Συνέντευξη της Βουλευτού Ασημίνας Ξηροτύρη Αικατερινάρη στη Λάρισα

Παρασκευή, 02 Νοέμβριος 2001 02:00
Εκτύπωση
Το τρομοκρατικό κτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου άλλαξε απ΄τη μια στιγμή στην άλλη την πορεία της ανθρωπότητας, σηματοδοτώντας μια ποιοτική τομή στις διεθνείς εξελίξεις, και την έναρξη μιας νέας ιστορικής φάσης. Οι υπεύθυνοι πρέπει να αναζητηθούν και να αποδοθεί η δικαιοσύνη. Δεν θα πρέπει όμως να οδηγηθούμε σ΄ένα διαρκές έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, όπως γίνεται σήμερα με τον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Απέναντι στην απειλή για δεκαετή αντιτρομοκρατικό πόλεμο, με την επέκτασή του και σε άλλες χώρες, στις λεγόμενες ασύμμετρες νέες απειλές, στις ενδεχόμενες επιπτώσεις από μέτρα περιστολής των δημοκρατικών εγγυήσεων και ελευθεριών, στην επαπειλούμενη «σύγκρουση πολιτισμών», η Αριστερά, η Ευρωπαϊκή Αριστερά ιδιαίτερα, οφείλει να διαμορφώσει τις δικές της στρατηγικές απαντήσεις στα μεγάλα ζητήματα που τίθενται. Η πολιτική πρόταση της Αριστεράς πρέπει να έχει στόχο την ειρήνη, τη σταθερότητα και την ασφάλεια στο σύγχρονο κόσμο, με την ταυτόχρονη προάσπιση και διεύρυνση ελευθεριών και δικαιωμάτων. Σε καμιά περίπτωση δε μπορεί να εγκλωβιστεί στο δίλημμα του Μπους ότι όποιος δεν υποστηρίζει τον πόλεμο υποστηρίζει την τρομοκρατία. Επειδή κύριες αιτίες της δημιουργίας της τρομοκρατίας είναι οι τεράστιες οικονομικές ανισότητες που χαρακτηρίζουν σήμερα τον κόσμο, η πολύ μεγάλη διαφορά βιοτικού επιπέδου ανάμεσα στις αναπτυγμένες και τις υποανάπτυκτες χώρες, οι εκτεταμένες ζώνες φτώχειας σε ολόκληρο τον πλανήτη και στο εσωτερικό των κοινωνιών, η Αριστερά πρέπει να απαντήσει με μια συνολική εναλλακτική πρόταση. Μια πρόταση που θα συνδέει την απάντηση στο πρόβλημα ασφάλειας του σύγχρονου κόσμου, με την απάντηση στα τεράστια οικονομικά, κοινωνικά και οικολογικά προβλήματα που απειλούν τον πλανήτη, στο πρόβλημα της νέας οργάνωσης της διεθνούς ζωής και της αποκαταστάσεως της δημοκρατίας και της πολιτικής στις συνθήκες της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Στον αναβαθμισμένο και αυτόνομο ρόλο που πρέπει να έχει ο ΟΗΕ και οι άλλοι διεθνείς οργανισμοί. Σήμερα, μετά το τρομοκρατικό κτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου, προβάλλουν πιο επίκαιρα και πιο επιτακτικά τα αιτήματα των κινημάτων που αναπτύχθηκαν σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία χρόνια, στο Σιάτλ, στο Γκέτεμποργκ κ.