Home Ομιλίες ΟΜΙΛΙΑ Α.ΞΗΡΟΤΥΡΗ

ΟΜΙΛΙΑ Α.ΞΗΡΟΤΥΡΗ

E-mail

ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠΟ ΝΔ

Τα τριάμιση αυτά χρόνια που κυβερνά η ΝΔ ήταν αρκετός χρόνος για να απαντήσουμε με βεβαιότητα  ότι  απέτυχε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών. Ήταν μία Κυβέρνηση που αρνήθηκε  να αποδεχθεί οποιαδήποτε ευθύνη, όπως για τις υποκλοπές τους Πακιστανούς , τα ομόλογα και σήμερα την οικολογική καταστροοφή που στοίχισε δεκάδες ανθρώπινες ζωές, ξεκλήρησε οικογένειες και κατέστρεψε το βιό τους.

Επιμένει σήμερα να προβάλλει ως εθνική ανάγκη τις  «μεταρρυθμίσεις», όπως  και το άρθρο 24 για τα δάση, όταν δεν  μπόρεσε  να ελέγξει τη διαφθορά ούτε  να οργανώσει  την κρατική μηχανή για να σωθούν ανθρώπινες ζωές, ο φυσικός και μνημειακός πλούτος  της χώρας.

Η ανασυγκρότηση του κράτους αποδείχτηκε κούφιο σύνθημα και η πάταξη της διαφθοράς μόνο ως ανέκδοτο μπορεί πλέον να ακουστεί. Κατά βάση ήταν  μία Κυβέρνηση απλόχερη απέναντι στους ισχυρούς και ανάλγητη απέναντι στους πολλούς και πάνω από 20% κατω από το όριο της φτώχειας.

Και πρέπει να σημειώσουμε ότι για τις Κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ η  σύγκριση  στο τρόπο άσκησης εξουσίας, στις βασικές πολιτικές και νομοθετικές επιλογές και στις αντιλήψεις για τα  προβλήμάτα,  δείχνει ότι υπάρχουν πολλές συγγένειες  και επομένως μια νέα τετραετία  «ισχυρών» Κυβερνήσεων  θα αποβεί σε βάρος των εργαζομένων, των αδύναμων κοινωνικά, των νέων, σε βάρος του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής των πολιτών.

 

 

ΤΙ ΕΚΑΝΕ Ο ΣΥΡΙΖΑ

Οι στατιστικές αλλά και πολλοί βουλευτές άλλων κομμάτων συμφωνούν ότι η παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή υπήρξε ισχυρή, πολλαπλάσια των δυνάμεών μας, για τα δικαιώματα, το δημόσιο Πανεπιστήμιο, τις ιδιωτικοποιήσεις, τις χαμηλές κοινωνικές   δαπάνες, τα αδιέξοδα του αγροτικού τομέα,  την έλλειψη περιφερειακής πολιτικής, σχεδιασμού και πόρων .

Θέσαμε με πάθος παντού τα οικολογικά ζητήματα.  Μιλήσαμε από πριν στη Βουλή και στην κοινωνία γιαυτό  που μιλάνε σήμερα όλοι.

Προσωπικά νιώθω δικαιωμένη,  με όμως ανείπωτη θλίψη για τα τραγικά γεγονότα, που όλα αυτά τα χρόνια έδωσα ιδιαίτερα μεγάλο βάρος σε ζητήματα προστασίας περιβάλλοντος, ποιότητας ζωής και περιφερειακής ανάπτυξης , όπως επιβεβαιώνεται και από τα στατιστικά στοιχεία της Βουλής.

Αποδείχθηκε με τον πιο τραγικό τρόπο ότι αυτοί που άσκησαν  κυβερνητική πολιτική  έμειναν  πίσω από τη διαδικασία μεγέθυνσης των δεικτών για την ανάπτυξη και  άφησαν εκτός τους  κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς δείκτες.

Οι επιλογές  ήταν αποσπασματικές. Ο πυλώνας Περιβάλλον  δεν ενσωματώθηκε ποτέ  στις πολιτικές τους, στις  δράσεις στη γεωργία, στις μεταφορές, στη βιομηχανία, ούτε υπήρξε Χωροταξικός σχεδιασμός και Κτηματολόγιο.

Για μας, για τον ΣΥΡΙΖΑ το περιβάλλον και η ποιότητα ζωής είναι  ζητήματα άμεσης προτεραιότητας και έτσι τα αναδεικνύουμε,

Εμείς θέλουμε να είμαστε διαφορετικοί. Θέλουμε να μιλήσουμε για την εποχή μας, για τη χώρα μας και για τις σοβαρές αλλαγές οι οποίες πρέπει να γίνουν.

Απαιτείται να επαναπροσδιορίσουμε άμεσα τις πολιτικές, τις πρακτικές και τις συνήθειες μας με στόχο ένα μοντέλο ανάπτυξης συμβατό τόσο με την μακροχρόνια ευημερία των κοινωνιών όσο και με την προστασία του περιβάλλοντος σε τοπικό, εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο, ιδιαίτερα με την προστασία του κλίματος, των φυσικών πόρων και της βιοποικιλότητας.

Και βέβαια, αυτό δυσκολεύεται έως γίνεται  αδύνατον  να εφαρμοστεί όσο το ΥΠΕΧΩΔΕ εξακολουθεί να είναι κυρίως το Υπουργείο των Δημόσιων Έργων και ελάχιστα του Περιβάλλοντος.

Για μας επομένως είναι ένα κεντρικό ζήτημα το να φύγουμε από τους τρελούς ορίζοντες του ότι δεν βλέπουμε με προοπτική το αύριο, το οποίο έχει ήδη αρχίσει να γίνεται σήμερα και να κάνουμε όλες εκείνες τις αναδιαρθρώσεις τις οποίες χρειάζεται η οικονομία, αλλά και η σκέψη μας για την οικονομία, προκειμένου να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις που διαμορφώνονται.

Με αυτή την έννοια σκεφτήκαμε σήμερα εδώ από την ΔΕΘ να προβάλουμε δέκα συγκεκριμένα σημεία που αναφέρονται στις αλλαγές που χρειάζονται, στις οικονομικές, αγροτικές, ενεργειακές, πολεοδομικές, πολιτικές της χώρας μας μέσα στον αιώνα που μπαίνουμε, ή τη χιλιετία της κλιματικής αλλαγής.

Οι πολίτες με συνθήματα, όπως  « Να δράσουμε τώρα», «Φτάνει πια! Μας καίτε τη ζωή μας » ευαισθητοποιούνται πολύ περισσότερο και απαιτούν από τις Κυβερνήσεις τους να αναλάβουν δράση.

Είναι  μία επανάσταση συνειδήσεων όλων  μας, ως πολιτών της Γης, για τη σωτηρία της ! Είναι η βάση του οράματός  μας για τον  Σοσιαλισμό !

Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί και πρέπει να αποτελέσει την αιχμή του δόρατος σ’ αυτή την διεκδίκηση !

-Οι πυρκαγιές κατέκαψαν την χώρα και το κράτος φάνηκε ότι δεν μπορεί να τις ελέγξει. Ποια τα αίτια για αυτή την εικόνα,

Τα αίτια για την πρωτόγνωρη οικολογική καταστροφή, που στοίχισε ανθρώπινες ζωές,  δεν έχουν σχέση με «συνομωσίες» και «ασύμμετρες απειλές».

Αυτά    επικεντρώνονται στην «εγκληματική» αδράνεια και τις παραλείψεις των  Κυβερνήσεων για το  θεσμικό και  οργανωτικό πλαίσιο, τα μέσα και τους πόρους για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, όπως και τη διαχείριση του  δομημένου περιβάλλοντος

Οι Κυβερνήσεις της ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αντί να ενισχύσουν με το νομοθετικό πλαίσιο τη Συνταγματική επιταγή των άρθρων 24 και 117  «για την προστασία των δασών, την κατάρτιση Κτηματολογίου και Δασολογίου στο πλαίσιο ενός Εθνικού Χωροταξικού Σχεδιασμού», έκαναν ακριβώς το αντίθετο.

Η Τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, οι Περιφέρειες και οι Κεντρικές Υπηρεσίες στα θέματα πρόληψης και προστασίας δεν έχουν καμία λειτουργική διασύνδεση.

Με τον  διαχωρισμό  το 1998 της πρόληψης από την πυρόσβεση,  η πρόληψη και τα έργα υποδομής εγκαταλείφθηκαν. Το σχετικό πόρισμα της Βουλής το 1993, που δεν εφαρμόσθηκε ποτέ, φέρνει προ των ευθυνών τους τις Κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

Το οικονομικό τους μοντέλο μετέφερε βασικές υπηρεσίες του κράτους  στην ιδιωτική επιχειρηματικότητα, ενώ τα αδιέξοδα της Οικονομίας αντιμετωπίσθηκαν  με την  λύση των περικοπών από το ΠΔΕ  για τα έργα υποδομής.

