. Στηρίζεται στη λογική, «ολοκληρωμένα σχέδια ισότητας», ότι οι σχετικές δράσεις είναι ζήτημα «κοινωνικής εταιρικής ευθύνης». Θεωρώ ότι αυτή η ευθύνη πολύ δύσκολα θα αναληφθεί. Γιαυτό για την καταπολέμηση της ανεργίας των γυναικών, εκτός από τη θεσμική θωράκιση της ισότητας, που και στη χώρα μας έγινε σε ικανοποιητικό βαθμό και συμπληρώθηκε με την τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος (αρ.16, παρ.2), απαιτούνται -πέρα από τις γενικότερες αναφορές- κατ’ αρχήν κοινωνικές υποδομές που θα στηρίξουν την οικογένεια (για να μην αποτελεί εμπόδιο στην ένταξη ή επανένταξη των γυναικών στην εργασία), αλλά και επιμέρους βραχυπρόθεσμα και μακροχρόνια μέτρα για την πρόσβαση στην εργασία, την επαγγελματική προώθηση και κατάρτιση, τη εξειδίκευση , τον έλεγχο των συνθηκών εργασίας, την προστασία και ασφάλεια της εργαζόμενης και τις αποδοχές της, γιατί εκτός από τα υψηλά ποσοστά ανεργίας έχουμε και χαμηλές αμοιβές και παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας. Πέραν αυτών όμως, θεωρώ ως βασική, ότι την κοινωνική ενσωμάτωση των γυναικών με το πιο σημαντικό μέσο την εργασία, είναι ευθύνη του κράτους να την προωθήσει. Γ. Η γυναίκα ως μηχανικός, στέλεχος στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα παραγωγής των τεχνικών έργων Είναι γεγονός ότι η προτίμηση και ο προσανατολισμός των γυναικών είναι κυρίως σε δραστηριότητες που επενδύουν στο ανθρώπινο κεφάλαιο. Δεν θέλουν να έχουν πολύ σχέση, και ως ένα βαθμό δικαιώνονται από τα πράγματα σήμερα, με τις δραστηριότητες στον επιχειρηματικό και πολύ περισσότερο στον κατασκευαστικό τομέα. Γι΄ αυτό και για ένα μεγάλο διάστημα οι γυναίκες ως τεχνικοί, ως μηχανικοί προτιμούσαν τους τομείς της Αρχιτεκτονικής, της Χωροταξίας και της Πολεοδομίας. Η ιδιαίτερη ματιά τους όσον αφορά στην πολεοδομία, στην οργάνωση των κοινόχρηστων χώρων, στην ενίσχυση του πρασίνου, και κυρίως στην ανάδειξη και προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και του φυσικού πλούτου της χώρας αποδεικνύεται σήμερα πολύ χρήσιμη και καθοριστική. α. Πως είναι σήμερα η κατάσταση για τις εργαζόμενες γυναίκες μηχανικούς και τεχνικούς; Όπως προκύπτει από το μητρώο του ΤΕΕ οι γυναίκες δεν επιλέγουν στον ίδιο βαθμό όλους τους κλάδους των Μηχανικών. Τα τελευταία όμως δέκα χρόνια υπάρχει αύξηση του ποσοστού των γυναικών σε όλους τους κλάδους , ακόμη και στους καθαρά ανδροκρατούμενους. Σήμερα οι γυναίκες μηχανικοί ανέρχονται στο 20% περίπου των μηχανικών με διαρκώς αυξανόμενες τάσεις. Αντίστοιχα είναι τα μεγέθη και για τις γυναίκες τεχνικούς που αποφοιτούν από την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Χαρακτηριστικό όμως είναι ότι σήμερα οι γυναίκες σε ποσοστό μεγαλύτερο από 30% εκπροσωπούνται στα επιστημονικά μεταπτυχιακά προγράμματα , στις καινούργιες εκείνες πρακτικές της Μηχανικής που αφορούν την ενέργεια, το περιβάλλον, τα μνημεία , την ποιότητα των υλικών κ.ά. Είμαστε σε μία καλή πορεία, απέχουμε όμως αρκετά ακόμη για να μιλάμε για το γυναικείο δρόμο, για τη γυναικεία άποψη στη σύγχρονη τεχνολογία, στη διαχείριση της ενέργειας και τη προστασία του περιβάλλοντος, στον στρατηγικό σχεδιασμό και την υλοποίηση των έργων ανάπτυξης, στην αξιοποίηση της πληροφορικής και γενικότερα στην εξέλιξη της τεχνολογίας. Εκείνο όμως που ομολογείται από όλους, είναι ότι η Ελληνίδα μηχανικός ή τεχνολόγος αγωνίζεται σωστά, με αξιοπρέπεια και σύνεση, με επιστημονική, διοικητική και οργανωτική γνώση και ικανότητα στον καθημερινό επαγγελματικό στίβο και έχει κατακτήσει το σεβασμό και την εκτίμηση των συναδέλφων της και των εργοδοτών της. Ο ανταγωνισμός, που φθάνει να είναι σκληρός στους σχετικούς χώρους δουλειάς είναι γνωστός, όπως και οι δυσκολίες στο συνδυασμό της επαγγελματικής και της οικογενειακής ζωής, παρόλα αυτά την συναντάμε όρθια και με διακρίσεις σε όλους τους τομείς επαγγελματικής δραστηριότητας. Όπως είναι και ο σημαντικός τομέας της παραγωγής, δηλαδή του σχεδιασμού, της μελέτης και της επίβλεψης των δημόσιων τεχνικών έργων. ʼλλωστε η γυναίκα προτιμά τις σταθερές και μόνιμες θέσεις εργασίας, προτιμά τον Δημόσιο τομέα και όπως δείχνουν τα στοιχεία της έρευνας που ακολουθεί και οι γυναίκες μηχανικοί προτιμούν το δημόσιο τομέα και σήμερα εργάζονται σε σημαντικό βαθμό σε Ν.Π.Δ.Δ. και σε Δημόσιες Υπηρεσίες , κατά ποσοστό περίπου 45,5%. β. Αποτελέσματα έρευνας του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας τον Ιούνιο του 2003, για την επαγγελματική κατάσταση των διπλωματούχων Μηχανικών Γυναικών Σπουδές Μεταπτυχιακά · Χρόνο με το χρόνο η παρουσία των γυναικών αυξάνεται μεταξύ των Μηχανικών. Συνέπεια της εισόδου των γυναικών στο κλάδο με μεγαλύτερη ένταση τα τελευταία τριάντα χρόνια, είναι η μικρότερη ηλικία τους σε σχέση με τους άνδρες συναδέλφους τους. Η Αρχιτεκτονική είναι ο βασικότερος κλάδος που τις συναντάμε. · Σε σχέση με το 1997 οι ερωτώμενοι Μηχανικοί δήλωσαν φέτος ότι κάνουν Μεταπτυχιακές σπουδές σε υψηλότερο βαθμό (1997 : 23,4%, 2003 : 32,2%). Ειδικότερα οι γυναίκες Μηχανικοί ενώ το 1997 δήλωναν ότι έχουν κάνει Μεταπτυχιακές σπουδές 20,2% το 2003 αυξήθηκε σε 32,3%. Παρατηρούμε λοιπόν ότι οι γυναίκες πλέον επιλέγουν τις μεταπτυχιακές σπουδές στον ίδιο βαθμό με τους άνδρες συναδέλφους τους. Διαφοροποίηση υπάρχει ως προς το γεωγραφικό τόπο, καθώς οι γυναίκες επιλέγουν την Ελλάδα ενώ οι άνδρες το εξωτερικό. Εργασία - Ανεργία · Το επίπεδο της ανεργίας αν και είναι μειωμένο σε σχέση με το 1997, πρέπει να σημειώσουμε ότι οι γυναίκες είναι εκείνες που πλήττονται περισσότερο. Αν και η συμμετοχή τους στην έρευνα είναι 22% στους άνεργους μηχανικούς η συμμετοχή τους είναι 34,7%. · Οι γυναίκες μηχανικοί εργάζονται σε σημαντικό βαθμό σε Ν.Π.Δ.Δ. και σε Δημόσιες Υπηρεσίες (45,5%). · Το εισόδημα τους κινείται σε χαμηλότερα επίπεδα από εκείνα των ανδρών συναδέλφων τους, αλλά πάντα μέσα στα πλαίσια της Συλλογικής Σύμβασης. Βέβαια ο μισθός και οι όποιες συγκρίσεις πρέπει να λάβουν υπόψη τα χρόνια εργασίας, τη θέση εργασίας και τον τομέα δραστηριοποίησης της επιχείρησης. Ο χώρος του Δημοσίου δεν έχει πολλά περιθώρια για υψηλές αποδοχές. · Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειώσουμε ότι αν και η πλειοψηφία των γυναικών μηχανικών δηλώνει ικανοποίηση από την εργασία της, παρατηρούμε χαμηλότερα επίπεδα ικανοποίησης των γυναικών σε σχέση με εκείνα των ανδρών. Η χαμηλότερη ικανοποίηση σχετίζεται περισσότερο με τις αποδοχές τους και λιγότερο με τις συνθήκες εργασίας. · Οι γυναίκες Μηχανικοί βλέπουμε να εργάζονται κυρίως στο τομέα των Μελετών. · Οι γυναίκες Μηχανικοί πιστεύουν πολύ στο βαθμό του πτυχίου για την πρόσβαση στην απασχόληση, καθώς και στις οικογενειακές γνωριμίες που θεωρούν ότι τις βοήθησαν στην πρώτη τους δουλειά. · Αν και αρκετές διαδέχτηκαν κάποιο γονέα τους στο επάγγελμα αυτό, οι υπόλοιπες δεν θεωρούν ενδιαφέρουσα την προοπτική για δημιουργία ατομικής επιχείρησης. · Είναι πολύ σημαντικό ότι 37,1% των γυναικών μηχανικών και 42,6% των ανδρών αισθάνονται ικανοποιημένοι από τις προοπτικές εξέλιξης στο επαγγελματικό στίβο. Γενικότερα θέματα · Οι γυναίκες θεωρούν απαραίτητη την επιμόρφωση τους και μάλιστα παρακολουθούν σε υψηλότερο βαθμό προγράμματα επιμόρφωσης απ’ ότι οι άνδρες συνάδελφοι τους. · Οι γυναίκες Μηχανικοί θεωρούν για την επαγγελματική σταδιοδρομία των Μηχανικών είναι πολύ σημαντική η ικανότητα συνεργασίας και επικοινωνίας, η αναλυτική και συνθετική σκέψη καθώς και οι Διοικητικές ικανότητες και η ανάληψη πρωτοβουλιών στην λήψη αποφάσεων. · Επίσης απαραίτητα χαρακτηριστικά θεωρούν τη Μεθοδικότητα, τη Δημιουργικότητα και την Αποτελεσματικότητα. · Οι γυναίκες Μηχανικοί εμφανίζονται περισσότερο «κριτικές» απέναντι στις γνώσεις που τους παρέχουν ως εφόδια οι Πολυτεχνικές σχολές για τις απαιτήσεις της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας. Φαίνονται περισσότερο «απαιτητικές» για υψηλότερο επίπεδο. · Η ανταγωνιστικότητα που νοιώθουν ότι υπάρχει σε συνδυασμό με την ανάγκη για την βελτίωση των αποδοχών και της θέσης τους στο χώρο εργασίας τις ωθούν στο να απαιτούν από τους φορείς «γνώσεις» καλύτερα εφόδια & από τους Κυβερνώντες. Μέτρα για αύξηση της απασχόλησης. · Κυρίως όμως ζητούν από τον εαυτό τους υψηλό βαθμό πτυχίου, μεταπτυχιακές σπουδές, προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης και επιμόρφωσης, καθώς και ανάπτυξη δεξιοτήτων επικοινωνίας με τους συνεργάτες, σε συνδυασμό με τη μεθοδική και αποτελεσματική σκέψη. γ. Πως έζησα από κοντά ως εργαζόμενη μηχανικός σ το χώρο της παραγωγής των Δημοσίων Έργων και πως διαμορφώθηκε η πορεία των γυναικών μηχανικών, τεχνικών , αλλά και διοικητικών στο χώρο αυτόν, την τελευταία τριακονταετία. Όπως αναφέρθηκε ήδη, προτεραιότητα στις προτιμήσεις των γυναικών Μηχανικών και Τεχνικών είχαν οι υπηρεσίες του Δημοσίου τομέα και κατά κύριο λόγο των Πολεοδομικών εφαρμογών, μελετών και ελέγχων. Στον τομέα προγραμματισμού, διοίκησης και επίβλεψης της μελέτης και της κατασκευής ενός Τεχνικού έργου η συμμετοχή της γυναίκας Μηχανικού Τεχνικού πριν τριάντα χρόνια ήταν ιδιαίτερα μικρή, σε διευθυντικές δε θέσεις ελάχιστη έως μηδενική. Ανδροκρατούμενο λοιπόν το ΥΠΕΧΩΔΕ στον τομέα της παραγωγής των Δημοσίων Εργων. Από την άλλη πλευρά όμως, ήταν και είναι ένα κατ΄ εξοχήν παραγωγικό Υπουργείο και δεν μπορεί να κάνει αλλιώς παρά να είναι προοδευτικό, να επιζητά την ανανέωση και τον εμπλουτισμό με ένα δυναμικό επιστημονικά καταρτισμένο, με έφεση στην εξειδίκευση, ιδιαίτερα σε νέους απαραίτητους τομείς, όπως ο έλεγχος της ποιότητας των υλικών και κατασκευών, η περιβαλλοντική προστασία, οι συνθήκες ασφάλειας και υγιεινής στις κατασκευές κ.α., και αυτό το δυναμικό στο μεγαλύτερο ποσοστό μπορούσε να το εξασφαλίσει από το γυναικείο επιστημονικό και τεχνικό δυναμικό. Ετσι η γυναίκα μηχανικός εισήλθε στην παραγωγή των Δημοσίων Εργων, όχι ένα μεσαίας κλίμακας στέλεχος βασικό για την αναβάθμιση και εμπλουτισμό του παραγόμενου αυτού έργου. Δεν της έδωσαν διευθυντικές και νευραλγικές θέσεις για τις αποφάσεις ανάθεσης, χρηματοδοτήσεων, παρατάσεων προθεσμιών κλπ., γιατί το σύστημα είχε ενστερνισθεί την ευελιξία στους τομείς αυτούς και όχι τη μεθοδικότητα, αυστηρότητα, επιμέλεια και γνώση των νόμων και εγκυκλίων, που διέκριναν τη γυναίκα μηχανικό. Το σύστημα παραγωγής των Δημοσίων έργων και γι΄ αυτούς τους λόγους εμφάνισε σημαντικές παρενέργειες. Η χώρα μας όμως εισήλθε σε μια αναπτυξιακή πορεία και έπρεπε να αξιοποιήσει προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, σημαντικά ποσά από τον ιδρώτα του ελληνικού λαού, αλλά και σημαντικά κονδύλια από τα Κοινοτικά Προγράμματα Στήριξης. Ηταν λοιπόν και είναι ακόμη μεγάλη ανάγκη να βελτιώσει, να συστηματοποιήσει με αυστηρότερες, αλλά και αποτελεσματικές ρυθμίσεις και μέτρα το σύστημα του σχεδιασμού και της υλοποίησης των έργων Ανάπτυξης και σ΄αυτή την προσπάθεια ένας βασικός παράγοντας είναι η γυναικεία συμμετοχή με τα ιδιαίτερα προσόντα που την χαρακτηρίζουν. Μαζί και με αυτό του άγχους και της φιλοδοξίας να κερδίσει το χρόνο και το έδαφος που τόσα χρόνια της στέρησαν τα κοινωνικά στερεότυπα, το ελλειπέστατο πλαίσιο κατοχύρωσης της ισότητας στην πράξη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αρμονικής εξέλιξης και συνεργασίας με τους άνδρες συναδέλφους η γυναίκα Μηχανικός και Τεχνικός στις Τεχνικές Υπηρεσίες και Οργανισμούς της περιοχής μας. Να αναφερθώ στις μεγαλύτερες, Περιφερειακή Υπηρεσία Δημοσίων Εργων, Πολεοδομία, Αρχαιολογικές Υπηρεσίες και βέβαια η «Εγνατία Οδός ΑΕ». Χαρακτηριστική ή προσφορά της, η μεθοδικότητα, η εργατικότητα, η επιστημοσύνη και το ήθος στην αντιμετώπιση των Δημόσιων προβλημάτων. Κατάφερε να αναδειχθεί στο γραφείο και στο εργοτάξιο, κατέφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη και το σεβασμό των συναδέλφων της, των Διευθυντών της (άντρες ακόμη στη μεγάλη πλειοψηφία τους), αλλά και του δύσκολου από πολλές πλευρές ιδιωτικού δυναμικού, που συναλλάσσεται και συνεργάζεται με το δημόσιο τομέα στην παραγωγή των έργων. Μένει πολύς δρόμος ακόμη να κερδίσει τις εκτελεστικές και ανώτερες θέσεις που της ανήκουν. Μένει πολύς δρόμος ακόμη να καταλάβει η πολιτεία, οι κυβερνήσεις ότι οι Διευθύνσεις, τα Διοικητικά Συμβούλια των Οργανισμών και Φορέων δεν μπορούν να αναβαθμισθούν και να λειτουργήσουν αποτελεσματικά, με περισσότερη διαφάνεια και νομιμότητα, αν δεν είναι ισότιμη η συμμετοχή των γυναικών σε αυτά.