Home Ομιλίες Παρέμβαση στην 1η Πανελλήνια Συνδιάσκεψη Αιρετών Γυναικών Αυτοδιοίκησης με θέμα: Γυναίκες στην Αυτοδιοίκηση. Περισσότερες γυναίκες για καλύτερες πολιτικές.

Παρέμβαση στην 1η Πανελλήνια Συνδιάσκεψη Αιρετών Γυναικών Αυτοδιοίκησης με θέμα: Γυναίκες στην Αυτοδιοίκηση. Περισσότερες γυναίκες για καλύτερες πολιτικές.

E-mail
Περισσότερες γυναίκες στην Τ.Α., για καλύτερες πολιτικές Πράγματι στη φράση αυτή συμπυκνώνεται η σημασία της συμμετοχής των γυναικών στις υποθέσεις της Τ.Α. Αποδεικνύεται, δηλαδή, ότι υπάρχει περιθώριο για καλύτερες και αποτελεσματικότερες πολιτικές και ότι η συμμετοχή και δραστηριοποίηση των γυναικών στους ΟΤΑ μπορεί να αποδώσει σημαντικούς καρπούς και να έχει ευεργετικά αποτελέσματα για όλη την κοινωνία. Η σύνδεση της ποιότητας των εφαρμοζόμενων πολιτικών με τη γυναικεία συμμετοχή είναι οργανικό μέρος της όλης φιλοσοφίας για την ισότιμη και ισόρροπη συμμετοχή των φύλων στα κέντρα των πολιτικών αποφάσεων. Θεωρείται, μάλιστα, ως στοιχείο αναγεννητικό του πολιτικού συστήματος και της πολιτικής λειτουργίας, στο βαθμό που το γυναικείο κοινωνικό φύλο είναι φορέας ιδιαίτερων θεωρήσεων, αναγκών και ιεραρχήσεων. Η μείξη, επομένως, των ευαισθησιών και προτεραιοτήτων των δύο φύλων μπορεί να προσδώσει στα προγραμματικά περιεχόμενα της πολιτικής περισσότερο ρεαλισμό και αποτελεσματικότητα. Σε μια εποχή, όπου η κυρίαρχη πολιτική απομακρύνεται όλο και περισσότερο και αποσπάται από τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών –πολύ περισσότερο των γυναικών- η ανάγκη για σύνδεση της πολιτικής με τις ανάγκες και των δύο φύλων φαντάζει επιτακτική. Είναι η Τ.Α. πεδίο εφαρμογής πολιτικών, που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση προβλημάτων και αναγκών των πολιτών; Ασφαλώς. Οι σύγχρονοι ΟΤΑ έχουν αρμοδιότητες που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των πολιτών. Που μπορεί να ανακουφίσουν τη σημερινή οικογένεια, να καλύψουν σημαντικές ανάγκες στον τομέα κοινωνικής προστασίας, που η κεντρική διοίκηση υποβαθμίζει, αν δεν απαξιώνει. Οι βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί, τα ΚΑΠΗ , οι αθλητικές εγκαταστάσεις, τα κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού, τα κέντρα οικογενειακής συμβουλευτικής, η βοήθεια στο σπίτι, τα καταφύγια για τις κακοποιημένες γυναίκες και τα αλλοδαπά θύματα εμπορίας, τα δημοτικά ιατρεία, είναι μερικές από τις πολιτικές, χωρίς τις οποίες η ζωή στη χώρα θα ήταν απείρως πιο φτωχή και γκρίζα. Αλλά δεν είναι μόνο ο τόσο απαραίτητος τομέας κοινωνικής πολιτικής. Είναι και η επίδραση των γυναικών στον καθορισμό των προτεραιοτήτων των προγραμμάτων του Δήμου ή και της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης. Η προτίμηση των γυναικών στις επενδύσεις στο ανθρώπινο κεφάλαιο δικαιώνεται σήμερα από τα πράγματα έναντι της πολιτικής του τσιμέντου. Αλλά και η ιδιαίτερη ματιά τους όσον αφορά την πολεοδομία, την ενίσχυση του πρασίνου αποδεικνύεται