Home Ομιλίες Χαιρετισμός για την «Παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας» σε εκδήλωση στο Δήμο Ωραιοκάστρου

Χαιρετισμός για την «Παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας» σε εκδήλωση στο Δήμο Ωραιοκάστρου

E-mail
Χαιρετίζω την εκδήλωση του Δήμου Ωραιοκάστρου για την ημέρα της γυναίκας και ευχαριστώ τον Δήμαρχο για την πρόσκληση . Λυπάμαι πραγματικά γιατί δεν μπορώ να παραβρίσκομαι, λόγω πολλών υποχρεώσεών μου την ημέρα αυτή. Σας στέλνω το κείμενο της ομιλίας μου, για να το παρουσιάσετε αν υπάρξει σχετικός χρόνος . « Τα προβλήματα της γυναίκας σήμερα και την ανάγκη συμμετοχής της στα κοινά » Η ισότιμη και εναλλακτική συμμετοχή των γυναικών σε όλα τα κέντρα αποφάσεων, σε όλες τις διεργασίες του κοινωνικού και πολιτικού βίου, είναι από τις βασικότερες αρχές και προϋποθέσεις για μία δίκαιη και με ποιότητα δημοκρατίας κοινωνία. Η ισότητα των ευκαιριών και για τις γυναίκες είναι πολύτιμο συλλογικό αγαθό και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα, συνυφασμένο πάντοτε με την εξέλιξη του πολιτισμού. Ο αγώνας του γυναικείου κινήματος για: • ίση συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης των αποφάσεων • ίσες ευκαιρίες στην απασχόληση, μόρφωση, ειδίκευση, επανειδίκευση • καταπολέμηση της ανεργίας και της περιθωριοποίησης των γυναικών • καταπολέμηση της βίας εις βάρος των γυναικών έχει μεγάλη πολιτική σημασία, αφού η ισότητα των φύλων: • διευρύνει τη δημοκρατία • εκπολιτίζει την πολιτική • απελευθερώνει τις δυνατότητες των γυναικών • αποτελεί προϋπόθεση της βιώσιμης ανάπτυξης. Ο 20ος αιώνας χαρακτηρίσθηκε ως ο αιώνας της ισότητας των φύλων. Ως γνωστόν οι γυναίκες απέκτησαν πολιτικά δικαιώματα, η ισότητα αναγνωρίσθηκε ως συνταγματική αρχή, ο ΟΗΕ και οι άλλοι διεθνείς οργανισμοί ασχολήθηκαν σοβαρά με την εφαρμογή της ισότητας στην πράξη. Η έλευση του νέου αιώνα και της νέας χιλιετίας συνοδεύτηκε από μεγάλες προσδοκίες. Χαιρετίστηκε ως η αρχή μιας νέας ιστορικής περιόδου βιώσιμης ανάπτυξης, δημοκρατίας και ισότητας. Γιαυτό και σήμερα στην αρχή του 21ου η συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα των αποφάσεων θεωρείται βασικός δείκτης για τη θέση των γυναικών στην κοινωνία. Τι διεκδικεί το γυναικείο κίνημα στη σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης; Δεν διεκδικεί απλώς κατανόηση και ευαισθησία, επιζητεί να αλλάξει τις δομές και τις ποιότητες στο δημόσιο βίο. Ο αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση των γυναικών είναι αναπόσπαστο τμήμα των δημοκρατικών αγώνων για την κοινωνική αλλαγή, για έναν άλλο κόσμο που πιστεύω ότι είναι εφικτός. Οι σοβαρές φεμινιστικές επεξεργασίες που έχουν γίνει για τα θέματα της ισότητας, τα θέματα της συμμετοχής των γυναικών στους θεσμούς, για τα κοινωνικά δικαιώματα, για την εξάλειψη της φτώχειας, την εξάλειψη της κοινωνικής περιθωριοποίησης, όπως και οι σημαντικές κατακτήσεις - αφού ο 20ος αιώνας χαρακτηρίσθηκε ως ο αιώνας της ισότητας των φύλων, οι γυναίκες απέκτησαν πολιτικά δικαιώματα και η ισότητα αναγνωρίσθηκε ως συνταγματική αρχή - είναι το μεγάλο υπόβαθρο για τους νέους αγώνες. Γιατί ο τρόπος όμως που προωθείται σήμερα η «παγκοσμιοποίηση», η απελευθέρωση των αγορών, η τάση για άρση κάθε καθεστώτος προστασίας, ο σκληρός και ανελέητος ανταγωνισμός, η επικράτηση της ιδεολογίας της αγοράς επάνω στην κοινωνία και τους θεσμούς πολιτικής ρύθμισης, στους κρίσιμους για το φύλο τομείς υγείας, παιδείας και κοινωνικής ασφάλισης, θέτει εμπόδια στην ουσιαστική ισότητα και καθιστά τον αγώνα των γυναικών για την ισότιμη και ουσιαστική συμμετοχή τους στην πολιτική και στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, εξίσου δύσκολο με αυτόν για την θεσμική κατοχύρωση της ισότητας . Τα τελευταία χρόνια έχουμε μιλήσει αρκετά για την ανάγκη ίσης συμμετοχής γυναικών ανδρών στα κέντρα λήψεως αποφάσεων. Έχουμε χαρακτηρίσει την υποαντιπροσώπευση των γυναικών στους θεσμούς και στα όργανα της δημοκρατίας, ως ιδιόμορφο δημοκρατικό έλλειμμα , ως δυσμορφία της πολιτικής , της δημόσιας ζωής. Γιαυτό και σήμερα στην αρχή του 21ου η συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα των αποφάσεων θεωρείται βασικός δείκτης για τη θέση των γυναικών στην κοινωνία. Πενήντα χρόνια μετά την κατάκτηση του δικαιώματος του εκλέγειν, η κατοχύρωση στην πράξη του δικαιώματος του εκλέγεσθαι δηλαδή η εκπροσώπηση των γυναικών στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, στην Αυτοδιοίκηση και γενικά στα κέντρα λήψης των αποφάσεων είναι ακόμη περιορισμένη. Οι Ελληνίδες αγωνίζονται ακόμη για το δικαίωμα στη συμμετοχή τους σε όλους τους τομείς και τις βαθμίδες της δημόσιας ζωής. Η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει την μικρότερη συμμετοχή γυναικών στη Βουλή, μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. Είναι φανερό ότι η συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική πρέπει να συνοδευτεί με στόχους και πολιτικές που έχουν ανάγκη σήμερα οι πολίτες. Έτσι θα δικαιωθεί, έτσι θα αποκτήσει δύναμη και κύρος. Χρειάζεται άλλη ηθική ποιότητα στην πολιτική και οι γυναίκες την έχουν και οφείλουν να την εκφράσουν υπηρετώντας έτσι το φύλο τους και την κοινωνία. Το αίτημα επομένως για ισόρροπη συμμετοχή των φύλων-στα κέντρα λήψης των πολιτικών αποφάσεων συνδέεται με τον εμπλουτισμό του περιεχομένου της πολιτικής, που πρέπει να έρθει κοντά στις καθημερινές ανάγκες των πολιτών, που δυστυχώς οι ανάγκες αυτές γίνονται όλο και πιο πολλές , όλο και πιο σύνθετες. Έντονοι είναι οι προβληματισμοί για τις επιπτώσεις στη γυναίκα των πολιτικών που εφαρμόζονται στην εποχή μας. Η ιδιωτικοποίηση που προωθείται άκριτα στους κρίσιμους για το φύλο τομείς υγείας, παιδείας και κοινωνικής ασφάλισης, θέτει εμπόδια στην ουσιαστική ισότητα. Η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και της αγοράς εργασίας αναστατώνει τη ζωή των νοικοκυριών, εισάγει την ανασφάλεια στη ζωή των ζευγαριών. Γιαυτό προς τις γυναίκες πολιτικούς αναπτύσσονται προσδοκίες εκ μέρους της κοινωνίας των πολιτών και των ιδίως των γυναικών. Αλλά οι γυναίκες, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, όπως αναφέραμε εξακολουθούν να είναι ελάχιστες στο χώρο της πολιτικής., της Αυτοδιοίκησης και γενικά στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Πλήττονται σε υπερδιπλάσιο ποσοστό από την ανεργία σε σχέση με τους άνδρες και πληρώνονται λιγότερο για ίση εργασία. Στη χώρα μας ο εργασιακός χώρος για το γυναικείο πληθυσμό γίνεται όλο και πιο δυσπρόσιτος, πιο στενός και ο κοινωνικός πιο δυσμενής σε σχέση με τους πολλούς και αντιφατικούς της ρόλους της γυναίκας , εργαζόμενη μέχρι και 12 ώρες την ημέρα, μητέρα και σύζυγος 24 ώρες, πολλές και δύσκολες εργασίες για τις οποίες δεν πληρώνεται. Όταν με θλίψη διαπιστώνουμε λοιπόν ότι η ανεργία χτυπά τους νέους και τις γυναίκες περισσότερο από κάθε άλλη κοινωνική ομάδα στη χώρα μας, και μάλιστα χωρίς την ελάχιστη ουσιαστική στήριξη από την πολιτεία. Για να ανταποκριθούν έτσι στα σύνθετα καθήκοντά τους οι γυναίκες και να αποκτήσουν πρόσβαση στην εργασία απαιτούνται ακόμη πολλά ειδικά μέτρα και πολιτικές, πολύ περισσότερο για τις γυναίκες που ζουν στην Περιφέρεια και στις αγροτικές περιοχές Σε αυτό το περιβάλλον ο αγώνας και η δράση των γυναικών γίνεται ακόμη πιο δύσκολος , είναι όμως όσο ποτέ απαραίτητος και αποτελεί θα έλεγα στοίχημα τη ποιότητα και την ισορροπία στη ζωή μας , χωρίς υπερβολή δηλαδή αποτελεί στοίχημα ζωής . ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 7- 3 - 2007