Home Ομιλίες Στη διάσκεψη του ΟΗΕ στο Παρίσι θα ανανεωθεί η ελπίδα για μία παγκόσμια συμφωνία μείωσης της θερμοκρασία στον Πλανήτη»

Στη διάσκεψη του ΟΗΕ στο Παρίσι θα ανανεωθεί η ελπίδα για μία παγκόσμια συμφωνία μείωσης της θερμοκρασία στον Πλανήτη»

E-mail

Η Ασημίνα Ξηροτύρη, παρακολουθώντας τις πρώτες μέρες της διάσκεψης του ΟΗΕ για το κλίμα στο Παρίσι, σε άρθρο της παρουσιάζει τις συνθήκες, τις προσδοκίες και τα ερωτήματα

«Στη διάσκεψη του ΟΗΕ στο Παρίσι θα ανανεωθεί η ελπίδα για μία παγκόσμια συμφωνία μείωσης της θερμοκρασία στον Πλανήτη»

Με την ανανέωση της ελπίδας για μία συμφωνία ξεχωριστή, παγκόσμια και δεσμευτικού χαρακτήρα για το κλίμα και με βασικό κατ’ελάχιστο αίτημα – σύνθημα “ BELOW 2oCTOGETHERWELLMAKEIT” άρχισε προχθές στο Παρίσι με τη συμμετοχή πλέον των 150 αρχηγών κρατών η Διάσκεψη του ΟΗΕ για τις κλιματικές αλλαγές.

Σε ένα Παρίσι φιλόξενο, ανοικτό και ασφαλές για τους επισκέπτες, τα μέλη και τις αντιπροσωπείες, παρά το μεγάλο πλήγμα που υπέστη και μία διάσκεψη άριστα οργανωμένη (είναι και γιαυτά που αγαπώ πάντα το Παρίσι).

Ας δούμε όμως πως φθάσαμε στην 21η Διάσκεψη στο Παρίσι:

Την καλή αρχή της Διάσκεψης του ΟΗΕ για το Περιβάλλον το 1992 στο Ρίο, ακολούθησαν πολλές Διασκέψεις, ίδρυση επιτροπών, όπως η Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), πρωτόκολλα και συμφωνίες, όπως του Κυότο και κυρίως αναπτύχθηκε ένα ενεργό κίνημα εκατομμυρίων πολιτών, που ζητά από τις Κυβερνήσεις να δράσουν πιο γρήγορα και αποτελεσματικά για την προστασία του Περιβάλλοντος, με αιχμή την κλιματική αλλαγή.Το κίνημα αυτό των πολιτών ανάγκασε στο παρά πέντε, στη διάσκεψη του ΟΗΕ στο Μπαλί για το Κλίμα, τους ηγέτες 191 χωρών, μεταξύ των οποίων και τις ΗΠΑ, να συμφωνήσουν σε ένα με σκοπό τη διαμόρφωση στη Κοπεγχάγη το 2009 μίας νέας νομικής συμφωνίας για το Κλίμα. Με αδιαμφισβήτητη την αύξηση της θερμοκρασίας του κλιματικού συστήματος, η Παγκόσμια επιστημονική κοινότητα έχει δώσει όλα τα στοιχεία για το τι πρέπει να κάνουμε, ώστε να αποτραπεί η αύξηση της θερμοκρασίας του Κλίματος κατά 2 βαθμούς C έως το 2050. Η «μάχη» όμως στην διάσκεψη της Κοπεγχάγης το 2009 δεν έφερε αποτελέσματα, με κύρια ευθύνη των ΗΠΑ και της Κίνας. Δεν επετεύχθη μία ισχυρή , νομικά κατοχυρωμένη συμφωνία για τη τη μείωση των εκπομπών κατά 25% έως το 2020 και πλέον του 50% έως το 2050, σε σχέση με το 1990.

Οι πλούσιες χώρες, ιδιαίτερα οι μεγαλύτεροι ρυπαντές στον κόσμο , Κίνα και ΗΠΑ, έμειναν στα ευχολόγια και δεν συμφώνησαν να επωμισθούν το μεγαλύτερο βάρος της μείωσης των εκπομπών τους, όπως και μία γενναία οικονομική και τεχνολογική υποστήριξη προς τις αναπτυσσόμενες χώρες , αφού είναι γνωστό ότι το 20% που ζει στις πλούσιες χώρες εκπέμπει το 60% των ρύπων! Η ΕυρωπαΙκή Ένωση , όπως στο Μπαλί και στην Κοπεγχάγη και σήμερα στο Παρίσι αναλαμβάνει πάντα το ρόλο της επισπεύδουσας.

Τελικά τα τελευταία χρόνια ουσιαστική πρόοδος δεν σημειώθηκε , μάλλον στασιμότητα με κίνδυνο οπισθοδρόμησης και απογοήτευσης για τα κινήματα των πολιτών. Σε αυτό συντελεί και η μεγάλη οικονομική κρίση που δημιουργεί για τον πολίτη μία άμεση απειλή για τις συνθήκες ζωής, εργασίας και τις κοινωνικές κατακτήσεις. Η περιβαλλοντική όμως κρίση και ιδιαίτερα η κλιματική αλλαγή, αποτέλεσμα και αυτή των προτύπων παραγωγής και ανάπτυξης, που υπηρετούν μόνο τους οικονομικούς δείκτες και αφήνουν εκτός τους κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς, είναι μία πολύ μεγαλύτερη και διαρκής απειλή για την επιβίωση του πλανήτη.

Δυστυχώς τα πράγματα χειροτερεύουν και ήδη έχει καταγραφεί μέση αύξηση θερμοκρασίας που προσεγγίζει τον 1 βαθμό Κελσίου, ενώ το πραγματικά ασφαλές όριο δεν ξεπερνά τον 1,5 βαθμό.