 

Η εθνική καταστροφή και οι ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν έδειξαν ότι εντελώς διαφορετικές «μεταρρυθμίσεις», πολιτικές και οργάνωση χρειάζεται η χώρα.

 

Κανένα σχέδιο ανασυγκρότησης των δήθεν «αυτοδύναμων» κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να εγγυηθεί τη ζωή των παιδιών μας,  την προστασία της φύσης.

Και είναι εξοργιστικό, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να πλειοδοτούν προεκλογικά για τα μέτρα αποκατάστασης και μάλιστα χωρίς να υπόσχονται τα αυτονόητα και απαραίτητα.

 

 

 

Παιδεία

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να βγει ενισχυμένος από τις εκλογές. Ο αγώνας που ξεκίνησε πέρσι μέσα κι έξω από τη βουλή για τη διάσωση του δημόσιου Πανεπιστημίου από τη μεταρρυθμιστική κατεδάφιση του από την Κυβέρνηση της ΝΔ η οποία βρήκε σύμμαχο στο πρόσωπο του Γ. Παπανδρέου, που επί της ουσίας συμφωνεί με την αναθεώρηση του άρθρου 16 και τη δημιουργία ιδιωτικών Πανεπιστημίων.

Θα συνεχίσουμε λοιπόν τον αγώνα μαζί με τους Πανεπιστημιακούς δασκάλους και τη φοιτητική νεολαία για να αποτραπούν τα σχέδια ιδιωτικοποίησης της ανώτατης εκπαίδευσης. Παράλληλα θα επιδιώξουμε ν’ αναδειχθούν ακόμη περισσότερο οι ελλείψεις και οι δυσλειτουργίες του εκπαιδευτικού συστήματος και να αγωνιστούμε ώστε το «δωρεάν δημόσια παιδεία» να μη σημαίνει ένα απλό σύνθημα αλλά ένα συγκεκριμένο στόχο που θα εξασφαλίζει τη δυνατότητα όλων των νέων για μόρφωση και εξέλιξη ανεξάρτητα από τις οικονομικές δυνατότητες των γονιών  της οικογένειας……….

Ξεκινώντας από τις υποδομές όπως είναι η βελτίωση των σχολικών κτηρίων ( και επί αυτού έχω κάνει πολλές παρεμβάσεις στη βουλή για την υγεία και την εν γένει κατάσταση τους ) και των ολοήμερων σχολείων που πρέπει να επεκταθούν ως θεσμός

ΠΑΙΔΕΙΑ

 

*Το Σύνταγμα σωστά διακηρύσσει ως υποχρέωση της πολιτείας την ανάπτυξη και την παραγωγή της τέχνης και της επιστήμης, της έρευνας και της διδασκαλίας.

Η πραγματικότητα όμως αποδεικνύεται ανυπάκουη στο σύστημα. Η παιδεία δεν παρέχεται δωρεάν. Δεν υπάρχουν ίσες ευκαιρίες πρόσβασης για όλους τους Έλληνες. Είμαστε ουραγοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είμαστε παράδειγμα προς αποφυγή στη διεθνή κοινότητα.

 

*Είμαστε αντίθετοι στην αναθεώρηση του άρθρου 16. Υπερασπιζόμαστε το δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Αποκρούουμε κάθε επιλογή που θα οδηγήσει στην άμεση ή έμμεση ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης.

Θεωρούμε ότι το άρθρο 16 όχι μόνο προστατεύει τη δημόσια εκπαίδευση, αλλά και κατοχυρώνει τα οργανικά στοιχεία της ακαδημαϊκής αυτονομίας, της ανεξαρτησίας της έρευνας και της διδασκαλίας, των ελευθεριών και των δικαιωμάτων.

 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΡΑΤΟΣ – ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

 

*Η οικονομική και κοινωνική πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ οδηγεί στη διατήρηση και ενίσχυση των κοινωνικών ανισοτήτων. Επιτίθεται στην ίδια τη ζωή και τον πυρήνα των κατακτήσεων των εργαζομένων, που είναι η εργασία: οι συνθήκες, η αμοιβή, το ωράριο και η ασφάλισή της.