σήμερα πολύ χρήσιμη. Σε πολλές συζητήσεις που οργανώθηκαν τα τελευταία χρόνια, κυρίως με πρωτοβουλίες των φεμινιστικών οργανώσεων, φάνηκε ότι στη σημερινή λειτουργία της πόλης, στο δημόσιο χώρο, πρέπει να ενσωματωθούν οι ανάγκες και οι προτεραιότητες των γυναικών. Η αναγκαιότητα μιας πολυλειτουργικής πόλης άρχισε σιγά-σιγά να συνειδητοποιείται ευρύτερα και αυτό είναι θετικό. Μια νέα αντίληψη για τη σημασία και το ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης διαμορφώνεται πλέον και αυτό οφείλεται στην ενεργοποίηση του ενδιαφέροντος των γυναικών. Για να υποστηριχθεί αυτή η νέα οραματική αντίληψη χρειάζεται τους αναγκαίους συσχετισμούς. Χρειάζεται οι γυναίκες σε μεγαλύτερους αριθμούς να προσέλθουν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και να την υπηρετήσουν μέσα από τις αιρετές θέσεις. Πόσο εύκολο είναι αυτό αντικειμενικά και υποκειμενικά; Αποδείχθηκε, ότι δεν είναι αυτονόητη η μεγάλη συμμετοχή. Ο θεσμός εξακολουθεί να είναι ανδροκρατούμενος, η νοοτροπία, ότι η πολιτική είναι γένους ανδρικού εξακολουθεί να είναι παρούσα και η αυτοπεποίθηση των ίδιων των γυναικών και η ενδυνάμωσή τους απαιτεί τόνωση. Χρειάστηκε ο νόμος για το υποχρεωτικό κατώφλι του 1/3 της συμμετοχής γυναικών στους συνδυασμούς για να βελτιωθεί η συμμετοχή των αιρετών γυναικών, που όμως απέχει πολύ από την κρίσιμη μάζα. Και είναι καλό, ότι αυτό το συνέδριο γίνεται δύο χρόνια μετά τις εκλογές του 2002 και δύο χρόνια πριν τις επόμενες, διότι δίνει την ευκαιρία μιας πρώτης αποτίμησης της νέας κατάστασης, της κατά κάποιο τρόπο αξιολόγησης της θητείας πολλών γυναικών στα αιρετά αξιώματα και της εκτίμησης των ιδίων για τις δυνατότητες του θεσμού και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Διότι μία σημαντική πηγή εκτιμήσεων είναι οι μαρτυρίες και η εμπειρία των ίδιων των αιρετών γυναικών. Χωρίς τη δική τους ματιά θα ήταν λειψή η εκτίμηση της τωρινής κατάστασής τους στους ΟΤΑ και των προοπτικών, του τι πρέπει να γίνει. Σχετικά με το τελευταίο, το δέον γενέσθαι: Είναι φανερό, ότι στους καιρούς που έρχονται πρέπει να ενισχυθεί ακόμα πιο πολύ η αυτοτέλεια της Αυτοδιοίκησης έναντι της κεντρικής διοίκησης. Η οικονομική αυτοδυναμία είναι (αναγκαία και απαράβατη) προϋπόθεση sine qua non. Στην κατεύθυνση αυτή η ανακατανομή της φορολογικής εξουσίας προς όφελος της Αυτοδιοίκησης είναι επείγουσα ανάγκη. Δεν είναι δυνατόν να φθίνουν προγράμματα και πολιτικές ελλείψει πόρων. Και εδώ ο ρόλος των αιρετών γυναικών είναι σημαντικός. Πρέπει να εργαστούν, αναζητώντας συμμαχίες μέσα στην κοινωνία, για την αναβάθμιση του θεσμού στο πολιτικό σύστημα, για να στηρίξει με τη σειρά του αποτελεσματικά την ποιότητα ζωής των πολιτών, να συντηρήσει τον κοινωνικό ιστό, να ενεργοποιήσει τους/τις πολίτες, ώστε να νοιάζονται για τις υποθέσεις της πόλης και να συμμετέχουν στα κοινά. Η ίση συμμετοχή γυναικών στην Τ.Α. είναι στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί!