Home Ομιλίες Ομιλία της Aσημίνας Ξηροτύρη- Αικατερινάρη στην πανελλήνια σύσκεψη των ομοσπονδιών επαγγελματιών βιοτεχνών εμπόρων με θέμα «πορεία-εξελίξεις στο ασφαλιστικό για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις».

Ομιλία της Aσημίνας Ξηροτύρη- Αικατερινάρη στην πανελλήνια σύσκεψη των ομοσπονδιών επαγγελματιών βιοτεχνών εμπόρων με θέμα «πορεία-εξελίξεις στο ασφαλιστικό για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις».

E-mail
Βρισκόμαστε σήμερα σε σημαντικές μετατροπές στο ασφαλιστικό σύστημα. Η Κυβέρνηση ανέλαβε ήδη, και η αξιωματική αντιπολίτευση δε διαφωνεί, συγκεκριμένες δεσμεύσεις για το ασφαλιστικό σύστημα έναντι των οργάνων της Ε.Ε., στα πλαίσια του προγράμματος σύγκλισης της χώρας, άλλο αν ο κ. Υπουργός το παρουσιάζει διαφορετικά. Οι δεσμεύσεις αυτές αφορούν στη λήψη μέτρων για αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, για μείωση των συντάξεων, για μείωση των εργοδοτικών εισφορών, για αποδυνάμωση του Δημόσιου και καθολικού χαρακτήρα της ασφάλισης με ενίσχυση της ιδιωτικής. Είναι βέβαια γνωστό, ότι το σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων στη χώρα μας έχει πολλά προβλήματα, όσον αφορά την ποιότητα των υπηρεσιών του και το ύψος των παροχών του, και βέβαια όσον αφορά τη δυνατότητα να ανταποκριθεί στο μέλλον στις οικονομικές, κοινωνικές και άλλες υποχρεώσεις του απέναντι στους ασφαλισμένους. Για να λυθούν αυτά τα προβλήματα, χρειάζονται συγκρούσεις με τις αιτίες που τα γεννούν, και όχι συγκρούσεις με μόνιμα θύματα τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους και τους συνταξιούχους. Οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν μέχρι σήμερα στην Κοινωνική Ασφάλιση είχαν τις παρακάτω συνέπειες: - Το 80% των συνταξιούχων παίρνει συντάξεις κάτω από τα όρια της φτώχειας. - Οι ασφαλιστικές εισφορές των Ελλήνων εργαζομένων είναι οι μεγαλύτερες σε όλη την Ευρώπη. - Τα ασφαλιστικά ταμεία έχασαν από το 1950 μέχρι σήμερα 21 τρις δρχ. από την αναγκαστική διαχείριση των αποθεματικών τους από το τραπεζικό σύστημα με μηδενικούς ή ελάχιστους τόκους και από ανεκπλήρωτες θεσμοθετημένες υποχρεώσεις του κράτους. Δεν έχει ακόμη υπολογισθεί η απώλεια που είχαν από την τοποθέτηση σημαντικότατων ποσών στο Χ.Α.Α. στην πρόσφατη περίοδο των έντονων διακυμάνσεων. Τα προβλήματα που υπάρχουν σήμερα σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία δείχνουν ότι υπάρχει πράγματι ανάγκη ρυθμίσεων, όμως σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από αυτή που διαφαίνεται ότι έχει η κυβέρνηση. Ο Συνασπισμός επιδιώκει την ενίσχυση της κοινωνικής προστασίας, της κοινωνικής αλληλεγγύης. Οι προτάσεις του ΣΥΝ διαπερνώνται από την αρχή της καθολικότητας, της διατήρησης του δημόσιου και υποχρεωτικού χαρακτήρα του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης, της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητάς του για το μέλλον ως οργανικού στοιχείου της κοινωνικής συνοχής, αλλά και ως όρο, προϋπόθεση και περιεχόμενο της οικονομικής ανάπτυξης. Ο ΣΥΝ θεωρεί ότι η βασικότερη αιτία της κρίσης των Ταμείων είναι ότι όλες οι κυβερνήσεις διαχειρίσθηκαν τα αποθεματικά τους ως προέκταση του κρατικού προϋπολογισμού. Χάθηκε έτσι η δυναμική τους, αφού αλλοιώθηκαν τα κεφαλαιοποιητικά τους χαρακτηριστικά, και σχεδόν εξαλείφθηκαν τα στοιχεία της ανταποδοτικότητάς τους. Έναντι αυτών των οικονομικών δεδομένων η αιτιολόγηση της κρίσης αναζητήθηκε από τις κυβερνήσεις στην αιτία μόνο της μείωσης της σχέσης εργαζομένων-συνταξιούχων, λόγω και της όξυνσης του δημογραφικού προβλήματος της χώρας. Τα γενικότερα μέτρα που προτείνει ο ΣΥΝ για να αντιμετωπισθεί η κρίση του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης είναι: - Η προώθηση μεταρρυθμίσεων μακράς πνοής με επίκεντρο τη φορολογική μεταρρύθμιση - Η προώθηση ολοκληρωμένων πολιτικών ενίσχυσης των ΜΜΕ, αύξησης της απασχόλησης, για να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Με βάση αυτά, ο ΣΥΝ έχει προτείνει ένα σχέδιο δράσης με διαρθρωτικές παρεμβάσεις στο επίπεδο της οργάνωσης της λειτουργίας του Σ.Κ.Α., της χρηματοδότησής τους, της αναβάθμισης και διεύρυνσης των παροχών, της σχέσης ανάμεσα στο Εθνικό και το Ευρωπαϊκό και ανάμεσα στον υποχρεωτικό κοινωνικό και δημόσιο χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης και τον Ιδιωτικό.Π.Χ., για τους νέους πόρους, προτείνει την τριμερή χρηματοδότηση του κλάδου κύριας σύνταξης και του κλάδου υγείας για όλους τους ασφαλισμένους, ανεξάρτητα από την είσοδό τους στο Ταμείο, με αναλογία 2/9 για τους εργαζόμενους, 3/9 από τον κρατικό προϋπολογισμό και 4/9 από τους εργοδότες. Όπως, για την αξιοποίηση των διαθέσιμων των ασφαλιστικών οργανισμών, να αποφασίζουν τα Δ.Σ. ελεύθερα και κατά την κρίση τους την προσφορότερη δυνατή και ασφαλέστερη αξιοποίηση των αποθεματικών του κ.ά. Όσον αφορά για τις ομαδοποιήσεις ομοειδών Ταμείων, αυτές πρέπει να γίνονται ύστερα από αναλογιστικές μελέτες, και με τη σύμφωνη γνώμη των ασφαλισμένων, για να αντιμετωπίζεται ολοκληρωμένα και με ορίζοντα χρόνου η βιωσιμότητα των ενοποιημένων Ταμείων. Να σταθώ τώρα ειδικότερα στο νεοσύστατο ΟΑΕΕ, ο οποίος παρουσιάζει σημαντικά προβλήματα εξαιτίας της απροθυμίας της κυβέρνησης να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, γιατί όπως προανέφερα καμία προσπάθεια εξυγίανσης των ασφαλιστικών φορέων, πολύ δε περισσότερο συγχώνευσης, δεν πρέπει να γίνεται χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των μελών τους και φυσικά χωρίς τις απαραίτητες οικονομοτεχνικές και αναλογιστικές μελέτες. Οι μελέτες αυτές θα έπρεπε να καθορίσουν επακριβώς τις υποχρεώσεις που θα αναλάβει η Πολιτεία, τον τρόπο συμμετοχής των ταμείων, τους όρους ασφάλισης του νέου φορέα, ώστε να μη βρεθεί αυτός προ αρνητικών εξελίξεων μετά την ενοποίηση. Οι τοποθετήσεις και οι προτάσεις σ΄αυτή την ημερίδα των Προέδρων των φορέων που ενοποιούνται έθεσαν πολλές αναλογικές και τεχνικές παράμερους, που αν δεν συνυπολογισθούν συλλογικά, και με το αίσθημα της αλληλεγγύης, θα αποδυναμώσουν την ενοποίηση των τριών ταμείων που συγχωνεύονται. Απ΄όσα ακούσθηκαν και στις εισηγήσεις είναι σαφές, ότι η κυβέρνηση για μια ακόμη φορά αρνείται να πάρει τις ευθύνες της, να φανεί συνεπής στις υποχρεώσεις της, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να οδηγηθεί στη χρεοκοπία ένας ασφαλιστικός φορέας και να οδηγηθούν τα μέλη του σε αδυναμία επιβίωσης. ʼλλωστε, είναι γνωστές σε όλους μας οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν εξαιτίας του έντονου ανταγωνισμού, αλλά και της κακής διαχείρισης των Κοινοτικών Προγραμμάτων στήριξής τους, πολλές από τις ΜΜΕ. Αυτό έχει σαν συνέπεια να αδυνατούν να εκπληρώσουν ακόμη και τις οφειλές τους προς τα ασφαλιστικά ταμία. Για τις καθυστερημένες αυτές οφειλές εκτιμούμε πως θα πρέπει να βελτιωθούν οι ρυθμίσεις αποπληρωμής τους, προκειμένου να εισαχθούν οι πόροι στα ταμεία και να γίνει ταχύτερα η ομογενοποίησή τους. Οι συνεχείς αυξήσεις που γίνονται στις εισφορές, χωρίς ανάλογο αντίκρισμα στις συντάξεις, επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την οικονομική κατάσταση των Μ.Μ.Ε., χωρίς να δίνουν λύση στη βιωσιμότητα του ταμείου. Βασική προϋπόθεση λοιπόν για τη βιωσιμότητα των ταμείων είναι η υγιής σχέση ασφαλισμένων προς συνταξιούχους, η οποία για να επιτευχθεί πρέπει να εφαρμοσθούν πολιτικές ενίσχυσης των ΜΜΕ. Πέρα από αυτό, για την προκειμένη περίπτωση της ενοποίησης των τριών Ταμείων ΤΕΒΕ, ΤΑΕ & ΤΣΑ σε ένα Ενιαίο Οργανισμό, θα πρέπει η κυβέρνηση στην ουσία και σε βάθος να πάρει υπόψη της των κοινωνικό διάλογο και να αντλήσει στοιχεία για την υπάρχουσα κατάσταση και τις προοπτικές της ενοποίησης από μια ολοκληρωμένη και αξιόπιστη αναλογιστική μελέτη, που θα τύχει της αποδοχής όλων των συμβαλλομένων. Κυβέρνηση και ασφαλισμένοι, μέσα από έναν ουσιαστικό διάλογο, πρέπει να λύσουν τα προβλήματα. Είναι μια υγιής διαδικασία, που απορρέει το δημόσιο χαρακτήρα της ασφάλισης κα υγείας. Διαφορετικά, όπως διαφαίνεται ήδη, ιδιωτικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις, με έντονα στοιχεία κερδοσκοπικού χαρακτήρα, θα επιβάλλουν τους όρους τους, όπως ήδη τους έχουν επιβάλει τα πολυκαταστήματα και οι πολυεθνικές στην αγορά, με τις γνωστές επιπτώσεις του αθέμιτου ανταγωνισμού στις ΜΜΕ. Το κρίσιμο θέμα των αποθεματικών των τριών Ταμείων και των οφειλών του κράτους προς αυτά, ιδιαίτερα προς το ΤΕΒΕ, είναι και ο ειδικός μοχλός του προβλήματος. Στην περίπτωση αυτή, η αυτονομία του ενοποιημένου φορέα και η απεξάρτησή του από τις δημοσιονομικές ανάγκες επιβάλλεται. Οι προτάσεις που έχετε επεξεργαστεί στα συλλογικά σας όργανα και παρουσιάσατε εδώ σήμερα μας βρίσκουν στα περισσότερα σημεία σύμφωνους, γιατί οι περισσότερες εντάσσονται στην ίδια λογική, και κυρίως πολιτική κατεύθυνση. Μια πολιτική, που προωθεί και εμπεδώνει το κοινωνικό κράτος, που αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, του μικρομεσαίους, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους ως βασικό μοχλό και παράγοντα της ανάπτυξης και της ευημερίας, και δεν τους θυσιάζει στο βωμό μιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής, που ασκείται σήμερα από το δικομματισμό, ευημερίας των οικονομικών δεικτών χωρίς κοινωνικό αντίκρισμα. Η κρίση όπως διαφαίνεται θα οξυνθεί, και θα παραταθεί ίσως και πέραν της νέας τετραετίας, η κοινωνική συνοχή και το κοινωνικό κράτος θα βάλλεται και θα παραπέμπεται εν ονόματι της ισχυρής οικονομικά Ελλάδας σε μια ισχυρή ομοίως ΕΕ, λες και οι πολίτες τους τους εξουσιοδότησαν για αυτό, και όχι για τα μεγαλύτερα αγαθά, που είναι η κοινωνική δικαιοσύνη, το δικαίωμα στην εργασία, η ποιότητα ζωής και η ισόρροπη ανάπτυξη των περιοχών.