Χαιρετισμός στην ημερίδα του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ στη Θεσσαλονίκη "Για την αγροτική πολιτική και την ανάπτυξη της υπαίθρου"

Σάββατο, 01 Δεκέμβριος 2001 02:00
Εκτύπωση
Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι, Όταν αναφερόμαστε στα προβλήματα και στις προοπτικές της ελληνικής γεωργίας χρειάζεται να αναφερόμαστε ταυτόχρονα και στον κοινωνικό ρόλο της, στη συμβολή της στην ισόρροπη ανάπτυξη, στη διατήρηση της απασχόλησης, στην προστασία του περιβάλλοντος, στη συγκράτηση του αγροτικού πληθυσμού ιδιαίτερα στις προβληματικές περιοχές. Αειφόρος ανάπτυξη και γεωργία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Τα κύρια προβλήματα της ελληνικής γεωργίας εντοπίζονται στην ανεπάρκεια σε υποδομές, στη διάρθρωση των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, στο επίπεδο κατάρτισης των αγροτών, στην ηλικιακή σύνθεση, στην ποιότητα των προϊόντων, στην εμπορία και στις εξαγωγές, στη συνεταιριστική και συνδικαλιστική οργάνωση, που για να επιλυθούν, απαιτούν πακέτο συντονισμένων ενεργειών και μέτρων, προκειμένου η ελληνική γεωργία να ανταποκριθεί στο νέο ανταγωνιστικό περιβάλλον. Είναι γεγονός ότι την εξέλιξη της ελληνικής γεωργίας επηρεάζουν οι κανόνες και οι όροι της παγκόσμιας και της ευρωπαϊκής αγοράς, γι΄αυτό ο γεωργικός τομέας έχει ανάγκη από τη στήριξη και την ενίσχυσή του. Αυτή ακριβώς η ανάγκη προσδιορίζει και την κριτική μας απέναντι στην κυβερνητική αγροτική πολιτική και σ΄ αυτήν κύρια εστιάζεται ο κοινοβουλευτικός μας έλεγχος. Αγαπητοί φίλοι, Υπάρχει μια κοινή διαπίστωση. Η κατάσταση της ελληνικής γεωργίας σήμερα είναι σε μεγάλο βαθμό προϊόν πολιτικών που δεν απέδωσαν. Οι οικονομικές ενισχύσεις δεν αξιοποιήθηκαν, δύο κοινοτικά πακέτα έμειναν ανεκμετάλλευτα, δεν έγιναν οι αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές και προσαρμογές, υποβαθμίστηκαν οι οργανώσεις και οι φορείς των αγροτών. Στην κατεύθυνση αυτή εξακολουθεί να πολιτεύεται η κυβέρνηση και είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός ότι με συγκεκριμένες ενέργειες ή παραλείψεις οδηγεί τον αγροτικό τομέα σε ακόμη μεγαλύτερα αδιέξοδα. Το εισόδημα των αγροτών μειώνεται και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις επιδοτήσεις. Η διαπραγματευτική τακτική της κυβέρνησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ρυθμίσεις που αφορούν βασικά προϊόντα της χώρας, όπως η δυσμενής αναθεώρηση του κανονισμού για το βαμβάκι, η κατάρρευση των τιμών στο λάδι, η αναθεώρηση του κανονισμού για τα οπωροκηπευτικά, η αδυναμία αποτελεσματικής παρέμβασης για τον καπνό, επιδεινώνουν τη θέση των αγροτών. Παρόλο που η κυβέρνηση διαχειρίστηκε σημαντικά ποσά για τη γεωργία, το περιβάλλον είναι σήμερα ο μεγάλος χαμένος του «εκσυγχρονισμού» της ελληνικής γεωργίας. Εμείς με έμφαση επισημαίνουμε τις αρνητικές συνέπειες της εντατικοποίησης της ελληνικής γεωργίας. Η ρύπανση, η διάβρωση, η εξάντληση των υδάτινων πόρων, η ερημοποίηση, η αυθαίρετη δόμηση, εξελίχθηκαν περίπου ανεξέλεγκτα. Εγκαταλείφθηκαν παραδοσιακά γεωργικά συστήματα. Η αγροτική πολιτική της χώρας μας στον τομέα αυτόν πρέπει ν΄ αλλάξει. Γι΄ αυτό υποστηρίζουμε σταθερά την προώθηση μιας ολοκληρωμένης διαχείρισης και την ενίσχυση της βιολογικής γεωργίας, αξιοποιώντας έτσι τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας. Μεγάλο επίσης είναι το έλλειμμα στους τομείς της παραγωγής, της μεταποίησης και της προώθησης αγροτικών προϊόντων ποιότητας, παρά τα σημαντικά κονδύλια εθνικών και κοινοτικών πόρων που απορροφήθηκαν. Είναι εμφανής η καθυστέρηση που παρουσιάζει η χώρα μας στην παραγωγή αγροτικών προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας, προσαρμοσμένων στις ανάγκες της σύγχρονης αγοράς, καθώς και η αδυναμία της να διευρύνει τις εξαγωγές της στις παραδοσιακές αγορές, και να εισχωρήσει σε νέες. Όμως, για τη στήριξη του αγροτικού τομέα, εκτός από τις πολιτικές απαιτούνται και ισχυρές διοικητικές δομές, ιδιαίτερα περιφερειακές. Για το ΣΥΝ, οι κυβερνητικές αποφάσεις και οι πρωτοβουλίες του Υπουργείου Γεωργίας, οι αλλαγές που προωθούνται εν ονόματι εκσυγχρονιστικών σχεδίων, πιστοποιούν καθημερινά την έλλειψη σοβαρού σχεδιασμού και την κάλυψη των προβλημάτων με βεβιασμένες, και γι αυτό συχνά αντιφατικές και αλλοπρόσαλλες ενέργειες. Συγκεκριμένα θα ήθελα να αναφερθώ: ό Στην ουσιαστική διάλυση του Υπουργείου Γεωργίας και στην ανάθεση σοβαρών αρμοδιοτήτων σε Οργανισμούς και Α.Ε., κάποιοι από τους οποίους μέχρι σήμερα, σε κρίσιμη μάλιστα περίοδο προσαρμογής της γεωργίας, δεν έχουν λειτουργήσει ακόμη, αλλά και όσοι προχώρησαν μόνο προβλήματα πρόσθεσαν. Τελευταίο και κορυφαίο παράδειγμα ο ΟΠΕΚΕΠΕ και ο τρόπος που χειρίστηκε τη συγκέντρωση του βαμβακιού. ό Στη ζοφερή πραγματικότητα των μεγάλων καθυστερήσεων, που εντείνονται από την αποδυνάμωση των περιφερειακών, διοικητικών δομών, στην ένταξη, στην εξειδίκευση, και στη συνέχεια στην υλοποίηση των έργων και δράσεων του Γ΄Κ.Π.Σ., και του μεγάλου ελλείμματος εθνικών πόρων για υποδομές και εγγειοβελτιωτικά έργα στην Περιφέρεια, αφού το σύνολο αυτών θα κατευθυνθεί στα έργα του λεκανοπεδίου και στις δράσεις των Ολυμπιακών Αγώνων. ό Στο συνεταιριστικό και συνδικαλιστικό αγροτικό κίνημα στη χώρα μας, που βρίσκεται, με συγκεκριμένες κυβερνητικές ευθύνες, στο χειρότερο σημείο της μεταπολιτευτικής περιόδου. Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί είναι υπερχρεωμένοι, το συνεταιριστικό κίνημα έχει οδηγηθεί σε εκφυλισμό. Εμείς υποστηρίζουμε ότι ένα σωστό συνεταιριστικό και συνδικαλιστικό κίνημα είναι η μόνη λύση για να μπορεί να προστατευθεί αποτελεσματικά ο μικρός και ο μεσαίος αγρότης. Η ευρωπαϊκή εμπειρία μας το δείχνει ξεκάθαρα. Το 70% των αγροτικών προϊόντων διακινείται μέσω των συνεταιρισμών. Στους παραπάνω βασικούς άξονες κινήθηκε η κοινοβουλευτική μας παρουσία και δράση. Συνεχείς είναι οι παρεμβάσεις μας για τα πολλά προβλήματα που απαξιώνουν τον αγροτικό πληθυσμό και οδηγούν στη σταδιακή εγκατάλειψη της υπαίθρου, και για τα μεγάλα διαρθρωτικά προβλήματα της αγροτικής ανάπτυξης. Η κυβέρνηση όμως δε θέλησε να αναγνωρίσει τα αδιέξοδα της μέχρι σήμερα πολιτικής της. Δεν θέλησε ποτέ να εξετάσει με ενδιαφέρον τις συγκεκριμένες προτάσεις μας, αλλά και τις επισημάνσεις μας για λάθη και αδυναμίες της, που επανειλημμένα καταθέταμε κατά τον κοινοβουλευτικό μας έλεγχο. Αντίθετα, η κυβέρνηση ακολούθησε την τακτική της συγκάλυψης, του εφησυχασμού, της αναβολής ή της υποβάθμισης των προβλημάτων. Χαρακτηριστική ήταν η στάση της σε επανειλημμένες ερωτήσεις μας για την πολιτική της στο βαμβάκι, με αποκορύφωμα στην τελευταία ερώτησή μας, όταν οι κινητοποιήσεις των αγροτών είχαν ήδη αρχίσει, να μας κατηγορήσει ακόμη και για αντεθνική πολιτική. Κατά τις απαντήσεις της κυβέρνησης έγινε περισσότερο εμφανής η έλλειψη πρωτοβουλιών της και η αδυναμία αναζήτησης συμμαχιών στην Ε.Ε. στα θέματα της καπνοκαλλιέργειας. Χωρίς απαντήσεις παραμένουν οι ερωτήσεις μας για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, για την προώθηση εγγειοβελτιωτικών έργων στην περιφέρεια, για τη στήριξη των ορεινών περιοχών, όπως επίσης για το μεγάλο πρόβλημα της αποδυνάμωσης των Υπηρεσιών και της σύγχυσης των αρμοδιοτήτων Κεντρικής Διοίκησης, Περιφέρειας και Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης. Ο ΣΥΝ διεκδικεί, με την παρουσία του στη Βουλή και στους αγώνες των αγροτών, μια άλλη γεωργία που είναι εφικτή. Μια γεωργία που θα εξασφαλίζει ικανοποιητικό εισόδημα στους αγρότες, σε μια ύπαιθρο με βελτιωμένες συνθήκες διαβίωσης (κοινωνικά, πολιτιστικά, περιβαλλοντικά), με περιφερειακή ανάπτυξη, με αγροτικά προϊόντα καλύτερης ποιότητας, με αυξημένες βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία.