Home

Πρέπει να διασφαλίσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα και να προστατεύσουμε τον πολίτη από ρατσιστικές επιθέσεις

E-mail Εκτύπωση PDF

Κατά την τοποθέτησή της επί του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, ως κοινοβουλευτικής εκπρόσωπου της Δημοκρατικής Αριστεράς, η Ασημίνα Ξηροτύρη τόνισε την ανάγκη ενός νέου αντιρατσιστικού νόμου, η ψήφιση του οποίου έχει καθυστερήσει σημαντικά και έχει ήδη συμβάλει στην έξαρση του φασιστικού φαινομένου στην χώρα μας. Επισημαίνοντας το βασικό μειονέκτημα του Σχεδίου Νόμου, που έγκειται στο ότι δεν αποτελεί ένα αυτοτελές, ολοκληρωμένο νομοσχέδιο αλλά επεμβαίνει διορθωτικά και τροποποιητικά στον ήδη ισχύοντα ν.927/1979, που έχει εφαρμοστεί ελάχιστα και ήδη κρίνεται ανεπαρκής, αναφέρεται στις ειδικότερες διατάξεις του και στις νομοτεχνικές βελτιώσεις του Υπουργού. Στη συνέχεια, η βουλευτής κάνει λόγο για τις σημαντικές ελλείψεις του Σχεδίου Νόμου, και ειδικότερα την προστασία των θυμάτων και των ουσιωδών μαρτύρων των ρατσιστικών εγκλημάτων, καθώς και τη δυνατότητα των νομικών προσώπων και των ενώσεων προσώπων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του οικονομικού και κοινωνικού συμβουλίου του ΟΗΕ να παρίστανται ως πολιτική αγωγή. Αναφέρεται σε δύο σημαντικές τροπολογίες που κατέθεσε η Δημοκρατική Αριστερά και αφορούν τη δυνατότητα των ομόφυλων ζευγαριών να συνάπτουν σύμφωνο συμβίωσης και την αύξηση των τυπικών και ουσιαστικών προϋποθέσεων για την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας λόγω γέννησης ή φοίτησης σε σχολείο στην Ελλάδα. Αναφερόμενη ειδικότερα στην ποινικοποίηση της άρνησης των γενοκτονιών που έχουν αναγνωριστεί από τα εθνικά δικαστήρια και από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, η βουλευτής επισημαίνει ότι είναι απαραίτητο να διασφαλίσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία του λόγου, αλλά και να μπορέσουμε να προστατέψουμε και τον πολίτη από ρατσιστικές επιθέσεις και την ελληνική κοινωνία που έχει υποφέρει πολλά από τέτοια φαινόμενα. Το πλήρες κείμενο της ομιλίας της έχει ως εξής:

Νομίζω ότι τουλάχιστον σε ένα θέμα θα συμφωνήσουμε όλοι σε αυτήν την αίθουσα· ότι αυτός ο τόπος έχει υποφέρει από πολλά, αλλά ιδιαίτερα από το ναζισμό.

Σήμερα, 2 του μηνός, θα ήθελα να σας θυμίσω ότι γίνονται τριήμερες εκδηλώσεις στον Χορτιάτη για το Ολοκαύτωμα από τους ναζί-φασίστες. Γίνονται κάθε χρόνο και συμμετέχω, αλλά δυστσυχώς σήμερα δεν μπορώ. Εκατόν πενήντα άνθρωποι σε ένα φούρνο που πήγαν για να σωθούν κάηκαν ζωντανοί, μεταξύ των οποίων πενήντα μικρά παιδιά κ.ο.κ. Και πολλά άλλα τέτοια έχει υποφέρει η χώρα μας.

Είτε υπήρχε το αντιρατσιστικό νομοθέτημα είτε όχι, η ελληνική κοινωνία βρίσκει τον τρόπο και να τιμήσει τους νεκρούς της και να βάλει πραγματικά τα θεμέλια μιας δημοκρατίας και μιας αντίστασης του ελληνικού λαού απέναντι σε αυτά όλα τα φασιστικά και ναζιστικά φαινόμενα.

Νομίζω ότι όχι μόνο άργησε ενάμιση χρόνο από τότε που πρωτοήρθε το αντιρατσιστικό αυτό νομοσχέδιο αλλά γενικότερα έχει αργήσει στη χώρα να έρθει ένα ολοκληρωμένο νομοσχέδιο ενάντια στο ρατσισμό, στη ξενοφοβία και κυρίως στις πράξεις και στα εγκλήματα που προκύπτουν από αυτή την ιδεολογία.

