Παρέμβαση της Βουλευτού Ασημίνας Ξηροτύρη-Αικατερινάρη στο Ευρωμασογειακό Φόρουμ των Γυναικών Βουλευτών 2-3/3/2001

Σάββατο, 03 Μάρτιος 2001 02:00
Εκτύπωση
‘Εντονοι προβληματισμοί για τις επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης στη γυναίκα και την οικογένεια απασχολούν αυτήν την περίοδο το γυναικείο κίνημα, με πρώτο κύριο ερώτημα αν με τον τρόπο που προωθείται η παγκοσμιοποίηση, η ισότητα των φύλων προάγεται στην πράξη. Δυστυχώς, η παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου και του εμπορίου δεν συνοδεύεται από την παγκοσμιοποίηση των δικαιωμάτων. Όσο περισσότερο η οικονομία μιας χώρας συνδέεται με τη διεθνή αγορά, τόσο παρατηρείται μείωση των κρατικών οικονομικών παροχών και των δαπανών του κοινωνικού τομέα, που είναι άρρηκτα δεμένος με την ισότητα. Τα παραπάνω αποτελούν εκτίμηση του ΟΗΕ κατά τη διαδικασία του «Πεκίνο ‘95», της αξιολόγησης δηλαδή της πορείας εφαρμογής των αποφάσεων της Τετάρτης Παγκόσμιας Διάσκεψης του ΟΗΕ για τις Γυναίκες στο Πεκίνο. Η περικοπή των κοινωνικών δαπανών έχει αντίκτυπο στην υποδομή για τη φύλαξη και διαπαιδαγώγηση των παιδιών, των ατόμων τρίτης ηλικίας, καθώς και στα οικογενειακά επιδόματα και τις άδειες. Η ιδιωτικοποίηση που προωθείται άκριτα στους κρίσιμους για το φύλο τομείς υγείας, παιδείας και κοινωνικής ασφάλισης, θέτει εμπόδια στην ουσιαστική ισότητα. Η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και της αγοράς εργασίας αναστατώνει τη ζωή των νοικοκυριών, εισάγει την ανασφάλεια στη ζωή των ζευγαριών. Οι κατακτήσεις και οι απολαβές των εργαζομένων στηρίζονταν στο μοντέλο της σταθερής, εξαρτημένης, αορίστου χρόνου εργασίας. Η εισαγωγή της μερικής απασχόλησης και άλλων ελαστικών μορφών, που τείνουν να γενικευθούν, υπονομεύει τη βάση στην οποία στηριζόταν όλο το πλέγμα των απολαβών των εργαζομένων. Γίνεται, λοιπόν, αισθητή μια τραγική αντίφαση: από τη μια γίνονται συνείδηση τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών –και αυτό είναι θετικό- αλλά από την άλλη επιδεινώνονται οι κοινωνικο-οικονομικοί όροι πραγματοποίησης της ισότητας και εφαρμογής των δικαιωμάτων των γυναικών. Η απελευθέρωση των αγορών παγκόσμια ανέδειξε την ιδεολογία της αγοράς, που γίνεται σήμερα συνώνυμη με τον άκρατο ανταγωνισμό και πολλές φορές με το «όποιος επιζήσει, επέζησε». Δε νομίζουμε πως αυτό το μοντέλο του οικονομισμού έχει σχέση με την ισότητα των φύλων. Το περιβάλλον που είναι φιλικό στην ισότητα έχει να κάνει με την κοινωνική αλληλεγγύη και με τον πολιτικό έλεγχο στο φαινόμενο του «φονταμενταλισμού των αγορών». Έχει να κάνει με την εμβάθυνση της δημοκρατίας, που εξακολουθεί να εμφανίζει έλλειμμα φύλου, δηλαδή υποαντιπροσώπευση των γυναικών στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Χρειαζόμαστε, με άλλα λόγια, διακυβέρνηση