Home Ομιλίες Ομιλία στην Ημερίδα των Σωματείων Εργαζομένων Ομίλου ΕΛΠΕ με θέμα "ΕΛΠΕ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ"

Ομιλία στην Ημερίδα των Σωματείων Εργαζομένων Ομίλου ΕΛΠΕ με θέμα "ΕΛΠΕ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ"

E-mail
Αγαπητοί φίλες και φίλοι, Καταρχήν να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση στη σημερινή ημερίδα σας, όπου μάλιστα οι εισηγήσεις ήταν ιδιαίτερα αναλυτικές ως προς την λειτουργία και την πορεία της επιχείρησης, αλλά και αποκαλυπτικές, ως προς τα πολιτικά αίτια της ιδιωτικοποίησης της επιχείρησης και των επιχειρήσεων του Δημόσιου Τομέα γενικότερα. Στα ΕΛΠΕ επαναλαμβάνεται με πιο έντονο τρόπο και κορυφαίας σημασίας επιπτώσεις το πολυπαιγμένο και κακόγουστο έργο των ιδιωτικοποιήσεων στη χώρα μας. Μέσα από μια μεθοδευμένη επί χρόνια απαξίωση των ΔΕΚΟ στη συνείδηση του ελληνικού λαού, στον οποίο έντεχνα καλλιεργήθηκε η εικόνα ότι όλες οι ΔΕΚΟ είναι ελλειμματικές, ότι αποτελούν βάρος για την κοινωνία, ότι είναι πηγή των προβλημάτων της, ότι οι μόνοι ωφελημένοι από την ύπαρξή τους είναι οι εργαζόμενοι σ΄ αυτές, και αφού με ευθύνη των κυβερνήσεων και των διαχειριστών των ΔΕΚΟ φθάσαμε και στην οικονομική απαξίωσή τους, έρχεται σήμερα η κυβέρνηση να τις πουλήσει «αντί πινακίου φακής», επικαλούμενη την κάλυψη των ελλειμμάτων του Δημοσίου ή και την εξυγίανσή τους. Βέβαια, το φαινόμενο δε συντελείται για πρώτη φορά. Το ιδιωτικό κεφάλαιο, που τόσο επίμονα κατηγορεί τον κρατικό τομέα για αναποτελεσματικότητα, έλλειψη επιχειρηματικότητας, δυσλειτουργίες κ.τ.λ., που θεωρεί διαστρέβλωση την παρέμβαση της πολιτείας στη λειτουργία της αγοράς, ωφελήθηκε όσο κανείς άλλος από το κράτος, το απομύζησε και το «αξιοποίησε» όσο κανείς άλλος. Ο κύκλος, μας είναι γνωστός. Δημιουργία επιχειρήσεων του κρατικού τομέα για ανάπτυξη σε τομείς της οικονομίας ασύμφορους για το ιδιωτικό κεφάλαιο ή που απαιτούν ιδιαίτερα υψηλές επενδύσεις, ανάπτυξη των επιχειρήσεων αυτών, απαξίωσή τους και πώλησή τους σε εξευτελιστική τιμή στους ιδιώτες. Ή, όπου η συγκυρία είναι ευνοϊκή, αναπτύσσονται τα ιδιωτικά συμφέροντα, κι όταν η συγκυρία γίνεται δυσμενής, παραδίδονται στο κράτος μαζί με τα συσσωρευμένα χρέη, ελλείμματα, για να τα εξυγιάνει, να τα εκσυγχρονίσει και να τα έχει έτοιμα σε μία επόμενη φάση ιδιωτικοποίησης. Να θυμίσουμε την Εμπορική Τράπεζα (πρώην Ανδρεάδη), την Ιονική Τράπεζα, την Ολυμπιακή Αεροπορία, τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, το Πόρτο Καράς, την καταταλαιπωρημένη Σόφτεξ, τα δικά σας ΕΛΠΕ… Επιχειρήσεις μέγιστης σημασίας, ων ουκ έστιΝ αριθμός. Επιχειρήσεις, των οποίων την «εξυγίανση» πληρώνει χρυσή κάθε φορά ο ελληνικός λαός, για να τις ξανααγοράζουν καθαρές και κερδοφόρες οι ιδιώτες, για ένα κομμάτι ψωμί. Και δεν πληρώνει μόνον αυτό ο ελληνικός λαός. Πληρώνει, και μάλιστα πολύ ακριβά, και τη χρήση των προϊόντων τους. Δεν είναι τυχαίο, ότι πριν από κάθε ιδιωτικοποίηση, διαμορφώνεται η τιμολογιακή πολιτική της επιχείρησης για την επόμενη 5ετία, με επιβολή σημαντικών αυξήσεων, ούτως ώστε οι νέοι ιδιοκτήτες να έχουν εξασφαλισμένα τα κέρδη, αλλά και το άλλοθι ότι τις αυξήσεις δεν τις έκαναν αυτοί, αλλά είχαν προαποφασισθεί από το κράτος. Δες ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΟΤΕ, ΔΕΗ, κ.