Γιαυτό και ο κύριος στόχος της Διάσκεψης στο Παρίσι είναι να δεσμευθούν οι χώρες του πλανήτη ότι θα μειώσουν τους ρύπους τόσο ώστε η άνοδος της παγκόσμιας θερμοκρασίας να μην ξεπεράσει τους 2ο C σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα. Βασική επιδίωξη γιαυτό η μορφή του νομικού κειμένου που θα προκύψει να έχει παγκόσμια δεσμευτική ισχύ και όχι να αποτελείται μόνο από εθελοντικές συνεισφορές χωρίς μηχανισμούς εφαρμογής. Επίσης, έντονες θα είναι οι διαπραγματεύσεις γύρω από τα κονδύλια που θα διατεθούν για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και για τη βοήθεια προς τις φτωχές χώρες που δεν ευθύνονται για το πρόβλημα αλλά θα υποστούν τις σφοδρότερες συνέπειες.

Ο Φρανσουά Ολάντ,με υπερβολή ίσως, διατύπωσε ότι «Εδώ στο Παρίσι πρόκειται να αποφασιστεί το μέλλον του πλανήτη” και “γιαυτό στο τέλος αυτής της διεθνούς διάσκεψης στις 12 Δεκεμβρίου, θα πρέπει να έχει εξευρεθεί μία συμφωνία παγκόσμια και δεσμευτικού χαρακτήρα, που θα πρέπει να βασίζεται σε τρεις προϋποθέσεις:

Σε ένα αξιόπιστο σχεδιασμό που θα οδηγήσει στον περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη κάτω από 2 βαθμούς Κελσίου.

Σε μία αλληλέγγυα απάντηση στο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής, χωρίς κανένα κράτος να αναιρεί τις δεσμεύσεις του, αλλά και με τις ανεπτυγμένες χώρες να αναλαμβάνουν την ιστορική τους ευθύνη για τις μεγάλες εκπομπές αερίων , και

Όλοι οι φορείς, δημόσιοι και ιδωτικοί, πρέπει να θέσουν σε εφαρμογή αυτή τη διαδικασία”.

Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα γενικόλογος, μεγαλόστομα διατυπώνει ότι “τώρα είναι η στιγμή που επιτέλους αποφασίσαμε να σώσουμε τον πλανήτη μας, ότι υπάρχει μια αίσθηση κατεπείγοντος και μια όλο και μεγαλύτερη συνειδητοποίηση ότι είναι στο πλαίσιο των δυνατοτήτων μας να κάνουμε κάτι γι’ αυτό”, ενώ απέρριψε κατηγορηματικά το επιχείρημα ότι η μάχη για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής θα έπληττε την οικονομία.

Πιο σαφής η Ανγκελα Μέρκελ τόνισε ότι οι συνομιλίες στο Παρίσι θα πρέπει να καταλήξουν στην υιοθέτηση ενός δεσμευτικού πλαισίου από τον ΟΗΕ, που θα συμπληρωθεί από επίσης δεσμευτικούς επανελέγχους, με στόχο να διασφαλίζεται πρόοδος στις προσπάθειες για τον περιορισμό της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας. Ο στόχος του Βερολίνου, και ευρύτερα της ΕΕ, αυτή τη φορά είναι πολύ φιλόδοξος και ένα από τα εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν είναι το βέτο του αμερικανικού Κογκρέσου.

Ο πρόεδρος της Κίνας, χώρας πρώτου ρυπαντή, επανέλαβε και πάλι το γνωστό του αίτημα ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι οικονομικές διαφορές μεταξύ των χωρών και να επιτραπεί στα διάφορα κράτη να αναπτύξουν τις δικές τους λύσεις στο πρόβλημα της ανόδου της θερμοκρασίας. Μήπως εννοεί τις δικές τους λύσεις για το Πεκίνο, το οποίο αυτές τις μέρες πνίγεται στο νέφος (συναγερμός) ή μήπως αναπτυσσόμενη η Κίνα να εξακολουθεί να είναι ο πρώτος ρυπαντης στον Πλανήτη?

Τα φώτα της πρώτης μέρας των πολιτικών αρχηγών έκλεισαν και εγώ θα θυμάμαι πάντα τον αυθόρμητο και ορμητικό Ούγκο Τσάβες στην ομιλία του στη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης το 2009 ότι για να τελειώσει με την περίφημη φράση <Αν ο πλανήτης ήταν Τράπεζα θα τον είχαμε σώσει> (πόσες άλλες ανακεφαλαιοποιήσεις?) φράση που την υιοθέτησαν ακόμη και οι εχθροί του.

Από τη στασιμότητα λοιπόν στην Κοπεγχάγη, στην ανανέωση της ελπίδας στο Παρίσι, στα λόγια τουλάχιστον, για μία παγκόσμια συμφωνία μείωσης της θερμοκρασίας στον πλανήτη.

Πολύ φοβάμαι όμως ότι με τις διαπραγματεύσεις μέχρι τις 12 Δεκέμβρη οι πολιτικοί πέρα από τα ευχολόγια δεν προδιέγραψαν κατευθύνσεις και σχεδιασμό ώστε να επιτευχθεί και πολύ περισσότερο να τεθεί σε εφαρμογή ένα παγκόσμιο δεσμευτικό παλίσιο για τη σωτηρία του πλανήτη με τη μείωση έστω της θερμοκρασίας κατά 2ο Κελσίου.

Εμείς πάντως όλοι πολίτες δεσμευόμαστε ότι και πάλι θα το προσπαθήσουμε !

Παρίσι 03 / 12/2015 Ασημίνα Ξηροτύρη – Αικατερινάρη