Home Ομιλίες ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΥΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΥΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

E-mail

ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΘΑ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ,   ΘΑ ΘΕΜΕΛΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΔΑΦΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Συμβολή  Α.Ξηροτύρη  στις Προγραμματικές θέσεις του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

 

Η Περιφερειακή Ανάπτυξη,  η Εδαφική και  Κοινωνική Συνοχή και η Προστασία του Περιβάλλοντος   αντιμετωπίζονται  από τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις ως δευτερεύοντες  τομείς άσκησης πολιτικής, χωρίς  στρατηγικό σχεδιασμό, δημοκρατικό προγραμματισμό, όραμα    και μακροπρόθεσμους στόχους.

 Για την Αριστερά, το θέμα της  Περιφερειακής – Ισόρροπης  Ανάπτυξης με  βάση τις  αρχές της αειφορίας και της κοινωνικής συνοχής, αποτέλεσε  και θα αποτελεί  όχι μόνο  ζήτημα θεμελιώδους σημασίας, αλλά και   μία από τις βασικές συνιστώσες της πολιτικής και  της δράσης της   για μία αειφόρο Ανάπτυξη με επίκεντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του,  που  βελτιώνει τη ζωή των εργαζόμενων,  μειώνει τις ανισότητες  και θεμελιώνει την μακροχρόνια βάση της Ανάπτυξης.

 Η κατάσταση σήμερα

Δυστυχώς, η Ελλάδα ολοκληρώνει την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα με ένα πλήρως αποτυχημένο μοντέλο ανάπτυξης και διοίκησης. Εκτός των συνεχών κρουσμάτων διαφθοράς και διαπλοκής,  οι ανάγκες και τα προβλήματα της καθημερινότητας συσσωρεύονται αντί να επιλύονται, ενώ λείπει η στρατηγική για την ανάπτυξη και   οι διαδικασίες   του δημοκρατικού προγραμματισμού για τη διαμόρφωση των  κατευθύνσεων  και των  αναπτυξιακών επιλογών, όπως και ο έλεγχος της υλοποίησης αυτών.

 

 

Κοινή είναι η διαπίστωση ότι :

- Το έλλειμμα του περιφερειακού προγραμματισμού και υλοποίησης έργων ανάπτυξης διογκώνεται, όπως και της ορθολογικής  διαχείρισης των πόρων, με αποτέλεσμα την πλήρη εξάρτηση  της περιφέρειας από το κέντρο,.

- Οι περιφερειακές ανισότητες  δεν αίρονται, ενώ ο δυϊσμός στην αναπτυξιακή κατάσταση των περισσοτέρων περιφερειών εξακολουθεί να υφίσταται.

- Η παραγωγική βάση της περιφέρειας διαλύεται και η ανεργία διευρύνεται.

- Η  εγκατάλειψη της υπαίθρου συνεχίζεται, τα εισοδήματα πολύ περισσότερο των αγροτών μειώνονται .

- Αλλά και  υποβάθμιση του αστικού χώρου και οι εσωαστικές ανισότητες εντείνονται με τη μεταφορά του προτύπου της Αθήνας στις μεσαίες πόλεις  και την αναποτελεσματικότητα των πολιτικών πολεοδομικού σχεδιασμού.

 Πολύ βασικές θεσμικές κυρίως αιτίες  για το μεγάλο αυτό αναπτυξιακό έλλειμμα είναι:

  • Η  συγκεντρωτική μέθοδος  διακυβέρνησης, η  έλλειψη   αυτοδιοικητικών θεσμών και μεταφοράς εξουσιών  σε περιφερειακό επίπεδο, σε μία ισχυρή δηλαδή Περιφέρεια, που  θα  προγραμματίζει δημοκρατικά   και  θα υπηρετεί    μαζί    με την   Τοπική Αυτοδιοίκηση  μία  βιώσιμη  αναπτυξιακή  διαδικασία. 
  • Η Αποδυνάμωση   κάθε επιτελικού και ελεγκτικού ρόλου      του κράτους - όπου δεν καταργείται   –  και η μετατροπή  σημαντικών τμημάτων της κρατικής μηχανής  σε Ανώνυμες Εταιρείες .
  • Ο συγκεντρωτικός και πελατειακός  τρόπος σχεδιασμού και οι     συνεχώς μειούμενοι  πόροι  του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), παρόλο που η κλασσική συνταγή σε περιόδους κρίσεων είναι η αύξηση των πόρων του . Επίσης ότι το ΠΔΕ τείνει πλέον να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την απαιτούμενη συγχρηματοδότηση των μεγάλων κυρίως έργων, όπως και για μεγάλο μέρος των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων  και όχι για τη χάραξη αυτόνομης πολιτικής επενδύσεων και υποδομών κοινής ωφέλειας,
  • Οι  προγραμματικές και διαχειριστικές αδυναμίες στη υλοποίηση των Εθνικών και κυρίως των Κοινοτικών Προγραμμάτων
  • Η έλλειψη Εθνικού Χωροταξικού  Σχεδίου, Εθνικού  Κτηματολογίου και Δασολογίου,    που  θα έπρεπε προ πολλού  να αποτελούν   τα βασικά εργαλεία για την Ανάπτυξη της χώρας.
  • Η συνεχιζόμενη  προσπάθεια ιδιωτικοποίησης κάθε δημόσιας υποδομής που μπορεί να φέρει κέρδος στους ιδιώτες με τις  μεγάλες Συμβάσεις Παραχώρησης έργων  και τις Συμβάσεις  Παραχώρησης στον Ιδιωτικό Τομέα (ΣΔΙΤ) ακόμη και  έργων στοιχειώδους κοινωνικού εξοπλισμού και  κοινής ωφέλειας.

Επιπτώσεις

Αυτό  που έχουν καταλάβει πολύ καλά οι πολίτες και πολύ περισσότερο  σήμερα με την οικονομική κρίση και ύφεση,    είναι ότι η πολιτική για την  ανάπτυξη που εφαρμόσθηκε στη χώρα  :

 - Δημιούργησε  υπερκέρδη  στις τράπεζες κυρίως, και σε πολλές  επιχειρήσεις, οι οποίες  εν τέλει προσδιορίζουν το περιεχόμενό της ανάπτυξης. 

- Συρρίκνωσε έως εξαφάνισε (ιδιαίτερα στην Περιφέρεια)  τις Μικρές και πολύ Μικρές  Επιχειρήσεις.

- Τρέφεται από τις εισαγωγές και δημιουργεί τεράστια ελλείμματα στο εμπορικό ισοζύγιο  και βέβαια   δεν δημιούργησε  ούτε πολλές, ούτε σταθερές θέσεις απασχόλησης.

-  Οι Περιφέρειες της χώρας, παρά τις θυσίες του ελληνικού λαού  εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν πολύ μεγάλα προβλήματα,  Δεν προάγεται η   κοινωνική ευημερία, δεν βελτιώνεται  η ζωή των ανθρώπων. Δεν μειώνονται  οι ανισότητες και δεν περιορίζεται,  πόσο μάλλον να εξαλειφθεί, η φτώχεια.

  • Όσον αφορά στα μεγάλα έργα και τις συμβάσεις παραχώρησής τους  στους ιδιώτες, πρακτικά, όλοι οι μεγάλοι οδικοί άξονες της χώρας έχουν παραχωρηθεί σε ιδιωτικές κοινοπραξίες για τα επόμενα τριάντα χρόνια, με ιδιαίτερα  ευνοϊκούς όρους .
  • Παραμένει η αδιαφάνεια, η γραφειοκρατία και η διαφθορά στη διαχείριση των Κοινοτικών Προγραμμάτων, με αποτέλεσμα τη μειωμένη απορρόφησή τους, αλλά και τη σπατάλη πολύτιμων δημόσιων πόρων . 

-  Χρόνια και δυστυχώς επιδεινούμενα  είναι προβλήματα στο πεδίο του σχεδιασμού των πόλεων και της περιφέρειας – υπαίθρου. Έτσι   η Ελλάδα θα εξακολουθεί να  παραμείνει ως μία Περιφέρεια, αφού η ουσιαστική αποκέντρωση θα εξακολουθεί  να μην υπάρχει και οι αποφάσεις θα συνεχίσουν να λαμβάνονται από την Κεντρική Κυβέρνηση-Διοίκηση.      