Κοίταξα τις αιτιολογικές εκθέσεις και την αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου και την Αιτιολογική Έκθεση της Πρότασης Νόμου που είχαμε καταθέσει η ΔΗΜΑΡ μαζί με το ΠΑΣΟΚ και την Αιτιολογική Έκθεση του ΣΥΡΙΖΑ. Στα πρώτα θέματα σχεδόν είναι ταυτόσημες.

Θα αναφέρω ότι η Αιτιολογική Έκθεση και της Κυβέρνησης και της ΔΗΜΑΡ μαζί με το ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρονται στο θεμέλιο άρθρο 2 του Συντάγματος, το οποίο καθιστά πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας το σεβασμό και την προστασία της αξίας του ανθρώπου, και στην παράγραφο 2 του άρθρου 5 του Συντάγματος που απαγορεύει κάθε διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας, θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων.

Αναφέρεται στις διεθνείς διατάξεις, σε όλες και με τελευταία την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναφέρεται στην οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, στο Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, τα πολιτιστικά δικαιώματα, στο Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και βέβαια σε όλα τα κείμενα γίνεται αναφορά ότι πράγματι στη χώρα μας υπάρχει έξαρση του ρατσιστικού φαινομένου και της ξενοφοβίας, ότι ο νόμος του ’79 ήταν ατελής, αλλά και η πολιτεία δεν είχε ούτε τη βούληση ούτε και οι υπηρεσίες της είχαν τα εργαλεία για να μπορέσουν πράγματι, ακόμη και αυτόν τον ατελή νόμο του ’79 να τον εφαρμόσουν. Επομένως και έξαρση της βίας έχουμε -τώρα με την κρίση, ακόμα περισσότερο- και αναποτελεσματικότητα στο να εφαρμόσουμε ακόμα και ένα ελλιπές νομοθετικό πλαίσιο.

Ερχόμαστε, λοιπόν, στο να προσπαθήσουμε να κάνουμε αυτό το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Είναι γεγονός πως αποτελεί μειονέκτημα το ότι δεν παρουσιάζεται ως ένα αυτοτελές, ολοκληρωμένο νομοσχέδιο –το τονίζει και ο ΣΥΡΙΖΑ αυτό, το τονίσαμε και εμείς- αλλά ότι συμπληρώνει και τροποποιεί τις διατάξεις του παλαιότερου νόμου.

Από την άλλη πλευρά, από ό,τι φάνηκε, έστω από αυτή τη διαδικασία του ενάμιση χρόνου (που συζητήθηκε στην αρχή στην πρώτη Επιτροπή, μετά από έξι μήνες συνέχισε σε επόμενη Επιτροπή κ.λπ.) σιγά-σιγά υπάρχει μία σύγκλιση. Παλαιότερα υπήρχαν πολύ μεγάλες αποστάσεις, από το μέτωπο της Αριστεράς και το μέτωπο της Δεξιάς, στο να μπορέσουμε να συγκλίνουμε σε αυτές τις έννοιες, ότι δηλαδή πρέπει πράγματι να προστατεύεται ο πολίτης με όποιες ιδιαιτερότητες θέλει και δικαιούται από το Σύνταγμα να έχει.

Ξέρετε πού φτάσαμε, αργά μεν σε σχέση με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Φτάσαμε στο σημείο να μπορέσουμε πράγματι να εντάξουμε –ακόμη και αυτούς που δεν σέβονται το σεξουαλικό προσδιορισμό και το φύλο και την ιδιαιτερότητα αυτή που έχουν οι πολίτες, δηλαδή αυτό το οποίο πρέπει να εφαρμόσουμε, αυτό που λέει του Σύνταγμα- το ότι πρέπει να αφήνουμε τους πολίτες μας ελεύθερους να απολαμβάνουν τα δικαιώματα τα οποία έχουν, κυρίως τα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση, στην αλληλεγγύη, στο σεβασμό της ιδιαιτερότητας του ενός απέναντι του άλλου κ.ο.κ. Νομίζω ότι υπάρχει μία πάρα πολύ καλή σύγκλιση σε αυτά τα θέματα.