 

Στη  χώρα μας, παρά τα ΘΑ και τις αλχημείες, η ανεργία παραμένει υψηλή και η ποιότητα στην απασχόληση πολύ χαμηλή, με υψηλότερη στην Ε.Ε. την ανεργία στους νέους και τις γυναίκες.. Τα υψηλότατα ποσοστά φτώχειας, αποτέλεσμα της ανεργίας, των χαμηλών μισθών και συντάξεων, της καλπάζουσας ακρίβειας και των χαμηλών κοινωνικών δαπανών, οδηγούν τους πολλούς και  ασθενέστερους σε απόγνωση.

 

 

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ, ΟΙ ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΕΣ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΤΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΜΕΡΙΔΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ

ΤΟΥ ΠΑΡΑΓΟΜΕΝΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

 

Η ίση  συμμετοχή των γυναικών στην οικονομική –κοινωνική και πολιτική ζωή είναι απαραίτητο στοιχείο, που χαρακτηρίζει την ποιότητα της Δημοκρατίας και του Πολιτισμού .

 

Ο σκληρός ανταγωνισμός, η επικράτηση της ιδεολογίας της αγοράς επάνω στην κοινωνία και τους θεσμούς, στους κρίσιμους  τομείς υγείας, παιδείας και κοινωνικής ασφάλισης, θέτουν εμπόδια στην ουσιαστική ισότητα και  καθιστά τον  αγώνα  των  γυναικών κοινό με  τους αγώνες της νέας γενιάς και της κοινωνίας σήμερα, όπως και κοινό το αίτημα :

 

ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ

 

 

-Για τη Θεσσαλονίκη ποιες πρέπει να είναι οι προτεραιότητες για την επόμενη περίοδο; Εσείς τι στόχους θέτετε;

 

Το σύνδρομο των αόριστων  εξαγγελιών και της ανυπαρξίας περιφερειακής πολιτικής,  που χαρακτήρισαν  και την Κυβέρνηση της Ν.Δ,, σε συνδυασμό με τα μεγάλα ελλείματα  του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων,  οξύνουν τα   προβλήματα της ποιότητας ζωής  και της απασχόλησης στη Θεσσαλονίκη .

 

Η βελτίωση του αστικού περιβάλλοντος παραμένει ζητούμενο. Ούτε έργα, ούτε ουσιαστικές παρεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν Έτσι, σε συνθήκες κυκλοφοριακής συμφόρησης και ρύπανσης προβάλλεται ως πανάκεια η Υποθαλάσσια Αρτηρία. Ένα έργο ιδιωτικό, προσέλκυσης του ΙΧ στο κέντρο, για το οποίο οι πολίτες της Θεσσαλονίκης. θεωρούν ότι δεν  σχεδιάσθηκε για το  δημόσιο συμφέρον και  ότι δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ’ όσα διακηρύσσεται ότι θα επιλύσει.

 

Το συγκεκριμένο τμήμα του έργου, που προωθείται σήμερα, δεν υπηρετεί τη βασική  αρχή της αποθάρρυνσης του ΙΧ από κέντρο, αντίθετα το προσελκύει με κάθε μέσο, γιατί αποτελεί το βασικό οικονομικό στοιχείο βιωσιμότητας του έργου. Στην πραγματικότητα ανακουφίζει περιβαλλοντικά την παλαιά παραλιακή ζώνη για να μεταφέρει τον κυκλοφοριακό φόρτο και την ρύπανση στην νέα παραλία και στην ιδιαίτερα συμφορημένη ήδη Ανθέων, ενώ δεν προσφέρει απολύτως τίποτε στις ιδιαίτερα επιβεβαρυμένες περιοχές Εγνατία, Βαρδάρι και Δυτικές συνοικίες και τους  στερεί πόρους για έργα και μέτρα κυκλοφοριακής και περιβαλλοντικής ανακούφισης .

Το έργο δεν εντάσσεται σ’ έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό του συστήματος των αστικών συγκοινωνιών, μεταφορών, δεν βασίζεται ούτε στην τελευταία γενική μελέτη μεταφορών και κυκλοφορίας, η οποία ενσωματώνει μεν τη χάραξη της υποθαλάσσιας, αλλά σε δεύτερη προτεραιότητα σε σχέση με το μετρό και τους χώρους στάθμευσης, και σε αυτήν τη μελλοντική προοπτική προτείνει και την επέκτασή της, επίγεια, μέχρι το Φοίνικα, ώστε να συνδεθεί με την ανατολική περιφερειακή και να δημιουργηθεί έτσι ένας πραγματικός δακτύλιος παράκαμψης του κέντρου.

Δεν κατάλαβαν οι πολίτες της Θεσσαλονίκης, δεν ενημερώθηκε η τοπική κοινωνία ότι έχουν να κάνουν μ΄ ένα μισό-κολοβό έργο, που για να ανακουφισθεί ένα  μικρό και προνομιούχο τμήμα της πόλης καταστρέφεται ένα πολύ μεγαλύτερο . Και βέβαια δεν κατάλαβαν τι σημαίνει έργο παραχώρησης σε ιδιώτη  αφού  αυτή η περίφημη ζώνη προνομίων θα είναι  μια θηλειά στο λαιμό για  οποιοδήποτε έργο ανάπλασης και κυκλοφοριακής ανακούφισης του ΠΣΘ.

 

Για το Περιβάλλον,  δεν έχουν επιλυθεί ακόμη πρωτογενή προβλήματα και λείπουν βασικές περιβαλλοντικές υποδομές.

Στο κέντρο της πόλης όπου παρατηρούνται αυξημένοι ρύποι διαφόρων κατηγοριών για τις περισσότερες μέρες του χρόνου, με σημαντικότερη την πρωτιά στην υπέρβαση των αιωρούμενων μικροσωματιδίων. Το αστικό πράσινο στο πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης παρουσιάζει αντιστοιχία μόλις 2,7 τ.μ ανά κάτοικο (ευρωπαϊκές και βαλκανικές πόλεις έχουν άνω των 15 τ.μ ανά κάτοικο), ενώ και για το περιαστικό πράσινο, το δάσος της Θεσσαλονίκης, δε διαφαίνεται προοπτική αειφορικής διαχείρισης. Η απόφασή μου ως Νομάρχης δημιούργησε δίκαιο , απαιτείται όμως επαγρύπνυση   προοπτική αειφορικής διαχείρισης και πολιτικές αειφορικής διαχείρισης που τώρα δεν εφαρμόζεται

 

Οι υδάτινοι όγκοι είναι γενικά υποβαθμισμένοι και τίθεται πλέον σε κίνδυνο η ύπαρξη των ζώντων οργανισμών, όπως και η ποιότητα του πόσιμου νερού.

Ο Θερμαϊκός, παρά το βιολογικό καθαρισμό, εξακολουθεί να είναι επιβαρημένος με τοξικές και άλλες ρυπογόνες ουσίες ενώ το οικοσύστημα της Κορώνειας έχει φτάσει σε μη αναστρέψιμο σημείο.

Οι ανεξέλεγκτες χωματερές, οι οποίες ως γνωστόν ενέχουν κινδύνους πυρκαγιάς και ατμοσφαιρικής και υπόγειας ρύπανσης, παραμένουν ο κανόνας στη διαχείριση των αποβλήτων, αλλά και η υποτιθέμενη ως ελεγχόμενη χωματερή των Ταγαράδων με την πυρκαγιά και γενικά την κακή διαχείριση επέφερε μη αναστρέψιμες συνθήκες στο περιβάλλον.

Η Πανεπιστημιακή κοινότητα, οι  οικολογικές οργανώσεις αλλά και πολλοί φορείς δεν μένουν μόνο στην επιστημονική και κοινωνική ανάλυση του προβλήματος αλλά θέτουν  για την κάθε ενότητα προβλημάτων ποσοτικοποιημένους στόχους, που θα εξασφαλίζουν την αειφορική παραγωγή των ανανεώσιμων πόρων, με χρονοδιάγραμμα και μηχανισμούς ελέγχου για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της Θεσσαλονίκης.

 

Για τους εργαζόμενους η κατάσταση είναι δυσβάσταχτη.  Το εισόδημά τους   πλήττεται από την ακρίβεια. Οι   «νέες» εργασιακές σχέσεις, που η κυβέρνηση αυταρχικά  επιβάλλει και  ο εφιάλτης της ανεργίας, συνέπεια της  επιδεινούμενης ύφεσης  της επιχειρηματικότητας και της ανάπτυξης,  μεγενθύνουν το φάσμα της φτώχειας.

 

 

Φίλες και φίλοι, ο σχεδιασμός για τη   Θεσσσαλονίκη δεν μπορεί  να είναι ευκαιριακός και αποσπασματικός, ούτε να μεταθέτει την ευθύνη του κράτους για βασικές υποδομές  στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Απαιτείται  η υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος παραγωγικής ανασυγκρότησης της περιοχής, που θα λαμβάνει υπόψη τον κοινωνικό διάλογο για  τις προτεραιότητες  των έργων βελτίωσης της ποιότητας ζωής, θα προωθεί κλαδικές αλλά και περιφερειακής διάχυσης πολιτικές, με ενίσχυση των πόρων και της απορρόφησής τους.

Το «όραμα» μου είναι, μια πόλη με κοινωνική συνοχή, δουλειά για όλους, μια πόλη σταυροδρόμι του πολιτισμού αλλά και κέντρο καινοτομίας, έρευνας και εκπαίδευσης, μια πόλη που θα διαχέει τις ωφέλειες στην ευρύτερη περιοχή της και θα δημιουργεί δεσμούς φιλίας και συνεργασίας με τις γειτονικές χώρες.

Η Αριστερά έχει σημαντικό ρόλο να παίξει  σε αυτό το νέο όραμα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αγαπητές φίλες και φίλοι

 

Ο κόσμος έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται το παιχνίδι που παίζεται.

Καταλαβαίνει ότι αν ψηφίσει ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα, δίνει λευκή επιταγή σε μεταρρυθμίσεις που θα χειροτερέψουν τη ζωή του. Δίνει το δικαίωμα στον έναν ή τον άλλον να κατεδαφίσουν την κοινωνική ασφάλιση, να αλλάξουν τις εργασιακές σχέσεις, να καταργήσουν τη δημόσια και δωρεάν παιδεία. Και να ισχυρίζονται ότι έχουν δικαίωμα να το κάνουν επειδή διαθέτουν λαϊκή εντολή

Το πραγματικό δίλημμα για κάθε πολίτη είναι αν στις 17 του Σεπτέμβρη θα έχουμε πάλι το ίδιο μίζερο σκηνικό ή αν θα αλλάξουμε το τοπίο. Και για πρώτη ίσως φορά μπορούμε να αλλάξουμε το τοπίο. Μπορούμε να φέρουμε τα πάνω κάτω, μπορούμε να δώσουμε ένα τέρμα στη μιζέρια και στο τέλμα ενός πολιτικού συστήματος που έχει φάει πια τα ψωμιά του, που δεν έχει τίποτα πια να προσφέρει. Μπορούμε στις 17 του μήνα να έχουμε ένα νέο τοπίο με την πολιτική να επιστρέφει και να παίρνει τη θέση της επικοινωνίας, με την κοινωνία να επιστρέφει και να παίζει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις. Γιατί όσο ποιο ανίσχυρες είναι οι δυνατότητες των δύο κομμάτων εξουσίας να εφαρμόσουν την κρυφή τους ατζέντα και την αντιλαϊκή τους πολιτική τόσο πιο ισχυρή θα είναι η κοινωνία.

 

Όταν ο δικομματισμός ήταν ισχυρός, επέσειαν τον «μπαμπούλα» της χαμένης ψήφου. Τώρα που ο κόσμος τους γυρνάει την πλάτη, έχουν βρει τον «μπαμπούλα» της ακυβερνησίας. Ρωτάνε, τι θα κάνει η Αριστερά αν δεν υπάρξει αυτοδυναμία, θα αφήσει ακυβέρνητη την χώρα; Τους απαντάμε: η Αριστερά έχει κάνει μόνιμη συνεργασία με την κοινωνία. Με τους άνεργους, τους ανασφάλιστους, τους μερικά απασχολούμενους. Με τους νέους και τις νέες. Με όσους και όσες υπερασπίζονται το περιβάλλον. Δεν θα εγκαταλείψουμε αυτή τη συμμαχία, για να γίνουμε σωσίβιο και άλλοθι κανενός.

Υπερασπιστήκαμε το κοινωνικό κράτος. Υπερασπιστήκαμε τον δημόσιο πλούτο. Τα κοινωνικά δικαιώματα.

 

Το μήνυμά μας είναι: αποδυναμώστε το δικομματισμό. Είδατε τις ισχυρές κυβερνήσεις, την αλαζονεία, την αυθαιρεσία τους. Ξέρετε την κρυφή τους ατζέντα. Οι ισχυρές κυβερνήσεις δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στην κοινωνία, μόνο σε δέκα ή δεκαπέντε μεγάλες επιχειρήσεις. Η εποχή των ισχυρών κυβερνήσεων πέρασε. Ήρθε η ώρα της ισχυρής κοινωνίας...»