ά. και γιγαντώθηκαν με τις κορυφαίες διαδηλώσεις στη Γένοβα. Αιτήματα που εκφράστηκαν μέσα από συνθήματα όπως «οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη», «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός», καθώς και τις αξίες της αλληλεγγύης, της ενωτικής δράσης, του νέου διεθνισμού, των δικαιωμάτων. Ο Συνασπισμός, έγκαιρα, με απόφασή του, έθεσε ως ζήτημα απόλυτης προτεραιότητας, στις σημερινές συνθήκες της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, την ανάγκη τα κόμματα, τα κοινωνικά κινήματα, οι πολιτικές κινήσεις, να πάρουν πρωτοβουλίες στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, ώστε αυτό το ρεύμα της νέας Ριζοσπαστικής Αριστεράς, της Οικολογίας και των κινημάτων να διαμορφώσει μια νέα, μεγάλη, παγκόσμια δυναμική. Οι σύγχρονες εξελίξεις θέλουν τη σύγχρονη ευρωπαϊκή αριστερά να συντονίσει τα βήματά της με το παγκόσμιο κίνημα και να συμβάλλει σ΄ένα πολιτικό σχέδιο για αλλαγή της διαμορφούμενης πραγματικότητας, σε αντιπαράθεση με το νεοφιλελεύθερο μοντέλο παγκοσμιοποίησης. Πρέπει να «παγκοσμιοποιήσουμε την αντίσταση». Η πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης, μέσα από τις διαδικασίες διεύρυνσης και κοινωνικής εμβάθυνσης, η χειραφέτηση της Ε.Ε. από τις ΗΠΑ με τη διαμόρφωση κοινής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής σε φιλειρηνική κατεύθυνση, και η παρέμβαση της Ε.Ε. στις διαδικασίες παγκοσμιοποίησης από τη σκοπιά των αντιλήψεων του κοινωνικού κράτους, της κοινωνικής αλληλεγγύης, της κοινωνικής τελικά αναδιανομής του πλούτου, αποτελούν το πεδίο ιστορικής συγκρότησης της σύγχρονης ευρωπαϊκής αριστεράς και το πεδίο αποτελεσματικής για τις παγκόσμιες εξελίξεις παρέμβασής της. Μ΄αυτές τις γενικές αρχές, ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ στήριξε και συμμετείχε με μεγάλη αντιπροσωπεία μάλιστα της πολιτικής του ηγεσίας, με επικεφαλής τον Πρόεδρό του Ν. Κωνσταντόπουλο και μέλη της κοινοβουλευτικής του ομάδας και στις διαδηλώσεις της Γένοβα. Και όχι μόνον αυτό. Συνεχίζει την προσπάθειά του στην παραπάνω κατεύθυνση, με τη διοργάνωση Ευρωπαϊκών και παγκόσμιων Forum, σαν κι αυτό που γίνεται στις 1 και 2/11 στην Αθήνα με τη συμμετοχή των κομμάτων της ευρωπαϊκής αριστεράς, σαν κι αυτό που έγινε με πρωτοβουλία της νεολαίας του ΣΥΝ, προκειμένου να υπάρξει όσο το δυνατόν ευρύτερος συνασπισμός και κοινή δράση τους. Στα εθνικά πλαίσια, από καιρό συνέβαλε στην ανάπτυξη συνεργασίας ανάμεσα στην πολιτική και οικολογική Αριστερά, στην αριστερά των κινημάτων, των δικαιωμάτων, με τη σύσταση του Χώρου Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς, για την αντιμετώπιση της κρίσης του πολιτικού συστήματος, και για την αναζωογόνηση, την ανανέωση της πολιτικής ζωής του τόπου, ώστε να δημιουργηθούν συνθήκες νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας για εναλλακτικές προοδευτικές εξελίξεις. Για να υπάρξει απάντηση απέναντι στο μονόδρομο της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ασκεί τα τελευταία χρόνια το ΠΑΣΟΚ, με τη συναίνεση της Ν.