Η στρατηγική μας κατεύθυνση

Η Περιφερειακή πολιτική πρέπει να αποτελεί ένα μέσο-εργαλείο εδαφικής και  κοινωνικής συνοχής και οικονομικής αλληλεγγύης, με στόχο να μειώνει τη διαφορά εισοδήματος και πλούτου μεταξύ των φτωχότερων και των πλουσιότερων περιφερειών και να εξασφαλίζει στους πολίτες τις απαραίτητες υποδομές και τον κοινωνικό εξοπλισμό για την αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής τους. Μία Ανάπτυξη που θα διασφαλίζει τους πόρους και την κοινωνική συνοχή, θα αμβλύνει τα χάσματα κέντρου – περιφέρειας /περιφερειών και παράλληλα θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για περαιτέρω αναπτυξιακή δραστηριότητα και οικονομική ολοκλήρωση των περιοχών της χώρας. 

Η στρατηγική του δημοκρατικού δρόμου για τον σοσιαλισμό, μας παραπέμπει σε παρεμβάσεις εκεί που σχεδιάζονται και ασκούνται οι πολιτικές, που σημαίνει ότι εργαζόμαστε για αλλαγές στους θεσμούς, στην κοινωνία και στην οικονομία.  Στο πλαίσιο αυτό  περιφερειακή ανάπτυξη για την Αριστερά  είναι άρρηκτα δεμένη με την αποκέντρωση, την ενίσχυση των αυτοδιοικητικών θεσμών και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τα όργανα της λαϊκής  βούλησης σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.

Οι προγραμματικοί μας στόχοι

Θεσμοί και διαδικασίες Εθνικού  σχεδιασμού και  Δημοκρατικού Προγραμματισμού με :

  • Την Αποκέντρωση εξουσιών με   Αιρετή  Περιφέρεια – Μητροπολιτική  Αυτοδιοίκηση και ισχυρούς  ΟΤΑ , όπως και Ενίσχυση  των Πόρων , κρίνοντας αναγκαία τη Φορολογική  Μεταρρύθμιση
  • Την Ανασυγκρότηση των διαδικασιών του Δημοκρατικού προγραμματισμού ως συμμετοχική πλουραλιστική διαδικασία και μεθοδολογία .
  • Τον Επανασχεδιασμό των Περιφερειών της χώρας με κριτήρια χωροταξίας, κοινών αναπτυξιακών, κοινωνικών, πολιτιστικών χαρακτηριστικών.
  • Την Θεσμική κατοχύρωση της συμμετοχής των εκπροσώπων της τοπικής κοινωνίας,  με ρόλο τον σχεδιασμό, την παρακολούθηση και  στήριξη της περιφερειακής πολιτικής και ανάπτυξης. 
  • Την Ριζική αλλαγή στον τρόπο κατάρτισης, έγκρισης και υλοποίησης του κρατικού προϋπολογισμού καθώς και των προϋπολογισμών των οργανισμών της τοπικής αυτοδιοίκησης
  • Την Αναμόρφωση και αύξηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων για  να καλυφθούν οι αναπτυξιακές απαιτήσεις,
  • Τον ολοκληρωμένο χωροταξικό σχεδιασμό του αστικού και αγροτικού χώρου, που θα αποτελεί τη βάση για τον προσανατολισμό των δημοσίων επενδύσεων, ώστε αυτές να συμβάλλουν στην αειφόρο ανάπτυξη και όχι να εξυπηρετούν πελατειακά συμφέροντα. 
  • Την αξιοποίηση του ΠΔΕ για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Για να α φέρουμε στο προσκήνιο τον κόσμο της εργασίας, της επιστήμης, της πνευματικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας, τις πραγματικές δυνάμεις της τοπικής  κοινωνίας, την Ελλάδα που παράγει και δημιουργεί.

Προγραμματισμός και διαδικασίες εκτέλεσης των Δημοσίων Έργων Υποδομής  και Κοινωνικού Εξοπλισμού

Τα αίτια της κακοδαιμονίας στο χώρο των Δημοσίων Έργων, που αποτελούν κοινή διαπίστωση όλων των συναρμοδίων φορέων, στην αντιμετώπιση των οποίων θα έπρεπε να στραφούν οι προσπάθειες και οι διατάξεις μιας σύγχρονης νομοθετικής παρέμβασης  για  :

-  Ριζική αναβάθμιση και εκσυγχρονισμό των Δημόσιων Τεχνικών Υπηρεσιών  και κύρια της ποιότητας της επίβλεψης των έργων.