της παγκοσμιοποίησης με όρους δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη. Και εμείς οι γυναίκες, ως κοινωνικό φύλο, πρέπει να επιλέξουμε το πεδίο των δικαιωμάτων, γιατί η ισότητα είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Τα σημαντικά ζητήματα που πρέπει να μας απασχολήσουν και αναδεικνύουν και τον χαρακτήρα της προωθούμενης παγκοσμιοποίησης είναι: Πρώτον, η φτώχεια των γυναικών, που αποτελεί ειδική πλευρά της γενικής φτώχειας (feminization of poverty). Είναι τραγικό, ότι η παγκόσμια φτώχεια (πέντε χρόνια μετά την πολύ σημαντική Διάσκεψη της Κοπεγχάγης για την κοινωνική ανάπτυξη) αυξήθηκε, αντί να μειωθεί. Η δε φτώχεια των γυναικών, παραμένει στο 70% (όλων των φτωχών του κόσμου), όπως και πριν πέντε χρόνια. Οι γυναίκες είναι φτωχότερες ως προς την απόλαυση των αγαθών και την ικανοποίηση βασικών αναγκών τους, αλλά εξίσου ως προς τις ευκαιρίες και τις επιλογές. Το ίδιο το κοινωνικό φύλο, ως φορέας διακρίσεων, γίνεται παράγων φτώχειας. Η εξασφάλιση επομένως ίσης πρόσβασης των γυναικών στην παιδεία, ειδίκευση, εργασία, είναι όρος απαραίτητος για την αντιμετώπιση της φτώσειας. Τούτο σημαίνει ότι χρειαζόμαστε στοχοπροσηλωμένες πολιτικές, πράγμα που η παγκοσμιοποιημένη αγορά από μόνη της δεν κάνει. Γιαυτό, δεύτερο σημαντικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι πολλά από τα επαγγέλματα στα οποία παραδοσιακά οι γυναίκες κατέχουν πολλές και σημαντικές θέσεις απασχόλησης παρουσιάζουν ύφεση ή μείωση των θέσεων εργασίας. Και αυτό γιατί η παγκοσμιοποιημένη αγορά με τη χρήση των νέων τεχνολογιών και ιδιαίτερα της πληροφορικής κατήργησε πολλές από αυτές, χωρίς μέριμνα και μηχανισμούς δημιουργίας νέων μορφών απασχόλησης, αφού τα μέχρι σήμερα χαρακτηρισιτκά της παγκοσμιοποίησης είναι η συσώρευση καφαλαίου και από τη μείωση ή την απορρύθμιση των σχέσεων εργασίας. Το τρίτο σημείο που πρέπει να σταθούμε έχει να κάνει με τη βία και την εμπορία των γυναικών. Η εμπορία προσέλαβε μαζικές διαστάσεις, ακριβώς λόγω της παγκοσμιοποίησης (απελευθέρωση αγορών, διαδίκτυο, οργάνωση του διεθνούς εγκλήματος). Πρόκειται για καλά οργανωμένη εστία του διεθνούς εγκλήματος. Η ανάγκη αναμόρφωσης των νομικών εργαλείων, εθνικών και διεθνών, είναι προφανής, όπως και η διεθνής συνεργασία. Πριν από όλα όμως, οι προσπάθειες πρέπει να εστιασθούν στην εξάλειψη της φτώχειας και της ανεργίας, καθώς και των διακρίσεων λόγω φύλου, που αποτελούν σημαντικό αιτιώδη παράγονται για την ώθηση των γυναικών στα δίχτυα της καταναγκαστικής πορνείας και εμπορίας στις χώρες προέλευσης. Πρέπει να εργαστούμε για μια δημοκρατική και δίκαιη παγκόσμια τάξη πραγμάτων, που σήμερα δεν υπάρχει. Γιαυτό ας παγκοσμιοποιήσουμε τους αγώνες για την ισότητα και την αξιοπρέπεια του φύλου μας! Ας παγκοσμιοποιήσουμε την ισότητα!