Δ., άσχετα από τις προσχηματικές διαφωνίες της, κυρίως στα βασικά ζητήματα της άσκησης κοινωνικής πολιτικής, των ιδιωτικοποιήσεων, την αντιμετώπιση θεμελιωδών ζητημάτων όπως της υγείας, της παιδείας, των δημοκρατικών δικαιωμάτων κτλ. Δυστυχώς, το ΠΑΣΟΚ, με το πρόσφατο συνέδριό του και με τον τελευταίο ανασχηματισμό, επιβεβαίωσε και ισχυροποίησε την ήδη εκφρασμένη βούλησή του να συνεχίσει την άσκηση της ίδιας αδιέξοδης, αντιλαϊκής πολιτικής. Οι πρόσφατες ιδιωτικοποιήσεις, της ΕΤΒΑ, με τα σοβαρά ζητήματα που ανέκυψαν ως προς τη διαβλητότητα του δημόσιου διαγωνισμού και την επακόλουθη διακύβευση των συμφερόντων του Δημοσίου και των μικρομετόχων, καθώς και η ανακοίνωση της συγχώνευσης των Τραπεζών Εθνικής και Πίστεως, που θα αλλάξουν ριζικά το τοπίο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, και βέβαια θα επιφέρουν αρνητικές εξελίξεις στις εργασιακές σχέσεις, έρχονται σε συνέχεια των ιδιωτικοποιήσεων άλλων Τραπεζών, καθώς και επιχειρήσεων του Δημοσίου, στρατηγικής σημασίας για τα εθνικά συμφέροντα και τη δημόσια ασφάλεια, όπως η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, τα λιμάνια, η ΕΥΔΑΠ, η ΕΥΑΘ, η Ολυμπιακή, οι ακτές, πολύ πρόσφατα ακόμη και τα ΚΤΕΟ. Όλα προσφέρονται στους ιδιώτες στο βωμό της επικράτησης των νόμων της αγοράς, έξω από κάθε λογική εθνικής πολιτικής, με διαδικασίες που δεν εξασφαλίζουν ούτε τη διαφάνεια, ούτε καν βασικά συμφέροντα του Δημοσίου. Είναι τόση η πίεση των οικονομικών συμφερόντων και η υποχωρητικότητα της κυβέρνησης απέναντί τους, που επισπεύδονται μετοχοποιήσεις-ιδιωτικοποιήσεις παρά την αρνητική κατάσταση που υπάρχει στο χρηματιστήριο, την ύφεση της παγκόσμιας οικονομίας, τις αρνητικές πολλές φορές επιπτώσεις ακόμη και στο περιβάλλον. Οι μεγάλοι χαμένοι βέβαια αυτής της πολιτικής είναι οι εργαζόμενοι, οι οποίοι εκτός από την επί έτη συνεχιζόμενη πολιτική λιτότητας από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τις επιθέσεις στο ασφαλιστικό ζήτημα, την επιδείνωση της περίθαλψης κ.ά., τη σταδιακή απώλεια αυτού που ξέρουμε όλοι ως κοινωνική πολιτική, έχουν να αντιμετωπίσουν τις πιθανές απολύσεις λόγω των συγχωνεύσεων και των ιδιωτικοποιήσεων, καθώς και τις δυσμενείς αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, στις οποίες συμβάλλει σημαντικά και η ψήφιση του αντεργατικού νόμου τον 11/2000. Ιδιαίτερα θίγονται, αναγκαζόμενες σε μαρασμό ή και σε κλείσιμο πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στο όνομα της επικράτησης του ισχυρότερου στα πλαίσια του έντονου ανταγωνισμού. Η απορρόφηση των κονδυλίων του Γ΄Κ.Π.Σ., στην οποία ουσιαστικά στηρίζει τις ελπίδες της η κυβέρνηση για ανάπτυξη της οικονομίας, έστω και στο αναμορφωμένο ποσοστό του 4% περίπου, μοιάζει να είναι άπιαστο όνειρο. Αυτό, γιατί έχουμε ήδη καθυστερήσει 2 χρόνια, υπάρχουν πόροι από το Β΄Κ.Π.