ά. όπου, αφού η κυβέρνηση αποφάσισε αυξήσεις πάνω και από τον πληθωρισμό πριν τη μετοχοποίησή τους, έρχεται υποκριτικά σήμερα να αναστείλει κάποιες από αυτές, πιεζόμενη από το κύμα της διογκούμενης λαϊκής δυσαρέσκειας, εξαιτίας της ακρίβειας και των ανατιμήσεων. Μέσα σ΄ αυτόν τον αέναο, θα μπορούσε να πει κανείς, για την ελληνική οικονομία κύκλο των ιδιωτικοποιήσεων, κρατικοποιήσεων, ξανά ιδιωτικοποιήσεων κτλ., πραγματοποιείται και η πώληση του 23% των ΕΛΠΕ. Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, από την πρώτη στιγμή, της ψήφισης δηλαδή του ν. 2593/98, διαφώνησε στη Βουλή κατά τη συζήτησή του, και τον καταψήφισε, διαβλέποντας σωστά, ότι οδηγούσε στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠ. Διαβάζω απόσπασμα από την τοποθέτηση του τότε Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΣΥΝ Γ. Δραγασάκη: «το βέβαιο είναι ότι με το νομοσχέδιο αυτό, τίθεται για μια ακόμη φορά σε αμφισβήτηση το ιδιοκτησιακό καθεστώς της ΔΕΠ. Το θέμα εδώ δεν είναι αν το ποσοστό μετοχοποίησης είναι 20, 25 ή 15%. Το θέμα είναι ότι πρυτανεύει μια αντίληψη, που ακριβώς προτάσσει το ιδιοκτησιακό έναντι άλλων θεμάτων, που όπως εξήγησα, θα έπρεπε να είναι σε προτεραιότητα. Εμείς, σαν ΣΥΝ, απορρίπτουμε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο……» Σήμερα, η εκποίηση του 23% του Ομίλου των ΕΛΠΕ, στην ουσία παραδίδει τον έλεγχο των ΕΛΠΕ στην Κοινοπραξία Λάτση-Lucoil, πράγμα που θα επιφέρει δυσμενείς εξελίξεις σε βάρος της ελληνικής οικονομίας και της ενεργειακής ασφάλειας της χώρας. Πολύ περισσότερο, που τα ΕΛΠΕ εκποιούνται με έναν διάτρητο διαγωνισμό, στην ουσία απευθείας ανάθεση, και έναντι ενός ευτελέστατου τιμήματος. Με την πώληση των ΕΛΠΕ στην Κοινοπραξία Λάτση-Lucoil, διαμορφώνονται μονοπωλιακές καταστάσεις στην ελληνική πετρελαιαγορά. Θα περάσει μονοπωλιακά στα χέρια ενός Ομίλου όλο σχεδόν το πετρελαϊκό δυναμικό της χώρας. Βάσιμες είναι οι ανησυχίες μας, κατά πόσο διασφαλίζεται η ασφάλεια της χώρας μας, όταν τα συμφέροντα που βρίσκονται πίσω από την εκμετάλλευση της ενέργειας σήμερα υποδαυλίζουν συγκρούσεις, δημιουργούν εστίες πολέμου, προωθούν αλλαγές συνόρων, προκειμένου να εξασφαλίσουν τον πλήρη έλεγχο των πηγών και των δικτύων διέλευσης της ενέργειας, την επέκταση, και την χωρίς εμπόδια και περιορισμούς δράση τους. Όπως βάσιμες είναι οι ανησυχίες μας για τις επιπτώσεις στην πολιτική ζωή του τόπου, που μπορεί να έχει η ενίσχυση ενός ομίλου, ο οποίος κατέχει τράπεζες, επενδυτικές εταιρείες, εισέρχεται στις κατασκευές και στη βιομηχανία, και κρατάει στα χέρια του τον πετρελαϊκό τομέα. Όπως ήδη αναφέρθηκε, σήμερα τα ΕΛΠΕ, με το δημόσιο χαρακτήρα τους, διαμορφώνουν καθοριστικό ρόλο στη συγκράτηση των τιμών των καυσίμων στη χώρα μας, πράγμα που δε θα γίνεται αύριο από τα ιδιωτικοποιημένα ΕΛΠΕ, με σημαντικές επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της χώρας και στο εισόδημα των εργαζομένων. Επιπλέον, δυσμενείς θα είναι οι επιπτώσεις της πώλησης αυτής στο θέμα της συνέχισης των ερευνών και της εκμετάλλευσης των ελληνικών πετρελαίων, αφού τα ΕΛΠΕ είναι ο αρμόδιος για τα θέματα αυτά φορέας της οικονομίας. Καθώς επίσης, όπως ήδη φαίνεται, και οι εργαζόμενοι το «νοιώθουν στο πετσί τους», δυσμενείς είναι οι επιπτώσεις της πώλησης αυτής για την απασχόληση, τις αμοιβές και τις εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων στα ΕΛΠΕ. Τα πρόσφατα τραγικά θύματα της εργατικής τάξης, που πριν από λίγο τιμήσαμε με ενός λεπτού σιγή, είναι ο καθρέφτης των συνεπειών της πολιτικής που υποτάσσεται στο κέρδος, και στο βωμό του χαρίζει ανθρώπινες ζωές. Είναι πολύ επίκαιρο λοιπόν, με μεγάλη πολιτική αξία, το σύνθημα των κινημάτων κατά της παγκοσμιοποίησης «οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη». Φίλες και φίλοι, Ο ΣΥΝ διαφωνεί με την ιδιωτικοποίηση των ΕΛΠΕ, και γενικότερα με τις ιδιωτικοποιήσεις των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας. Διαφωνεί με τις λογικές της κυβέρνησης, με τις οποίες συμφωνεί η Ν.Δ., αφού επαγγέλλεται «λιγότερο δημόσιο», ελεύθερη αγορά κ.ά. και γι αυτό, παρά τις φραστικές διαφωνίες της, υπερψηφίζει τα σχετικά νομοσχέδια. Δεν είναι τυχαία άλλωστε, η απουσία των βουλευτών και των δύο μεγάλων κομμάτων σήμερα από την εκδήλωσή σας αυτή, γιατί οι απόψεις τους δεν αντέχουν στην απευθείας αντιπαράθεση με τους εργαζόμενους. Διαφωνεί με τις λογικές της κυβέρνησης, που λένε ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις πρέπει να πουληθούν επειδή είναι ζημιογόνες και επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό (παρόλα αυτά πουλάει τις κερδοφόρες, όπως το Καζίνο Πάρνηθας, τον ΟΤΕ, τη ΔΕΗ, γιατί τις άλλες, βλέπε Ολυμπιακή, δεν τις παίρνουν οι ιδιώτες, παρά μόνον αν τους τις χαρίσουν). Όπως επίσης διαφωνεί με τις λογικές ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις πρέπει να πουληθούν για να καλυφθεί το δημόσιο έλλειμμα. Ήδη, το Υπουργείο Οικονομικών, παρά τη δυσμενή χρηματιστηριακή συγκυρία, προωθεί την επιτάχυνση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων, με στόχο την άντληση εσόδων. Λογική ευκαιριακή, αφού αποδίδει έσοδα για μια χρονιά, ενώ στερεί τον κρατικό προϋπολογισμό από τα ετήσια κέρδη των επιχειρήσεων αυτών. Σε ότι αφορά την ιδιωτικοποίηση των ΕΛΠΕ, ο ΣΥΝ καταψήφισε όλα τα σχετικά νομοσχέδια στη Βουλή. Επιπλέον, με ερωτήσεις βουλευτών του έθεσε τα ζητήματα του διάτρητου διαγωνισμού, του ευτελούς τιμήματος, της δημιουργίας μονοπωλιακών καταστάσεων στην ελληνική οικονομία, ακόμη και τη δίωξη συνδικαλιστή. Με επισκέψεις του Προέδρου του, δικές μου κατ΄ επανάληψη, και άλλων βουλευτών του στους χώρους των εργοστασίων, έδινε και δίνει το στίγμα της παρέμβασής του απέναντι και στη Διοίκηση των ΕΛΠΕ, αλλά και προς τη μεριά των εργαζομένων. Ο ΣΥΝ στηρίζει τους αγώνες των εργαζομένων, γιατί συμφωνεί με το βασικό αίτημά τους, τη μη ιδιωτικοποίηση των ΕΛΠΕ, καθώς και με τη θέλησή τους να μην αφήσουν να επιδεινωθούν οι εργασιακές τους σχέσεις. Αντιμετωπίζει με εκτίμηση των δράση των Σωματείων των Εργαζομένων στον Όμιλο ΕΛΠΕ, γιατί είναι αγωνιστική, διεκδικητική, χωρίς να υποτιμά, αντίθετα αναδεικνύει, την ουσία και τα αίτια των εξελίξεων και των συγκρούσεων. Εκτιμάμε πως ο αγώνας αυτός έχει πολλά ακόμη περιθώρια ανοίγματος προς την κοινωνία, από την οποία πρέπει να στηριχθεί, γιατί γίνεται και για το κοινωνικό σύνολο, και μπορεί να γίνει πιο αποτελεσματικός αν ξεπεραστούν τα εσωτερικά προβλήματα ενότητας, που από κάποιες τοποθετήσεις φάνηκε να υπάρχουν, αλλά κυρίως αν επιτευχθεί κοινή δράση και συντονισμός των σωματείων των δημόσιων επιχειρήσεων που ιδιωτικοποιούνται, με την ενεργή παρέμβαση της ΓΣΕΕ. Ο ΣΥΝ θα είναι σίγουρα στο πλευρό σας.