Υπάρχουν όμως αρκετά κενά, τα οποία εμείς τα έχουμε θέσει. Ζητάμε και έχουμε καταθέσει και τροπολογίες για να συμπληρωθούν. Ορισμένα από αυτά τα κενά συμπληρώθηκαν με τις νομοτεχνικές βελτιώσεις που έκανε ο κύριος Υπουργός. Και υπάρχουν και άλλα, στα οποία και ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει πολύ μεγάλη σημασία και νομίζω, κύριε Υπουργέ, μπορείτε να κάνετε μία προσπάθεια να βελτιώσουμε ακόμη περισσότερο αυτό το θέμα.

Αφήνω το άρθρο 2, το οποίο θα το συζητήσουμε στη συνέχεια.

Θεωρώ ότι είναι σωστή η επιμονή του ΣΥΡΙΖΑ, ότι είναι απαραίτητο να επικεντρώσουμε την προσοχή μας όχι μόνο στην καταδίκη του ρατσιστικού λόγου κλπ, αλλά στην καταδίκη των αξιόποινων ρατσιστικών πράξεων και να βρούμε έτσι τη χρυσή τομή και την ισορροπία, ούτως ώστε να μην διακινδυνεύσουμε με τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου να περιορίσουμε την ελευθερία της έκφρασης, αλλά να μπορέσουμε από την άλλη πλευρά πραγματικά για τις πράξεις που οδηγούν σε εγκληματικές πράξεις, τις οποίες πρέπει και να τις ορίσουμε –και σε αυτό πάσχει το νομοσχέδιο, τι είναι «ρατσιστικό έγκλημα»- ώστε να μπορέσουμε τελικά να τις τιμωρήσουμε.

Είναι πράγματι μία λεπτή ισορροπία. Από τη μία πλευρά πρέπει να διασφαλίσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία του λόγου, αλλά να μπορέσουμε να προστατέψουμε και τον πολίτη απ’ όλες αυτές τις ρατσιστικές επιθέσεις, που πολλές φορές στη χώρα μας –δυστυχώς τον τελευταίο καιρό- είχαν απρόβλεπτες εξελίξεις που έφθασαν μέχρι το φόνο πολλών αθώων ανθρώπων. Επομένως, πρέπει εδώ να δώσουμε σημασία και να βελτιώσουμε το νομοσχέδιο.

Μια βασική βελτίωση που χρειάζεται αυτό το νομοσχέδιο –και νομίζω ότι η τροπολογία που έχει καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ καλή- αφορά στο θέμα της τιμωρίας της καταδίκης και των εγκληματικών πράξεων με ρατσιστικά χαρακτηριστικά, όπως σας είπα. Θα πρέπει να μπορέσουμε μέσα απ’ αυτό το νομοσχέδιο να προστατέψουμε τα θύματα και τους ουσιώδεις μάρτυρες. Αυτό δεν γίνεται. Πρέπει δηλαδή να τους δώσουμε τη δυνατότητα, επειδή τα περισσότερα θύματα –στη συντριπτική τους πλειοψηφία- είναι μετανάστες και πολλοί είναι παράνομοι. Τώρα, βέβαια, βλέπετε και παράνομους, γιατί εκδιώχθηκαν από τη χώρα τους, λόγω πολέμων ή λόγω πράγματι του φασισμού ή άλλων εγκλημάτων που γίνονται στις χώρες τους.

Γι’ αυτό και το νομοσχέδιο σωστά ορίζει ότι αυτεπάγγελτα θα γίνεται αυτή η τιμωρία. Άρα, αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να παραμείνουν στη χώρα και να είναι σε όλη τη διάρκεια της δίκης, ούτως ώστε να μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους ή να πουν όλες τις λεπτομέρειες αυτής της άδικης πράξης που έγινε εναντίον τους.

Από την άλλη πλευρά, πρέπει να τους δώσουμε τη δυνατότητα της συνδρομής πολιτικής αγωγής. Το Συμβούλιο του ΟΗΕ έχει ειδικό κατάλογο για ανθρώπους ειδικούς που προσφέρονται γι’ αυτό το θέμα. Άρα, αυτή η πρόβλεψη πρέπει να υπάρχει στο νομοσχέδιο.

Επομένως, πρέπει, κύριε Υπουργέ, να δούμε την τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ. Έχει κάνει εκτενέστατη αναφορά και ο κ. Πανούσης στην Επιτροπή. Πράγματι, πρέπει να δούμε ένα πλαίσιο προστασίας των ουσιωδών μαρτύρων και των θυμάτων και της βοήθειας αυτών, ούτως ώστε να μπορέσουν πράγματι να ανταποκριθούν στην όλη διαδικασία της δίκης.

Ένα άλλο σοβαρό θέμα είναι ότι αφού σιγά-σιγά κάναμε αυτήν την προσέγγιση που σας είπα, γιατί σε αυτό το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο να μην κάνουμε και ένα βήμα ακόμη -το ζητούν με τροπολογία τρία Κόμματα στη Βουλή, το ΠΑΣΟΚ, η ΔΗΜΑΡ και ο ΣΥΡΙΖΑ- δηλαδή το Σύμφωνο Συμβίωσης; Μπορούμε να προχωρήσουμε. Να τολμήσετε, κύριε Υπουργέ. Ήδη τολμήσατε -έπρεπενα το κάνετε, γιατί σχεδόν ήταν συνταγματική επιταγή- στα θέματα του σεξουαλικού προσανατολισμού και του φύλου, δηλαδή όταν υπάρχει ρατσισμός ή επίθεση, να τιμωρούνται. Επομένως, μπορούμε να προχωρήσουμε σε αυτό το νομοσχέδιο να προσθέσουμε το σύμφωνο συμβίωσης.

Εμείς έχουμε καταθέσει και μια άλλη σημαντική τροπολογία που συνδέεται με αυτό το νομοσχέδιο. Αφορά στα θέματα  της ελληνικής ιθαγένειας. Είχε ψηφιστεί –νομίζω ομόφωνα- ο ν. 3838/2010 για την ελληνική ιθαγένεια. Παρ’ όλα αυτά, μετά από μία προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας στα τέκνα αλλοδαπών που παραμένουν στην Ελλάδα, το Συμβούλιο της Επικρατείας ζήτησε ορισμένες επιπλέον προϋποθέσεις. Έτσι, το ΣτΕ θεώρησε ότι δεν μπορεί μόνο με πενταετή διαμονή και διάφορα άλλα θέματα να δίνεται ιθαγένεια.

Εμείς με την τροπολογία σάς προτείνουμε να υπάρξει τέτοια τροποποίηση στο ν. 3830, ούτως ώστε να μπορούν να ενσωματωθούν η κρίση και οι παραδοχές του Συμβουλίου της Επικρατείας και επομένως να λειτουργήσει το άρθρο 1Α΄ του νόμου αυτού. Νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε αυτές τις διορθώσεις.

Υπάρχει το άρθρο 2, για το οποίο υπάρχουν διαφωνίες. Νομίζω ότι στην ουσία δεν υπάρχουν διαφωνίες ότι δεν μπορούμε να αναγνωρίζουμε ή να υπάρχει μια τιμωρία γι’ αυτούς που προπαγανδίζουν αντίθετα σε ολοκαυτώματα, σε γενοκτονίες που έχουν αναγνωριστεί από τα εθνικά δικαστήρια και βέβαια και από το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Στο σημείο αυτό θέλω να αναφερθώ στην Πρόταση Νόμου την οποία καταθέσαμε, η οποία διαφέρει, όχι επί της ουσίας, με τη διαμορφωμένη πλέον πρόταση. Η δική μας πρόταση αναφέρει πράγματι «όπως αυτά ορίζονται στα άρθρα 6, 7 και 8 του Καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου που κυρώθηκε με το ν. 3003/2002 των εγκλημάτων κ.ο.κ.». Αυτήν την επισήμανση ως νομοτεχνική επισήμανση την κάνει και η Επιστημονική Επιτροπή.

Νομίζω ότι θα μπορούσε να προστεθεί και αυτό και να μπορέσει να βρεθεί μια σύγκλιση, κύριε συνάδελφοι, πραγματικά. Διότι κανείς δεν θέλει πράγματι η ελευθερία του λόγου να περιορίζεται, κανείς δεν θέλει να διαστρεβλώνονται τα πράγματα. Αλλά ορισμένα θέματα για τα οποία έχει υποφέρει η ελληνική κοινωνία και για τα οποία έχουμε συμφωνήσει όλοι –και το ελληνικό Κοινοβούλιο και το Διεθνές Δίκαιο- θα πρέπει και αυτά να τα προστατεύσουμε.

 

 
facebook   youtube

koinovouleytiki-drastiriotita-2012-simera

koin drast2000

dimokratiki_aristera_logo