Σ. που δεν έχουν ακόμη απορροφηθεί, και θα πρέπει με αυτά τα δεδομένα, να απορροφούμε κάθε χρόνο 2,6 τρις δρχ. για να αξιοποιήσουμε και τα 17 τρις, όταν η μέγιστη δυνατότητα απορρόφησης της χώρας μας είναι 1,3 τρις δρχ. ανά έτος. Επιπλέον, με το ν. 2860/2000 έχει παραγκωνισθεί εντελώς η Περιφέρεια και η Τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και αναπαράγεται η συγκέντρωση του αναπτυξιακού σχεδιασμού στα χέρια του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, ενώ καθυστέρησε σημαντικά η δημιουργία του μηχανισμού διαχείρισης. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, για την ανάληψη των οποίων μόνο ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ είχε εκφράσει αντίθετη άποψη, θα αποδυναμώσουν ακόμη περισσότερο την ανάπτυξη της περιφέρειας, αφού θα απορροφήσουν πολλά κονδύλια που προορίζονται για εκείνη, θα επιβαρύνουν κι άλλο τους πολίτες με το υπερβάλλον κόστος εξαιτίας των επιπλέον μέτρων ασφαλείας που θα ληφθούν, θα επιβαρύνουν το περιβάλλον, θα γίνουν το «άλλοθι» για απευθείας αναθέσεις έργων σε μεγαλοεργολάβους εξαιτίας και των χρονικών καθυστερήσεων. Γενικότερα, τα περιθώρια της δημοκρατίας στενεύουν, όταν η κυβέρνηση, χαμένη στη διαπλοκή της με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και τους μεγαλοεκδότες, θύμα πολλές φορές και η ίδια ή στελέχη της αυτών των επιλογών της, αποδυναμώνει έως και απαξιώνει τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, προχωρά σε αντιδημοκρατικές ρυθμίσεις όπως ο λεγόμενος «τρομονόμος», το άρθρο 24 του Συντάγματος που θίγει το περιβάλλον, αδυνατεί να ρυθμίσει τα ζητήματα της ραδιοφωνίας, διαπομπεύει εισαγγελείς και δικαστικούς. Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, όπως προαναφέρθηκε, προσπαθεί, και μέσα από γενικότερες συνεργασίες αριστερών και οικολογικών κομμάτων και κινημάτων, να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής, να προβάλει την πρότασή του για πολιτική με επίκεντρο τον άνθρωπο, με κοινωνική αναδιανομή του πλούτου, μέσα και από την ουσιαστική αλλαγή του φορολογικού συστήματος, ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών και της αποκεντρωμένης λειτουργίας. Στα πλαίσια αυτά κατέθεσε προτάσεις νόμου α) για το 35ωρο χωρίς μείωση των αποδοχών, β) για την προστασία των ηλικιωμένων και των ανέργων μακράς διαρκείας, γ) για «το δικαίωμα εγγυημένου εισοδήματος και αξιοπρεπούς διαβίωσης-ασφάλισης των πολιτών». Στήριξε και στηρίζει ενεργά τους αγώνες των εργαζομένων για το ασφαλιστικό, την υγεία, την παιδεία κ.ά. Διοργάνωσε πανελλαδικά ημερίδες για το γ΄Κ.Π.Σ., για το σύστημα υγείας, το ασφαλιστικό κτλ. Προσπαθεί, με όσους βουλευτές του έδωσε ο ελληνικός λαός και το εκλογικό σύστημα να ασκεί με συνέπεια και ευθύνη κοινοβουλευτικό έλεγχο, παρεμβαίνοντας κατά τη συζήτηση των νομοσχεδίων στη Βουλή αλλά και στους ενδιαφερόμενους, καταθέτοντας επερωτήσεις και ερωτήσεις που αφορούν ευρύτερα ζητήματα όπως το περιβάλλον, η γεωργία, το Γ΄Κ.Π.Σ. αλλά και επιμέρους, που βοηθούν στην επίλυση ακόμη και τοπικών ζητημάτων.