-  Εξυγίανση του χώρου των κατασκευαστικών εταιρειών με αυστηρή και αντικειμενική κατάρτιση και χρήση του μητρώου των κατασκευαστών .

-  Δημιουργία ενός ολοκληρωμένου εθνικού συστήματος προδιαγραφών και ελέγχου της ποιότητας των έργων και των παρεχόμενων υπηρεσιών. 

-  Δημοκρατικό Προγραμματισμό  για τα έργα υποδομών που έχει ανάγκη η ελληνική  περιφέρεια και ενίσχυση των πόρων  του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και  του Ταμείου Συνοχής,

 - Να σταματήσει η   προώθηση σημαντικών μικρών και μεγάλων έργων  με την μέθοδο των Συμβάσεων Παραχώρησης Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), χωρίς μάλιστα τον παραμικρό σχεδιασμό και την ένταξη τους στις διαδικασίες του δημοκρατικού προγραμματισμού.

 

Χωροταξικός Σχεδιασμός – Προστασία της Δημόσιας κτήσης και του Φυσικού Περιβάλλοντος

 Το Εθνικό Χωροταξικό Πλαίσιο θα έπρεπε προ πολλού  να αποτελεί το βασικό εργαλείο για την Ανάπτυξη της χώρας με κυρίαρχους στόχους την , την   και την  .

Επιδιώκουμε ένα άλλο Εθνικό Χωροταξικό Πλαίσιο και Πολεοδομικό Σχεδιασμό:

  • Που θα προωθεί   κατευθύνσεις και ριζοσπαστικές  ρυθμίσεις  για να αρθούν  οι αδυναμίες του παρελθόντος, να αλλάξει ριζικά το στρεβλό πρότυπο της μέχρι σήμερα αναπτυξιακής διαδικασίας στην  περιβαλλοντική και οικιστική πολιτική.
  • Που θα  προτάσσει την ανάγκη  της προστασίας του περιβάλλοντος και θα την υποδευκνύει  ως βασική συνιστώσα στην αναπτυξιακή πολιτική. 
  • Που θα προκύψει ως προϊόν  ουσιαστικής   διαβούλευσης των φορέων, των περιφερειακών και αυτοδιοικητικών μονάδων και γενικά  της κοινωνίας των πολιτών.
  • Που θα αναζητεί τα στοιχεία και τους    δείκτες  που δίδουν την  ποσοτική διάσταση των κρίσιμων προβλημάτων, για να διαμορφώνει τη πολιτική και τα μέτρα   π.χ.  Για την διαχείριση και προστασία των υδάτινων πόρων και του παράκτιου και θαλάσσιου περιβάλλοντος. Για την  στρατηγική  αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής. Για την διατήρηση, προστασία και αποκατάσταση  των φυσικών οικοσυστημάτων  και ιδιαίτερα μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές των δασικών οικοσυστημάτων.
  • Που θα έχει σαφή προτεραιότητα στα μέσα σταθερής τροχιάς (προαστιακός, σιδηρόδρομός) και στη δυνατότητα συνδυασμένων μεταφορών,
  • Που θα έχει συγκεκριμένη   πολιτική     για την αγροτική ανάπτυξη, την ύπαιθρο  και τη γεωργική γη, όταν  αυτά για τη χώρα μας  είναι οι βασικοί οικονομικοί και ταυτόχρονα   περιβαλλοντικοί  πόροι,

 Επίσης επιδιώκουμε :

  • Τον Διαχωρισμό του Υπουργείου Περιβάλλοντος – Χωροταξίας  από των   Δημοσίων Έργων .
  • Την Ολοκλήρωση του Εθνικού  Κτηματολογίου – Σύνταξη των  Δασικών χαρτών. Δυστυχώς για τη χώρα έγινε προφανέστατη με τραγικό τρόπο ύστερα από τις καταστροφικές πυρκαγιές  και σήμερα και κάθε μέρα, όπως και  με τα σκάνδαλα της Μονής Βατοπεδίου κ.ά.   η τραγική ανεπάρκεια της Διοίκησης  να προασπήσει τη Δημόσια Κτήση και το Φυσικό Περιβάλλον.  

ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΤΥΡΗ  - ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ

Υπεύθυνη τμ. Περιφερειακησ αναπτυξησ - χωροταξιασ και δημοσιων εργων